II SA/Kr 640/09

PostanowienieWSA w Krakowie2010-11-18

Skład orzekający: Ewa Rynczak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy można przywrócić termin do uiszczenia wpisu od skargi, gdy skarżący nie uiścił wpisu w terminie i wniósł skargę kasacyjną osobiście, bez udziału adwokata lub radcy prawnego?
Ratio decidendi
Wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi należy oddalić, gdy skarżący ponosi winę za uchybienie terminu, a nie wykazał nadzwyczajnych okoliczności wyłączających tę winę. Ponadto skarga kasacyjna wniesiona osobiście, bez udziału adwokata lub radcy prawnego, podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna na podstawie art. 178 p.p.s.a.
Stan faktyczny
Skarżący R.D. nie uiścił wpisu od skargi w terminie do 31 maja 2010 r., dokonując wpłaty dopiero 1 czerwca 2010 r. Wniosek o przywrócenie terminu został odrzucony przez sąd. Skarżący wskazał na chorobę i wypadek jako przyczyny uchybienia terminu oraz na złożony wniosek o prawo pomocy. Następnie wniósł skargę kasacyjną osobiście, bez udziału adwokata lub radcy prawnego.
Rozstrzygnięcie
I. Odmówił przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi. II. Odrzucił skargę kasacyjną R.D. od postanowienia z dnia 26 października 2010 r.

Pełny tekst orzeczenia

Kraków, dnia 18 listopada 201Or. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Rynczak po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 201Or. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. .D. na decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w K. z dnia 13 marca 2009 r. Nr: [...] w przedmiocie pozwolenia wodnoprawnego postanawia: I. odmówić R.D. przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi; II. odrzucić skargę kasacyjną R.D. od postanowienia z dnia 26 października 201Or. W niniejszej sprawie wezwanie o wpis skarżący R.D. otrzymał w dniu 24 maja 201Or, a zatem termin do uiszczenia wpisu upłynął dnia 31 maja 201Or. Skarżący uiścił wpis dopiero w dniu 1 czerwca 201Or. w związku z czym postanowieniem z dnia 26 października 201Or. Sąd odrzucił skargę. Pismem nazwanym "zażalenie", wniesionym osobiście w dniu 9 listopada 2010r, R.D. zaskarżył powyższe postanowienie wnosząc jednocześnie o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Uzasadniając powyższy wniosek skarżący podał, że w zakreślonym do uiszczenia wpisu terminie wnioskował do Sądu o przyznanie prawa pomocy, a skoro wniosek ten został przekazany do rozpatrzenia, to tym samym Sąd termin przesunął. Ponadto skarżący wskazał, że ma złamany kręgosłup od 1992r., a w dniu [...] lipca 2008r. uległ wypadkowi i ma niesprawną lewą rękę, a w dniu [...] października 201Or. przeszedł kolejną operację. W zakresie powyższego wniosku o przywrócenie terminu Sąd zważył co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi nie może zostać uwzględniony. Stosownie do treści art. 86 i 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., określanej dalej jako p.p.s.a.) uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, dokonując jednocześnie czynności, dla której określony był termin, we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, a uchybienie powoduje dla strony ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego. Wniosek podlega oddaleniu, ponieważ nie można uznać, aby skarżący nie ponosił winy w uchybieniu terminu. Brak winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych. Oceniając wystąpienie tej 2 przesłanki, sąd przyjmuje obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 21 lutego 2006 r. l SAB/Wa 78/05 Lex nr 192260). A zatem winę wyłączają okoliczności powodujące niemożność zachowania terminu takie jak np. przerwa w komunikacji, nagła choroba strony, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar itp. We wniosku nie zostały wskazane żadne nadzwyczajne okoliczności, które mogłyby wpłynąć nawet na jednodniowe uchybienie terminu do uiszczenia wpisu, a jednocześnie wyłączałyby winę skarżącego w uchybieniu tegoż terminu. Przede wszystkim nie mogą stanowić uzasadnionego usprawiedliwienia schorzenia i leczenie na które powołuje się skarżący. Choroba kręgosłupa, wg oświadczenia skarżącego trwa od 1992r., wypadek któremu uległ zdarzył się w 2008r., operacja w dniu [...] października 2010, a zatem wszystkie te zdarzenia nie dotyczą okresu ostatniego tygodnia maja 201Or., kiedy to upływał termin do uiszczenia przedmiotowego wpisu. Nie jest zasadne również wskazywanie na złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz skierowanie go w niniejszej sprawie do rozpoznania. Wniosek taki, jeśli złożony zostanie w trakcie toczącego się postępowania sądowego, musi zostać zawsze skierowany do rozpoznania, co sąd robi z urzędu i nie może odmówić skierowania do rozpoznania. Ponadto przedmiotowy wniosek został oddalony prawomocnym postanowieniem z dnia 3 września 201Or. co oznacza, że brak było podstaw do przyznania skarżącemu prawa pomocy. Składanie kolejnych wniosków o przyznanie prawa pomocy (ten wskazywany przez skarżącego był trzeci z kolei) może oznaczać, że skarżący niejako "przedłuża sobie" termin do uiszczenia wpisu. Gdyby przyjąć taki pogląd osoba wnosząca skargę i wnioskująca o prawo pomocy ciągłymi wnioskami o prawo pomocy mogłaby uniemożliwić rozpoznanie i zakończenie wniesionej sprawy, trzymając w niepewności innych uczestników postępowania. Zatem w okolicznościach niniejszej sprawy nawet jednodniowe uchybienie terminu nie może doprowadzić do wyłączenia winy skarżącego. Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w pkt l sentencji postanowienia, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. 3 Ponadto, jak wskazano wyżej, postanowieniem z dnia 26 października 201Or. Sąd odrzucił skargę R.D. . Skarżący został pouczony o sposobie wniesienia skargi kasacyjnej (przymusie adwokacko-radcowskim). R.D. zaskarżył powyższe postanowienie pismem nazwanym "zażalenie", wniesionym i podpisanym osobiście. Powyższe pismo należało uznać za skargę kasacyjną, sporządzoną osobiście. W zakresie powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 175 § 1 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Stosownie zaś do treści art. 178 p.p.s.a. sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W tym stanie rzeczy, wniesienie przez R.D. osobiście przez niego sporządzonej skargi kasacyjnej, pomimo dokonanego przez Sąd prawidłowego pouczenia w zakresie przymusu adwokacko-radcowskiego, prowadzi do jej odrzucenia, na podstawie art. 178 p.p.s.a., jako niedopuszczalnej.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło