II SA/Kr 642/12

II SA/Kr 642/12 P O S T A N O W I E N I E Dnia 6 czerwca 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Kazimierz Bandarzewski po rozpoznaniu w dniu 6 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T.F. i Z.Z.-F. na decyzję Burmistrza Gminy i Miasta D. z dnia 19 września 2011 r. znak: [...] w przedmiocie zezwolenia na wycięcie drzew postanawia: skargi odrzucić. W dniu 15 marca 2012 r. T.F. i Z.Z.-F. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę. Z treści skargi nie wynikało jakiej decyzji i którego organu skarga dotyczy. Nadto skarga była podpisana tylko przez T.F. i została złożona w 1 egzemplarzu. Zarządzeniem z dnia 24 kwietnia 2012 r., doręczonym stronie w dniu 18 maja 2012 r., skarżący T.F. został wezwany do uzupełniania braków formalnych skargi poprzez nadesłanie 2 odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych oraz o wskazanie daty wydania, numeru i organu, który wydał zaskarżoną decyzję wobec wskazywania w skardze na Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. i Burmistrza Miasta D. , w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. W dniu 24 maja 2012 r. T.F. doręczył 2 egzemplarze sporządzonego komputerowo pisma datowanego na 12 marca 2012 r. (data sporządzenia) zatytułowane "Odwołanie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie" i stanowiące prawie w całości powtórzenie treści skargi z dnia 12 marca 2012 r. sporządzonej odręcznie pisemnie. Owe "odwołania" zostały podpisane własnoręcznie przez skarżącego i Z.Z.-F. . W tych odwołaniach wskazano wprost, że skarga skarżących dotyczy "decyzji Burmistrza Gminy i Miasta D. z dnia [...].09.2011 r. znak: [...] na wycięcie 20 drzew rosnących za ogrodzeniem działki [...]". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Stosownie do art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postpowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) zwanej dalej "P.p.s.a." skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed właściwym organem administracji publicznej. W sytuacji zaś wniesienia skargi przed wyczerpaniem środków zaskarżenia sąd skargę odrzuca jako niedopuszczalną na podstawie art. 58 § 1 pkt. 6 P.p.s.a. W przedmiotowej sprawie strony sprecyzowały swoją skargę jako skargę na decyzję Burmistrza Gminy i Miasta D. z dnia [...] września 2011 r. znak: [...] zezwalającej na wycięcie 20 drzew rosnących za ogrodzeniem działki [...] Zaskarżyły zatem decyzję organu I. instancji, od której służył stronom postępowania środek zaskarżenia w postaci odwołania. Wprawdzie Sąd na podstawie skargi z dnia 12 marca 2012 r. miał wątpliwości, którą decyzję skarżący skarżą, ale te wątpliwości wprost i wyraźnie rozwinęła treść "odwołania" (czyli dodatkowych dwóch egzemplarzy skargi) wniesionych do Sądu przez skarżących w dniu 28 maja 2012 r. (data wpływu do Sądu). Z treści skargi wynika bowiem wyraźnie, że skarżący skarżą tylko decyzję Burmistrza Gminy i Miasta D. , a decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] lutego 2012 r. (wydaną w postępowaniu odwoławczym) uważają za w pełni prawidłową, trafną i wyrażają podziękowanie składowi Kolegium Odwoławczego za tak wydaną w sprawie decyzję. Do wojewódzkiego sądu administracyjnego strona nie będąca prokuratorem, Rzecznikiem Praw Obywatelskich lub Rzecznikiem Praw Dziecka może skutecznie wnieść skargę tylko na decyzję organu odwoławczego (organu drugiej instancji rozpoznającego odwołanie), a nie decyzję organu pierwszej instancji (art. 52 § 1 P.p.s.a.). W związku z tym, że skarżący zaskarżyli nie decyzję organu drugiej instancji, ale decyzję organu pierwszej instancji, skarga podlega odrzuceniu. Sądowi nie wolno bowiem rozpoznawać skargi na decyzję organu pierwszej instancji. Tym samym skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna wobec braku wyczerpania środków zaskarżenia, na podstawie art. 58 § 1 pkt. 6 P.p.s.a. Dodatkowo w sprawie zachodzi druga podstawa do odrzucenia skargi. W myśl art. 47 P.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Odpisami w rozumieniu art. 47 § 2 P.p.s.a. mogą być także uwierzytelnione fotokopie bądź uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej. W niniejszej sprawie skarżący przedstawili nowe pismo, a nie odpisy oryginalnej skargi z dnia 12 marca 2012 r., które co prawda zawiera w większości tą samą treść, jednakże nie stanowi odpisu skargi z dnia 12 marca 2012 r. Różnice pomiędzy nadesłanymi przez stronę pismami, a oryginałem skargi kasacyjnej pozwalają jedynie na przyjęcie, że są to pisma podobne czy też stanowiące modyfikacje złożonej wcześniej skargi, lecz z całą pewnością nie sposób ich uznać za odpisy w rozumieniu cytowanego wyżej przepisu art. 47 P.p.s.a. W konsekwencji Sąd nie miał możliwości uznania, że strona uzupełniła braki formalne skargi kasacyjnej, a zatem skarga ta podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt. 3 P.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 stycznia 2011 r., sygn. akt II OZ 1348/10, opu. w LEX nr 743824). Mając powyższe na uwadze Sąd skargę skarżących odrzucił, a to oznacza, że Sąd nie mógł ustosunkować się do argumentacji skarżących zawartych w skardze i skontrolować legalność działania organów w tej sprawie.