II SA/Kr 644/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magda Froncisz Sędziowie : WSA Małgorzata Łoboz (spr.) WSA Jacek Bursa Protokolant : starszy sekretarz sądowy Małgorzata Piwowar po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 października 2019 r. sprawy ze skargi R. C. i T. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 17 kwietnia 2019 r. znak: [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy skargę oddala Decyzją z dnia 15 marca 2018 r. znak: [...] Burmistrz Miasta i Gminy Z. ustalił warunki zabudowy, na wniosek A. R. - H., F. H. i J. P., na rozbudowę i przebudowę i istniejącego budynku mieszkalno-usługowego na działce nr [...] w miejscowości Z.. Od decyzji tej odwołanie złożyli R. C. i T. C. wskazując, że na skutek rozbudowy i przebudowy istniejącego budynku dojdzie do zacienienia terenu ich nieruchomości, a w szczególności znajdującego się na terenie nieruchomości budynku mieszkalnego. Podniesiono także, że działka nr [...] prawdopodobnie uległa podziałowi i nie ma już działki o takiej numeracji, a zamiast niej powinna na mapach znajdować się działka nr [...]. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 10 maja 2018 r. sygn. akt: [...] uchyliło decyzję organu l instancji i przekazało sprawę temu organowi do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu decyzji wskazano na konieczność sporządzenia w sposób prawidłowy analizy funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu. Po przeprowadzeniu ponownego postępowania, decyzją z dnia 20 lutego 2019 r. znak: [...] Burmistrz Miasta i Gminy Z. ponownie ustalił warunki zabudowy na rozbudowę i przebudowę i istniejącego budynku mieszkalno-usługowego polegającą na dobudowie klatki schodowej na działce nr [...] w miejscowości Z.. Od powyższej decyzji odwołanie złożyli R. C. i T. C. podnosząc, że nie wyrażają zgody na realizację inwestycji i wskazując, że decyzja umożliwi realizację obiektu budowlanego, który będzie szkodliwie oddziaływał na ich nieruchomość, oraz istniejącą zieleń i wody na gruncie. Zarzucili, że decyzja nie stanowi wystarczającej ochrony ich interesów. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 17 kwietnia 2019 r. nr: [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję Burmistrza Miasta i Gminy Z. z dnia 20 lutego 2019 r. znak: [...] W uzasadnieniu decyzji SKO wyjaśniło, że inwestycja dotyczy dobudowy klatki schodowej do istniejącego budynku mieszkalno - usługowego. W związku z powyższym takie parametry jak: wysokość górnej krawędzi elewacji frontowej, wysokość głównej kalenicy, geometria dachu, w tym kierunek głównej kalenicy, pozostają bez zmian. W zakresie linii zabudowy w analizie wskazano, że w obszarze analizowanym występują budynki usytuowane w różnych odległościach od zewnętrznej krawędzi drogi tworząc linię zabudowy w formie uskoku. Linia zabudowy nie jest jednoznacznie wykształcona. Mając na względzie zachowanie ładu przestrzennego i prostej formy linii zabudowy oraz fakt, że wnioskowana działka jest usytuowana bezpośrednio przy drodze, określono dla planowanego zamierzenia inwestycyjnego - obowiązującą dla inwestora linię zabudowy: nieprzekraczalną na przedłużeniu linii zabudowy istniejącego budynku na działce inwestora (wyznaczona graficznie). Mając na uwadze treść § 4 ust. 4 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (DZ.U.2003.164.1588, dalej "Rozporządzenie"), na który to przepis wskazał również organ l instancji, słusznie ustalono, że linię zabudowy ma stanowić linia wyznaczona przez budynek istniejący na działce inwestora, gdyż klatka schodowa nie będzie wykraczała poza linię wytworzoną przez już istniejący budynek. Wskaźnik powierzchni nowej zabudowy w analizie ustalono na podstawie średniego wskaźnika tej wielkości dla obszaru analizowanego. Powierzchnia zabudowy budynków mieszkaniowych to ok. 120 m2, usługowych to ok. 150 m2. W związku z powyższym średnia powierzchnia zabudowy/średniej powierzchni działek wynosi: 0,34. Przyjęto wskaźnik wielkości powierzchni zabudowy /po rozbudowie/ do powierzchni działki objętej wnioskiem od 0,30 do 0,40, który dotyczy zabudowy na działce a nie projektowanej rozbudowy. Powierzchnię biologicznie czynną wyznaczono na min. 40% powierzchni działki uwzględniając charakter inwestycji. SKO uznało określenie ww. parametrów na wskazanym poziomie za słuszne, bowiem wskaźnik powierzchni zabudowy, już z uwzględnieniem projektowanej rozbudowy, stanowi nawiązanie do ustalonego, średniego wskaźnika zabudowy istniejącej w obszarze analizowanym. W analizie ustalono, że średnia szerokość elewacji frontowej obszaru analizy wynosi 11,1 m. Dla rozbudowy przyjęto szerokość elewacji frontowej na podstawie § 6 ust. 2 rozporządzenia i ustalono, że szerokość elewacji będzie tożsama z szerokością istniejącą. Klatka schodowa ma mieć wymiary zewnętrzne: 2,50m x 5,74m, przy czym klatka schodowa nie wchodzi w zakres szerokości elewacji frontowej, a paramenty tej klatki schodowej wskazują na wymiary zewnętrzne, których nie należy wiązać z szerokością elewacji budynku. SKO podniosło, że pozostałe paramenty budynku pozostają bez zmian, a zatem ustalenia dokonane w analizie, jakkolwiek niezbędne - nie mają znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. W zakresie warunków z art. 61 ust. 1 pkt 2-5 ustawy ustalono, że wnioskowana działka posiada dostęp do drogi publicznej gminnej ul. [...] [...]) (dz. [...] poprzez istniejący zjazd. W analizowanym obszarze uzbrojenie terenu stanowią sieci: - wodociągowa - istniejąca, - energetyczna niskiego napięcia - istniejąca. Obsługę w zakresie infrastruktury technicznej stanowią: w zakresie energii elektrycznej - z istniejącej instalacji w ramach obowiązujących umów, w zakresie sieci wodociągowej - z istniejącej studni na działce Inwestora, w zakresie sieci gazowej - z istniejącej instalacji w ramach obowiązujących umów, - odprowadzenie ścieków gospodarczo - bytowych do sieci kanalizacji sanitarnej zgodnie z oświadczeniem Zakładu Usług Komunalnych, - odprowadzenie wód opadowych - do sieci kanalizacji deszczowej lub ogólnospławnej, w razie braku takiej możliwości na nieutwardzone powierzchnie działki, do dołów chłonnych lub zbiorników retencyjnych, - zaopatrzenie w energię, cieplną - z indywidualnych źródeł ciepła. Wnioskowana działka nr [...] w ewidencji gruntów oznaczona jest symbolami Bi, Br-Rllla (pow. 0,07 ha). Realizacja inwestycji będzie miała miejsce w granicach administracyjnych miasta Z. . Brak jest przepisów odrębnych, które sprzeciwiałyby się realizacji inwestycji (art. 61 ust. 1 pkt 5 ustawy). Zatem warunki z art. 61 ust. 1 pkt 1-5 ustawy uznano za spełnione. Odnosząc się do zarzutów odwołania Kolegium wskazało, że decyzja o warunkach zabudowy jest pierwszym etapem w procesie inwestycyjnym. Decyzja ta rozstrzyga co do zasady o możliwości zabudowy z punktu widzenia urbanistycznego z uwzględnieniem zasad zagospodarowania terenu. Wszelkie zaś techniczne aspekty inwestycji, w tym dostosowanie inwestycji do określonych w decyzji parametrów rozstrzygane będą na etapie postępowania o pozwolenie na budowę. To na tym etapie organ administracji architektoniczno - budowlanej będzie analizował, czy inwestycja nie będzie powodowała niezgodnego z prawem zacienienia nieruchomości sąsiednich. Jeżeli chodzi o obawy skarżących dotyczące oddziaływania obiektu SKO podało, że realizacja określonej inwestycji może nieść za sobą pewne niedogodności w korzystaniu z nieruchomości sąsiednich. Z tego powodu ustawodawca przewidział dla właścicieli i użytkowników wieczystych sąsiednich nieruchomości, znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu, przymiot strony postępowania na każdym z etapów postępowania inwestycyjnego. Ewentualna uciążliwość zamierzonej inwestycji dla mieszkańców sąsiednich nieruchomości, jako przesłanka określona w art. 54 pkt 2 lit. d ustawy, nie mogła być konkretyzowana w zaskarżonej decyzji. Decyzja, o której mowa w art. 59 ustawy, stanowi jedynie promesę uprawniającą do uzyskania pozwolenia na budowę na warunkach w niej określonych. Prawa osób trzecich podlegają ochronie co prawda zarówno na etapie warunków zabudowy, jak też na etapie uzyskiwania pozwolenia na budowę, lecz zakres tej ochrony jest różny w obu tych postępowaniach. W postępowaniu o ustalenie warunków zabudowy ochrona praw osób trzecich nie może być rozumiana zbyt szeroko i nie może ona wkraczać w kognicję organów administracji architektoniczno-budowlanej. Zatem zarzuty stron są na obecnym etapie przedwczesne. Inwestycja dotyczy dobudowy klatki schodowej i brak jest podstaw, aby traktować ją jako szczególnie szkodliwą dla środowiska, lub niosącą ponadnormatywne zagrożenia. Sprzeciw co do realizacji inwestycji nie może stanowić podstawy do odmowy ustalenia warunków zabudowy. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie R. C. i T. C. zarzucili zaskarżonej decyzji: 1. naruszenie art. 7 k.p.a. w zw. z art. 80 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a. i art. 107 § 3 k.p.a. poprzez niezbadanie i niewyjaśnienie wszystkich okoliczności sprawy, w tym w szczególności: - niewyjaśnienie faktycznego zakresu przebudowy i rozbudowy budynku mieszkalno-usługowego usytuowanego na działce nr [...]; - niewyjaśnienie w treści uzasadnienia jaki wpływ zamierzona inwestycja będzie miała na nieruchomości znajdujące się na działkach sąsiednich; - zaniechanie dokonania analizy specyfiki otoczenia działki objętej decyzją o warunkach zabudowy oraz działek sąsiadujących, w szczególności w kontekście wpływu planowanej inwestycji na środowisko i sąsiednie nieruchomości; - niewyjaśnienie jak ostateczne przebiegać będzie linia zabudowy; - niewyjaśnienie z jakich powodów organ zaaprobował stanowisko Burmistrza Miasta i Gminy Z. w zakresie stwierdzenia, że inwestycja nie będzie wpływała na środowisko, w tym wody gruntowe w kontekście tego, że w okolicy znajdują się tereny zielone; - nieuwzględnienie słusznego interesu właścicieli i mieszkańców sąsiednich nieruchomości; - niewyjaśnienie, że na działce nr [...] znajdują się obiekty chronione ewidencją zabytków nieobjęte wpisem do rejestru zabytków (pozycja 32), umieszczone również w katalogu stanowisk archeologicznych (zał. 7 stron z Studium uwarunkowań); 2. naruszenie art. 64 § 2 k.p.a poprzez rozpoznanie wniosku, z pominięciem przez SKO, iż inwestorzy nie dopełnili wezwania organu do uzupełnienia braków wniosku w postaci wyjaśnienia słowa "przebudowy i rozbudowy oraz opisu inwestycji", w tym w szczególności inwestorzy: nie wskazali jakie dokładnie prace zostały zaplanowane, jaka będzie dokładnie wysokość planowanej klatki schodowej oraz jej szczegółowe wymiary; inwestorzy nie wskazali z jakiego materiału wykonana zostanie klatka schodowa, czy będzie to materiał szklany - przepuszczający światło, czy też nie, a pomimo tego organ I instancji wydał decyzję o warunkach zabudowy na niewyjaśnionym stanie faktycznym i wbrew dyspozycji tego przepisu; 3. naruszenie art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 28 k.p.a. w zw. z art. 28 § 2 i art. 3 pkt 20 ustawy Prawo Budowlane z dnia 07.07.1994 r. poprzez błędne przyjęcie apriori, że skarżący nie mogą podnosić w niniejszym postępowaniu wpływu planowanej inwestycji na ich nieruchomość, gdyż takie prawo przysługiwało im będzie w postępowaniu o pozwolenie na budowę, w sytuacji, kiedy krąg stron postępowania na gruncie Prawa Budowlanego jest węższy niż na gruncie postępowania administracyjnego, zatem nie sposób w tym momencie ustalić, czy skarżący będą stroną takiego postępowania; 4. naruszenie art. 54 pkt 2 w zw. z art. 64 ust. 1 u.p.z.p. w zw. z § 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie oznaczeń i nazewnictwa stosowanych w decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego oraz w decyzji o warunkach zabudowy poprzez brak ustalenia precyzyjnych i określonych warunków dotyczących ochrony interesów osób trzecich w zakresie dostępu światła dziennego do pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi, zlokalizowanych na działce nr [...], która stanowi zabudowę wielorodzinną, nie zaś jednorodzinną, co wynika ze zgromadzonego materiału w sprawie; 5. naruszenie art. 61 ust. 1 pkt 5 u.p.z.p. w zw. z § 13 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie z dnia 12.04.2002 r. poprzez nieprawidłowe uznanie, iż w przedmiotowej sprawie decyzja ustalająca warunki zabudowy jest zgodna z przepisami odrębnymi, wskutek czego doszło do pozbawienia osób trzecich ochrony, która w postępowaniu o ustalenie warunków zabudowy obejmuje m.in. ochronę przed pozbawieniem dostępu światła dziennego, w sytuacji kiedy organ nie wykonał stosowanych analiz dotyczących nasłonecznienia, które to kwestie mają istotne znaczenie w kontekście rozmiarów planowanej inwestycji; 6. naruszenie art. 61 ust. 1 pkt 5 u.p.z.p. poprzez błędne określenie wysokości planowanej inwestycji, a także nierozważenie jak planowana dobudowa klatki schodowej wpłynie na istniejącą zabudowę; 7. naruszenie art. 64 ust. 1 u.p.z.p. w zw. i § 60 ust. 1, 2, 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych poprzez niewyjaśnienie jaki czas nasłonecznia po wykonaniu planowanej inwestycji w dniach równonocy będą miały nieruchomości sąsiadujące, w tym szczególnie nieruchomość skarżących położona na działce nr [...], a także nie wskazanie, czy organ dokonał wyliczenia tzw. "linijki słońca"; 8. naruszenie art. 61 ust. 1 pkt 1 u.p.z.p. w zw. z § 3, 4 i 6 rozporządzenia wykonawczego poprzez nieprawidłowe ustalenie spełnienia warunku w postaci tzw. "dobrego sąsiedztwa", poprzez: - zaniechanie ustalenia jak w rzeczywistości planowana inwestycja wpłynie na nieruchomość położoną na działce nr [...] z uwagi na kształt obu działek oraz usytuowanie położonych na niej zabudowań; - brak szczegółowego zbadania funkcji, cech, formy architektonicznej i sposobu zagospodarowania terenu obiektów sąsiadujących z terenem inwestycji, obejmującego analizę ich gabarytów, szczególnie w odniesieniu do wysokości obiektów dotychczas istniejących; - nie wzięcie pod uwagę, że znaczące zmniejszenie nasłonecznia budynku położonego na działce nr [...] może doprowadzić do jego zawilgocenia; 9. naruszenie art. 107 § 3 k.p.a w związku z art. 11 k.p.a. poprzez wadliwe sformułowanie uzasadnienia prawnego wydanej decyzji, tj. niedopuszczalne w postępowaniu administracyjnym ograniczenie się przez organ do zrelacjonowania dotychczasowego przebiegu postępowania, przytoczenie wybranych fragmentów orzeczeń sądowych, zapadłych na tle zupełnie innych stanów faktycznych oraz kategoryczne stwierdzenia organów, iż w niniejszej sprawie spełnione zostały przesłanki wydania decyzji o warunkach zabudowy, wobec czego nie można uznać, by organ zrealizował nałożony przez ustawodawcę obowiązek wyjaśnienia przesłanek, którymi kierował się załatwiając przedmiotową sprawę oraz zasadę ogólną przekonywania; 10. błąd w ustaleniach faktycznych organu, stanowiący podstawę zaskarżonej decyzji i mający istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy, poprzez: - błędne przyjęcie, że techniczne kwestie inwestycji nie mogą być przedmiotem postępowania w sprawie wydania warunków zabudowy; - błędne przyjęcie, że ocena wpływu planowanej inwestycji na sąsiadujące nieruchomości może być dokonywana jedynie w postępowaniu o pozwolenie na budowę; - błędne przyjęcie, że kwestia nasłonecznienia i zacienienia nieruchomości sąsiadujących nie może być analizowana w postępowaniu o wydanie warunków zabudowy; - błędne przyjęcie, że zarzuty skarżących są przedwczesne i winny być podnoszone dopiero na etapie postępowania w zakresie pozwolenia na budowę, w sytuacji kiedy nie jest wiadomym, czy skarżący będą stroną tego przyszłego postępowania; - pominięcie przez organ, iż teren zabudowy mieszkalnej i usługowej oznaczony symbolem MU 1 nie jest terenem zabudowy śródmiejskiej. Skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie na rzecz skarżących kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Rozpoczynając, wyjaśnić należy, że istota sądowej kontroli administracji publicznej sprowadza się do ustalenia czy w określonym przypadku, jej organy dopuściły się kwalifikowanych naruszeń prawa. Sąd administracyjny sprawuje swą kontrolę pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej - art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1647 z późn. zm.). Zakres tej kontroli wyznacza przepis art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.; zwana dalej p.p.s.a.), stanowiąc, że Sąd rozstrzyga w granicach sprawy nie będąc przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Ponadto w myśl art. 135 p.p.s.a. Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia. Z punktu widzenia powyższego stwierdzić należy, że skarga okazała się być bezzasadna. Na wstępie stwierdzić wypada, że przedmiotem kontroli jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 17 kwietnia 2019r., dotycząca ustalenia warunków zabudowy dla przedsięwzięcia – rozbudowy i przebudowy istniejącego budynku mieszkalno – usługowego, polegającej na dobudowie klatki schodowej na działce nr [...] w Z. . Już w tym miejscu trzeba wskazać, że nietrafny jest zarzut skarżących, jakoby nie podano wymiarów tej przebudowy. We wniosku inwestor wskazał bowiem, co zresztą odnotowało SKO, że wymiary mającej być dobudowaną klatki schodowej wynosić mają 2,50 m razy 5,74 m /T.I,k.3 akt adm./. Ponadto do wniosku dołączono rysunki projektowanej klatki schodowej /T.I, k. 1.6 akt adm./ - poszczególnych elewacji,. oraz rzut parteru z zaznaczoną rozbudową i przebudową oraz koniecznymi wymiarami. Ponadto zaznaczono usytuowanie projektowanej inwestycji na działce nr [...] /T.I, k.1.2 akt adm./. Jest to w ocenie Sądu wystarczające dla potrzeb postępowania o ustalenie warunków zabudowy; w szczególności – wbrew stanowisku skarżących, nie było podstaw do szczegółowego wskazywania na tym etapie, z jakich materiałów klatka schodowa zostanie zbudowana, z przyczyn, które zostaną niżej przedstawione. Kontrola decyzji o ustaleniu warunków zabudowy odbywa się przede wszystkim z punktu widzenia art. 61 ust. 1 u.p.z.p. Przepis ten wskazuje, że: Art. 61. 1. Wydanie decyzji o warunkach zabudowy jest możliwe jedynie w przypadku łącznego spełnienia następujących warunków: 1) co najmniej jedna działka sąsiednia, dostępna z tej samej drogi publicznej, jest zabudowana w sposób pozwalający na określenie wymagań dotyczących nowej zabudowy w zakresie kontynuacji funkcji, parametrów, cech i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, w tym gabarytów i formy architektonicznej obiektów budowlanych, linii zabudowy oraz intensywności wykorzystania terenu; 2) teren ma dostęp do drogi publicznej; 3) istniejące lub projektowane uzbrojenie terenu, z uwzględnieniem ust. 5, jest wystarczające dla zamierzenia budowlanego; 4) teren nie wymaga uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne albo jest objęty zgodą uzyskaną przy sporządzaniu miejscowych planów, które utraciły moc na podstawie art. 67 ustawy, o której mowa w art. 88 ust. 1; 5) decyzja jest zgodna z przepisami odrębnymi. Z punktu widzenia tego przepisu, SKO w T. dokonało kontroli decyzji I instancji, rozważając szczegółowo kolejne parametry i zwracając uwagę na to, że niektóre z nich nie będą ustalone, gdyż nie ulegają zmianie w obecnie istniejącym budynku (szerokość elewacji frontowej, wysokość górnej krawędzi elewacji frontowej, kąt nachylenia dachu i wysokość i ułożenie kalenicy). W szczególności projektowana klatka schodowa nie wchodzi w zakres szerokości elewacji frontowej. Sąd rozpoznający niniejszą sprawę w pełni podziela stanowisko SKO w zakresie spełnienia wymogów cytowanego przepisu, tak że nie ma potrzeby powtarzania tych wywodów. Jedynie w kwestii zarzutu dotyczącego tego, że brak jednoznacznego wyjaśnienia, jak przebiegać będzie linia zabudowy, wskazać należy, że linię tę określono jako nieprzekraczalną na przedłużeniu linii zabudowy istniejącego budynku od strony drogi publicznej, działki nr [...] i wyznaczono ją graficznie, co obrazuje załącznik nr [...] do decyzji organu I instancji. Wobec tego zarzut jest bezzasadny. Co się tyczy okoliczności, że organ nie odniósł się w żadnym zakresie do tego, że budynek na działce nr [...] został wpisany do spisu obiektów chronionych ewidencją zabytków – stwierdzić trzeba, że stan faktyczny jest nieco inny. Albowiem w aktach sprawy znajduje się postanowienie Kierownika Delegatury w T. z upoważnienia [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w K. z dnia 10 września 2018r. znak [...] o uzgodnieniu projektu decyzji o warunkach zabudowy dla przedmiotowej inwestycji, pod warunkami tam wskazanymi /k.36, T.2 akt adm./. Między innymi warunkiem jest przeprowadzenie archeologicznych badań ratowniczych wyprzedzających planowaną inwestycję na terenie stanowiska archeologicznego nr [...], o którym wspominają skarżący. Wobec powyższego i ten zarzut mnie może się ostać. Podstawowy zarzut skarżących, będący osnową skargi, dotyczy tego, że organ ich zdaniem nie rozważył należycie wpływu inwestycji na nieruchomości sąsiednie ( czyli de facto na nieruchomość skarżących), nie rozważył, czy inwestycja będzie powodować zacienienie, nie dokonał stosownych wyliczeń, nie przedstawił linijki słońca w oparciu o przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12.04.2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (DZ.U.2019.1065 t.j.). Skarżący wyrażają wątpliwość, czy będą stronami na etapie pozwolenia na budowę, zatem uważają, że organ winien poczynić te ustalenia w postępowaniu o ustalenie warunków zabudowy. Zarzuty skarżących świadczą o niedokładnym rozumieniu istoty decyzji o ustaleniu warunków zabudowy, więc warto wskazać, czym jest ta decyzja. "Należy stanąć na stanowisku, że głównym celem decyzji jest ustalenie warunków zabudowy przed wystąpieniem o pozwolenie budowlane. Decyzja o warunkach zabudowy ma zatem charakter promesy budowlanej" (tak Krzysztof Buczyński w: Komentarz do art.59, Lex/el.). "Decyzja o warunkach zabudowy jest pierwszą decyzją wydawaną w procesie inwestycyjnym i ma ona charakter wstępny. Decyzja ta w sposób ogólny ustala warunki inwestowania i nie przesądza o prawie do prowadzenia konkretnej inwestycji, a jedynie określa, czy planowana inwestycja jest dopuszczalna do realizacji w danym miejscu z punktu widzenia wymogów zagospodarowania przestrzennego. W decyzji o warunkach zabudowy organ orzekający powinien w możliwie najszerszy sposób ustalić warunki inwestowania, a ich konkretyzacja następuje dopiero w postępowaniu o wydanie pozwolenia na budowę" (tak Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 17 lipca 2019 r. II OSK 1859/18, LEX nr 2723906). Decyzja o warunkach zabudowy, będąca aktem stosowania prawa, przesądza jedynie o rodzaju (przeznaczeniu, powierzchni zabudowy, wysokości itd.) obiektu budowlanego, który może zostać na danym terenie wybudowany zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa planistycznego. Bez znaczenia na tym etapie postępowania administracyjnego pozostaje więc kwestia ewentualnej zgodności lub niezgodności realizacji inwestycji z przepisami regulującymi zagadnienie warunków technicznych, jakim musi ona odpowiadać. Jeśli zatem przyjąć, a tak przyjmuje się powszechnie, że decyzja ta nie ustala konkretnych parametrów zabudowy, a jedynie warunki brzegowe zabudowy w danym miejscu, to jest oczywistym, że co do zasady, nie przedstawia się przy wniosku o wydanie warunków zabudowy konkretnego projektu budowlanego. Jest to bowiem przedmiotem badania w kolejnym etapie inwestycyjnym, jakim jest etap pozwolenia na budowę. Z uwagi na fakt, że skarżący podnoszą i podtrzymują zarzuty w tej materii, domagając się, aby zbadano przyszłą inwestycję pod kątem zacieniania i przesłaniania ich nieruchomości, należy przywołać szerzej stanowisko judykatury w tej materii, celem wyjaśnienia tak stanowiska organów, jak i sądu. W wyroku z dnia 20 lutego 2019 r. (II OSK 826/17, LEX nr 2683298) Naczelny Sąd Administracyjny wskazał: "Ochrona interesów osób trzecich w postępowaniu o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu (art. 64 ust. 1 w związku z art. 54 pkt 2 lit. d) u.p.z.p.) może następować tylko w takim zakresie, w jakim nie jest objęta przepisami Prawa budowlanego. Organ wydający decyzję o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu nie może wkraczać w kognicję organów administracji architektoniczno-budowlanej. Z tego względu ochrona interesów osób trzecich na etapie określenia sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu nie może być zapewniona całościowo i przejmować działań właściwych ochronie interesów osób trzecich na etapie pozwolenia na budowę, wobec czego nie może być tak konkretna i szczegółowo określona jak w pozwoleniu na budowę". Podobnie w wyroku z dnia 26 października 2017 r.( II OSK 319/16, LEX nr 2467449 ) NSA zauważył, że "Na etapie ustalania warunków zabudowy ochrona interesów osób trzecich nie może oznaczać ich badania w sposób właściwy dla przepisów prawa budowlanego". W wyroku z dnia 7 lutego 2018 r. (II OSK 1932/17, LEX nr 2465029 ) NSA wskazał dobitnie, że " Na etapie wydawania decyzji o warunkach zabudowy nie znajdują zastosowania przepisy techniczno-budowlane. Organ, ustalający warunki zabudowy, nie jest zatem uprawniony do badania takich kwestii". Podobne stanowisko zajmują wojewódzkie sądy administracyjne. W wyroku WSA w Białymstoku z dnia 4 lipca 2019 r., II SA/Bk 265/19, LEX nr 2714003 sąd ten wskazał: Zarówno przepisy u.p.z.p., jak i inne przepisy, nie uzależniają ustalenia warunków realizacji inwestycji od spełnienia warunku ochrony interesów osób trzecich, gdyż wymogi te oceniane są na dalszym etapie procesu budowanego - pozwolenia na budowę - art. 5 ust. 1 pkt 9 p.b. Organ wydający decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu nie może zatem wkraczać w kompetencje organów administracji architektoniczno-budowlanej i w sposób władczy orzekać o kwestiach, które mogą stać się przedmiotem rozważań dopiero na dalszym etapie procesu inwestycyjnego". WSA w Krakowie w wyroku z dnia 30 maja 2019 r. II SA/Kr 340/19, LEX nr 2687231 powiedział: "Decyzja o warunkach zabudowy nie rodzi żadnych praw do terenu, nie narusza praw właścicieli i uprawnień osób trzecich; jej podjęcie nie wymaga zgody właścicieli nieruchomości, a jej wydanie nie przesądza o zgodności inwestycji z przepisami techniczno-budowlanymi". Z kolei WSA w Poznaniu w wyroku z dnia 4 października 2018 r. (IV SA/Po 699/18, LEX nr 2582443) zauważył: "Ochrona interesów osób trzecich, przewidziana w art. 54 pkt 2 lit. d w zw. z art. 64 u.p.z.p, na etapie warunków zabudowy nie może być zapewniona całościowo i przejmować działań właściwych ochronie interesów osób trzecich na etapie pozwolenia na budowę, które na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 8 p.b., obowiązany jest uwzględnić organ architektoniczno-budowlany. Wobec tego nie może być ona tak konkretna i szczegółowo określona, jak w pozwoleniu na budowę. Na etapie ustalania warunków zabudowy określane są warunki brzegowe dla planowanej inwestycji, wynikające z przeprowadzonej zgodnie z art. 61 ust. 1 pkt 1-5 u.p.z.p analizy funkcji i cech zabudowy w zakresie kontynuacji funkcji, gabarytów, formy architektonicznej, usytuowania linii zabudowy oraz intensywności wykorzystania terenu". Ten sam WSA w Poznaniu jasno wypowiedział się co do samego zacieniania w wyroku z dnia 11 października 2018 r. (IV SA/Po 682/18, LEX nr 2580892: "W toku postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy nie można skutecznie powoływać się na argumenty dotyczące ograniczenia dostępu światła dziennego i ewentualnego zacienienia działki sąsiedniej w przypadku zrealizowania zamierzonej inwestycji. Takie kwestie mogą być rozważane i ewentualnie uwzględnione w postępowaniu, którego przedmiotem jest uzyskanie pozwolenia na budowę". Sąd rozpoznający niniejszą sprawę w pełni podziela powyższe stanowisko NSA i wojewódzkich sądów administracyjnych, a mianowicie uważa, że na etapie procedowania decyzji o warunkach zabudowy, kiedy określa się tylko warunki brzegowe inwestycji, nie jest możliwe badanie zgodności z przepisami techniczno – budowlanymi, a w szczególności kwestii zacieniania i przesłaniania. Stąd też uznać należy, że nie ma w sprawie miejsca podnoszone przez skarżących naruszenie przepisów procesowych ( art. 7, 77, 80, 107 § 3 k.p.a.), jako też przepisów prawa materialnego ( art. 54 pkt 2 w zw. z art. 64 ust. 1 u.p.z.p., art. 61 ust. 1 pkt 5 w zw. z § 13 i § 60 ust. 1,2 i 3 Rozporządzenia w sprawie warunków technicznych). Z wymienionych przyczyn, skoro nie potwierdziły się zaprezentowane w skardze zarzuty, na zas. art. 151 p.p.s.a. oddalono skargę.