II SA/Kr 649/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Głowacki (spr.) Sędziowie: NSA Anna Szkodzińska WSA Ewa Rynczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 stycznia 2007 r. sprawy ze skargi B.J. o wznowienie postępowania sądowego w sprawie prawomocnie zakończonej wyrokiem z dnia 12 maja 2005r. sygn. akt II SA/Kr 1044/01 postanawia: skargę o wznowienie postępowania sądowego odrzucić B.J. domagała się o wznowienia postępowania sądowego w sprawie zakończonej przed tutejszym Sądem wyrokiem z dnia 12.05.2005 r. sygn. akt II SA/Kr 1044/01. Powołanym orzeczeniem oddalona została skarga B.J. na decyzję Wojewody z dnia [...].02.2001 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu wywłaszczonej nieruchomości. W ocenie skarżącej w sprawie tej uniemożliwiono jej obronę praw i składanie wyjaśnień mających decydujące znaczenie dla rozstrzygnięcia. W szczególności doszło do tego na skutek niewezwania jej na salę rozpraw, choć uczestnicy postępowania byli na nią wzywani. Skarżąca bezskutecznie oczekiwała przed salą i ostatecznie rozprawa odbyła się bez jej udziału. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Wedle twierdzeń samej skarżącej po zakończonej w dniu 12.05.2005r. rozprawie w sprawie oznaczonej sygn. akt II SA/Kr 1044/01 weszła ona na salę rozpraw uzyskując informację, iż wobec jej niestawiennictwa rozprawa odbyła się bez jej udziału. Z kolei z treści akt sprawy zakończonej wyrokiem z dnia 12.05.2005 r. wynika, iż dnia 19.05.2005 r. wystąpiła ona z pisemnym wnioskiem o wydanie odpisów z tychże akt m.in. przedmiotowego orzeczenia. Otrzymanie owych odpisów potwierdziła skarżąca tego samego dnia tj. 19.05.2005 r. (k.51), a zatem w ostatnim dniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Instytucja wznowienia postępowania jest instytucją wyjątkową w tym znaczeniu, że przysługuje ona od ściśle określonych orzeczeń i może być oparta na wąsko określonych podstawach zgodnie z zasadą legalności. Jest to uzasadnione koniecznością zapewnienia stabilności orzeczeń sądowych. Stosownie do treści art. 281 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) sąd na rozprawie rozstrzyga przede wszystkim o dopuszczalności wznowienia i odrzuca wniosek, jeżeli stwierdzi brak ustawowej podstawy wznowienia. Samo sformułowanie podstawy wznowienia w sposób odpowiadający przepisom prawa nie oznacza oparcia skargi na ustawowej podstawie wznowienia, jeżeli już z samego jej uzasadnienia wynika, że podnoszona podstawa nie zachodzi. Taka skarga jako nieoparta na ustawowej podstawie wznowienia podlega odrzuceniu (postanowienie SN z dnia 28.10.1999 r., II UKN 174/99, OSNCP 2001/4/133). Na gruncie niniejszej skargi wnosząca upatruje podstawy wznowienia w treści art. 271 pkt 2 cytowanej wyżej ustawy, który to przepis wskazuje na pozbawienie strony - wskutek naruszenia przepisów prawa - możności działania, przy czym nie można żądać wznowienia postępowania z tej przyczyny, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała. Przytoczona podstawa wznowienia - wbrew twierdzeniom skarżącej - nie występuje. Gdyby nawet hipotetycznie przyjąć wadliwość w wywołaniu rozprawy, do czego zresztą nie ma podstaw w kontekście zapisu jej protokołu to nie może ona sama w sobie stanowić uzasadnienia podstawy wznowienia. Skarżąca przed uprawomocnieniem się wyroku nie była bowiem pozbawiona możności działania. Już w dacie jego wydania mogła z całą pewnością zapoznać się z treścią orzeczenia, mało tego - w dniu 19.05.2005 r. - zatem w okresie biegu terminu do wystąpienia z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia otrzymała odpis rozstrzygnięcia. Do odmiennej oceny nie może prowadzić także okoliczność śmierci uczestniczki postępowania, a matki skarżącej w dniu 24.10.2004 r., skoro w postępowaniu sądowym brali udział wszyscy jej prawni następcy. Reasumując - przed uprawomocnieniem się wyroku skarżąca władna była podjąć wszelkie prawem przewidziane działania zmierzające do weryfikacji niekorzystnego dla niej orzeczenia. Strona zostaje pozbawiona możności działania tylko wtedy, gdy doszło do całkowitego pozbawienia jej możności obrony swych praw, a więc gdy znalazła się w sytuacji, która uniemożliwiła, a nie tylko utrudniła lub ograniczyła popieranie przed sądem dochodzonych żądań (wyrok z dnia 1.10.1998 r. l PKN 359/98, OSNAPiUS 1999, nr 21, póz. 681). Wobec powyższego skargę o wznowienie postępowania sądowego należało odrzucić stosownie do treści art. 281 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.