II SA/Kr 649/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: AWSA Inga Gołowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 23 listopada 2007r. sprawy ze skargi Z.N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia w przedmiocie warunków zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego pn:budowa dwóch budynków mieszkalnych jednorodzinnych wraz z infrastrukturą techniczną: wjazdem, przyłączem prądu, gazu, wody, kanalizacji, przewidzianej do realizacji na działkach nr w postanawia odrzucić sprzeciw na zarządzenie referendarza sądowego z dnia 10 sierpnia 2007r. o oddaleniu wniosku skarżącej Z.N. o zwolnienie od kosztów sądowych. W dniu 10 Sierpnia 2007r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wydał postanowienie w którym oddalił wniosek skarżącej Z.N. o zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu postanowienia podniesiono, iż skarżąca nie przedstawiła żadnych dowodów na uzasadnienie argumentów, które uzasadniałyby zwolnienie jej od ponoszenia kosztów postępowania a osiągany przez nią miesięczny dochód nie uzasadnia wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych i na podstawie art. 243 § 1, art. 244, art. 245 § 1, 2, art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, póz. 1270) oddalono przedmiotowy wniosek skarżącej. Postanowienie referendarza sądowego doręczono stronie skarżącej w dniu 31 sierpnia 2007r. (data na pieczęci zwrotnego poświadczenia odbioru) W dniu 4......września 2007r. (data na pieczęci Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie) skarżąca Z.R. , złożyła sprzeciw na postanowienie Tutejszego Sądu, podnosząc, iż wydane postanowienie z 10 sierpnia 2007r. jest dla niej krzywdzące, gdyż preferuje się wyłącznie ludzi o wielkich pieniądzach do prawa do obrony przed Sądami Administracyjnymi. Fakt, że obywatel polski popadł w kłopoty finansowe to nie znaczy , że taki obywatel nie ma już prawa do obrony swojego majątku na drodze postępowania sądowego bo nie stać go na opłatę w wysokości 500 zł. Sąd stwierdził, że uzyskiwany dochód z tytułu renty w wysokości 1.480 zł netto pozwala na zadośćuczynienie obowiązkowi wnoszenia stosownej opłaty bez wywołania uszczerbku w koniecznym utrzymaniu. Po odliczeniu kosztów czynszu, gazu, prądu, telefonu nie jest możliwe utrzymanie się w Polsce za kwotę która wynika z prostego rachunku matematycznego: 500 zł koszty sądowe, 414zł czynsz, 73zł telefon, 48zł gaz, 112zł prąd co daje łącznie 1147 zł zatem po odliczeniu z renty 1480 zł pozostaje 333 zł Skarżąca podniosła również, iż będzie zmuszona szukać innych rozwiązań, gdyż Ne sprawiedliwe rozpatrzenie sprawy nie może liczyć. W ocenie Sądu sprzeciw skarżącej jest niezasadny. Skarżąca we wniesionym sprzeciwie podała informację o wydatkach jakie ponosi, jednakże nie podała czy wydatki te są wydatkami miesięcznymi (brak takiej informacji w treści sprzeciwu) oraz kto dokładnie ponosi te wydatki, zważywszy iż skarżąca nie przedstawiła żadnych dokumentów ani dowodów potwierdzających fakt samodzielnego prowadzenia gospodarstwa domowego tj. przykładowo orzeczenia o separacji. Twierdzenia skarżącej nie są poparte żadnymi dowodowymi (brak chociażby odcinka renty wskazującego na rzeczywistą jej wysokość) wobec powyższego Sąd nie może zweryfikować twierdzeń skarżącej zawartych w sprzeciwie a tym samym uwzględnić sprzeciw. Mając powyższe na względzie , Sąd orzekła jak w sentencji na podstawie art. 227 §1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, póz. 1270)