II SA/Kr 650/06
PostanowienieWSA w Krakowie2006-06-27
Skład orzekający: Barbara Pasternak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga do sądu administracyjnego jest dopuszczalna, jeśli strona nie wyczerpała środków zaskarżenia przysługujących jej w postępowaniu administracyjnym?Ratio decidendi
Skarga do sądu administracyjnego jest niedopuszczalna, jeśli strona nie wyczerpała środków zaskarżenia przewidzianych w ustawie, takich jak wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Niewniesienie takiego wniosku, mimo pouczenia o takiej możliwości, skutkuje odrzuceniem skargi przez sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 PPSA.Stan faktyczny
Skarżąca J. S. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych odmawiającą uchylenia wcześniejszej decyzji o odmowie przyznania świadczenia pieniężnego. Skarżąca domagała się ustalenia innego okresu świadczenia. Organ administracji wniósł o odrzucenie skargi, wskazując na niewyczerpanie przez skarżącą środków zaskarżenia, tj. wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.Rozstrzygnięcie
Sąd odrzucił skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Pasternak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 27 czerwca 2006 r. sprawy ze skargi J. S. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych, z dnia 4 kwietnia 2006 r. Nr [...] w przedmiocie świadczenia pieniężnego przysługującego osobom deportowanym postanawia skargę odrzucić
Skarżąca J. S. wniosła skargę na Decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych, z dnia 4 kwietnia 2006 r. Nr [...] . Decyzją tą Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych odmówił skarżącej uchylenia decyzji własnej z dnia [...] 2005 r. Nr [...], odmawiającej przyznania jej uprawnienia do świadczenia pieniężnego na podstawie Ustawy z dnia 32 maja 1996 r. o świadczeniu pieniężnym przysługującym osobom deportowanym do pracy przymusowej oraz osadzonym w obozach pracy przez III Rzeszę i ZSRR ( Dz.U. Nr. 87, poz. 395 ze zm.). Skarżąca twierdzi w skardze, iż zorientowała się, że Urząd będzie jej dalej odmawiał świadczenia, wobec tego występuje do sądu i prosi o ustalenie innego niż 6-cio miesięczny , który umożliwi dzieciom urodzonym 4, 5 m-cy przed zakończeniem wojny otrzymanie świadczenia.
W odpowiedzi Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych wniósł ojej odrzucenie podnosząc, że skarżąca nie wyczerpała środków zaskarżenia, ponieważ nie złożyła do organu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, pomimo, iż w decyzji z dnia 4 kwietnia 2006 r. została pouczona o takiej możliwości, oraz o terminie złożenia wniosku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje :
Zgodnie z przepisem art. 52 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), w skr. ppsa, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Natomiast art. 52 § 2 ppsa stanowi, że przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć taką sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Środkiem zaskarżenia przysługującym skarżącej od decyzji Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia 4 kwietnia 2006 r. był wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, który należało wnieść w terminie 14 dni od dnia otrzymania decyzji, o czym skarżąca została pouczona . Decyzję wraz pouczeniem skarżąca otrzymała w dniu [...] 2006 r. Skarżąca nie wniosła o ponowne rozpatrzenie sprawy, a zatem nie wyczerpała środków zaskarżenia, przysługujących jej od decyzji z dnia 4 kwietnia 2006 r. Z treści skargi skierowanej do sądu wynika nadto, że skarżąca celowo pominęła przysługujący jej w toku instancji środek zaskarżenia, uznając, że Urząd nadal będzie jej odmawiał świadczenia.
Wyczerpanie środków zaskarżenia jest podstawową przesłanką dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego. Postępowanie sądowoadministracyjne może zostać uruchomione, jeżeli zostały wykorzystane środki weryfikacji kwestionowanych przez stronę aktów, w postępowaniu administracyjnym.
Przepis art. 58 § l pkt. 6 ustawy ppsa stanowi, że sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne z innych przyczyn, niż ujęte w punktach 1-5 tego przepisu. Wniesienie skargi bez wyczerpania środków zaskarżenia skutkuje odrzuceniem skargi przez sąd.
Wobec powyższego, w oparciu o przepisy art. 52 § l, 58 pkt. 6 i 58 § 3 ustawy ppsa orzeczono jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło