II SA/Kr 650/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Brachel - Ziaja po rozpoznaniu w dniu 29 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu A.B. od postanowienia referendarza Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w z dnia o oddaleniu wniosku skarżącej o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego lub adwokata w sprawie ze skargi A.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w z dnia w przedmiocie odmowy zmiany terminu ważności decyzji postanawia: oddalić wniosek skarżącej o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego lub adwokata z urzędu. Postanowieniem z dnia 29 sierpnia 2007 r. referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w ............. oddalił wniosek skarżącej o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego. Od powyższego postanowienia skarżąca wniosła sprzeciw podnosząc, że podany przez nią dochód miesięczny (2.300 zł) jest dochodem brutto, który po odjęciu obciążeń jest o ok. 1/3 niższy. Czynności administracyjne zmierzające do uzyskania przez skarżącą decyzji o warunkach zabudowy (prowadzone od lipca 2003 r.) nie są równoznaczne z przystąpieniem do procesu inwestycyjnego i zgromadzeniem obecnie środków pieniężnych na ten cel. Posiadane przez nią nieruchomości (mieszkanie, nieruchomość gruntowa o pow. 0,1464 ha i udział ........we współwłasności budynku gospodarczego na działkach o pow. 0,0516 ha) zostały nabyte od ...........Skarbu Państwa na zasadach preferencyjnych, a nie na rynku wtórnym. Nieruchomości te skarżąca traktuje jako zabezpieczenie egzystencji na wypadek zdarzeń losowych i w wieku późniejszym (choroba, zakup leków, opieka osób trzecich). Wniosek A.B. dotyczył zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata lub radcy prawnego z urzędu, a więc przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Do tej sytuacji ma zastosowanie art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 póz. 1270). Może być ono przyznane osobie fizycznej, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Innymi słowy instytucja prawa pomocy przeznaczona jest dla ludzi skrajnie ubogich, których nie stać na nic, a co dopiero wniesienie opłaty sądowej. Nie przyznanie osobom ubogim prawa pomocy może uniemożliwić im obronę przed sądem swoich uzasadnionych interesów. W niniejszej sprawie taka sytuacja nie zachodzi. Skarżąca ma stały miesięczny dochód - ponad dwukrotnie wyższy niż wynagrodzenie minimalne. Ponadto jest właścicielką mieszkania i nieruchomości gruntowej oraz współwłaścicielką innej nieruchomości. Taka sytuacja majątkowa z pewnością wyklucza możliwość zakwalifikowania A.B. do osób najuboższych. Sposób nabycia nieruchomości nie ma znaczenia dla kwestii zwolnienia skarżącej od kosztów sądowych. Jako właścicielka nieruchomości skarżąca ma możliwość uzyskiwania dochodu ze swojej własności np. w postaci czynszu z tytułu dzierżawy, co nie musi pociągać za sobą braku zabezpieczenia na przyszłość. W ocenie Sądu sytuacja majątkowa przedstawiona przez A.B. uzasadnia przyjęcie, że jest ona w stanie ponieść pełne koszty postępowania w niniejszej sprawie, a odmowa zwolnienia od kosztów nie będzie ograniczała jej prawa do sądu. Dlatego orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie powołanego wyżej przepisu oraz art. 243, art. 260 w zw. z art. 151 i 166 p.p.s.a.