II SA/Kr 654/12

PostanowienieWSA w Krakowie2012-06-06

Skład orzekający: Mirosław Bator

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy istnieją przesłanki do wstrzymania wykonania decyzji nakazującej usunięcie odpadów, ze względu na ryzyko wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków?
Ratio decidendi
Sąd wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji, uznając, że jej wykonanie, polegające na usunięciu odpadów i transporcie ich do uprawnionego miejsca, wiązałoby się z poniesieniem przez skarżącego znacznych kosztów, co może narazić go na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Wstrzymanie wykonania decyzji jest wyjątkiem od zasady jej wykonalności, uzasadnionym zaistnieniem ustawowych przesłanek.
Stan faktyczny
Skarżący B.M. złożył skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. nakazującą usunięcie odpadów. W skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania tej decyzji, argumentując, że konieczność wywiezienia zalegającej masy ziemnej byłaby bardzo kosztowna i podwójnie obciążyłaby go w związku z planowaną inwestycją budowlaną. Skarżący podniósł, że wykonanie decyzji skutkowałoby poniesieniem znacznej szkody.
Rozstrzygnięcie
Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Kraków, dnia 6 czerwca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Bator po rozpoznaniu w dniu 6 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B.M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 6 marca 2012 r. nr [...] w przedmiocie nakazu usunięcia odpadów postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] marca 2012 r. w przedmiocie nakazu usunięcia odpadów skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. We wniosku podniósł, że koniczność wywiezienia zalegającej na nieruchomościach masy ziemnej byłaby przedsięwzięciem bardzo kosztownym, związanym nie tylko z koniecznością załadowania i opłacenia wywozu kilkudziesięciu ciężarówek, ale także z koniecznością opłacenia zajętego na ten cel pasa drogowego. Zważywszy na fakt, że realizując inwestycję budowlaną skarżący będzie zobligowany do zniwelowania powierzchni gruntu działek poprzez podniesienie jego poziomu o około 1,5 metra szkoda związana z koniecznością usunięcia zalegających mas ziemi, byłaby dwukrotnie większa. W takim bowiem przypadku skarżący byłby zobowiązany do wywiezienia zalegających mas ziemnych, a następnie przywiezienia tego samego rodzaju materiału. W ten sposób koszty wykonania zaskarżonej decyzji musiałby zostać pomnożone przez dwa, co generowałoby znaczące koszty. Powyższe okoliczności w ocenie skarżącego świadczą o tym, iż wykonania zaskarżonej decyzji skutkowałoby poniesieniem znacznej szkody, co wskazuje na celowość wstrzymania jej wykonania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Zgodnie z dyspozycją art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a - wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Zasadą wyrażoną w przepisie art. 61 p.p.s.a. jest wykonalność ostatecznych decyzji organów administracyjnych, także w sytuacji zaskarżenia tej decyzji przez stronę postępowania administracyjnego. Wstrzymanie wykonalności decyzji jest zatem wyjątkiem od tej zasady, który wystąpić może w razie zaistnienia ustawowych przesłanek (faktów) uzasadniających to wstrzymanie i po spełnieniu przez stronę warunków jakie ustawa nakłada na nią, w sytuacji ubiegania się o wstrzymanie wykonania ostatecznej decyzji. Przede wszystkim podkreślić należy, że wstrzymanie wykonalności decyzji przez sąd administracyjny występuje zawsze na wniosek strony, a co za tym idzie - wykazanie, że istnieją pozytywne przesłanki od których ustawa uzależnia wstrzymanie decyzji przez sąd, spoczywa na stronie która taki wniosek składa. Sąd wniosek taki może uwzględnić jeżeli po analizie wskazanych w nim faktów i okoliczności uprawdopodabniających te fakty oceni, że skutki takie mogą faktycznie zaistnieć tj., że w razie wykonania decyzji strona może ponieść znaczne szkody lub decyzja spowoduje nieodwracalne skutki. Sąd uznał, że w rozpatrywanej sprawie zachodzą przesłanki uzasadniające zastosowanie ochrony tymczasowej w oparciu o dyspozycję art. 61 § 3 p.p.s.a. Jakkolwiek wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie został szeroko uzasadniony, to jednak stwierdzić należy, że konieczność wykonania nakazanych w zaskarżonej decyzji czynności tj. usunięcie odpadów poprzez zawarcie umowy z wyspecjalizowanym przedsiębiorcą na usuniecie odpadów i transport ich do uprawnionego miejsca odzysku wiązać się będzie z poniesieniem przez skarżącego znacznych kosztów. Wykonanie tej decyzji może zatem narazić skarżącego na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. W związku z powyższym, w oparciu o art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. sąd orzekł jak w sentencji postanowienia. Na marginesie zaznaczyć należy, że sąd na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu nie bada zasadności skargi, czy też zgodności z prawem zaskarżonego aktu. Postępowanie w przedmiocie wstrzymania wykonania aktu stanowi jedynie postępowanie o charakterze wpadkowym, które jest prowadzone w ściśle określonych granicach wyznaczonych treścią art. 61 § 3 p.p.s.a. Zaskarżona decyzja będzie bowiem podlegać kontroli sądu, pod względem jej zgodności z prawem, dopiero w toku merytorycznego rozstrzygania sprawy.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło