II SA/Kr 655/16

Kraków, dnia 9 grudnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Bator po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Spółdzielni Mieszkaniowej [....] w K. , Firmy Handlowej [....] Spółka jawna w K. , Spółdzielni Pracy Wytwórnia Sprzętu Zootechnicznego [....] w K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 17 marca 2016 r. znak [....] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: odmówić dopuszczenia do udziału w sprawie w charakterze uczestnika postępowania Wspólnoty Mieszkaniowej [....] w K. oraz Wspólnoty Mieszkaniowej [....] w K. Spółdzielnia Mieszkaniowa [....] w K. , Firma Handlowa [....] Spółka jawna w K. oraz Spółdzielnia Pracy Wytwórnia Sprzętu Zootechnicznego [....] w K. wniosły skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 17 marca 2016 r. znak [....] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. W dniu 30 września 2016 r. wpłynął do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniosek Wspólnoty Mieszkaniowej [....] i [....] w K. o dopuszczenie do udziału w postępowaniu w charakterze uczestnika. W treści wniosku wskazano, że w pobliżu nieruchomości, w których siedzibę mają wnioskodawcy powstaje inwestycja pn. budowa instalacji do biologicznego przetwarzania odpadów 19 12 12 wytwarzanych w procesie MBP w części istniejącej hali 2 na terenie [....] Spółka z.o.o. na działkach nr nr [....] [....] obręb [....] j.ew. [....] . Dotychczas zostały ujawnione nieprawidłowości w przetwarzaniu odpadów z wykorzystaniem istniejących instalacji do mechaniczno – biologicznego przetwarzania zmieszanych odpadów komunalnych poprzez nieutrzymanie i nieprowadzenie kontroli stanu technicznego posiadanych urządzeń i aparatury oraz przekraczanie dopuszczalnej do wytworzenia ilości odpadów. Wnioskodawcy stwierdzili, że istotą i celem niniejszego postępowania jest doprowadzenie do ponownego rozpatrzenia sprawy przez SKO w K. , co ostatecznie miałoby skutkować stwierdzeniem nieważności decyzji Prezydenta Miasta K. Wskazali, że ich interes prawny określony jest w art. 4 i art. 5 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Przedmiotowy wniosek podlega rozpoznaniu na podstawie art. 33 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.- dalej powoływana jako P.p.s.a.), który stanowi, że udział w charakterze uczestnika może zgłosić również osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego, a także organizacja społeczna, o której mowa w art. 25 § 4, w sprawach innych osób, jeżeli sprawa dotyczy zakresu jej statutowej działalności. Należy wskazać, że cytowany art. 33 § 2 P.p.s.a. nie może być interpretowany w oderwaniu od innych norm prawa regulujących kwestię interesu prawnego jako podstawy skutecznego prowadzenia postępowania w celu wzruszenia określonego aktu administracyjnego. Podstawową przesłanką uzasadniającą dopuszczenie wnioskodawcy do udziału w postępowaniu sądowym jest uznanie, że istnieje norma prawa materialnego, z której można wywieść jego interes prawny do uczestnictwa w tym postępowaniu. Należy zatem ustalić, czy wnioskodawcy przysługiwała legitymacja materialnoprawna w postępowaniu administracyjnym zakończonym wydaniem zaskarżonej decyzji, choć nie brał w nim udziału. Interes prawny strony powinien wynikać z konkretnej i zindywidualizowanej normy prawa materialnego, której zastosowanie ma wpływ na sytuację wnoszącego dany wniosek, żądanie, czy skargę. Zarówno w doktrynie, jak i w orzecznictwie podkreślany jest w szczególności realny i aktualny charakter interesu prawnego wynikający z zastosowania konkretnej normy prawnej. Stwierdzenie istnienia interesu prawnego wymaga ustalenia związku o charakterze materialnoprawnym między obowiązującą normą prawą a sytuacją prawną konkretnego podmiotu, polegającego na tym, że akt stosowania tej normy może mieć wpływ na sytuację prawną tego podmiotu w zakresie prawa materialnego. Od tak pojmowanego interesu prawnego należy odróżnić interes faktyczny czyli sytuację, w której dany podmiot jest wprawdzie bezpośrednio zainteresowany rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej, nie może jednak tego zainteresowania poprzeć przepisami prawa mogącymi stanowić podstawę skierowanego żądania w zakresie podjęcia stosownych czynności przez organ administracji (por. wyrok NSA z dnia 15 kwietnia 1993 r., sygn. I SA 1719/92, OSP 1994, z. 10, poz. 199, z aprobującą glosą P. Kucharskiego). Podmiot wnoszący o dopuszczenie do udziału w sprawie powinien wykazać, że wynik postępowania administracyjnego dotyczy jego interesu prawnego. Z taką sytuacja mamy do czynienia na kanwie przedmiotowej sprawy. Nie ulega wątpliwości, że Wspólnota Mieszkaniowa [....] oraz Wspólnota Mieszkaniowa [....] w K. są zainteresowane rozstrzygnięciem niniejszej sprawy. Sami wnioskodawcy podali, że inwestycja będąca przedmiotem skargi powstaje w pobliżu ich nieruchomości. Jednocześnie z akt sprawy wynika, że ich nieruchomość nie jest położona w obszarze oddziaływania inwestycji. Podkreślić również wypada, że wnioskodawcy nie wskazali konkretnej normy prawa materialnego, na podstawie których dochodzą ochrony własnego interesu prawnego. Jako strony postępowania administracyjnego prowadzonego przez organ zostali uznani Spółdzielnia Mieszkaniowa [....] , Firma Handlowa [....] w K. , Parafia [....] w B. , Spółdzielnia Pracy [....] w K. , [....] S.A. oraz [....] Spółka z.o.o. w K. Bezspornym w sprawie pozostaje zatem, że Wspólnota Mieszkaniowa [....] oraz [....] w K. nie brały udziału w postępowaniu administracyjnym w charakterze strony. W szczególności nie została doręczona im zarówno zaskarżona decyzji, jak i decyzja organu I instancji. Rozpatrując wniosek wskazanych wspólnot mieszkaniowych Sąd stwierdził, że nie wskazały żadnego przepisu materialnoprawnego, z którego wynikałby ich interes prawny do bycia uczestnikiem postępowania. Także analiza przepisów zastosowanych w niniejszej sprawie nie pozwala na stwierdzenie, że Wspólnoty powinny być uczestnikiem postępowania. W rezultacie nie została spełniona przesłanka uzasadniająca dopuszczenie wnioskodawców do udziału w postępowaniu sądowym, w charakterze uczestnika postępowania. Sąd uznał, iż wnioskujący mogą mieć jedynie interes faktyczny, mogą być bezpośrednio zainteresowane rozstrzygnięciem sprawy, jednakże to zainteresowanie nie jest poparte przepisami prawa powszechnie obowiązującego. Stwierdzenie, iż wynik toczącego się postępowania sądowego nie dotyczy interesu prawnego Wspólnoty skutkuje odmową dopuszczenia ich do udziału w postępowaniu sądowym w charakterze uczestnika. Podkreślić również należy, że zgodnie z art. 5 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, każdy ma prawo uczestniczenia, na warunkach określonych ustawą, w postępowaniu wymagającym udziału społeczeństwa. W doktrynie wskazuje się, iż przepis ten gwarantuje taką możliwość jedynie w sposób generalny, a do jej konkretyzacji niezbędne będzie przyznanie społeczeństwu takich uprawnień przez konkretną ustawę, której przepisy są podstawą prowadzenia konkretnych postępowań. (...) jeżeli konkretny przepis nie będzie przewidywał możliwości uczestniczenia społeczeństwa w danym rodzaju postępowań, oznacza to, że możliwości takiej nie ma (K. Gruszecki, Komentarz do art. 5 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa i ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, Lex/el. 2013 r.). Potwierdza to treść art. 30 ustawy, który stanowi, iż organy administracji właściwe do wydania decyzji lub opracowania projektów dokumentów, w przypadku których przepisy niniejszej ustawy lub innych ustaw wymagają zapewnienia możliwości udziału społeczeństwa, zapewniają możliwość udziału społeczeństwa odpowiednio przed wydaniem tych decyzji lub ich zmianą oraz przed przyjęciem tych dokumentów lub ich zmianą. Katalog środków gwarantujących udział społeczeństwa zawiera art. 33 ust. 1 ustawy. W niniejszej sprawie wnioskodawcy podali jedynie wyżej wskazany art. 5 cytowanej ustawy jako przepis, który miałby uzasadnić ich interes prawny do udziału w postępowaniu. Tymczasem przepis ten jest jedynie normą ogólną, która wymaga skonkretyzowania. Jak już wyżej podniesiono wnioskodawcy mają jedynie interes faktyczny w niniejszej sprawie, a on nie uzasadnia konieczności dopuszczenia ich do udziału w toczącym się postępowaniu. Z powyższych względów, na podstawie art. 33 § 2 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.