II SA/Kr 657/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Rynczak Sędziowie : WSA Jacek Bursa (spr.) WSA Agnieszka Nawara-Dubiel Protokolant : Małgorzata Piwowar po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 lipca 2012 r. sprawy ze skargi Niepublicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej [...] Sp. Jawna z siedzibą w K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 29 lutego 2012 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki skargę oddala wyroku z dnia 4 lipca 2012 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla powiatu [...] w K. decyzja [...] z dnia [...] grudnia 2011 r. znak: [...] nakazał Niepublicznemu Zakładowi Opieki Zdrowotnej [...] Sp. J "rozbiórkę obiektu budowlanego (o wymiarach 1,68 x 3,00 m i wysokości 2,30 m) przylegającego do budynku ambulatorium od strony zachodniej, znajdującego się na działce nr ewid. 1 w S. , przy ul. [...] (...)". W uzasadnieniu napisano, że postępowanie przed PINB w sprawie legalności obiektu budowlanego dobudowanego od strony zachodniej do budynku ambulatorium położonego na nieruchomości składającej się z działki nr ewid. 1 w miejscowości S. przy ul. [...] zostało wszczęte z urzędu. Dodano, iż impulsem do działań organu nadzoru budowlanego były zalecenia przekazane w "Protokole kontroli doraźnej Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla powiatu [...] w K. przeprowadzonej przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego. We wzmiankowanym protokole wskazano "Z uwagi, iż inwestor podczas kontroli nie okazał się dokumentami potwierdzającymi legalność robót budowlanych związanych z (...) obiektem wybudowanym od strony zachodniej przylegającym do budynku ambulatorium występuje potrzeba przeprowadzenia przez ten podmiot kontrolowany szczegółowego postępowania wyjaśniającego w tym zakresie zgodnie z kompetencjami wynikającymi z przepisów Prawa budowlanego oraz Kodeksu postępowania administracyjnego" (k. [...] akt PINB). Wyjaśniono, że na działce nr ewid. 1 w S. w istniejącym budynku (dalej zwanym ambulatorium) inwestor dokonał szeregu robót budowlanych, które nie zostały objęte stosownym zgłoszeniem. PINB kwalifikując przedmiotowe roboty budowlane jako przebudowa podjął postępowanie naprawcze w trybie art. 50-51 ustawy Prawo budowlane w stosunku do tych robót wykonanych w budynku ambulatorium. Nadto na tej samej działce inwestor dokonał samowolnej budowy budynku przychodni (dalej przychodnia), który bezpośrednio przylegał do budynku ambulatorium. W stosunku do samowolnej budowy budynku przychodni PINB podjął postępowanie legalizacyjne określone w trybie art. 48-49 ustawy Prawo budowlane. I tak postępowanie w stosunku do robót budowlanych prowadzonych w budynku ambulatorium zostało zakończone decyzją PINB z dnia [...] stycznia 2012 r. znak: [...], którą na podst. art. 51 ust. 3 pkt 1 ustawy Prawo budowlane PINB stwierdził wykonanie obowiązku nałożonego na [...] Sp. J. decyzją z dnia [...] lipca 2010 r. znak: [...]. Natomiast postępowanie legalizacyjne w stosunku do budynku przychodni zostało zakończone poprzez wydanie decyzji z dnia 1 marca 2010 r. znak: [...] o zatwierdzeniu projektu budowlanego i wznowieniu robót budowlanych. Następnie PINB decyzją z dnia [...] sierpnia 2010 r. znak: [...] udzielił NZOZ [...] Sp. J. pozwolenia na użytkowanie częściowe w zakresie parteru na obiekt przychodni. Dalej organ I instancji wskazał, że w toku prowadzonego postępowania w dniu 30 marca 2011 r. przeprowadził oględziny. W trakcie czynności ustalono: "Obiekt budowlany przybudowany do ściany bud. ambulatorium od strony zachodniej o wymiarach ok. 1,7 m x 3,0 m i wysokości 2,3 - 2,05. Przekrycie z arkusza blachy (...). Jednospadowe. Wg oświadczenia P. P.S. przedmiotowy obiekt budowlany służy do zabezpieczania butli tlenowych, które podłączone są do instalacji tlenowej. Przedmiotowy obiekt powstał w 2010 r. "(k. [...] akt PINB). Po przeprowadzeniu dalszego postępowania wyjaśniającego PINB poczynił ustalenie, że analizowany obiekt stanowi przypadek samowoli budowlanej. W konsekwencji, w dniu 11 kwietnia 2011 r. organ I instancji wydał postanowienie nr [...] znak: [...], którym na podst. art. 48 ust. 2 i ust. 3 ustawy Prawo budowlane, zobowiązał inwestora do przedłożenia dokumentów wymaganych przepisami w terminie do dnia 30 czerwca 2011 r. (k. [...]akt PINB). Następnie, po wynikającym z art. 10 k.p.a. zawiadomieniu strony postępowania o możliwości zapoznania się z materiałem dowodowym PINB, wobec nieprzedłożenia przez zobowiązanego żądanych dokumentów, w dniu 8 grudnia 2011 r. wydał decyzję znak: [...], którą na podstawie art. 48 ust. 1 ustawy Prawo budowlane nakazał inwestorowi Niepublicznemu Zakładowi Opieki Zdrowotnej [...] Sp. J. rozbiórkę obiektu budowlanego dobudowanego od strony zachodniej do budynku ambulatorium zlokalizowanego na działce nr ewid. 1 w S. wybudowanego bez uprzedniego uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę (k. [...]). Odwołanie od decyzji PINB z dnia [...] grudnia 2011 r. znak: [...] w ustawowo przewidzianym terminie złożył Niepubliczny Zakład Opieki Zdrowotnej [...] Sp. J. reprezentowany przez S.K. . Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. decyzją Nr [...] z dnia [...] lutego 2012 r. znak: [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu napisano, że z materiału dowodowego sprawy wynika, iż obiekt budowlany objęty postępowaniem odwoławczym został wybudowany w 2010 r. (vide oświadczenie P.S. złożone do protokołu oględzin, k. [...] akt PINB), natomiast jego wymiary wynoszą "ok. 1,7 mx 3,0 m i wysokości 2,3 - 2,05" (vide protokół oględzin z dnia 30 marca 2011 r. - k. [...] akt PINB). W związku z tym MWINB uznał, że budynek ambulatorium został rozbudowany (w rozumieniu definicji rozbudowy, o której mowa w art. 3 pkt 6 ustawy Prawo budowlane) o objęty postępowaniem odwoławczym obiekt mający charakter magazynowy itp. Zdaniem organu odwoławczego PINB prawidłowo ustalił, że przedmiotowy obiekt dobudowany do budynku ambulatorium został wybudowany samowolnie. W tym zakresie organ odwoławczy w pełni podzielił pogląd o zakwalifikowaniu spornej inwestycji jako samowoli budowlanej. WINB nie podzielił natomiast kwalifikacji przedmiotu postępowania dokonanej przez PINB jako budynku. Wyjaśniając organ II instancji wskazał, że przez budowę należy rozumieć "wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu, a także odbudowę, rozbudowę, nadbudowę obiektu budowlanego" (art. 3 pkt 6 ustawy Prawo budowlane). Natomiast przez rozbudowę należy rozumieć zmianę takich charakterystycznych parametrów istniejącego obiektu budowlanego, jak kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość. Zmiana tych parametrów może następować w szczególności poprzez dobudowę do istniejącego obiektu dalszych jego części. W ocenie WINB pozostaje oczywistym, iż budowa przedmiotowego obiektu o ustalonych w sprawie parametrach w sposób bezpośredni rzutuje na zmianę powierzchni zabudowy dotychczasowego obiektu budowlanego (budynku). Ta nowa zabudowa jest przy tym z głównym obiektem funkcjonalnie związana. W konsekwencji prace budowlane mające za przedmiot budowę takiego obiektu muszą być uznane za rozbudowę istniejącego budynku, a nie budowę nowego budynku. Nie mniej jednak zdaniem organu odwoławczego zmiana kwalifikacji przedmiotu postępowania nie rzutuje na zmianę trybu postępowania mającego na celu usunięcie skutków samowoli budowlanej. Następnie organ odwoławczy stwierdził, że podnoszony przez skarżącego fakt, iż przedmiotowy obiekt był ogrodzeniem nie znajduje potwierdzenia w materiale dowodowym zgromadzonym przez organ I instancji. W dalszej kolejności WINB wyjaśnił również, że przedmiotowy obiekt jest obecnie częścią budynku ambulatorium, w stosunku do którego prowadzone było postępowanie naprawcze w trybie art. 50-51 ustawy Prawo budowlane, ale postępowanie naprawcze prowadzone było tylko w stosunku do robót budowlanych wewnątrz budynku, tj. w prowadzonych w ramach przebudowy budynku ambulatorium, nie obejmowało dobudowy dodatkowego pomieszczenia. Również analiza projektu budowlanego dla inwestycji p.n. "Rozbudowa przychodni zdrowia przy istniejącym budynku [...] wraz z wewnętrznymi instalacjami" zatwierdzonego decyzją PINB z dnia [...] marca 2010 r. znak: [...] (tj. budynek przychodni, w stosunku do której PINB prowadził postępowanie legalizacyjne) wykazała, że przedmiotowy obiekt nie był również przewidziany w tym projekcie budowlanym zatwierdzonym wzmiankowaną wyżej decyzją PINB z dnia [...] marca 2010 r. MWINB stwierdził, że obiekt objęty postępowaniem odwoławczym stanowi samodzielną samowolną inwestycję, która nie była objęta żadnym dotychczas prowadzonym przez PINB postępowaniem. W świetle powyższych ustaleń WINB podzielił ustalenia PINB w zakresie ustalenia, iż przedmiotowe roboty budowlane zostały zrealizowane samowolnie. W końcowej części uzasadnienia własnej decyzji z dnia [...] lutego 2012 r. WINB podniósł, że przedmiotem postępowania odwoławczego było dobudowane pomieszczenie do budynku ambulatorium, a nie jak wskazywała strona odwołująca - ogrodzenie. W odwołaniu od decyzji inwestor sam nadmienił, że budowa przedmiotowego pomieszczenia wynikała z konieczności ochrony butli tlenowych przed czynnikami atmosferycznymi jak również ich ochrony przed ewentualną kradzieżą itp. Wobec powyższego pomieszczenie to było wydzielone w przestrzeni, posiadało dach (co uwidocznione zostało na zdjęciach stanowiących materiał dowodowy sprawy), było równocześnie powiązane funkcjonalnie z istniejącym budynkiem. Zatem zasadnym było w ocenie organu odwoławczego zakwalifikowanie tego pomieszczenia jako rozbudowa istniejącego budynku ambulatorium. W ustawowym terminie Niepubliczny Zakład Opieki Zdrowotnej [...] Sp. J. reprezentowany przez S.K. , złożył skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. Nr [...], z dnia [...] lutego 2012 r. znak: [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie art. . 3 pkt 2 i 9, art. 29 ust. 5, art. art. 30 ust. 1 pkt. 3, art. 48 Prawa budowlanego, w związku z czym wniesiono o: 1. uchylenie skarżonej decyzji i decyzji ją poprzedzającej oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia - w przypadku uznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny, iż w niniejszej sprawie zachodzą zarzucane w skardze naruszenia przepisów postępowania, które miały wpływ na wynik sprawy, 2. zasądzenie na rzecz strony skarżącej kosztów postępowania według norm przepisanych, ewentualnie 3. o uchylenie skarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia - w przypadku uznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny, iż w niniejszej sprawie zachodzą zarzucane w skardze naruszenia przepisów postępowania, które miały wpływ na wynik sprawy, 4. zasądzenie na rzecz strony skarżącej kosztów postępowań według norm przepisanych. W uzasadnieniu wyjaśniono, że strona skarżąca przystępując do remontu istniejącego na działce 1 w S. przy ul. [...], budynku, który w przeszłości był ambulatorium, dokonała zgłoszenia zamiaru prowadzenia robót do Starosty informując, że celem remontu będzie dostosowanie budynku do wymogów obowiązujących przepisów. Prace miały polegać na: remoncie instalacji budynku (elektrycznej, wodnej, kanalizacyjnej, gazów medycznych), ociepleniu budynku, remoncie przeciekającego dachu, dostosowaniu obiektu do wymogów jakie muszą spełniać tego rodzaju budynki stosownie do ustawy z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej (tekst jednolity: Dz. U. 2007 r. Nr 14 póz. 89) oraz odnowieniu elewacji budynku. Do zawiadomieniu dołączono szkic obrazujący jakie zmiany zostaną dokonane, m. in. w wyniku przebudowy ścianek działowych. Strona skarżąca wskazała, że informowała, iż w wyniku prowadzonych robót remontowych nie nastąpi zmiana parametrów takich jak: kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość, liczba kondygnacji. Starosta K. nie zgłosił sprzeciwu. Dalej strona skarżąca podniosła, że instalacja gazów medycznych to urządzenia budowlane - urządzenia techniczne związane z obiektem budowlanym - szpitalem, zapewniające możliwość użytkowania obiektu szpitala zgodnie z jego przeznaczeniem. Zdaniem strony skarżącej organ odwoławczy cyt.: "dokonuje rozbicia instalacji gazów medycznych na elementy poprzez uznanie, iż ogrodzenie do wysokości dwa metry posiadające zabezpieczenie w formie zadaszenia jest budynkiem czyli obiektem budowlanym, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach". W cenie strony skarżącej stanowi to rażące naruszenie art. 3 pkt 2 Prawa budowlanego, co potwierdzają wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 października 2004 r. sygn. akt OSK 710/2004. Dalej strona skarżąca wyjaśniła, że elementem instalacji gazów medycznych jest ogrodzenie w kształcie litery C, o wysokości do 2,0 metra, które funkcjonariusze GINB uznali za budynek i nie wymaga ono zdaniem skarżącej "nawet" zgłoszenia gdyby było wykonywane samodzielnie, a nie było, instalacja gazów medycznych - również nie wymaga pozwolenia na budowę, a jej wykonanie zostało zgłoszona Staroście K. Ze względu na wrzucane przez okolicznych mieszkańców petardy na ogrodzeniu wykonano daszek z blachy, jako dalszy element instalacji gazów medycznych. Następnie skarżąca stwierdziła, że dla wykonanej instalacji uzyskała pozwolenie na użytkowanie decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla powiatu [...] - ziemskiego Nr [...] z dnia 24 sierpnia 2010 r. o treści "udziela się inwestorowi NZOZ [...] Sp. J. ul. [...] pozwolenia na użytkowanie inwestycji p.n.: "Rozbudowa istniejącego budynku przychodni zdrowia wraz z instalacjami: wod. kan., elektryczną, c.o., gazów medycznych oraz wentylacji - dokonano odbioru w zakresie poziomu parteru obiektu na działce nr 1 , położonej w miejscowości S. [...]". Zdaniem strony skarżącej wykonane roboty nie stanowiły samowoli budowlanej, ponieważ zostały one zgłoszone Staroście , który wydał zaświadczenie z dnia 6 czerwca 2009 r. znak: [...], cyt. (z uzasadnienia skargi - dopisek Sądu): "(...) iż w terminie 30 dni od dnia kompletnego zgłoszenia Organ nie wniósł sprzeciwu w drodze decyzji w sprawie zgłoszenia robót, (...)". W ocenie strony skarżącej organy niewłaściwie zastosowały art. 48 Prawa budowlanego. W tym miejscu powołano się na orzecznictwo – m. in. wyrok WSA w Gliwicach z dnia 1 marca 2010 r. sygn. akt II SA/Gl 896/2009, LexPolonica nr 2265324: "Postępowanie w sprawie robót budowlanych, zrealizowanych z istotnym odstępstwem od udzielonego pozwolenia na budowę, winno być prowadzone w trybie art. 51 ustawy Prawo budowlane." W dalszej kolejności strona skarżąca stwierdziła, że instalacja gazów medycznych szpitala jest urządzeniem budowlanym, o jakim mowa w art. 3 pkt 9 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Na potwierdzenie, że budowa urządzeń technicznych nie wymaga pozwolenia na budowę skarżąca wskazała wyrok NSA OZ w Łodzi z dnia 21 marca 2003 r. sygn. akt II SA/Łd 1670/99 LexPolonica nr 363040: "Zamontowanie urządzeń klimatyzacyjnych nie wymaga ani pozwolenia ani zgłoszenia do odpowiedniego organu budowlanego (...)". W dalszej zaś kolejności skarżąca podnosząc, iż funkcjonariusze GINB-u wadliwie ocenili stan faktyczny uznając utwardzony plac za fundament i tym samym naruszyli prawo, przytoczyła wyrok NSA OZ w Lublinie z dnia 12 kwietnia 2000 r. sygn. akt I SA/Lu 1609/98, uchwałę składu siedmiu sędziów NSA w Warszawie z dnia 15 maja 2000 r. sygn. OPS 20/99. W konkluzji skarżąca wniosła o przeprowadzenie na żądanie strony lub z urzędu dodatkowego postępowania w celu uzupełnienia dowodów i materiałów w sprawie, a w szczególności wyjaśnienie czy w niniejszym przypadku mamy do czynienia z budynkiem. W odpowiedzi Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Stosownie do art. 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a.", sądy administracyjne powołane są do kontroli zgodności z prawem działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, stosownie do treści art. 134 § 1 p.p.s.a., a orzekanie – w myśl art. 135 p.p.s.a. - następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania, w której został wydany zaskarżony akt. Zgodnie natomiast z art. 145 § 1 p.p.s.a., sąd uchyla decyzję w całości albo w części, wyłącznie wtedy jeżeli stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie rozważań prawnych zaznaczyć należy, że w toku kontrolowanego postępowania administracyjnego nie doszło do uchybień, które mogłyby skutkować wyeliminowaniem zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego. Organ administracji dokonując prawidłowych i wnikliwych ustaleń stanu fatycznego, dokonał trafnej z punktu widzenia prawa budowlanego kwalifikacji prawnej wykonanych robót budowlanych, jako zrealizowanej w warunkach samowoli budowlanej rozbudowy istniejącego obiektu ambulatorium, których realizacja wymagała uzyskania przez inwestora pozwolenia na budowę. W tym zakresie w całości na aprobatę zasługują rozważania przedstawione w końcowej części 2 i początkowej części 3 strony uzasadnienia decyzji organu II instancji, które częściowo zostały przytoczone w części historycznej niniejszego uzasadnienia. Prawidłowe są również ustalenia organu, że inwestor takiego pozwolenia nie uzyskał. W tym stanie rzeczy zostało wszczęte postępowanie legalizacyjne, a ponieważ inwestor nie wykonał nałożonego na niego obowiązku i nie przedłożył żądanych przez organ dokumentów, orzeczono nakaz rozbiórki, który należy uznać za zgodny z prawem. Odnosząc się do zarzutów skargi należy przede wszystkim zaznaczyć, że nie zasłuuje na uwzględnienie stanowisko skarżącego, że wskutek wydania decyzji z dnia [...] sierpnia 2010 r. znak:[...] , którą PINB udzielił [...] Sp. J. pozwolenia na częściowe użytkowanie w zakresie parteru przychodni, doszło niejako do legalizacji wykonanych robót. Wbrew cytatowi ze skargi, powołana decyzja stanowi o pozwoleniu na użytkowanie inwestycji p.n. "Rozbudowa istniejącego budynku przychodni zdrowia wraz z wewnętrznymi instalacjami: wod. kan., elektryczną, c.o., gazów medycznych oraz wentylacji - dokonano odbioru w zakresie poziomu parteru obiektu na działce nr 1 , położonej w miejscowości S. [...] , gm. S". Decyzja ta dotyczy budynku przychodni, który został zrealizowany jako samowola budowlana i w stosunku do którego wszczęto postępowanie legalizacyjne. Rozbudowany został natomiast istniejący budynek tzw. ambulatorium, w stosunku do którego prowadzone było odrębne postępowanie naprawcze w trybie art. 50-51 prawa budowlanego. Dodać w tym miejscu należy, że postępowanie naprawcze prowadzone w stosunku do robót wykonanych w budynku ambulatorium dotyczy innego zakresu, niż roboty będące przedmiotem oceny w niniejszym postępowaniu. Przechodząc do oceny dalszych zarzutów skargi należy wskazać, że brak podstaw do zaaprobowania stanowiska skarżącego, iż w przedmiotowym wypadku mamy do czynienia, bądź to z urządzeniem technicznym – instalacją gazów technicznych, bądź to z zadaszonym ogrodzeniem, na które to przedsięwzięcia strona skarżąca dokonała stosownych zgłoszeń. Zebrana w sprawie dokumentacja fotograficzna (k. [...] akt PINB) wskazuje bowiem jednoznacznie, że nie mamy do czynienia z urządzeniem budowlanym o jakim mowa w art. 3 pkt 9 prawa budowlanego. Dokumentacja ta w zupełności potwierdza kwalifikację wykonanych robót, jako rozbudowy obiektu budowlanego o jakiej mowa w art. 3 pkt 6 w zw. z pkt 7 prawa budowlanego, na którą konieczne było uzyskanie pozwolenia na budowę. To, że w rozbudowanej części budynku umieszczono butle z gazem nie oznacza, że niejako automatycznie stała się ona urządzeniem technicznym. Tak samo jak nie można przyjąć, że w przedmiotowym wypadku mamy do czynienia z zadaszonym ogrodzeniem. Wskazać w tym miejscu należy, że w myśl oceny organu II instancji, nakaz rozbiórki został orzeczony nie dlatego, że wybudowano samodzielny budynek w rozumieniu prawa budowlanego, lecz dlatego że wykonano roboty budowlane, które wymagały uprzedniego uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę. Organ jednoznacznie wskazał, że w myśl art. 28 prawa budowlanego roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, że w myśl art. 3 pkt 7 prawa budowlanego przez roboty budowlane należy rozumieć budowę, a zgodnie z art. 3 pkt 6 prawa budowlanego, budowa to m.in. rozbudowa obiektu budowlanego, z czym mamy do czynienia w przedmiotowym wypadku. Celem wyczerpującego odniesienia się do szeregu zarzutów skarżącego podnoszonych na tej płaszczyźnie, niejako uzupełniająco można wskazać, że regułą wynikającą z art. 28 prawa budowlanego jest, iż roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. Wyjątek od tej reguły stanowi art. 29 prawa budowlanego, wymieniając jakie obiekty i roboty budowlane można zrealizować bez pozwolenia. Analiza materiału dowodowego nie daje podstaw aby to co zrealizował inwestor, umieścić w katalogu wymienionym w art. 29 prawa budowlanego. Tym samym był on obowiązany uzyskać pozwolenie na budowę. Nie można też zgodzić się ze skarżącym, że na zrealizowane roboty budowlane dokonał zgłoszenia, a organ nie wniósł sprzeciwu. W aktach administracyjnych znajduje się bowiem komplet zgłoszeń dokonanych przez inwestora (k. [...] akt PINB) i żadne nie dotyczy choćby pośrednio zakresu robót, które zostały wykonane i których dotyczy niniejsze postępowanie. Odnosząc się natomiast do zarzutu zawartego w piśmie z 26.06.2012 roku, iż w dniu 19.03.2012 roku dokonano zgłoszenia zadaszenia nad ogrodzeniem butli z gazem, należy wskazać, że zgłoszenie to może dotyczyć nowej inwestycji, natomiast nie może stanowić swoistej legalizacji części samowolnie wykonanych robót budowlanych. Kończąc należy wskazać, że nie zasługują na uwzględnienie zarzuty w przedmiocie naruszenia postępowania w zakresie przeprowadzenia postępowania dowodowego. Postępowanie to zostało przeprowadzone wnikliwie, z uwzględnieniem zasad wynikających z art. 7 i art. 77 k.p.a. Fakt przedstawiania nie zasługujących na aprobatę argumentów co do kwalifikacji wykonanych robót budowlanych nie obligował organu do ponownego przeprowadzania oględzin, szczególnie że stałoby to w sprzeczności z zasadą wynikającą z art. 12 k.p.a., w myśl której organy administracji publicznej powinny działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia. Ponadto należy podkreślić, że organ II instancji zmienił kwalifikację prawną zrealizowanych robót, w związku z czym nie zachodziła konieczność ponownego przeprowadzania oględzin, czy uzupełniania w innym zakresie postępowania dowodowego. Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 151 p.p.s.a.