II SA/Kr 660/18
WyrokWSA w Krakowie2018-09-07
Skład orzekający: Andrzej Irla, Jacek Bursa, Agnieszka Nawara-Dubiel
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ administracji architektoniczno-budowlanej jest zobowiązany do odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę, jeżeli na terenie, którego dotyczy projekt zagospodarowania działki, znajduje się obiekt budowlany, w stosunku do którego orzeczono nakaz rozbiórki, nawet jeśli projektowana inwestycja nie obejmuje bezpośrednio obiektu objętego nakazem rozbiórki, a jedynie dotyczy tego samego terenu (działki)?Ratio decidendi
Organ administracji architektoniczno-budowlanej jest zobowiązany do odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę, jeżeli na terenie, którego dotyczy projekt zagospodarowania działki lub terenu, znajduje się obiekt budowlany, w stosunku do którego orzeczono nakaz rozbiórki. Zgodnie z art. 35 ust. 5 Prawa budowlanego, wystarczające jest, że nakaz rozbiórki oraz zamierzone pozwolenie na budowę dotyczą tego samego terenu (działki), nawet jeśli nie obejmują tego samego obiektu budowlanego.Stan faktyczny
Inwestor T. P. złożył wniosek o pozwolenie na budowę budynku garażowo-gospodarczego. Starosta odmówił zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia, wskazując, że część projektowanej inwestycji znajduje się na działce objętej ostateczną decyzją o nakazie rozbiórki innego obiektu. Wojewoda utrzymał w mocy decyzję Starosty. Inwestor zaskarżył decyzję Wojewody do WSA, zarzucając naruszenie przepisów Prawa budowlanego i k.p.a., argumentując, że planowana inwestycja nie dotyczy obiektu objętego nakazem rozbiórki.Rozstrzygnięcie
Skargę oddala.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Irla Sędziowie: WSA Jacek Bursa WSA Agnieszka Nawara-Dubiel (spr.) Protokolant: starszy sekretarz sądowy Katarzyna Zbylut po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 września 2018 r. sprawy ze skargi T. P. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2018 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę skargę oddala.
Starosta [...] decyzją z 23 czerwca 2016 r., znak: [...] orzekł o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia T. P. pozwolenia na budowę budynku garażowo - gospodarczego wraz z urządzeniami i infrastrukturą towarzyszącą tj. instalacją energetyczną z istniejącego budynku, instalacją kanalizacji sanitarnej do istniejącej biologicznej oczyszczalni ścieków, instalacją wodociągową z istniejącej studni na dz. nr ew. [...], [...] położonych w miejscowości O..
Organ I instancji ustalił, że projektowany obiekt zlokalizowany został między innymi na działce nr ew. [...] objętej nakazem rozbiórki innego obiektu usytuowanego na tej działce - ostateczną decyzją z 8 czerwca 2015 r. znak: [...] [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K.. W związku z tym na podstawie art. 35 ust. 5 Prawa budowlanego, organ pierwszej instancji wydał decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę przedmiotowej inwestycji.
Od decyzji tej odwołał się inwestor, zarzucając że Starosta [...], poprzez bezpodstawną odmowę udzielenia pozwolenia na budowę naruszył art. 8 k.p.a. i art. 35 ust 5 Prawa budowalnego. Ponadto w piśmie stanowiącym uzupełnienie odwołania podniesiono, że wprawdzie część zamierzenia inwestycyjnego znajduje się według projektu na działce nr [...], niemniej jednak jest to część, którą należy wiązać z istniejącą na tej działce nieruchomością o całkowicie legalnym charakterze, a nie z nieruchomością w postaci zakładu stolarskiego, objętą decyzją o nakazie rozbiórki.
Wojewoda decyzją z dnia 27 lutego 2018 r., znak [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W jej uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że decyzja została wydana prawidłowo, a zarzuty odwołania nie znajdują potwierdzenia w zgromadzonym materiale dowodowym.
Analiza akt sprawy dokonana przez organ odwoławczy wykazała, że [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K., w związku z zaskarżeniem decyzji nr [...] z 8 czerwca 2015 r., znak: [...] o nakazie rozbiórki do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, postanowieniem nr [...] z 29.07.2015 r., wstrzymał wykonanie tej decyzji. Wyrokiem z 21.07.2016 r., sygn. akt: II SA Kr 1047/2015 sąd oddalił skargę, jednak wyrok ten został zaskarżony do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Sprawa do chwili wydania niniejszej decyzji nie została rozstrzygnięta.
Zgodnie z art. 35 ust. 5 Prawa budowlanego właściwy organ wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę, jeżeli na terenie, którego dotyczy projekt zagospodarowania działki lub terenu, znajduje się obiekt budowlany, w stosunku do którego orzeczono nakaz rozbiórki.
Zatem organ odwoławczy uznał, że ustalenie czy decyzja nr [...] z 08 czerwca 2015 r., znak: [...] o nakazie rozbiórki pozostaje w obrocie prawnym jest istotna dla rozstrzygnięcia w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę.
Stwierdzając, iż istnieje przesłanka do zawieszenia postępowania administracyjnego na podstawie art. 97 § 1 ust. 4 ustawy k.p.a. w rozpatrywanej sprawie, a zagadnieniem wstępnym w przedmiotowej sprawie jest rozstrzygniecie przez Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie o prawidłowości wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 21 lipca 2016 r., sygn. akt: II SA/Kr 1047/15, postanowieniem z 30 listopada 2016 r., znak: [...], Wojewoda zawiesił z urzędu postępowanie w sprawie. Postanowienie to zostało zaskarżone przez inwestora do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W., który to organ, postanowieniem z 30.01.2017 r., znak: [...] [...] uchylił w całości zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu podkreślono, że podana przesłanka do zawieszenia - czyli kwestia czy ostateczna decyzja organu nadzoru budowlanego o nakazie rozbiórki zostanie, czy też nie zostanie uchylona w postępowaniu sądów administracyjnym - w żadnym razie nie koliduje z możliwością wydania przez Wojewodę rozstrzygnięcia w sprawie, która zawisła przed tym organem na skutek wniesienia odwołania od decyzji Starosty [...].
Decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. nr [...] z 8 czerwca 2015 r., znak: [...] o nakazie rozbiórki jest decyzją ostateczną i pozostaje w obrocie prawnym. Fakt wstrzymania jej wykonania dotyczy obowiązku, który ciąży na inwestorze, nie ma natomiast bezpośredniego wpływu na procedowanie organów administracji architektoniczno-budowlanej.
Zgodnie z art. 35 ust. 5 Prawa budowlanego, organ właściwy do rozpatrzenia wniosku o udzielenie pozwolenia na budowę, jest zobowiązany do odmowy pozwolenia na budowę, w każdym przypadku gdy na terenie objętym zakresem projektowanej inwestycji, określonym przez inwestora we wniosku istnieje obiekt, w stosunku, do którego orzeczono nakaz rozbiórki. Ustawodawca formułując ten przepis nie wskazał żadnych wyjątków, które mogłyby zostać uznane za sytuację zwalniającą organy od stosowania tego przepisu. Zatem dla organów administracji architektoniczno-budowlanej istotnym jest sam fakt, że organ nadzoru budowlanego wydał decyzję orzekającej o nakazie rozbiórki dowolnego obiektu, zlokalizowanego na terenie inwestycji oraz że decyzja ta jest decyzją ostateczną i pozostaje w obrocie prawnym.
Z uwagi na powyższe, wobec brzmienia cytowanego powyżej art. 35 ust. 5 ustawy Prawo budowlane, należało wydać decyzję o odmowie udzielenia pozwolenia na budowę.
Opisaną wyżej decyzję zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie T. P., zarzucając jej naruszenie:
1) art. 6 k.p.a. w zw. z art. 35 ust. 5 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2017 r. poz. 1332 ze zm.), poprzez wydanie decyzji o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego oraz udzielenia pozwolenia na budowę w przypadku, w którym planowane zamierzenie inwestycyjne nie obejmuje substancji budynku objętego decyzją o rozbiórce, czego bezpośrednią konsekwencją winno być zatwierdzenie projektu budowlanego oraz udzielenie pozwolenia na budowę,
2) art. 8 k.p.a. w zw. z art. 35 ust. 5 ustawy Prawo budowlane poprzez wydanie decyzji administracyjnej, której uzasadnienie w najmniejszym stopniu nie odnosi się do szeregu zastrzeżeń i twierdzeń podniesionych przez skarżącego, popartych odpowiednim dorobkiem orzeczniczym, poglądami przedstawicieli piśmiennictwa, co stanowi bezapelacyjny przykład działania z naruszeniem zasady zaufania do działań podejmowanych przez organy władzy publicznej.
Na podstawie tych zarzutów strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji wraz z poprzedzającą ją decyzją organu I instancji, a także o zasądzenie kosztów postępowania.
W uzasadnieniu skargi podniesiono, że zarówno organ I instancji, jak i Wojewoda nie odnieśli się do argumentów inwestora, z których wynika, że wnioskowana inwestycja nie dotyczy w najmniejszym stopniu obiektu objętego nakazem rozbiórki, a wyłącznie w niewielkim zakresie działki nr [...]. Przywołano poglądy orzecznictwa i doktryny, iż nie jest możliwa odmowa udzielenia pozwolenia na budowę na podstawie art. 35 ust. 5 ustawy Prawo budowlane w sytuacji, gdy planowana inwestycja nie ma żadnego związku z tą, której dotyczy nakaz rozbiórki.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie i w całości podtrzymał stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Na rozprawie w dniu 7 września 2018 r. strona skarżąca podniosła, że nakaz rozbiórki nie jest prawomocny, a ponadto budynek podlegający rozbiórce usytuowany jest na odrębnej działce względem tej, na której planowana jest zabudowa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r. poz. 2188 ze zm.) kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 z późn. zm.) - dalej określanej jako "p.p.s.a." - sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem.
Stosownie do treści art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302) - dalej określanej jako "p.p.s.a." uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji bądź postanowienia w całości lub w części następuje wtedy gdy sąd stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Dokonawszy w niniejszej sprawie kontroli zaskarżonej decyzji pod kątem tak określonych kryteriów, Wojewódzki Sąd Administracyjny doszedł do wniosku, że skarga nie jest uzasadniona.
Ustalenia faktyczne w niniejszej sprawie nie budzą wątpliwości i sprowadzają się do stwierdzenia, że w obrocie prawnym pozostaje decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 8 czerwca 2015 r., znak [...], w której na podstawie art. 48 ust. 1 ustawy Prawo budowlane nakazano inwestorowi T. P. dokonać rozbiórki rozbudowanej części budynku mieszkalno-usługowego o funkcji garażowo-gospodarczej o wymiarach w rzucie 5,5 x 8,7 m zlokalizowanej od strony wschodniej budynku na działce nr ewid. [...] położonej w miejscowości O..
Należy w tym miejscu zgodzić się ze stanowiskiem MWINB, iż fakt wstrzymania wykonania tej decyzji na czas postępowania sądowego nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Z orzecznictwa sądów administracyjnych wynika jednoznacznie, że hipoteza tego przepisu zrealizuje się wtedy, gdy decyzja rozbiórkowa będzie miała przymiot ostateczności. Nie ma konieczności poddania decyzji weryfikacji przez sąd administracyjny, a zatem fakt, że sprawa ze skargi T. P. na tę decyzję oczekuje na rozpoznanie skargi kasacyjnej od wyroku WSA w Krakowie jest również irrelewantna.
Fakt, że decyzja rozbiórkowa jest ostateczna nie budzi w niniejszej sprawie wątpliwości.
W niniejszej sprawie T. P. domaga się udzielenia pozwolenia na budowę budynku garażowo - gospodarczego wraz z urządzeniami i infrastrukturą towarzyszącą tj. instalacją energetyczną z istniejącego budynku, instalacją kanalizacji sanitarnej do istniejącej biologicznej oczyszczalni ścieków, instalacją wodociągową z istniejącej studni na dz. nr ew. [...], [...] położonych w miejscowości O..
Obydwie decyzje dotyczą robót budowlanych na działce nr [...] w O..
Zgodnie z art. 35 ust. 5 ustawy Prawo budowlane organ administracji architektoniczno-budowlanej wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę, jeżeli na terenie, którego dotyczy projekt zagospodarowania działki lub terenu, znajduje się obiekt budowlany, w stosunku do którego orzeczono nakaz rozbiórki.
W ocenie Sądu organy nadzoru budowlanego prawidłowo uznały, że hipoteza tego przepisu została w niniejszej sprawie zrealizowana i prawidłowo odmówiły zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Wbrew argumentacji skarżącego nie ma konieczności, by roboty budowlane objęte nakazem rozbiórki oraz pozwoleniem na budowę obejmowały ten sam obiekt budowlany. W świetle jednoznacznego brzmienia art. 35 ust. 5 ustawy Prawo budowlane wystarczające jest, że dotyczą one tego samego terenu. W niniejszej sprawie taka przesłanka ziściła się, bowiem zarówno nakaz rozbiórki, jak i zamierzone i objęte kontrolowanym postępowaniem zamierzenie budowlane dotyczą działki nr [...] w O..
Należy przy tym zaznaczyć, że kontrolowane rozstrzygnięcie nie zamyka inwestorowi drogi do uzyskania pozwolenia na budowę w przyszłości – pod warunkiem, że nakaz rozbiórki zostanie wykonany albo wyeliminowany z obrotu prawnego.
Rację ma skarżący, iż organ II instancji nie odniósł się szczegółowo do wszystkich argumentów podniesionych w odwołaniu, jednakże uchybienie to nie miało wpływu na treść rozstrzygnięcia Wojewody, a tylko tego rodzaju wady mogą prowadzić do uchylenia zaskarżonej do sądu decyzji. Mimo lapidarnego uzasadnienia, rozstrzygnięcie odmawiające zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę jest w okolicznościach niniejszej sprawy prawidłowe.
W świetle powyższego należało oddalić skargę jako bezzasadną – na podstawie art. 151 p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło