II SA/Kr 661/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Bator Sędziowie : WSA Jacek Bursa WSA Krystyna Daniel (spr.) Protokolant : Małgorzata Piwowar po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 października 2012 r. sprawy ze skargi Z. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 8 marca 2012 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia I. uchyla zaskarżone postanowienie; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz skarżącego Z. K. kwotę 100 zł ( słownie: sto złotych ) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Postanowieniem z 23 stycznia 2012 r., Wójt Gminy Olesno, na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 kpa, zawiesił postępowanie w sprawie ustalenia na wniosek Zarządu Dróg Powiatowych w Dąbrowie Tarnowskiej lokalizacji inwestycji celu publicznego dla przebudowy drogi powiatowej nr 1307K relacji Swarzów - Mędrzechów - Delastowice na odcinku Swarzów -Mędrzechów od km 0+000 do km 10 + 027 na działkach nr: 322/2,61, 49 w miejscowości Swarzów; na działkach nr 1, 56, 58, 634/4 (przed podziałem działka nr 634/1), 678/1 (przed podziałem nr 678) , 351/3 ( przed podziałem działka nr 351/2) , 372/1 ( przed podziałem działka nr 372) w miejscowości Podborze; na działkach nr 1002, 989, 118, 13/2 , 108, 1/37, 1/161, 1/151, 1/63 w miejscowości Dąbrówki Breńskie gmina Olesno, na działkach nr : 557,430 w miejscowości Grądy ; na działkach nr 42/3, 42/1, 42/2 w miejscowości Wólka Grądzka ; na działkach nr 1497, 1005/3, 1005/ 5 , 462 w miejscowości Mędrzechów gmina Mędrzechów; oraz przebudowie drogi powiatowej nr 1314K relacji Podborze - Smęgorzów, na odcinku od km 0 + 000 do km 3 + 280 na działkach nr: 373, 99/2, 347, 273/1, 507, 684/1 w miejscowości Podborze gmina Olesno, Zażalenie na ww. postanowienie wnieśli Ł.N. i Z.K. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. postanowieniem z 8 marca 2012 r., znak: [....] , na podstawie art. 134 w zw. z art. 144 kpa, stwierdziło niedopuszczalność zażalenia. W uzasadnieniu organ podał, iż postanowieniem z 31 stycznia 2012r. , znak: [....] Wójt Gminy Olesno podjął zawieszone postępowanie w sprawie. W doktrynie prawa administracyjnego wskazuje się, iż niedopuszczalność odwołania (zażalenia) z przyczyn przedmiotowych obejmuje przypadki braku przedmiotu zaskarżenia oraz przypadki wyłączenia przez przepisy prawne możliwości zaskarżenia decyzji (zażalenia) w toku instancji. Organ uznał, iż wskutek wydania przez Wójta Gminy Olesno w dniu 31 stycznia 2012 r., a więc przed rozstrzygnięciem zażalenia Ł.N. i Z.K. na postanowienie z 23 stycznia 2012r. zawieszającego przedmiotowe postępowanie w sprawie wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego dla przebudowy drogi powiatowej nr 1307K relacji Swarzów - Mędrzechów - Delastowice, na odcinku Swarzów - Mędrzechów od km 0+000 do km 10+027 postanowienia o podjęcia tego postępowania, przedmiot zaskarżenia (postanowienie z dnia 23 stycznia 2012r.) został wyeliminowany z obrotu prawnego (czego zresztą domagali się skarżący). Brak w dacie wydawania przez Kolegium rozstrzygnięcia w przedmiocie zażalenia na postanowienie Wójta Gminy Olesno z 23 stycznia 2012r., przedmiotu od którego przysługiwałoby zażalenie (postanowienia o zawieszeniu postępowania), uzasadnia stwierdzenie niedopuszczalności zażalenia. Z.K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. , domagając się jego uchylenia. W uzasadnieniu skarżący wskazał, iż w dniu 31 stycznia 2012 r. Wójt Gminy podjął zawieszone postępowanie powołując się na otrzymaną decyzję "zwalniającą z art. 88 n prawo wodne" i nowy wniosek z 31 stycznia 2012 r. w sprawie wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji przedmiotowej inwestycji, ale ze zmienionym zakresem rzeczowym tj. od km 1+200 do km 10+027. Ponadto wskazał, iż występował wraz z innymi mieszkańcami do Wójta Gminy Olesno i Starosty Dąbrowskiego o zachowanie istniejących odkrytych rowów przydrożnych, które odprowadzają namiar wody. Planowane zasypanie rowu i budowa chodnika skutkować będzie zalewaniem nieruchomości okolicznych mieszkańców. W odpowiedzi na skargę, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wniosło o oddalenie skargi i podtrzymało swoje stanowisko przedstawione w zaskarżonym postanowieniu. Organ podkreślił, iż zakres jego kontroli ograniczony był do ustalenia prawidłowości rozstrzygnięcia o zawieszeniu postępowania. Nie miał możliwości prawnych odnoszenia się do prawidłowości i celowości zamierzeń inwestora, w tym planowanego zasypania rowu przydrożnego. Organ nie mógł również odnieść się do niezaskarżonego postanowienia o podjęciu postępowania w sprawie ws tym konieczności zachowania rowó przdroznych . Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Stosownie do art. 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., sądy administracyjne powołane są do kontroli działalności administracji publicznej, w tym w zakresie legalności decyzji administracyjnych i stosują środki określone w ustawie (art. 1 i art. 3 p.p.s.a). W ramach swej kognicji sąd bada czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. Skarga jest zasadna jednak z innych powodów niż zostały w niej podniesione. W poddanej sądowej kontroli sprawie SKO w K. postanowieniem z 8 marca 2012 r. po rozpoznaniu zażalenia Ł.N. i Z.K. z 27 stycznia 2012 r. na postanowieniem Wójta Gminy Olesno z 23 stycznia 2012 r. , którym zawieszono na podstawie 97 § 1 pkt 4 kpa, postępowanie w ww. sprawie stwierdziło na podstawie art. 134 kpa w zw. z art. 144 kpa niedopuszczalność zażalenia ze względu na podjęcie zawieszonego postępowania postanowieniem organu I instancji z 31 stycznia 2012 r. . Z powyższym rozstrzygnięciem nie można się jednak zgodzić. Na wstępie należy wskazać, że sądowa kontrola ogranicza się jedynie do kwestii proceduralnych związanych z zaskarżonym postanowieniem SKO w K. i nie dotyczy kwestii merytorycznych związanych z ustaleniem na wniosek Zarządu Dróg Powiatowych w Dąbrowie Tarnowskiej lokalizacji inwestycji celu publicznego dla przebudowy drogi powiatowej nr 1307K relacji Swarzów - Mędrzechów – Delastowice. Kwestię niedopuszczalności zażalenia reguluje dyspozycja z art. 134 w zw. z art. 144 kpa. Przepis art. 134 ab initio stanowi, że organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania, natomiast art. 144 stanowi, że w sprawach nieuregulowanych w niniejszym rozdziale do zażaleń mają odpowiednie zastosowanie przepisy dotyczące odwołań. Zarówno niedopuszczalność odwołania jak zażalenia zażalenie może mieć charakter przedmiotowy lub podmiotowy. Przyczyny podmiotowe obejmują przypadki braku przedmiotu zaskarżenia np. gdy decyzja czy postanowienie nie weszły do obrotu prawnego, gdy ustawa wyłącza możliwość zaskarżenia decyzji lub postanowienia lub gdy wyczerpany został tok instancyjny. Do przyczyn podmiotowych niedopuszczalności odwołania lub zażalenia należy zaliczyć wniesienie odwołania lub zażalenia przed podmiot, który nie ma legitymacji do wystąpienia z żądaniem weryfikacji aktu prawnego, lub wniesienie środka zaskarżenia bezpośrednio przez stronę , która nie ma zdolności do czynności prawnych. Jak wynika z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia Kolegium uznało, że w sprawie zachodzi przypadek niedopuszczalności zażalenia o charakterze przedmiotowym ze względu na brak przedmiotu zażalenia tj. postanowienia o zawieszeniu postępowania o ustalenie lokalizacji ww. inwestycji, a to że względu na wydanie przez organ I instancji postanowienia z 31 stycznia 2012 r. o podjęciu przedmiotowego postępowania, a więc jeszcze przed rozpatrzeniem ww. zażalenia.. Z powyższym nie można się jednak zgodzić mając na względzie fakt, że zażalenie na postanowienie o zawieszeniu przedmiotowego postępowania zostało wniesione w dniu 27 stycznia 2012 r. , a więc w czasie gdy postanowienie o zawieszeniu postępowania z 23 stycznia 2012 r. znajdowało się w obiegu prawnym , ponieważ dopiero w dniu 31 stycznia 2012 r. Wójt Gminy Olesno wydał postanowienie o podjęciu przedmiotowego postępowania lokalizacyjnego. W tej sytuacji nie można zatem mówić o bezprzedmiotowości postępowania zażaleniowego, a tym samym nie można zgodzić się ze stanowiskiem Kolegium, które zaskarżonym postanowieniem stwierdziło niedopuszczalność zażalenia. Skoro więc w chwili złożenia zażalenia miało ono przedmiot zaskarżenia tj. postanowienie o zawieszeniu postępowania lokalizacyjnego, a następnie na skutek wydania w dniu 31 stycznia 2012 r. postanowienia o podjęciu postępowania stało się bezprzedmiotowe SKO w K. powinno umorzyć postępowanie odwoławcze w oparciu o art. 105 kpa stanowiący, że gdy postępowanie z jakiekolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości lub w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości lub w części. Należy podkreślić, że umorzenie postępowania administracyjnego jest zakończeniem postępowania w danej instancji indywidualnej sprawy bez merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy, a więc orzeczenia co do jej istoty. Oznacza to też, że organ administracji publicznej wydając decyzję o umorzeniu postępowania nie załatwia sprawy co do istoty, ale ją kończy w sposób wskazany w cyt. przepisie z powodu pojawienia się trwałej przeszkody uniemożliwiającej ukształtowanie stosunku materialnoprawnego. Decyzja o umorzeniu postępowania jest decyzją o znaczeniu czysto procesowym, formalnym i kończy sprawę w danej instancji w "inny sposób" (art. 104 § 2 kpa) niż poprzez jej rozstrzygnięcie co do istoty w całości lub części (por. wyrok NSA z 24. 04. a 2003 r.,sygn. akt III SA 2225/01, Biul. Skarb. Z 2003 r., Nr 6, s. 25). Konkludując, należy wskazać, ze przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ uwzględni, że w chwili wniesienia zażalenia nie było ono bezprzedmiotowe, ale stało się takie po wznowieniu postępowania co miało miejsce w terminie późniejszym niż wniesienie zażalenia. Odnosząc się do zarzutów podniesionych w skardze, to należy uznać je za nieuzasadnione. Należy bowiem zwrócić uwagę, że Sąd nie jest uprawniony do merytorycznego zbadania i oceny zasadności zarzutów dotyczących postępowania lokalizacyjnego w tym konieczności zachowania rowów przydrożnych. Wobec powyższego w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z 30. 08. 2002 – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak sentencji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.