II SA/Kr 665/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Detka po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S.W. na decyzję Wojewody [...] z dnia 4 kwietnia 2005 r. Nr [...] w przedmiocie wniesienia sprzeciwu do zgłoszenia zamiaru budowy postanawia: umorzyć postępowanie sądowe. Zaskarżoną decyzją z dnia 4 kwietnia 2005 r. Wojewoda [...] po rozpatrzeniu odwołania S.W. utrzymał w mocy decyzję Starosty T. z [...] stycznia 2005 r. wnoszącej sprzeciw do przyjęcia zgłoszenia zamiaru budowy budynku gospodarczego o po w. do 15 m.kw. w miejscowości W. przy ulicy D. oraz nakładającej obowiązek uzyskania pozwolenia na budowę tego obiektu. Skargę od powyższego rozstrzygnięcia złożył S.W. i zarzucając jej naruszenie prawa materialnego oraz przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy, wniósł o uchylenie decyzji organu II instancji. Po wniesieniu skargi, decyzją z dnia [...] maja 2005 r. Wojewoda [...] na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), uchylił własną, zaskarżoną decyzję z dnia 4 kwietnia 2005 r. oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty T. z [...] stycznia 2005 r. i umorzył postępowanie przed organem I-szej instancji. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia podniósł, że po szczegółowym przeanalizowaniu skargi uznał, iż zarówno zaskarżona decyzja jak również decyzja organu I-szej instancji wydane zostały z naruszeniem art. 30 pkt 5 Prawa budowlanego, w związku z czym wniesiona skarga podlega uwzględnieniu w całości. Oznacza to, że wniesione do organu I-szej instancji zgłoszenie jest skuteczne i inwestor będzie mógł budować budynek gospodarczy na wskazanej działce. Mając na uwadze powyższe, ponieważ do dnia rozpoczęcia rozprawy organ II instancji, którego orzeczenie objęte zostało skargą w niniejszej sprawie, uwzględnił ją w całości (art. 54 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ), postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe, co powoduje konieczność jego umorzenia na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 powyższej ustawy.