II SA/Kr 665/06
WyrokWSA w Krakowie2007-11-07
Skład orzekający: Krystyna Daniel, Grażyna Firek, Ewa Rynczak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Samorządowe Kolegium Odwoławcze naruszyło zakaz reformationis in peius (orzekania na niekorzyść strony) oraz zasadę prawdy obiektywnej i zaufania obywateli do państwa, opierając swoje rozstrzygnięcie na notatce urzędowej z rozmowy telefonicznej zamiast na dowodach dopuszczonych w postępowaniu administracyjnym?Ratio decidendi
Samorządowe Kolegium Odwoławcze naruszyło zakaz reformationis in peius, orzekając na niekorzyść strony skarżącej bez odpowiedniego uzasadnienia, a także naruszyło zasadę prawdy obiektywnej i zaufania obywateli do państwa, opierając swoje rozstrzygnięcie na notatce urzędowej z rozmowy telefonicznej, która nie stanowiła dowodu w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. Organ powinien był przeprowadzić postępowanie wyjaśniające w oparciu o dopuszczalne dowody.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła odmowy przyznania świadczenia pielęgnacyjnego A.S. na córkę K.S. przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze. Organ odwoławczy uchylił decyzję organu pierwszej instancji przyznającą świadczenie i odmówił go w całości, argumentując, że córka przebywa w placówce zapewniającej całodobową opiekę, a matka nie sprawuje osobistej opieki. Skarżąca kwestionowała tę decyzję, wskazując na naruszenie przepisów i błędne oparcie rozstrzygnięcia na notatce urzędowej. Sąd administracyjny uznał skargę za uzasadnioną.Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, orzekł, że decyzja nie może być wykonywana, oraz zasądził od kolegium na rzecz skarżącej zwrot kosztów postępowania.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w [ ] w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Daniel Sędziowie: WSA Grażyna Firek WSA Ewa Rynczak (spr.) Protokolant: Katarzyna Paszko-Fajfer po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 listopada 2007 r. sprawy ze skargi A.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w z dnia w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonywana, III. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w na rzecz skarżącej A.S. kwotę 257 zł (dwieście pięćdziesiąt siedem złotych), tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Decyzją z dnia [.....] na podstawie Upoważnienia Burmistrza Miasta C. oraz na podstawie art. 17 ust. 1-4, art. 24 ust. 2-3a, art. 48 ust. 3 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. Nr 228, póz. 2255 ze zm.), Rozporządzenia Ministra Polityki Społecznej z dnia 2 czerwca 2005 r. w sprawie sposobu i trybu postępowania w sprawach o świadczenia rodzinne (Dz. U. Nr 105, póz. 881) oraz art. 104 kpa, Burmistrz Miasta C. postanowił przyznać świadczenie pielęgnacyjne w wysokości 420,00 zł miesięcznie na okres od 1 grudnia 2005 r. do 31 maja 2006 w związku z opieką nad dzieckiem K.S. , które legitymuje się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności. Jednocześnie Burmistrz Miasta C. odmówił przyznania prawa do świadczenia pielęgnacyjnego od dnia 1 czerwca 2004 r. do dnia 30 listopada 2005 r. i tym samym odmówić wypłaty powyższego świadczenia za ten okres.
Odwołanie od powyższej decyzji wniosła A.S. , która w uzasadnieniu podała, że nie może absolutnie zgodzić się z twierdzeniami zawartymi w decyzjach. Strona uważa, że ma prawo do spornego wyrównania. Swoje roszczenie A.S. oparła na fakcie, że jej córka K. otrzymała orzeczenie o niepełnosprawności nie ponownie jak mówi art. 24 ust. 3a ustawy, ale jako ciągłość od czerwca 2004 r. Ponieważ do końca maja 2004r, na podstawie orzeczenia i złożonego wniosku, strona miała prawo do świadczeń, a zgodnie z wyrokiem sądu uznano córkę Al.S. za niepełnosprawną w stopniu znacznym od czerwca 2004 r., to Odwołująca się uważa, że jej wniosek nic nie stracił na swej aktualności. Odwołująca się dodała również, że w latach 2004 i 2005 bardzo często zmieniały się przepisy i ani pracownicy Ośrodka Pomocy Społecznej, ani odwołująca się nie pomyślała o tym, aby w czerwcu 2005 r. złożyć wniosek o wypłatę świadczeń, mimo, że dziecko posiadało orzeczenie o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności i na który to wniosek strona uzyskała by najprawdopodobniej decyzję odmowną. Na koniec A.S. wyjaśniła, że to nie jej wniosek, ale orzeczenie o
niepełnosprawności straciło swą aktualność, a moc orzeczenia przywrócił niezawisły sąd.
Decyzją z dnia ...............na podstawie art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. Nr 228 póz. 2255 ze zm.) oraz art. 138 § 1 pkt. 2 kpa, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i orzekło, co do istoty sprawy w ten sposób, że odmówiło A.S. świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością opieki nad dzieckiem K.S. w wysokości 420 zł miesięcznie.
Kolegium podało, że zgodnie z art. 17 ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych świadczenie pielęgnacyjne z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością opieki nad dzieckiem przysługuje matce lub ojcu dziecka albo opiekunowi faktycznemu dziecka, jeżeli nie podejmuje lub rezygnuje z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w celu sprawowania opieki nad dzieckiem legitymującym się orzeczeniem o niepełnosprawności łącznie ze wskazaniami: konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji, albo orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności. Świadczenie pielęgnacyjne przysługuje, jeżeli dochód rodziny w przeliczeniu na osobę nie przekracza kwoty 583 zł. Świadczenie pielęgnacyjne przysługuje w wysokości 420,00 zł miesięcznie. Świadczenie pielęgnacyjne przysługujące za niepełne miesiące kalendarzowe wypłaca się w wysokości 1/30 świadczenia pielęgnacyjnego za każdy dzień. Należną kwotę świadczenia zaokrągla się do 10 groszy w górę. Świadczenia pielęgnacyjne nie przysługują, jeżeli:
1) osoba sprawująca opiekę ma ustalone prawo do emerytury, renty, renty socjalnej, zasiłku stałego, zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego;
2) osoba wymagająca opieki:
a) pozostaje w związku małżeńskim,
b) została umieszczona w rodzinie zastępczej albo w związku z koniecznością kształcenia, rewalidacji lub rehabilitacji, w placówce zapewniającej całodobową opiekę przez co najmniej 5 dni w tygodniu z wyjątkiem zakładów opieki zdrowotnej.
Jak wynika z akt sprawy, że A.S. miała przyznane świadczenie pielęgnacyjne na córkę K. za miesiąc maj 2004 r. w wysokości 126 zł, co zostało następnie zmienione i przyznano to świadczenie za okres od 1 do 9 maja 2004 r. Następnie w lipcu 2004 r. organ uchylił obie wcześniejsze decyzje i przyznał za okres od 1 do 31 maja 2004 r. świadczenie w pełnej wysokości 420 zł (decyzja z ...... lipca 2004 r.).
Organ uznał, że można wypłacić świadczenie dopiero od momentu wpływu wniosku wraz z pełną dokumentacją, czyli od miesiąca grudnia 2005 r., wniosek został złożony w dniu ..... grudnia 2005 r. W dniu ...... grudnia 2005 r. A.S. przedłożyła prawomocny wyrok Sądu Rejonowego w ......., Wydział ....Pracy i Ubezpieczeń Społecznych uznający K.S. za osobę niepełnosprawną w stopniu znacznym, od maja 2004 r. do 31 maja 2006 r.
Kolegium zwróciło jednak uwagę na to, iż obie córki A.S. przebywają w Internacie Technikum i Gimnazjum Ośrodka Szkolno - Wychowawczego dla Dzieci Niewidomych i Słabowidzących w .............
Fakt ten potwierdzają zaświadczenia wydane przez Dyrektora Gimnazjum i Dyrektora Technikum znajdujące się w aktach sprawy (nr ............z dnia ......września 2005 r. (co do roku szkolnego 2005/2006), jak i zaświadczenia Dyrektora Gimnazjum z dnia .......września 2003 r. i ......kwietnia 2004 r. na rok szkolny 2003/2004 dotyczące córki K. (nr........).
W rozmowie przeprowadzonej w dniu ...... marca 2006 r. z kierownikiem internatu H.Z. , Kolegium ustaliło, że obie dziewczynki przebywają w internacie 7 dni w tygodniu, a 1-2 razy w miesiącu jadą do domu na sobotę i niedzielę. Internat jest niewątpliwie placówką zapewniającą opiekę nad dzieckiem w momencie, kiedy nie przebywa ono w szkole. W dni wolne od nauki internat zapewnia dzieciom całodobową opiekę. Obie córki A.S. w związku z koniecznością kształcenia przebywają w szkole z internatem - Ośrodku Szkolno -Wychowawczym dla Dzieci Niewidomych i Słabowidzących w ..........przez więcej jak 5 dni w tygodniu. Nie można więc powiedzieć, że ich mama –A.S. sprawuje nad nimi osobistą opiekę i wspiera ich osobiście w procesie leczenia, rehabilitacji i edukacji. Nie współdziała ona bowiem na, co dzień w tym procesie.
Biorąc powyższe pod uwagę Kolegium stwierdziło, że nie tylko nie należy się A.S. wyrównanie, o które się stara, ale nie należało się jej w ogóle przedmiotowe świadczenie. Nie jest ona bowiem osobą, która nie podejmuje lub rezygnuje z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w celu sprawowania opieki nad dzieckiem legitymującym się orzeczeniem o niepełnosprawności łącznie ze wskazaniami: konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji, albo orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności.
Zdaniem składu orzekającego Kolegium A.S. w ogóle nie przysługiwało świadczenie pielęgnacyjne, gdyż dziecko nad którym miała sprawować osobistą opiekę przebywało w placówce, która tą opiekę sprawowała.
Skargę od powyższej decyzji do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w dniu ....... maja 2006 r. wniosła A.S. . W obszernym uzasadnieniu podała, że w uzasadnieniu odmowy przyznania prawa do wypłaty świadczeń, pielęgnacyjnego Kolegium podało, iż córki przebywają w Ośrodku Szkolno-Wychowawczym dla dzieci Niewidomych i Słabowidzących tj. placówce z internatem, która zapewnia dzieciom całodobową opiekę przez co najmniej 5 dni w tygodniu. Następnie skarżąca stwierdziła, że ustawa wyraźnie wskazuje, że świadczenie nie przysługuje wówczas, gdy osoba wymagająca opieki została umieszczona w placówce zapewniającej całodobowe utrzymanie przez co najmniej 5 dni w tygodniu. Jako źródło, z którego korzystała Skarżąca podała adres strony internetowej oraz tablicę ogłoszeń w Dziale świadczeń Rodzinnych OPS w C. Skarżąca dołączyła również zaświadczenie Dyrektora placówki..........., z którego wynika, że Specjalny Ośrodek Szkolno - Wychowawczy, w którym umieszczone są dzieci skarżącej jest odpłatną placówką feryjną, z której dzieci zabierane są na każdą sobotę i niedzielę, w przypadku choroby oraz dni wolnych od zajęć. Dodała także, że tylko dyrektor placówki jest upoważniony do udzielania informacji o jej charakterze.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie w całości, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu decyzji z dnia .....kwietnia 2006 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 póz. 1270 ze zm. , zwanej dalej ustawą o p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy o p.p.s.a.).
Orzekanie w myśl art. 135 p.p.s.a. następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania administracyjnego, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Przepisy ustawy przewidując jedynie uprawnienia kontrolne sądów administracyjnych nie dają im kompetencji do zastępowania organów administracji publicznej w wykonywaniu ich zadań orzeczniczych. Wady postępowania administracyjnego, skutkujące koniecznością: uchylenia decyzji, stwierdzenia jej nieważności bądź stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa, przewidziane są w przepisie art. 145 § 1 p.p.s.a. Natomiast w wypadku nieuwzględnienia skargi sąd w myśl art.151 p.p.s.a. skargę oddala.
Skarga jest uzasadniona.
Przeprowadzona przez Sąd kontrola legalności zaskarżonej decyzji w ocenie Sądu narusza prawo.
Organ II instancji- SKO w K. , uchyliło w całości zaskarżoną decyzję organu l instancji i odmówiło w ogóle przyznania skarżącej świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością opieki nad dzieckiem, ponieważ matka nie sprawowała opieki nad córką tylko placówka. Tak więc organ II instancji orzekł na niekorzyść strony skarżącej i tym samym nie zastosował się do zasady reformationis in peius zawartej w art.139k.p.a. Takie stanowisko organu II instancji powinno mieć odzwierciedlenie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i organ powinien szczegółowo wykazać i uzasadnić swoje stanowisko, a więc podać, na czym polegało to rażące
naruszenie prawa skutkujące odmową w ogóle przyznania jej świadczenia pielęgnacyjnego . Organ tego nie wykazał, a nawet w uzasadnieniu swojej decyzji nie przytoczył w ogóle treści przepisu art.139 k.p.a. Dlatego też w ocenie Sądu organ II instancji naruszył przepis art. 107 § 3 k.p.a., gdyż w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji nie uzasadnił szczegółowo dlaczego odstępuje od zakazu orzekania na niekorzyść strony wyrażonej w art. 139 k.p.a.
Odnośnie zarzutów podniesionych w skardze, to trafny jest zarzut skargi i rozwinięty dalej w piśmie uzupełniającym skargę pełnomocnika skarżącej z dnia .......11.2007r., iż organ II instancji oparł się na dowodzie z notatki urzędowej, telefonicznej z dnia.......03.2006r. przeprowadzonej z H.Z. -Kierownikiem Internatu Gimnazjum i Technikum Ośrodka Szkolno -Wychowawczego Dla Dzieci Niewidomych i Słabowidzących w ..............., która to notatka miałaby stanowić dowód w sprawie i wyjaśniać, że matka nie sprawuje opieki nad córką tylko ta placówka. W ocenie Sądu "notatka urzędowa", nie jest dowodem w sprawie w rozumieniu art. 75 § 1 k.p.a. Stosownie do tego przepisu jako dowód należy dopuścić wszystko co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. W szczególności dowodem mogą być dokumenty, zeznania świadków, opinie biegłych oraz oględziny. Organ winien był więc np. przesłuchać matkę małoletniej lub innych świadków na tę okoliczność i wyjaśnić kwestię opieki nad córką w sposób nie budzący najmniejszych wątpliwości.
W związku z powyższym, organ II instancji naruszył zasadę prawdy obiektywnej wyrażonej w art. 7 k.p.a. oraz zasadę zaufania obywateli do Państwa określoną w art.8 k.p.a. Stosownie do tych przepisów w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności i podejmują wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Organy administracji publicznej obowiązane są prowadzić postępowanie w taki sposób aby pogłębić zaufanie obywateli do organów Państwa.
Materialnoprawną podstawą do przyznania prawa do świadczenia pielęgnacyjnego jest przepis art.17 ustawy z dnia 28.11.2003r. o świadczeniach rodzinnych ( Dz. U. 2003r, Nr 228, póz. 2255 ze zm. ) . W związku z tym organ powinien ustalić czy skarżąca spełniła łącznie wszystkie przesłanki do przyznania jej prawa do świadczenia pielęgnacyjnego w świetle tego przepisu. Oprócz tego organ powinien też ustosunkować się do zarzutu podniesionego w skardze i w piśmie
pełnomocnika skarżącej uzupełniającym skargę z dnia .......11.2007r, odnoszącego się do kwestii związanej z przyznaniem świadczenia od daty złożenia wniosku i orzeczenia w tym zakresie zawartego w wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 23.10.2007r., sygn. akt PK 28/07, (opublikowanego w Dz. U. z dnia 30.10.2007r., Nr 200, póz. 1446).
Organ II instancji przy ponownym rozpatrzeniu sprawy powinien ponownie przeprowadzić postępowanie wyjaśniające w oparciu o naprowadzone wyżej okoliczności sprawy.
W ocenie Sądu organ II instancji naruszył przepisy art.7 k.p.a., art.77k.p.a., art. 107 § 3 k.p.a., które w sposób istotny miały wpływ na wynik sprawy.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w pkt. l sentencji wyroku, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 "c" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 póz. 1270 ze zm. ), stosownie do którego Sąd uwzględniając skargę na decyzję uchyla decyzję w całości lub w części, jeżeli stwierdzi inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Orzeczenie w pkt. II sentencji wyroku wydano na podstawie art.151 cyt. ustawy.
O kosztach orzeczono na mocy art. 200 cyt. wyżej ustawy.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło