II SA/Kr 665/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magda Froncisz Sędziowie: WSA Mirosław Bator (spr.) WSA Krystyna Daniel Protokolant: starszy sekretarz sądowy Katarzyna Zbylut po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 września 2019 r. sprawy ze skargi G. S. i E. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia 10 kwietnia 2019 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę skargę oddala. Starosta Olkuski decyzją z dnia 4 stycznia 2019 r. nr [...] działając na podstawie art. 35 ust.3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku - Prawo budowlane oraz art. 104 K.p.a. po rozpatrzeniu wniosku E. i G. S. odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego oraz udzielenia pozwolenia na budowę dla zamierzenia inwestycyjnego pod nazwą: rozbudowa siedliska - budowa budynku mieszkalnego jednorodzinnego z wewn. instalacjami: c.o., wod.-kan., gazową i elektryczną, instalacją zewnętrzną gazową, elektryczną, wodociągową, budowa zbiornika na nieczystości ciekłe z zewnętrzną instalacją kanalizacji sanitarnej w miejscowości J., 32-340 Wolbrom, na działce nr ew. gr.: [...].W uzasadnieniu organ podniósł, że postanowieniem z dnia 30.08.2018 roku został na inwestorów nałożony obowiązek usunięcia nieprawidłowości i braków w załączonych załącznikach do wniosku/projekcie budowlanym z dnia 17.07.2018 r. o pozwolenie na budowę. Termin na ich usunięcie ustalono do dnia 1.10.2018 r. Pismem z dnia 28.09.2018 r. inwestorzy zwrócili się o przedłużenie tego terminu do dnia 31.12.11.2018 r. Organ przychylił się do tego wniosku i określił nowy termin na uzupełnienie do dnia 31.12.2018 r. W dniu 27.12.2018 r. inwestorzy przedłożyli uzupełniony projekt wraz z pismem przewodnim informującym o wypełnieniu wszystkich punktów postanowienia. Po sprawdzeniu przedmiotowego projektu stwierdzono że wypełniając postanowienie z dnia 30.08.2018 roku nie wypełniono punktu 1 w/w postanowienia: doprowadzenia do zgodności z § 9 zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Miasta i Gminy Wolbrom, obejmującego część tekstową w zakresie od § 4 do § 37 zatwierdzonego uchwałą nr XVI/84/201 Rady Miejskiej w Wolbromiu z dnia 8 listopada 2011 r. § 9 ustala się zasady zagospodarowania i użytkowania terenów rolnych, leśnych, zieleni nie urządzonej, wód otwartych, zieleni parkowej oraz terenów urządzeń infrastruktury technicznej w całym obszarze planu. 1. Wyznacza się tereny rolnicze, oznaczone na rysunku planu symbolem R z podstawowym przeznaczeniem gruntów pod uprawy. 1) Jako przeznaczenie dopuszczalne w terenach rolniczych, ustala się możliwość: a) realizacji sieci, urządzeń i obiektów infrastruktury technicznej, b) realizacji dojść pieszych, dojazdów nie wydzielonych w planie, zatok postojowych, ścieżek rowerowych i konnych, dróg dojazdowych do pól, wprowadzenia zieleni przeciwerozyjnej i urządzeń melioracji, c) tworzenia nowych siedlisk dla realizacji obiektów produkcji hodowlanej jedynie po spełnieniu łącznie warunków: - teren inwestycji jest położony poza Parkiem Krajobrazowym [...], -minimalna powierzchnia terenu rolnego w ramach którego utworzono by siedlisko wynosi 0,5ha, -działka siedliskowa posiada dostęp do drogi publicznej, - zamierzona wielkość produkcji przekracza 50DJP, - budynki produkcyjne hodowli zwierzęcej oddalone będą minimum 300m od terenów zabudowy mieszkaniowej określonych w niniejszym planie, d) realizacji wód powierzchniowych (stawy, jeziora, kanały), e) obiektów małej architektury f) lokalizacji budynków zabudowy zagrodowej służących prowadzeniu działalności rolniczej (w tym stodół stajni budynków gospodarczych za wyjątkiem budynków mieszkaniowych) w pasie bezpośrednio przylegającym do linii rozgraniczającej tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej na głębokości 50 m, 2) W istniejących siedliskach zabudowy rolniczej położonych w terenach rolnych dopuszcza się możliwość realizacji nowych budynków gospodarczych koniecznych dla prowadzenia działalności rolniczej a w istniejących gospodarstwach rolniczych prowadzących działalność agroturystyczną dopuszcza się możliwość realizacji nowych obiektów służących obsłudze agroturystycznej. 3) W celu ochrony przed nadmiernym rozproszeniem zabudowy wprowadza się zakaz realizacji nowych obiektów kubaturowych w terenach rolnych za wyjątkiem tworzenia nowych siedlisk dla realizacji obiektów produkcji hodowlanej, realizowanych zgodnie z ustaleniami zawartymi wpktlc oraz w przypadkach określonych w pkt. 2. 4) W terenach rolniczych istniejące urządzenia sportu i rekreacji pozostawia się do utrzymania i rozbudowy oraz likwidacji) zakresu planowanej inwestycji (zamierzenia budowlanego), mimo iż w przedłożonym wraz z uzupełnionym projekcie budowlanym piśmie inwestorzy argumentują o zgodności przedmiotowego zamierzenia budowlanego z § 9 zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Miasta i Gminy Wolbrom. Zdaniem organu nałożony obowiązek w zakresie punktu 1 postanowienia z dnia 30.08.2018 roku nie został spełniony. Od tej decyzji E. i G. S. wnieśli odwołanie, podnosząc, że planowana inwestycja jest zgodna z zapisami planu miejscowego, gdyż dla terenów o symbolu "R" ustalono jako przeznaczenie dopuszczalne możliwość m.in. tworzenia nowych siedlisk, o ile teren inwestycji położony jest poza Parkiem Krajobrazowym [...]. W dalszym ciągu uzasadnienia odwołania skarżący, powołując się na definicję zabudowy zagrodowej określoną w rozporządzeniu w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie oraz na uzasadnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 19 września 2017 r., w którym wskazano, że zabudowa zagrodowa to inaczej siedlisko, czyli funkcjonalnie zorganizowane w ramach jednego podwórka zabudowania o charakterze gospodarczym (produkcyjnym) oraz mieszkaniowym służące prowadzeniu gospodarstwa rolnego. Wobec powyższego skarżący uznali, że organ l instancji nieprawidłowo zinterpretował warunki określone w planie miejscowym dla tego obszaru, co stanowiło powód do wydania niekorzystnego dla inwestora rozstrzygnięcia. Wojewoda Małopolski decyzja z dnia 10 kwietnia 2019 r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ podniósł, że na terenie planowanej inwestycji obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego miasta i gminy Wolbrom - obszar J. , zatwierdzony Uchwałą Nr XVI/84/2011 Rady Miejskiej w Wolbromiu z dnia 8 listopada 2011 r. w sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta i gminy Wolbrom, obejmującej część tekstową w zakresie od § 4 do § 37. Działka nr [...] położona jest w obszarze o symbolu R o podstawowym przeznaczeniu gruntów pod uprawy. W § 9 ust. 1 powyższego planu wskazano 1/ jako przeznaczenie dopuszczalne w terenach rolniczych, ustala się możliwość: realizacji sieci, urządzeń i obiektów infrastruktury technicznej, realizacji dojść pieszych, dojazdów nie wydzielonych w planie, zatok postojowych, ścieżek rowerowych i konnych, dróg dojazdowych do pól, wprowadzenia zieleni przeciwerozyjnej i urządzeń melioracji, tworzenia nowych siedlisk dla realizacji obiektów produkcji hodowlanej jedynie po spełnieniu łącznie warunków: teren inwestycji jest położony poza Parkiem Krajobrazowym [...], minimalna powierzchnia terenu rolnego w ramach którego utworzono by siedlisko wynosi 0,5 ha, "działka siedliskowa posiada dostęp do drogi publicznej, zamierzona wielkość produkcji przekracza 50 DJP, budynki produkcyjne hodowli zwierzęcej oddalone będą minimum 300 m od terenów zabudowy mieszkaniowej określonych w niniejszym planie, realizacji wód powierzchniowych (stawy, jeziora, kanały), obiektów małej architektury, lokalizacji budynków zabudowy zagrodowej służących prowadzeniu działalności rolniczej (w tym stodół, stajni, budynków gospodarczych za wyjątkiem budynków mieszkaniowych) w pasie bezpośrednio przylegającym do linii rozgraniczającej tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej na głębokości 50 m. W istniejących siedliskach zabudowy rolniczej położonych w terenach rolnych dopuszcza się możliwość realizacji nowych budynków gospodarczych koniecznych dla prowadzenia działalności rolniczej a w istniejących gospodarstwach rolniczych prowadzących działalność agroturystyczną dopuszcza się możliwość realizacji' nowych obiektów służących obsłudze agroturystycznej. W celu ochrony przed nadmiernym rozproszeniem zabudowy wprowadza się zakaz realizacji nowych obiektów kubaturowych w terenach rolnych za wyjątkiem tworzenia nowych siedlisk dla realizacji obiektów produkcji hodowlanej, realizowanych zgodnie z ustaleniami zawartymi w pkt 1c oraz w przypadkach określonych w pkt 2. Zatem z treści obowiązującego planu miejscowego wynika, że dla terenu o symbolu "R" jako podstawowe ustalono przeznaczenie gruntów pod uprawy. Natomiast jako przeznaczenie dopuszczalne na tym terenie ustalona została możliwość tworzenia nowych siedlisk dla realizacji obiektów produkcji hodowlanej, lokalizacji budynków zabudowy zagrodowej, gdyż jak wyjaśniono powyżej zapisy § 9 ust. 1 planu są jednoznaczne, i nie budzą wątpliwości. Organ l instancji po otrzymaniu wniosku wraz z dokumentacją budowlaną prawidłowo przeprowadził postępowanie wyjaśniające, jak również podjął działania niezbędne do załatwienia sprawy, działając zgodnie z przepisami prawa oraz mając na uwadze słuszny interes strony. Natomiast konsekwencją obowiązywania zasady praworządności opisanej w art. 7 K.p.a. jest także regulacja zawarta w art. 107 § 1 K.p.a., ustanawiającym obok innych wymogów decyzji, obowiązek organu zawarcia w niej podstawy prawnej i uzasadnienia faktycznego, które w myśl § 3 tego artykułu powinno w szczególności obejmować wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa, co miało miejsce w zaskarżonej decyzji. Na t ę decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wnieśli G. S. i E. S. zarzucając naruszenie: 1/ art. 6 w związku z art. 7 w związku z art. 77 § 1 w związku z art. 107 § 3 K.p.a. poprzez nieprzeprowadzenie należytego postępowania wyjaśniającego czego skutkiem było wydanie decyzji o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę, a czemu wyraz dały same organy administracji publicznej stosując szczątkowo regulacje materialnoprawne, jak również uzasadniając połowicznie wydaną decyzję administracyjną nie zagłębiając się w przedmiot sprawy, tak aby usunąć ewentualne wątpliwości; 2/ art. 6 w związku z art. 7 K.p.a. w związku z art. 35 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 35 ust. 3 Prawa budowalnego poprzez przyjęcie na skutek braku należycie przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego, jak również pobieżnie zastosowanych postanowień obowiązującego na danym terenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, że realizacja zamierzenia inwestycyjnego jest niemożliwa do pogodzenia z zapisami aktu prawa miejscowego, co jest trudne do zaakceptowania w przypadku należytego wyjaśnienia i zapoznania się z przedmiotowymi regulacjami – prowadzącymi do wniosku, że realizacja inwestycji jest możliwa; 3/ art. 6 w związku z art. 8 K.p.a. w związku z art. 35 ust. 3 Prawa budowalnego poprzez odmowe zatwierdzenia projektu budowlanego w związku z nieusunięciem rzekomej sprzeczności inwestycji z zapisami planu zagospodarowania przestrzennego, podczas gdy ogólny charakter sprzeczności wskazany w wezwaniu przez organy administracji publicznej, czyni przedmiotową odmowę, jako sprzeczną z zasadą wzbudzania zaufania do działań podejmowanych przez organy władzy publicznej. W uzasadnieniu rozwinięto powyższe zarzuty w konkluzji wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie podtrzymując przy tym argumentacje zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zaważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do przepisu art. 145 p.p.s.a. kontrola ta sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu decyzji i postanowień z obowiązującymi przepisami prawa materialnego jak i przepisów proceduralnych - o ile ich naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj. treść wydanej decyzji lub postanowienia. Kontroli sądu niniejszym postępowaniu poddana jest decyzja o odmowie udzielenia pozwolenia na budowę i zatwierdzenia projektu budowlanego dla zamierzenia określonego jako rozbudowa siedliska – budowę domu jednorodzinnego, wobec stwierdzonej przez organ sprzeczności tego projektu z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Jak wskazuje organ, w obszarze o symbolu R tak podstawowe jak i dopuszczalne przeznaczenie wyłącza możliwość realizacji budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego. W ocenie sądu decyzja jest prawidłowa. Zgodnie z dyspozycja art. 35 ust 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo Budowlane Dz. U. z 2006 r. Nr 156 poz. 1118 (dalej; ustawa) przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza: 1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko; 2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; 3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, a także zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7; 4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7. Z kolei przepis art. 25 ust 3 w/w ustawy przesądza, iż w razie stwierdzenia naruszeń, w zakresie określonym w ust. 1, właściwy organ nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia, a po jego bezskutecznym upływie wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę. Wyżej wskazany przepis przesądza, iż organ administracji architektoniczno-budowlanej ma obowiązek dokonania sprawdzenia zgodność projektu budowlanego z ustaleniami planu miejscowego o ile dla terenu, na którym inwestycja ma być realizowana plan taki obowiązuje, jeżeli nie - to zgodność projektu budowlanego z ustaleniami ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy. W dalszej kolejności zgodność projektu budowlanego z wymaganiami ochrony środowiska, kompletności projektu budowlanego oraz zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi. Kontrola zgodności projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania obejmuje dokonania porównania części tekstowej i graficznej planu z przedłożonym organowi projektem budowlanym. W orzecznictwie wykrystalizował się pogląd, iż stwierdzenie przez organ naruszenia przez projekt budowlany wymagań, o których mowa w art. 35 ust 1 ustawy w tym, co do sprzeczności tego projektu z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, wymaga od organu wezwania inwestora usunięcia tych sprzeczności. Dopiero nieusunięcie stwierdzonych naruszeń uprawnia organ do odmowy udzielenia pozwolenia na budowę. Jak wskazuje Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 4 marca 2019 r. II OSK 2321/18 art. 35 ust. 3 p.b. stanowi, iż w razie stwierdzenia naruszeń, w zakresie określonym w ust. 1, organ administracji architektoniczno-budowlanej nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia, a po jego bezskutecznym upływie wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę. Zatem w sytuacji stwierdzenia, że projekt budowlany jest niezgodny z zapisami planu miejscowego, w pierwszej kolejności należy wezwać inwestora do doprowadzenia tego projektu do zgodności z prawem, w sposób na tyle precyzyjny, aby mógł on zadośćuczynić takiemu wezwaniu. Dopiero, gdy w zakreślonym terminie tego nie uczyni można wydać decyzję odmowną na podstawie art. 35 ust. 3 p.b.. Odmowa bez wezwania strony do usunięcia nieprawidłowości w trybie tego przepisu jest równoznaczna z jego naruszeniem. W niniejszym postępowaniu wniosek o udzielenie pozwolenia na budowę obejmował rozbudowę siedliska – budowę domu jednorodzinnego na obszarze terenów rolniczych. Dostrzegając sprzeczność projektu budowlanego z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego organ I instancji wezwał inwestorów do doprowadzenia projektu budowlanego do zgodności projektu § 9 planu. W zakreślonym terminie brak ten nie został usunięty, co dało pełne podstawy do odmowy oddzielenia pozwolenia na budowę. Zarzuty skargi w ocenie sądu nie znajdują usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z § 9 ust 1 uchwały Nr XVI/84/2011 Rady Miejskiej W Wolbromiu z dnia 8 listopada 2011 r. w sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta i gminy Wolbrom, wyznacza się tereny rolnicze, oznaczone na rysunku planu symbolem R z podstawowym przeznaczeniem gruntów pod uprawy. 1) Jako przeznaczenie dopuszczalne w terenach rolniczych, ustala się możliwość: a) realizacji sieci, urządzeń i obiektów infrastruktury technicznej, b) realizacji dojść pieszych, dojazdów nie wydzielonych w planie, zatok postojowych, ścieżek rowerowych i konnych, dróg dojazdowych do pól, wprowadzenia zieleni przeciwerozyjnej i urządzeń melioracji, c) tworzenia nowych siedlisk dla realizacji obiektów produkcji hodowlanej jedynie po spełnieniu łącznie warunków: - teren inwestycji jest położony poza Parkiem Krajobrazowym [...], - minimalna powierzchnia terenu rolnego w ramach którego utworzono by siedlisko wynosi 0,5ha, - działka siedliskowa posiada dostęp do drogi publicznej, - zamierzona wielkość produkcji przekracza 50DJP, - budynki produkcyjne hodowli zwierzęcej oddalone będą minimum 300m od terenów zabudowy mieszkaniowej określonych w niniejszym planie, d) realizacji wód powierzchniowych (stawy, jeziora, kanały), e) obiektów małej architektury, f) lokalizacji budynków zabudowy zagrodowej służących prowadzeniu działalności rolniczej (w tym stodół, stajni, budynków gospodarczych za wyjątkiem budynków mieszkaniowych) w pasie bezpośrednio przylegającym do linii rozgraniczającej tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej na głębokości 50m. 2) W istniejących siedliskach zabudowy rolniczej położonych w terenach rolnych dopuszcza się możliwość realizacji nowych budynków gospodarczych koniecznych dla prowadzenia działalności rolniczej a w istniejących gospodarstwach rolniczych prowadzących działalność agroturystyczną dopuszcza się możliwość realizacji nowych obiektów służących obsłudze agroturystycznej. 3) W celu ochrony przed nadmiernym rozproszeniem zabudowy wprowadza się zakaz realizacji nowych obiektów kubaturowych w terenach rolnych za wyjątkiem tworzenia nowych siedlisk dla realizacji obiektów produkcji hodowlanej, realizowanych zgodnie z ustaleniami zawartymi w pkt1c oraz w przypadkach określonych w pkt. 2. Z zapisów tych jasno wynika, że nowe siedlisko w obszarze rolniczym może być realizowane tylko w zakresie obiektów produkcji hodowlanej po spełnieniu warunków, o których mowa w pkt 1 c, i to na zasadzie wyjątku od zakazu realizowania nowych obiektów kubaturowych, co wynika z pkt 3. Jasno sformułowany zakaz realizacji budynków mieszkaniowych w tym obszarze wynika z pkt 1f, a możliwość budowy nowych obiektów innych niż służących produkcji hodowlanej i produkcji rolniczej (stodół, stajni, budynków gospodarczych) dotyczy nowych obiektów służących obsłudze agroturystycznej w gospodarstwach rolniczych prowadzących już działalność agroturystyczną (pkt 2). Zapisy te w obszarze R wykluczają realizację budynków mieszkalnych, tak w ramach siedlisk już istniejących jak i nowych. Co do terminu działki siedliskowej, to plan miejscowy definicji siedliska nie formułuje. Generalnie, przepisy ustawy terminem tym także się nie posługują. Zbliżony charakter ma pojęcie zabudowy zagrodowej, o której mowa w art. 61 ust 3 ustawy. Przepis ten dotyczy wyjątku od ogólnej zasady zachowania przez nową (planowaną) zabudowę tzw. zasady dobrego sąsiedztwa i ma zastosowanie do obszarów nie objętych miejscowymi planami zagospodarowania przestrzennego. Posiłkowo jednak można przytoczyć dorobek orzecznictwa w tym zakresie celem ustalenia znaczenia terminu, którym w § 9 posługuje się miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego Miasta i Gminy Wolbrom. Wskazać przede wszystkim należy, iż w praktyce tak orzecznictwo jak i doktryna terminem działka siedliskowa i zabudowa zagrodowa posługuje się zamiennie. Dalej wskazać należy, iż zwłaszcza nowszym orzecznictwie podkreśla się, iż termin zabudowa zagrodowa (siedlisko) nie musi dotyczyć jednej działki (nieruchomości), na której zlokalizowane są budynki mieszkalne i gospodarcze. Podkreśla się, iż gospodarstwo rolne może mieć charakter rozproszony. Nie sposób bowiem postrzegać współczesnego gospodarstwa rolnego, jako archaicznej zagrody, w której budynek mieszkalny otoczony jest budynkami gospodarczymi zlokalizowanymi na jednej działce czy podwórzu. Pojęcie budownictwa zagrodowego czy siedliskowego musi być rozumiane w znaczeniu funkcjonalnym, tj. obejmować swym zakresem, inwestycje zagrodowe, które są organizacyjnie powiązane w ramach jednego gospodarstwa, dopuszczając ich rozproszenie przestrzenne. Zgodnie z art. 553 k.c., za gospodarstwo rolne uważa się grunty rolne wraz z gruntami leśnymi, budynkami lub ich częściami, urządzeniami i inwentarzem, jeżeli stanowią lub mogą stanowić zorganizowaną całość gospodarczą, oraz prawami związanymi z prowadzeniem gospodarstwa rolnego. Zabudowa zagrodowa czy siedliskowa polega zatem na tym, że na terenie gospodarstwa rolnego buduje się w miejscu do tego najbardziej dogodnym budynki składające się na zagrodę czy siedlisko. Związanie gospodarstwa rolnego z zabudową siedliskową należy rozumieć funkcjonalnie, przyjmując cywilistyczne rozumienie gospodarstwa jako pewnej całości produkcyjnej (por. wyrok NSA z dnia 18 kwietnia 2018 r. II OSK 2674/17 oraz z dnia 22 lutego 2017 r. II OSK 1492/15). Tak rozumiejąc pojęcie zabudowy zagrodowej (siedliskowej) w kontekście wyżej przytoczonych zapisów planu miejscowego należy wskazać, iż w obszarze R plan nie dopuszcza możliwości lokalizacji zabudowy mieszkaniowej, ale w ramach siedliska, w sytuacji kiedy podmiot trudniący się działalności rolniczą czy hodowlaną realizuje potrzeby mieszkaniowe na innym obszarze, w terenie tym będzie mógł realizować nowe obiekty o charakterze gospodarskim i hodowlanym w ramach jednego, rozproszonego siedliska. W tym stanie rzeczy odmowa udzielenia pozwolenia na budowę domu jednorodzinnego czy to w ramach nowego czy już istniejącego siedliska była prawidłowa. Mając na uwadze wyżej wskazane okoliczności, są na zasadzie art. 151 P.p.s.a. orzekła jak w sentencji.