II SA/Kr 667/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Bator Sędziowie: WSA Kazimierz Bandarzewski (spr.) WSA Krystyna Daniel Protokolant: Maciej Żelazny po rozpoznaniu w dniu 11 lipca 2014 r. na rozprawie sprawy ze skargi S. J. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 14 lutego 2014 r. nr [...], znak: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki oddala skargę. Decyzją z dnia 14 lutego 2014 r. znak: [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. w związku z art. 48 ust. 1 oraz art. 80 ust. 2 pkt 2 oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r., poz. 1409 z późn. zm.), po rozpatrzeniu odwołania S. J., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w N. z dnia 29 sierpnia 2013 r., znak: [...], którą w oparciu o art. 48 ust. 1 Prawa budowlanego nakazano "inwestorowi: S. J., zam. O., K., dokonać rozbiórki obiektu budowlanego (tartaku) o wymiarach w rzucie 14 metrów x 4 metra wraz z fundamentami pod torowisko jezdne dla wózka jezdnego i piły do cięcia drewna, zlokalizowanego na działce nr [...] położonej w miejscowości O.". Organ podał, że postępowanie przed organem I instancji zostało wszczęte w związku z pismem M. H. z dnia 15 lipca 2004 r. (akta administracyjne organu I instancji, karta nr 1) w sprawie "budowy tartaku na posesji położonej w O. nr [...]". W dniu 27 października 2004 r. przeprowadzono oględziny, z których spisano protokół i wykonano szkic sytuacyjny (rzut i przekrój przedmiotowego obiektu) i dokumentację fotograficzną (akta administracyjne organu I instancji, karty nr 3-5). Postanowieniem z dnia 10 lutego 2005 r. (akta administracyjne organu I instancji, karta nr 11) Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wstrzymał S. J. "prowadzenie robót przy obiekcie kubaturowym (tartak) o konstrukcji drewnianej na słupach stalowych trwale połączonych z gruntem o wym. w rzucie 14.0 m x 4.0 m zlokalizowanego w O. na dz. nr ewid. [...]" oraz nałożył na inwestora T. J. obowiązek przedstawienia w terminie do dnia 20 marca 2005 r.: 1) zaświadczenia Wójta Gminy [...], że lokalizacja obiektu kubaturowego -tartaku, jest zgodna z przepisami o zagospodarowaniu przestrzennym, a w szczególności z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz nie narusza przepisów w tym techniczno-budowlanych, albo ostatecznej w dniu wszczęcia postępowania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego; 2) dokumentów o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 1 i 2, to jest: - czterech egzemplarzy projektu budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi - raport oddziaływania na środowisko oraz zaświadczenie, o którym mowa art. 12 ust 2, aktualnym na dzień opracowania projektu lub projekt przeróbek i zmian umożliwiający doprowadzenie obiektu do stanu zgodnego z prawem; - aktualnym wypisem i wyrysem z ewidencji gruntów dla działek na których znajduje się przedmiotowy obiekt; - oświadczeniem o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane". Decyzją z dnia 11 lutego 2005 r. znak: [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego umorzył postępowanie z sprawie kontroli legalności wybudowania obiektu kubaturowego (tartaku) o konstrukcji drewnianej w miejscowości O. na działce nr [...] podając, że umarza to postępowanie jako wszczęte na wniosek M. H., która nie ma przymiotu strony (akta administracyjne organu I instancji, karta nr 12). Od tej decyzji wniosła odwołanie M. H. i [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia 7 lipca 2006 r. uchylił zaskarżoną decyzję oraz przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji (akta administracyjne organu I instancji, karty nr 38-39). Prowadząc dalej postępowanie, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia 30 maja 2006 r. znak: [...] nakazał S. J. "dokonać rozbiórki obiektu budowlanego (tartaku) o wymiarach w rzucie 14.00 x 4.00 m wraz z fundamentami pod torowisko jezdne dla wózka jezdnego i piły do cięcia drewna, zlokalizowanego na działce nr [...] położonej w miejscowości O." (akta administracyjne organu I instancji, karty nr 27-28) Od powyższej decyzji odwołanie w ustawowym terminie złożył S. J. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia 17 stycznia 2008 r. znak: [...] uchylił decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 30 maja 2006 r. znak: [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na powyższą decyzję wniósł S. J.. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 28 września 2008 r. sygn. akt II SA/Kr 276/08 umorzył postępowanie. W toku ponownie prowadzonego postępowania Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w dniu 7 kwietnia 2010 r. wydał postanowienie znak: [...] (akta administracyjne organu I instancji, karty nr 82-83), którym nałożył na S. J. obowiązek przedłożenia: 1) ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy dla działki nr [...] w O. w terminie do: 31 sierpnia 2010 r.; 2) dokumentów o których mowa w Art. 33 ust. 2 pkt 1, 2 oraz ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118), tj.: - trzech egzemplarzy projektu budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi oraz zaświadczeniem, o którym mowa art. 12 ust. 7 (zaświadczeniem wydanym przez właściwą izbę samorządu zawodowego) aktualnym na dzień opracowania projektu; - oświadczeniem o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane; (...) w terminie do dnia 31 grudnia 2010 r.". Decyzją z dnia 8 października 2010 r. znak: [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nakazał S. J. "dokonać rozbiórki obiektu budowlanego (tartaku) o wymiarach w rzucie 14 metrów x 4 metry wraz z fundamentami pod torowisko jezdne dla wózka jezdnego i piły do cięcia drewna, zlokalizowanego na działce nr [...] położonej w miejscowości O." (akta administracyjne organu I instancji, karty nr 97-98). Od powyższej decyzji odwołanie w ustawowym terminie złożył S. J. (akta administracyjne organu I instancji, karta nr 103). Powiatowy Inspektor przekazując odwołanie nie znalazł podstaw do zastosowania trybu określonego w art. 132 K.p.a. (akta administracyjne organu I instancji, karta nr 105). Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w dniu 7 czerwca 2011 r. wydał decyzję znak: [...], którą uchylił decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 8 października 2010 r. znak: [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Wójt Gminy [...] pismem z dnia 24 listopada 2011 r. znak: [...] poinformował, że nie wydawał decyzji ustalającej warunki zabudowy dla działki nr [...] położonej w miejscowości O.. Postanowieniem nr [...] z dnia 5 lipca 2013 r. znak: [...] Powiatowy Inspektor nałożył na S. J. "obowiązek przedłożenia w terminie 14 dni od otrzymania niniejszego postanowienia: oryginału łub uwierzytelnionej kserokopii prawomocnej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla zadania polegającego na budowie tartaku (legalizacji inwestycji) zlokalizowanego na działce nr ewid. [...] położonej w miejscowości O.". Pismem z dnia 10 lipca 2013 r. znak: [...] Urząd Gminy [...] poinformował, że w dniu 16 marca 2012 r. została wydana przez Wójta Gminy [...] decyzja znak: [...] o odmowie ustalenia warunków zabudowy działki nr [...] w O. dla zamierzenia budowlanego polegającego na budowie tartaku o konstrukcji drewnianej. Od przedmiotowej decyzji S. J. odwołał się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], które utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję Wójta Gminy [...]. Decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, który na rozprawie w dniu 13 lutego 2013 r. oddalił skargę. Po analizie całości materiału dowodowego organ I instancji w dniu 29 sierpnia 2013 r., wydał zaskarżoną decyzję znak: [...]. Od powyższej decyzji odwołanie w ustawowym terminie złożył S. J.. Za pismem Wójta Gminy [...] z dnia 31 grudnia 2013 r. znak [...] do organu II instancji wpłynęły uwierzytelnione kserokopie decyzji Wójta Gminy [...] z 16 marca 2012r. znak [...], decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 28 czerwca 2012 r. [...] oraz prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 13 lutego 2013 r. sygn. akt II SA/Kr 1343/12. Pismem z dnia 9 stycznia 2014 r. znak [...] organ II instancji zawiadomił strony postępowania o możliwości zapoznania się z aktami sprawy i wypowiedzenia się co do zebranego materiału dowodowego (akta administracyjne organu II instancji, karta nr 20). Z powyższej możliwości w dniu 15 stycznia 2014 r. skorzystała M. H. (akta administracyjne organu II instancji, karta nr 28). Organ odwoławczy dokonał powtórnego, pełnego i merytorycznego rozpoznania sprawy administracyjnej w granicach zakreślonych treścią postępowania prowadzonego przed organem I instancji, badając tak prawidłowość rozstrzygnięcia organu I instancji, jak i poprzedzającego je postępowania wyjaśniającego, w oparciu o akta sprawy organu I instancji znak: [...]. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego po zweryfikowaniu kręgu stron postępowania wskazanego przez organ I instancji uznał go za prawidłowy i stwierdził, że pozostaje tożsamy w postępowaniu odwoławczym. Wskazał, że przedmiotem postępowania w niniejszej sprawie jest ocena zasadności nałożenia na S. J. obowiązku rozbiórki obiektu budowlanego (tartaku) o wymiarach w rzucie 14 metrów x 4 metry wraz z fundamentami pod torowisko jezdne dla wózka jezdnego i piły do cięcia drewna, zlokalizowanego na działce nr [...] położonej w miejscowości O.. W ocenie organu odwoławczego Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego działając w oparciu o art. 3 Prawa budowlanego prawidłowo zaklasyfikował przedmiotowy obiekt budowlany jako budowlę w postaci tartaku wraz z fundamentami pod torowisko jezdne dla wózka jezdnego i piły do ciecia drewna stanowiącą całość techniczno-użytkową przeznaczoną do wykonywania przez inwestora działalności gospodarczej. Podał, że Naczelny Sąd Administracyjny-Ośrodek Zamiejscowy we Wrocławiu w wyroku z 30 maja 2000 r. sygn. akt II SA/Wr 1771/98 wyjaśnił: "Waga samochodowa jest budowlą o której mowa w art. 3 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r.- Prawo budowlane (Dz. U. Nr 89, poz. 414 ze zm.) i nie odpowiada żadnemu z obiektów gospodarczych związanych z produkcją rolną i uzupełniających zabudowę zagrodową o jakich mowa w art. 29 ust. 1 pkt 1 tej ustawy. Zatem na realizację takiego obiektu wymagane jest pozwolenie na budowę". a w wyroku z 3 marca 1998 r. sygn.. akt II SA/Wr 1269/97 - "1. Podłoże cementowe bądź podest cementowy stanowiący podstawę do zamontowania w zakładzie przemysłowym maszyny odpowiada pojęciu fundamentu pod maszyny i urządzenia, o jakim mowa w definicji budowli zawartej w art. 3 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1974 r. - Prawo budowlane (Dz. U. Nr 89, poz. 414 ze zm.). Budowa takiego fundamentu nie została w art. 29 tej ustawy zwolniona od uzyskania pozwolenia na budowę. 2. Na zasadzie art. 28 ust. 1 Prawa budowlanego pozwolenia na budowę wymagają roboty budowlane polegające na utwardzeniu powierzchni gruntu warstwą cementową". Organ stwierdził, że zebrany w sprawie materiał dowodowy wykazał, że wykonany zakres robót budowlanych wymagał uzyskania pozwolenia na budowę i w niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności określone w art. 29-31 Prawa budowlanego. Inwestor nie legitymował się pozwoleniem. W trakcie oględzin przeprowadzonych w dniu 27 października 2004 r. inwestor oświadczył, że budynek tartaku powstał na wiosnę 2004 r. i "nie dokonywał żadnego zgłoszenia w odpowiednich organach architektonicznych". Tym samym w toku prowadzonego postępowania zasadnym było wdrożenie przez organ I instancji procedury określonej w art. 48 Prawa budowlanego. W oparciu o zaświadczenie o położeniu działek z dnia 12 lutego 2010 r. znak: [...] wydane przez Wójta Gminy [...] organ I instancji ustalił, że działka nr [...] położona w miejscowości O. leży na trenie na którym brak jest miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Jednakże z uwagi na to, że w dniu 16 marca 2012 r. została wydana przez Wójta Gminy [...] decyzja znak: [...] o odmowie ustalenia warunków zabudowy działki nr [...] w O. dla zamierzenia budowlanego polegającego na budowie tartaku o konstrukcji drewnianej, brak jest możliwości zalegalizowania przedmiotowego obiektu. Wskazano, że art. 48 Prawa budowlanego nie przewiduje możliwości doprowadzenia obiektu o stanu zgodnego z prawem, niezgodność z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym zawsze skutkować będzie koniecznością wydania nakazu rozbiórki. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego prawidłowo, w oparciu o art. 52 Prawa budowlanego określił zobowiązanego do dokonania rozbiórki. W niniejszym stanie faktycznym, poza sporem pozostaje fakt, że inwestorem robót budowlanych związanych z budową tartaku na działce nr [...] w miejscowości O. jest S. J.. Odnosząc się do zarzutów zawartych w odwołaniu wyjaśniono, że pozostają one bez wpływu na treść niniejszego rozstrzygnięcia z uwagi na brak możliwości zalegalizowania przedmiotowego obiektu. Mając powyższe na uwadze, w ocenie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. organ pierwszej instancji zgromadził materiał dowodowy wystarczający do rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, a jego rozstrzygnięcie odpowiada prawu. Organ odwoławczy kierując się zasadą prawdy obiektywnej, w trybie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. był zobligowany do otrzymania skarżonej decyzji w mocy. W dniu 12 marca 2014 r. S. J. wniósł za pośrednictwem Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Nr [...] znak: [...] z dnia 14 lutego 2014 r. Skarżący uznał decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego za krzywdzącą i sprzeczna z prawem i wniósł o jej uchylenie. W skardze podniósł cyt.: "w mojej ocenie istnieją jednak przesłanki przemawiająca za utrzymaniem obiektu kubaturowego (tartaku) o konstrukcji drewnianej w miejscowości O. na działce ewidencyjnej [...], skoro decyzją z dnia 11 lutego 2005 r. znak: [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego umorzył postępowanie w sprawie. Poza tym wzniesiony obiekt nie jest trwale związany z gruntem, zawiera jedynie jedną piłę do cięcia drzewa umieszczoną na wózku jezdnym. W mojej ocenie tartak jest budowlą trwale związaną gruntem i posiadającą kilka stanowisk wyposażonych w piły do cięcia drzewa, które nie są umieszczone na wózkach jezdnych. Od wydanej decyzji złożyła odwołanie Pani M. H., która nie powinna być stroną, ponieważ jej nieruchomość nie znajduje się w bliskim sąsiedztwie. Jest dla mnie niezrozumiałe jakimi pobudkami kieruje się wnosząc nieustannie odwołania, wzniesiony obiekt nie narusza dobrego sąsiedztwa ani nie narusza przepisów techniczno-budowlanych w zakresie uniemożliwiającym doprowadzenie obiektu budowlanego do stanu zgodnego z prawem". W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wniósł o jej oddalenie w pełni podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji z dnia 14 lutego 2014 r. znak: [...], nie widząc podstaw do jego zmiany z powodu argumentacji zawartej w treści skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a.", uprawniony jest do badania, czy przy wydaniu zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu l instancji nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 P.p.s.a.). Sąd administracyjny ocenia jedynie legalność działania administracji co oznacza, że zobowiązany jest zbadać, czy w czasie podejmowania danego aktu administracyjnego organ administracji nie naruszył prawa w stopniu uzasadniającym wyeliminowanie z obrotu prawnego wydanych decyzji. Skarga jest niezasadna. Istota sprawy dotyczy zbadania legalności decyzji orzekającej o nakazie rozbiórki obiektu budowlanego (tartaku) o wymiarach w rzucie 14 metrów x 4 metra wraz z fundamentami pod torowisko jezdne dla wózka jezdnego i piły do cięcia drewna, zlokalizowanego na działce nr [...] położonej w miejscowości O.. Nakaz ten skierowano do skarżącego. Jak ustalają w tej sprawie organy administracji, ten obiekt budowlany został zrealizowany bez decyzji o pozwoleniu na budowę wydanej przez właściwy organ administracji architektoniczno-budowlanej. Co istotne i co właściwie określiły organy administracji, budynek ten mógł być wybudowany tylko po uprzednim uzyskaniu pozwolenia na budowę, a takiego inwestor nie otrzymał i o takie pozwolenie nie starał się. Z akt wynika, że budynek ten powstał wiosną 2004 r. i został wybudowany przez inwestora S. J.. Organ I instancji poprzedził wydanie decyzji nakładającej obowiązek rozbiórki tartaku postępowaniem legalizacyjnym. W tej sprawie organy obu instancji prowadziły postępowanie na podstawie art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r., poz. 1409 z późn. zm.) zgodnie z którym właściwy organ nakazuje, z zastrzeżeniem art. 49 ust. 2 Prawa budowlanego, w drodze decyzji rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę. Art. 49 ust. 2 Prawa budowlanego stanowi zaś, że w przypadku, gdy budowa jest zgodna z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a w szczególności z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub w przypadku braku takiego planu – z treścią decyzji ustalającej warunki zabudowy i nie narusza przepisów, w tym techniczno - budowlanych, w zakresie uniemożliwiającym doprowadzenie obiektu budowlanego lub jego części do stanu zgodnego z prawem - właściwy organ nie nakłada się obowiązku rozbiórki i prowadzi postępowanie zmierzające do tzw. legalizacji budowy. Nie ulega wątpliwości, że w tej sprawie Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia 7 kwietnia 2010 r. nałożył na S. J. obowiązek przedłożenia: 1) ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy dla dz. nr [...] w O.; 2) dokumentów o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 1, 2 oraz ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118), tj.: - trzech egzemplarzy projektu budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi oraz zaświadczeniem, o którym mowa art. 12 ust. 7 (zaświadczeniem wydanym przez właściwą izbę samorządu zawodowego), aktualnym na dzień opracowania projektu; - oświadczeniem o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Inwestor takich dokumentów nie przedłożył, a w szczególności nie przedłożył decyzji ustalającej warunki zabudowy. Jak bowiem wynika z akt sprawy pismem z dnia 10 lipca 2013 r. znak: [...] Wójt Gminy [...] poinformował organ I instancji, że w dniu 16 marca 2012 r. została wydana przez Wójta Gminy [...] decyzja znak: [...] o odmowie ustalenia warunków zabudowy dla działki nr [...] w O. dla zamierzenia budowlanego polegającego na budowie tartaku o konstrukcji drewnianej. Od przedmiotowej decyzji S. J. odwołał się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], które utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję Wójta Gminy [...]. Decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, który na rozprawie w dniu 13 lutego 2013 r. wyrokiem do sygn. akt II SA/Kr 1343/12 skargę oddalił. Wyrok ten jest prawomocny od dnia 16 marca 2013 r. (akta organu II instancji, karta nr 18). Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że organy obu instancji trafnie zastosowały tryb postępowania określony w art. 48 ust. 1 Prawa budowlanego, a to dlatego, że inwestor nie przedłożył niezbędnych do legalizacji przedmiotowego tartaku dokumentów. Zarzuty zawarte w skardze są niezasadne. Nietrafny jest zarzut, jakoby w tej sprawie Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego skutecznie (czyli ostatecznie) umorzył postępowanie. Wprawdzie Powiatowy Inspektor decyzją z dnia 11 lutego 2005 r. znak: [...] rzeczywiście umorzył postępowanie z sprawie kontroli legalności wybudowania obiektu kubaturowego (tartaku), ale od tej decyzji odwołanie wniosła M. H. i Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia 7 lipca 2006 r. uchylił tą decyzję oraz przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji (akta administracyjne organu I instancji, karty nr 38-39). Tym samym sprawa nie została ostatecznie umorzona, a po decyzji Wojewódzkiego Inspektora musiała być nadal rozpoznawana. Nie jest również zasadnym zarzut, jakoby wybudowany przez inwestora tartak nie wymagał uprzedniego uzyskania pozwolenia na budowę, przy czym kwestia sposobu umieszczenia pił do przecinania drzewa nie ma w tej sprawie istotniejszego znaczenia. Tym samym skoro obowiązujące przepisy, prawidłowo zastosowane w sprawie przez organy administracji nie pozwalały na zalegalizowanie przedmiotowego tartaku, należało orzec o jego rozbiórce. W ocenie Sądu w tej sprawie materiał dowodowy został zebrany prawidłowo i prawidłowo organy go oceniły. Zgodnie z art. 7 K.p.a. w toku postępowania organy administracji publicznej (w tym organy nadzoru budowlanego) zobowiązane są do podejmowania wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. Postępowanie wyjaśniające mające na celu ustalenie istotnych okoliczności sprawy powinno być prowadzone z uwzględnieniem wszystkich przepisów działu II rozdział IV K.p.a. Najważniejszy z nich to art. 77 § 1 K.p.a. nakładający na organ obowiązek wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego. Art. 80 K.p.a stanowi natomiast, że organ administracji ocenia na podstawie całokształtu materiału dowodowego czy dana okoliczność została udowodniona. Przepis ten wyraża równocześnie zasadę prawdy obiektywnej jak też zasadę swobodnej oceny dowodów. Organ prowadzący postępowanie musi zatem dążyć do ustalenia prawdy materialnej i według swej wiedzy, doświadczenia oraz wewnętrznego przekonania ocenić wartość dowodową poszczególnych środków dowodowych. Mając powyższe na uwadze Sąd oddalił skargę działając na podstawie art. 151 P.p.s.a.