II SA/Kr 668/02
PostanowienieWSA w Krakowie2006-01-27
Skład orzekający: Anna Szkodzińska, Grażyna Firek, Janusz Kasprzycki
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga wniesiona do sądu administracyjnego po terminie, mimo wadliwego pouczenia organu, powinna zostać odrzucona?Ratio decidendi
Sąd odrzucił skargę, ponieważ została wniesiona po upływie ustawowego terminu. Wadliwe pouczenie organu nie powoduje wstrzymania biegu terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, a jedynie otwiera możliwość złożenia wniosku o przywrócenie terminu, który nie został w tej sprawie złożony.Stan faktyczny
Strona skarżąca wniosła skargę do sądu administracyjnego na decyzję Wojewody z dnia 28 stycznia 2002 r. Decyzja ta została doręczona w styczniu 2002 r. i zawierała wadliwe pouczenie o możliwości odwołania. Postanowieniem z lutego 2002 r. pouczenie zostało sprostowane, wskazując na ostateczność decyzji i możliwość wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Skarga została wniesiona w marcu 2002 r. Sąd odrzucił skargę jako wniesioną po terminie.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Szkodzińska Sędziowie : WSA Grażyna Firek (spr.) AWSA Janusz Kasprzycki Protokolant : Karina Lutyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 stycznia 2006 r. sprawy ze skargi [...] w [...] na decyzję Wojewody [...] z dnia 28 stycznia 2002 r., Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania postanawia skargę odrzucić
II SA/Kr 668/02
UZASADNIENIE
Zaskarżona decyzja Wojewody [...] z dnia 28 stycznia 2002 r. znak [...] została doręczona stronie skarżącej w dniu [...] stycznia 2002 r. i zawierała pouczenie , że przysługuje od niej odwołanie do Ministra Środowiska w terminie 14 dni od jej otrzymania- za pośrednictwem Dyrektora Wydziału Ochrony Środowiska [...] Urzędu Wojewódzkiego w [...] ./vide:dowód doręczenia przy piśmie z dn. [...].06.2002 r./ W dniu [...] lutego 2002 r. zostało wydane postanowienie o sprostowaniu przytoczonego wyżej pouczenia przez zastąpienie prawidłowym pouczeniem stwierdzającym , że decyzja z dnia 28 stycznia 2002 r. jest ostateczna w administracyjnym toku instancji oraz , że w przypadku jej niezgodności z prawem stronie służy skarga do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie ul. Topolowa 5 w terminie 30 dni od dnia otrzymania decyzji. Odpis tego postanowienia strona skarżąca otrzymała w dniu 14 lutego 2002 r. /vide: dowód doręczenia przy piśmie z dn. [...] .06.2002 r./ Skargę od decyzji z dnia 28 stycznia 2002 r. strona skarżąca wniosła do Sądu dniu [...] marca 2002 r.
Sąd zważył, co następuje:
Zgodnie z przepisem art.97§l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.-Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz.1271), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U.Nr 153 poz. 1270 ze zm./ Dlatego też właściwym do rozpoznania sprawy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie.
Zgodnie z treścią art. 58 §1 pkt 2 cyt. ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd odrzuca skargę wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia.
Skoro odpis zaskarżonej decyzji został doręczony stronie skarżącej w dniu [...] stycznia 2002 r., a skargą została złożona w dniu [...] marca 2002 r. tj. po upływie ustawowego terminu stosownie do cyt. wyżej przepisu podlegała odrzuceniu.
Podkreślić należy, iż wadliwe pouczenie strony nie powoduje wstrzymania biegu terminu do wniesienia środka zaskarżenia. Postanowienia art. 112 kpa chronią wprawdzie interes strony stanowiąc , że nie może ona ponieść szkody z powodu zastosowania się do błędnego pouczenia zawartego w decyzji, co prowadzi do wniosku, że jeżeli strona, która wniesie odwołanie po upływie prawem przewidzianego terminu do dokonania tej czynności prawnej, jednakże z zachowaniem terminu podanego przez organ I instancji, to wówczas należy uznać, że wniosła ona odwołanie w terminie i nie zachodzi konieczność przywracania terminu do dokonania tej czynności. Ale zasada ta nie ma zastosowania w odniesieniu do błędnego pouczenia o terminie złożenia skargi do sądu administracyjnego. W takiej sytuacji, gdyby skarżący zastosował się do błędnego pouczenia, zawartego w zaskarżonej decyzji, co zresztą w nin. sprawie też nie miało miejsca , to wprawdzie nie powinno ono wywierać negatywnych dla skarżącego skutków prawnych, jednak zasada wyrażona w art. 112 k.p.a. nie ma w pełni zastosowania w postępowaniu sądowoadministracyjnym. W takim wypadku, wobec wyraźnej regulacji zawartej w art. art. 86 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), stanowiącej, że "jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez własnej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu". Jak podkreśla NSA w wyroku z dnia 27 lutego 1998 r. (IV SA 792/96, LEX nr 45 670), praktyczne konsekwencje przepisu art. 112 k.p.a. sprowadzają się tu do możliwości zgłoszenia wniosku o przywrócenie terminu. Wniosek ten składa się do sądu za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w terminie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, a wraz z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). W nin. sprawie wniosek taki nie został złożony.
Odnosząc się do stanowiska pełnomocnika Wojewody [...] wyrażonego na rozprawie wnioskującego rozpoznanie skargi skoro "kwestia merytoryczna do rozstrzygnięcia przez sąd w sprawie nin. dotyczy problemu formalnego bezprzedmiotowości postępowania administracyjnego" należy stwierdzić, że warunkiem rozpoznania skargi, niezależnie od tego czy jej przedmiot obejmuje kwestie formalne czy merytoryczne jest uprzednie stwierdzenie , że nie zachodzi żadna z przesłanek określonych w 58 cyt. ustawy. W razie stwierdzenia , iż którakolwiek z przesłanek określonych w tym przepisie zachodzi odrzucenie wniesionej skargi jest obligatoryjne.
Mając na uwadze przytoczone okoliczności Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.
Powołane przepisy
art.97art. 58 §1 pkt 2art. 112 kpart. 112 k.p.art. 86art. 87 ustawy
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło