II SA/Kr 668/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Łomnicka po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 2 sierpnia 2017 r. wniosku S.F. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi S.F. na decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w K. z dnia 29 marca 2017 r. znak [...] w przedmiocie wygaśnięcia pozwolenia wodnoprawnego i zobowiązania do usunięcia urządzenia wodnego postanawia: wstrzymać wykonanie decyzji. Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w K. decyzją z dnia 29 marca 2017 r. znak [...] w przedmiocie wygaśnięcia pozwolenia wodnoprawnego i zobowiązania do usunięcia urządzenia wodnego, uchylił decyzję Starosty N. w pkt II i orzekł w tym zakresie co do istoty w pozostałym zakresie utrzymał decyzję w mocy. Pismem z dnia 26 kwietnia 2017 r. skarżący S.F. , wniósł skargę wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania decyzji. Na uzasadnienie wskazał, iż ewentualna konieczność usunięcia urządzeń będzie się wiązała dla skarżącego z koniecznością poczynienia znacznych nakładów, a także z koniecznością wstrzymania w sposób trwały działalności jego [...]. W przypadku konieczności demontażu istniejących urządzeń wodnych, za wątpliwą uznać należy możliwość demontażu bez uszkodzenia. Demontaż wyłącznie jazu klapowego tj. stawideł drewnianych może doprowadzić do uszkodzenia pozostałej części urządzenia. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2017.1369) zwanej dalej p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Postanowienie w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane na podstawie § 2 i 3, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności (§ 4). Postanowienia, o których mowa w § 3 i 4, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (§ 5). Orzeczenie dotyczące wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu ma fakultatywny charakter, a więc sąd może, lecz nie musi wstrzymać wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nawet w wypadku, gdy występują w sprawie przesłanki przewidziane w powołanym wyżej przepisie, od zaistnienia których ustawodawca uzależnia wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Ustawa wymienia w tym przepisie dwie przesłanki: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę - majątkową, a także niemajątkową - która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie wystarczy więc samo powtórzenie treści przepisu. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń i okoliczności świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Skarżący wskazał, że ewentualna konieczność usunięcia urządzeń będzie się wiązała dla niego z koniecznością poczynienia znacznych nakładów, a także z koniecznością wstrzymania w sposób trwały działalności jego [...]. W przypadku konieczności demontażu istniejących urządzeń wodnych, za wątpliwą, w ocenie skarżącego, uznać należy możliwość demontażu bez uszkodzenia. Demontaż wyłącznie jazu klapowego tj. stawideł drewnianych może doprowadzić do uszkodzenia pozostałej części urządzenia. Sąd zauważa, iż w orzecznictwie sądowoadministracyjnym ugruntowane jest stanowisko, że rozbiórka obiektu budowlanego przed zakończeniem sprawy sądowoadministracyjnej ze swej istoty wiąże się z potencjalnym niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, a to z tego powodu, że nakaz rozbiórki może okazać się wadliwy. W razie uwzględnienia skargi skutki nieuzasadnionej rozbiórki dotkną właściciela obiektu, a ewentualnie udzielona mu ochrona okaże się iluzoryczna (por. orzeczenia NSA z dnia 8 września 2009 r., sygn. akt II OZ 828/10, LEX nr 743922, z dnia 27 listopada 2009 r., sygn. akt II OZ 1047/09, LEX nr 587385 i z dnia 27 października 2005 r., sygn. akt II OZ 897/05, niepubl.). W niemniejszej sprawie nie chodzi, co prawda o rozbiórkę obiektu budowlanego w oparciu o przepisy Prawa budowlanego, a o usunięcie urządzenia wodnego, jednakże zdaniem Sądu skarżący zasługuje na udzielenie mu ochrony tymczasowej, ponieważ podobnie jak przy rozbiórce obiektu budowlanego w oparciu o przepisy Prawa budowlanego, w razie uwzględnienia skargi skutki nieuzasadnionego wykonania prac dotkną skarżącego, a ewentualnie udzielona mu ochrona okaże się iluzoryczna. Tym samym należy uznać, że w przedmiotowej sprawie zachodzą wskazane wyżej przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł jak w sentencji, na podstawie powołanych przepisów.