II SA/Kr 669/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Fronc po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. A. na postanowienie Wojewody Małopolskiego z dnia 16 października 2023 r. znak: WI-IV.746.1.21.2023 w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji postanawia odrzucić skargę Zaskarżonym postanowieniem Wojewoda Małopolski na podstawie art. 108 § 2 k.p.a. nadał rygor natychmiastowej wykonalności własnej decyzji z dnia 19 czerwca 2023 r. znak: WI-IV.746.1.21.2023 w przedmiocie ustalenia lokalizacji celu publicznego. Od powyższej decyzji skarżąca złożyła odwołanie. Z uwagi na stwierdzony brak interesu prawnego, postępowanie odwoławcze zostało umorzone decyzją Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 21 czerwca 2024 r., a rozstrzygnięcie to utrzymano w mocy wyrokiem WSA w Warszawie z dnia 17 marca 2025 r. sygn. akt VII SA/Wa 1999/24 oddalającym skargę. Wobec tego, że skarżąca nie została uznana za stronę postępowania, nie otrzymała postanowienia Wojewody z dnia 16 października 2023 r., które jest obecnie przedmiotem zaskarżenia. Organ odmówił doręczenia postanowienia skarżącej, informując, że posiada ona wyłącznie interes faktyczny, który nie skutkuje uznaniem jej za stronę postępowania. Organ wniósł w odpowiedzi o odrzucenie skargi z uwagi na brak interesu prawnego skarżącej, a ewentualnie o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 50 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., zwanej dalej: P.p.s.a.) uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym (§ 1). Uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi (§ 2). W przypadku, gdy ustalenie co do braku legitymacji skarżącego do wniesienia skargi jest rezultatem badania jego interesu prawnego w rozumieniu art. 50 § 1 p.p.s.a., sąd administracyjny powinien wydać wyrok oddalający skargę, a nie postanowienie o odrzuceniu skargi. Postanowienie odrzucające skargę jest jednak dopuszczalne, gdy brak legitymacji skargowej jest ewidentny (postanowienie NSA z dnia 12 lipca 2011 r. sygn. akt II OSK 1227/11). Skoro orzekający w sprawie sąd administracyjny przyznał rację organom co do braku interesu prawnego skarżącej dającego podstawę do uznania ją za stronę w postępowaniu głównym, zakończonym decyzją o ustaleniu lokalizacji celu publicznego, tym bardziej nie posiada ona interesu prawnego do zaskarżenia wpadkowego postanowienia w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności tej decyzji. Wobec tego, że kwestię niewystępowania interesu prawnego przesądził w przedmiotowej sprawie sąd, należy uznać, że jest to brak ewidentny, uzasadniający odrzucenie skargi. Za odrzuceniem skargi przemawia ponadto fakt, że przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie organu I instancji, co oznacza brak wyczerpania środków zaskarżenia, który w świetle art. 52 § 1 p.p.s.a. jest przesłanką konieczną poprzedzającą wniesienie skargi. Z tych też względów, Sąd odrzucił skargę, o czym orzekł na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.