II SA/Kr 670/17

Dnia 17 lipca 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Niżnik-Dobosz po rozpoznaniu w dniu 17 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. D. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 6 marca 2017 r., znak: [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy postanawia I. odrzucić skargę; II. zwrócić skarżącemu K. D. kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) tytułem zwrotu kwoty uiszczonego wpisu. Postanowieniem z dnia 6 marca 2017 r. (znak: [...]), Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] zawiesiło postępowanie odwoławcze wszczęte wskutek złożenia odwołania od decyzji nr [...] Prezydenta Miasta [...] z dnia 26.10.2015 r., ustalającej warunki zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego pn.: przebudowa i rozbudowa oficyny południowo-wschodniej wraz z nadbudową poprzez rozbudowę pomieszczenia technicznego wraz z klatką schodową przy ul. P. [...] i [...] w K., na działkach nr [...] oraz [...] obr. [...], do czasu rozstrzygnięcia przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] zagadnienia wstępnego, czyli rozpatrzenia odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego – Powiat [...] z dnia 09.12.2015 r., nakładającej na współwłaścicieli lokali budynku przy ul. P. [...] i [...] obowiązek doprowadzenia robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem. W zaskarżonym postanowieniu zawarto pouczenie, że jest ono ostateczne i że przysługuje na nie skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w terminie 30 dni od dnia jego doręczenia, za pośrednictwem Kolegium. Zgodnie z ww. pouczeniem, skarżący K. D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na ww. postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] zaznaczyło przy tym, że w zaskarżonym postanowieniu błędnie pouczyło strony o służącym im środku zaskarżenia, niemniej jednak, pomimo dostrzeżenia tego błędu, nie uwzględniło skargi wobec niemożności uznania jej w całości. Podkreślono bowiem, że skarżący kwestionuje fakt zawieszenia postępowania do czasu rozstrzygnięcia sprawy przez organ nadzoru budowlanego, a w zakresie tej kwestii Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] uznaje sprawę za w pełni uzasadnioną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Zgodnie z treścią art. 141 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r., poz. 23, dalej jako: k.p.a.), na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. Stosownie zaś do treści art. 101 § 3 k.p.a., na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania albo odmowy podjęcia zawieszonego postępowania służy stronie zażalenie, przy czym od postanowienia wydanego w pierwszej instancji przez ministra lub – jak w przedmiotowej sprawie – samorządowe kolegium odwoławcze nie służy zażalenie, jednakże strona niezadowolona z postanowienia może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy; do wniosku tego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji, natomiast w sprawach nieuregulowanych w rozdziale 11 ("Zażalenia") do zażaleń mają odpowiednie zastosowanie przepisy dotyczące odwołań (art. 127 § 3 w zw. z art. 144 k.p.a.). Ponadto zgodnie z treścią art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 z późn. zm. – dalej: p.p.s.a.) w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 czerwca 2017 r., skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Wymaga w tym miejscu podkreślenia, że z dniem 1 czerwca 2017 r. weszła w życie ustawa z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2017 r., poz. 935 – dalej jako: ustawa zmieniająca), na mocy której w art. 9 pkt 2 lit. a, nadano nowe brzmienie art. 52 § 3 p.p.s.a., tj. jeżeli stronie przysługuje prawo do zwrócenia się do organu, który wydał decyzję z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wnieść skargę na tę decyzję bez skorzystania z tego prawa. W tym kontekście zauważyć jednak trzeba, że zgodnie z art. 17 ust. 1 ustawy zmieniającej, do postępowań przed sądami administracyjnymi, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 9, w brzmieniu dotychczasowym. Ponadto wobec jednoznacznego brzmienia art. 17 ust. 2 ustawy zmienianej, przepisy art. 52 i art. 53 ustawy zmienianej w art. 9, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, oraz przepisy ustaw zmienianych w art. 2, art. 6, art. 7 i art. 11, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy. Biorąc pod uwagę powyższe regulacje prawne wskazać zatem należy, że w przedmiotowej sprawie znajdą zastosowanie przepisy p.p.s.a. w brzmieniu obowiązującym przed powołaną powyżej nowelizacją. Zarówno bowiem wydanie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] zaskarżonego postanowienia (6 marca 2017 r.), jak i wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego, na skutek wniesionej przez K. D. skargi na to postanowienie (złożona osobiście w siedzibie organu w dniu 11 kwietnia 2017 r.) miały miejsce przed dniem wejścia w życie ustawy zmieniającej, tj. przed dniem 1 czerwca 2017 r. Dlatego też, nie ulegało wątpliwości Sądu, że zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie zostało wydane przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] w I instancji. Od postanowienia tego przysługiwał skarżącemu środek zaskarżenia w postaci wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, z którego jednak skarżący nie skorzystał wnosząc – z pominięciem tego środka – skargę do sądu administracyjnego, przez co naruszył on art. 52 § 1 p.p.s.a. w brzmieniu sprzed 1 czerwca 2017 r. Stąd też stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. skarga ta, jako niedopuszczalna musi podlegać odrzuceniu. Jednocześnie nie uszło uwadze Sądu – a czego nie kwestionował sam organ – że postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 6 marca 2017 r. (znak: [...]) zawierało błędne pouczenie o możliwości jego zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Wprawdzie zgodnie z treścią art. 112 w zw. z art. 144 k.p.a. w brzmieniu sprzed 1 czerwca 2017 r., błędne pouczenie w postanowieniu co do prawa odwołania albo wniesienia powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia, niemniej jednak samo pouczenie strony o możliwości zaskarżenia postanowienia, wydanego w pierwszej instancji do sądu administracyjnego, takiego uprawnienia nie tworzy. Błędne pouczenie, stanowi bowiem okoliczność, której wystąpienie nie ma wpływu na ocenę poprawności złożenia środka zaskarżenia (dopuszczalność samej skargi do sądu administracyjnego), a co najwyżej może ona mieć wpływ na ocenę przesłanek warunkujących przywrócenie terminu z powodu niezawinienia strony w jego uchybieniu. Dlatego też w okolicznościach niniejszej sprawy skarżący powinien – w terminie 7 dni od dnia doręczenia niniejszego postanowienia – wnieść do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia tego środka zaskarżenia. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., orzeczono jak w punkcie I sentencji postanowienia. W przedmiocie zwrotu uiszczonego wpisu od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 in principio p.p.s.a., jak w punkcie II sentencji postanowienia.