II SA/Kr 671/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Tuszyńska Sędziowie WSA Aldona Gąsecka-Duda WSA Renata Czeluśniak (spr.) Protokolant Edyta Domagalska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 sierpnia 2007 r. sprawy ze skargi A. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] maja 2006 r. nr [...] w przedmiocie uzgodnienia zamiaru inwestycyjnego skargę oddala. Starosta [...] postanowieniem z dnia z [...].03.2006 r., na podstawie art. 106 § 5 k.p.a. oraz art. 53 ust.4 pkt 6 ustawy z 27.03. 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 z późn. zm.) i art.3 ust.1 ustawy z dnia 3.02.1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz.U. Nr 121 z 2004 r., poz.1266) po rozpatrzeniu wniosku z 14.02. 2006 r. wójta gminy M. w sprawie uzgodnienia projektu decyzji o ustaleniu warunków zabudowy dla inwestycji "budowa domu jednorodzinnego z garażem..." na działce nr "1" położonej w miejscowości W., której inwestorem jest B. W. – w zakresie zgodności z przepisami ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych – uzgodnił pozytywnie projekt decyzji o ustaleniu warunków zabudowy nr [...] dla ww. inwestycji. Organ wskazał, że teren planowanej inwestycji znajduje się na obszarze, dla którego nie ma planu zagospodarowania przestrzennego. W związku z tym, iż inwestycja przewidziana jest w rejonie zainwestowanym i jej realizacja nie spowoduje strat dla rolnictwa w świetle przepisów ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych – uzgodnił pozytywnie ww. projekt decyzji. Na powyższe postanowienie wniósł zażalenie A. S., podnosząc, iż jest właścicielem działki nr "1", a zatem planowana inwestycja nie może zostać zrealizowana gdyż inwestor B. W. nie jest właścicielem ww. działki. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] postanowieniem z [...].05.2006 r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art.53 ust.4 pkt 6 i ust.5, art. 60 ust. 1 i 4, i 64 ust.1 ustawy z dnia 27.03. 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. Nr 80 poz. 717 z późn. zm.) w związku z art.106 oraz 144 kpa utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu organ II instancji wskazał, że postanowienie jest prawidłowe, a zarzuty zażalenia nie zasługują na uwzględnienie. Organ odwoławczy podkreślił, że zarzuty natury cywilnoprawnej i ewentualne spory z zakresu prawa własności i hipoteki są rozstrzygane przed sądem powszechnym w postępowaniu cywilnym. Z wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy może wystąpić każdy, nawet osoba nie posiadająca tytułu prawnego do nieruchomości, a decyzja o warunkach zabudowy nie rodzi praw do terenu oraz nie narusza prawa własności i uprawnień osób trzecich. Od postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego złożył skargę A. S. podnosząc, że jest właścicielem działki, na której planowana jest inwestycja budowy domu przez B. W., czemu jako właściciel działki się sprzeciwia. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko przedstawione w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Stosownie do art. 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. sądy administracyjne powołane są do kontroli zgodności z prawem działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach swej kognicji sąd bada czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, stosownie do treści art. 134 § 1 p.p.s.a. W wyniku dokonanej przez Sąd oceny postępowania prowadzonego w niniejszej sprawie należy stwierdzić, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z dyspozycją art. 4 ust. 2 pkt. 2 ustawy z 27.03. 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.) w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji (niż określone w pkt 1) ustala się w drodze decyzji o warunkach zabudowy. Zgodnie z art.53 ust.4 pkt 6 ww. ustawy decyzje o warunkach zabudowy wydaje się po uzgodnieniu z organami właściwymi w sprawach ochrony gruntów rolnych i leśnych oraz melioracji wodnych - w odniesieniu do gruntów wykorzystywanych na cele rolne i leśne w rozumieniu przepisów o gospodarce nieruchomościami - art.3 ust.1 ustawy z dnia 3.02.1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz.U. Nr 121 z 2004 r., poz.1266). Analiza materiału zgromadzonego w aktach administracyjnych wykazała, że organ I instancji dokonując uzgodnień, do jakich jest zobowiązany stosownie do art. 53 w zw. z art. 64 ust. 1 cyt. ustawy, zachował tryb z art. 106 k.p.a., zgodnie z dyspozycją z art. 53 ust. 5 ustawy. Stosownie do treści art. 106 § 2 k.p.a wójt gminy załatwiający sprawę o ustalenie warunków zabudowy, zwracając się do Starosty [...] o zajęcie stanowiska, zawiadomił o tym A. S., a zajęcie stanowiska nastąpiło w drodze postanowienia. (art. 106 § 5 k.p.a.). Odnosząc się do zarzutów skargi, będących powtórzeniem zarzutów przytoczonych w zażaleniu, podnieść należy, iż kwestie związane z prawem własności działki, na której planowana jest inwestycja, nie mają żadnego znaczenia na etapie postępowania o ustalenie warunków zabudowy oraz postępowania uzgadniającego. Oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością inwestor będzie musiał dołączyć dopiero na etapie ubiegania się o udzielenie pozwolenia na budowę. Dlatego starosta [...] - dokonując przedmiotowego uzgodnienia - nie mógł zajmować się kwestią własności działki nr "1" położonej w miejscowości W. Uzgodnienie dotyczyło jedynie zgodności projektu decyzji o ustaleniu warunków zabudowy z przepisami ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uznając zaskarżoną decyzję za zgodą z prawem na podstawie art. 151 - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ustawy orzekł jak sentencji.