II SA/Kr 671/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Łomnicka Sędziowie: WSA Jacek Bursa (spr.) WSA Mirosław Bator Protokolant: st. sekr. sąd. Dorota Solarz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 września 2016 r. sprawy ze skargi J. O. na uchwałę nr XXV/183/12 Rady Gminy Zabierzów z dnia 27 lipca 2012 r. w sprawie uchwalenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego sołectw Balice, Rząska, Szczyglice w Gminie Zabierzów przyjętego Uchwałą Nr XXIII/168/12 Rady Gminy Zabierzów z dnia 15 czerwca 2012 postanawia: umorzyć postępowanie sądowe. J. O. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na uchwałę nr XXV/183/12 Rady Gminy Zabierzów z dnia 27 lipca 2012 r. w sprawie uchwalenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego sołectw Balice, Rząska, Szczyglice w gminie Zabierzów przyjętego uchwałą nr XXIII/168/12 Rady Gminy Zabierzów z dnia 15 czerwca 2012 r. (Dz. Urz. Woj. Małopolskiego, poz, 3506 z dnia 18 lipca 2012 r.), wnosząc o stwierdzenie jej nieważności oraz zasądzenie kosztów. W uzasadnieniu podano, iż skarżąca jest współwłaścicielem nieruchomości, oznaczonej jako działka nr [...] oraz [...] obręb [...] w Rząsce gmina Zabierzów. Zaskarżona uchwala XXV/183/12 z dnia 27 lipca 2012 r. nie była poprzedzona procedurą sporządzania zmian do planu. Została podjęta bez wyłożenia, bez uzgodnień, a zatem osoby posiadające interes prawny zostały pozbawione środków ochrony swych praw jak możliwość składania wniosków i uwag. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, wskazując, iż konieczność zmiany w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego sołectw Balice, Rząska, Szczyglice w Gminie Zabierzów przyjętego uchwałą Nr XXIII/168/12 wynika z zaistniałej oczywistej omyłki pisarskiej w § 24 ust. 6 pkt 12 oraz § 25 ust. 6 pkt 12 tj. w zakresie odwołania do przepisu § 23 ust. 8 oraz § 46 ust. 3 w zakresie symbolu literowego TZ. Ponadto organ podniósł, iż skarżąca nie posiada interesu prawnego w zaskarżeniu w/w uchwały. Na rozprawie w dniu 29.09.2016r. pełnomocnik skarżącej cofnął skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. póz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a.": skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Z okoliczności sprawy nie wynika aby cofnięcie skargi zmierzało do obejścia prawa. Z uwagi na fakt, że skarżąca nie wykazała interesu prawnego w zaskarżeniu w/w uchwały oraz treść art. 58 § 1 pkt. 5a p.p.s.a., nie zachodzi również druga z przesłanek uznania cofnięcia skargi za niedopuszczalną. W związku z powyższym, uznając cofnięcie skargi za dopuszczalne, Sąd umorzył postępowanie sądowe, o czym orzeczono na podstawie art. 161 § 1 pkt. 1 p.p.s.a.