II SA/Kr 672/09

IISA/Kr 672/09 POSTANOWIENIE Dnia 29 czerwca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Szkodzińska po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. C. z dnia 18 maja 2010 r. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi E. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 5 marca 2009r., ([...]) w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia: oddalić wniosek skarżącej z dnia 18 maja 2010 r. Postanowieniem z dnia16 kwietnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę kasacyjną E. C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 26 czerwca 2009 r. W dniu 18 maja 2010 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynęło zażalenie skarżącej na postanowienie z dnia 16 kwietnia 2010 r. oraz wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 26 maja 2010 r. referendarz sądowy oddalił wniosek skarżącej o zwolnienie od kosztów sądowych, nie znajdując podstaw do jego uwzględnienia. Od postanowienia referendarza sądowego skarżąca wniosła w terminie sprzeciw. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. zwanej dalej ppsa) w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie przeciwko któremu został on wniesiony traci moc, sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd. Instytucja prawa pomocy jest wprowadzona z myślą o tych osobach, które z uwagi na bardzo trudną sytuację materialną nie są w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego, a odmowa udzielenia im pomocy doprowadziłaby do zamknięcia przed nimi możliwości dochodzenia praw przed sądem administracyjnym. Udzielnie prawa pomocy stanowi bowiem formę dofinansowania strony z budżetu państwa i powinno mieć miejsce jedynie w tych sytuacjach, w których zdobycie środków finansowych na udział w postępowaniu sądowym jest obiektywnie niemożliwe. Taka sytuacja nie zachodzi w niniejszej sprawie. Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy wskazuje, że wnioskodawczyni jest w stanie ponieść koszty postępowania. Skarżąca prowadzi wspólnie z mężem gospodarstwo domowe, a ich miesięczny dochód wynosi 12.900 zł. (świadczenie emerytalne skarżącej – [...], świadczenie emerytalne męża skarżącej – [...] zł. oraz wynagrodzenie za pracę męża skarżącej w wysokości [...] zł.). W skład posiadanego majątku wchodzi dom o pow. 140 m² i mieszkanie o pow. 35 m² . Skarżąca jest też współwłaścicielką samochodu osobowego marki C. oraz posiada oszczędności w kwocie 30.000 zł. Powyższe nie pozwalają uznać jej za osobę ubogą, dla jakich przewidziana została instytucja zwolnienia z kosztów sądowych. Należy podkreślić, że ciężar dowodu niemożności pokrycia kosztów sądowych spoczywa zgodnie z art. 246 ppsa na wnioskodawcy, tymczasem skarżąca nie wykazała, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych w niniejszej sprawie. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie orzekł jak w sentencji