II SA/Kr 673/07

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Agnieszka Góra po rozpoznaniu w dniu 10 października 2008r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego P. O. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi J. P. o wznowienie postępowania w sprawie o sygn. akt II SA/Kr 1273/01 p o s t a n a w i a oddalić wniosek radcy prawnego P. O., wykonującego zawód w Kancelarii Radcy Prawnego przy ul. [...], o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Postanowieniem Referendarza Sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 25 lipca 2008r. przyznane zostało skarżącemu J. P. prawo pomocy obejmujące ustanowienie adwokata z urzędu w celu sporządzenia skargi kasacyjnej w sprawie jego skargi o wznowienie postępowania w sprawie o sygn. akt II SA/Kr 1273/01. Sprawa wnioskodawcy została bowiem zakończona postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 19 czerwca 2008r. o odrzuceniu skargi J. P. o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego. Po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej w [...], zarządzeniem Dziekana ORA z dnia [...].2008r. na pełnomocnika J. P. został wyznaczony adwokat – A. W., wykonująca zawód w Kancelarii Adwokackiej w K. przy ul. [...]. W aktach sprawy znajduje się pełnomocnictwo udzielone adwokat A. W. przez skarżącego J. P. w dniu [...] września 2008r do zastępstwa i reprezentowania go przed sądami administracyjnymi w sprawie o sygn. akt II SA/Kr 673/07. Jednocześnie z tego samego dokumentu wynika, iż adwokat A. W. pełnomocnictwo to przyjęła i przeniosła je na radcę prawnego P. O. W dniu 7 października 2008r. radca prawny P. O., działając jako pełnomocnik substytucyjny lecz w swoim imieniu, złożył osobiście w Sądzie pismo, w którym oświadczył, iż po zbadaniu sprawy, nie widzi podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej dotyczącej postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 19 czerwca 2008r. sygn. akt II SA/ Kr 673/08. Jednocześnie oświadczył, iż opinia ta została przesłana skarżącemu, na dowód czego przedstawił pocztowe potwierdzenie nadania korespondencji. W złożonym przez radcę prawnego wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej J. P. z urzędu, brak jest natomiast oświadczenia, iż opłaty te nie zostały zapłacone w całości lub w części ( § 16 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu Dz. U. Nr 163 poz. 1349, § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu Dz. U. Nr 163 poz. 1348 ). Zgodnie z art. 250 § 2 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ) – wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych, rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stosownie do treści § 18 ust. 1 pkt 2 lit b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu – stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, nie mniej niż 120 zł. Biorąc pod uwagę, iż stawka minimalna w niniejszej sprawie wyniosła 240,00 zł, stawka za sporządzenie w/w opinii wynosiłaby zatem 120,00 zł. W myśl natomiast § 2 ust. 3 w/w rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości – w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach tj. 22 %. Jednakże, rozpoznając odmownie wniosek radcy prawnego P. O. należy wskazać, co następuje. Przepis art. 250 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wyraźnie i jednoznacznie wskazuje, komu należy się wynagrodzenie w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej ustanowionej z urzędu. Przepis ten stanowi, iż to "wyznaczony" adwokat, radca prawny, doradca podatkowy czy też rzecznik patentowy może składać wniosek o przyznanie stosownego wynagrodzenia od Skarbu Państwa. Z akt sprawy wynika jednoznacznie, iż zarządzeniem dziekana ORA w [...] z dnia [...].2008r., wyznaczonym w tej sprawie pełnomocnikiem z urzędu została adwokat A. W. Należy w tym miejscu również zaznaczyć, iż skarżący w swym wniosku o przyznanie prawa pomocy jednoznacznie wskazał, iż wnosi o przyznaniu mu właśnie adwokata z urzędu, a postanowieniem Referendarza sądowego z dnia 25 lipca 2008r. adwokat ten został mu przyznany. W konsekwencji, Dziekan ORA wyznaczył na adwokata skarżącego J. P., mecenas A. W., wykonującą zawód w Kancelarii Adwokackiej w K. przy ul. [...]. Ona zatem, jako wyznaczona przez dziekana ORA jest jedynie uprawnioną osobą do złożenia wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. I tylko adwokat A. W., jako wyznaczonemu adwokatowi przysługuje, przy jednoczesnym spełnieniu wszystkich innych przesłanek określonych przepisami prawa, stosowne wynagrodzenie. Ponadto, jak wskazano powyżej, wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu musi również zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Brak takiego oświadczenia również powoduje oddalenie wniosku o zasądzenie należnych kosztów zastępstwa procesowego udzielonego z urzędu. W związku z powyższym, na zasadzie art. 250, art. 258 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ), § 19 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu ( Dz. U. Nr 163,poz.1348 z późn. zmianami ) oraz § 18.1 pkt. 2 w zw. z § 2 pkt 3 oraz § 20 cytowanego Rozporządzenia należało orzec jak w sentencji niniejszego postanowienia.