II SA/Kr 674/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Kazimierz Bandarzewski po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku B.B.-P. , T.P. i W.W. w przedmiocie wstrzymania wykonania postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 16 lutego 2011 r., znak [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia W dniu 13 czerwca 2011 r. skarżący złożyli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. stwierdzającego niedopuszczalność odwołania od decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia [...] grudnia 2010 r. ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu. Składający wniosek podnieśli, że brak wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia spowoduje powstanie stanu niebezpieczeństwa wyrządzenia im znacznej szkody oraz trudnych do odwrócenia skutków. Wskazali, że są sąsiadami terenu objętego ustaleniem warunków zabudowy, ponieważ na ich działkach ustanowiono służebności i zaplanowano dojazd do terenu inwestycji. Pominięcie skarżących uniemożliwi im wypowiedzenie się co do charakteru zabudowy w najbliższym sąsiedztwie i obronę ich praw. Wejście decyzji ustalającej warunki zabudowy do obrotu prawnego spowoduje, że skarżący będą mogli ją wzruszać tylko w drodze postępowań nadzwyczajnych, a więc skutki tej decyzji będą trudno odwracalne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 z późn zm.), zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a.", po przekazaniu Sądowi skargi Sąd może - na wniosek skarżących - wydać postanowienie o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Należy wskazać, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia dopuszczalna jest wówczas, gdy brak wstrzymania wykonania takiego (zaskarżonego) postanowienia skutkowałby niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub też spowodowania trudnych do przezwyciężenia skutków w razie jego wykonania. Postępowanie w sprawie wstrzymania wykonalności zaskarżonego postanowienia może być zainicjowane jedynie na wniosek strony. Tak złożony wniosek nie zwalnia Sądu od oceny z urzędu wszystkich okoliczności danej sprawy, które mają znaczenie dla wydania prawidłowego orzeczenia w sprawie wstrzymania wykonania aktu administracyjnego. Skarżący w swoim wniosku w istocie podnoszą, że zaskarżone postanowienie uniemożliwi należytą ochronę ich praw, albowiem nie będą mogli uczestniczyć w ustalaniu warunków zabudowy a ustalony w tych warunkach dojazd do budowy ograniczy przysługującą im służebność. Tym samym warunki zabudowy ograniczają ich prawa. Przede wszystkim należy podnieść, że przedmiotem tej sprawy jest tylko wstrzymanie wykonania postanowienia stwierdzającego niedopuszczalność odwołania od decyzji ustalającej warunki zabudowy. Tym samym ocena zaistnienia przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania aktu administracyjnego dotyczy zaskarżonego postanowienia. Sąd nie podziela poglądu skarżących co do istnienia przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Przede wszystkim należy stwierdzić, że ustalenia warunków zabudowy nie dokonuje się na podstawie stanowiska stron, jak to podnoszą skarżący. Warunki zabudowy ustalane są w sposób potwierdzający istniejący stan zagospodarowania w obszarze tzw. analizy zabudowy i zagospodarowania terenu. Nie ma więc znaczenia, czy którakolwiek ze stron godzi się na warunki zabudowy bądź nie wyraża na nie zgody. Ustalone warunki zabudowy nie pozwalają na prowadzenie jakichkolwiek prac budowlanych i nie godzą w istniejące prawa innych osób. Nie można wiec na podstawie samych warunków zabudowy korzystać z czyjejś służebności lub dojeżdżać po cudzym terenie do placu budowy. Teoretycznie warunki zabudowy mogą być ustalane nawet wbrew woli właściciela danego obszaru. Warunki zabudowy są tylko informacją dla potencjalnego inwestora, jakie zamierzenie budowlane może on w przyszłości na danym obszarze zrealizować, o ile będzie posiadał (dodatkowo) tytuł prawny do terenu, nie naruszy uprawnień innych osób i projekt budowlany będzie spełniał warunki techniczne – ale te warunki nie mogą być przedmiotem decyzji ustalającej warunki zabudowy. Tym samym w ocenie Sądu ani przesłanki podniesione przez skarżących, ani treść zaskarżonego postanowienia ani nawet charakter decyzji ustalającej warunki zabudowy nie wskazują w tej sprawie na powstanie niebezpieczeństwa wyrządzenia im znacznej szkody lub spowodowania powstania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący przy tym nie wskazali, na czym konkretnie miałoby polegać powstanie niebezpieczeństwa wyrządzenia im znacznej szkody w związku z wydaniem zaskarżonego postanowienia, a nie realizacją w przyszłości na podstawie pozwolenia na budowę inwestycji. Nawet przyjmując, że potencjalnie w przyszłości inwestor może korzystać z ich służebności to i ten argument nie może przesądzać o zasadności wniosku w sprawie zawieszenia wykonywania zaskarżonego postanowienia. Korzystanie ze służebności może mieć miejsce na podstawie umowy cywilnoprawnej lub innego tytułu prawnego. W trakcie postępowania w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę dana osoba (inwestor), musi złożyć oświadczenie o dysponowaniu terenem inwestycji na cele budowlane. Jest to jednak już etap wydawania pozwolenia na budowę, a nie etap ustalania warunków zabudowy. Skarżący w żadnej mierze nie wskazali, na czym miałoby polegać powstanie trudnych do odwrócenia skutków. Może takimi skutkami byłoby w przyszłości rozpoczęcie realizacji inwestycji, ale do tego również potrzebne jest pozwolenie na budowę. Jeszcze raz należy podkreślić, że same warunki zabudowy są tylko informacją dla potencjalnego inwestora co do tego, jakie zamierzenie inwestycyjne może być (ale nie musi) zrealizowane, ale wszystkie warunki dotyczące dysponowanie terenem inwestycji i ochrony praw innych osób muszą zostać ustalone w toku innego postępowania – postępowania w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę. Tym samym w ocenie Sądu zaprezentowana argumentacja w żadnej mierze nie wskazuje na spełnienie przesłanek wymaganych powołanym art. 61 § 3 P.p.s.a. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. Jednocześnie należy wyjaśnić, że rozpoznając w podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. wniosek o wstrzymanie wykonania przedmiotu zaskarżenia, Sąd nie dokonuje oceny merytorycznej samej skargi (tak również Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 9 lipca 2004 r., FZ 163/04, niepubl.). Należy również stwierdzić, że wydanie tego postanowienia nie ogranicza skarżącym prawa do kolejnego złożenia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Mając na uwadze art. 61 § 3 w związku z art. 61 § 5 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.