II SA/Kr 676/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Kazimierz Bandarzewski po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.D. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 24 lutego 2009 r. znak [...] w przedmiocie nakazu wykonania rozbiórki postanawia: umorzyć postępowanie sądowe W dniu 31 marca 2009 r. skarżący M.D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] lutego 2009 r. znak [...] uchylającą decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [....] grudnia 2009 r. nakazującą wykonanie określonych tą decyzją robót i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania temu organowi. Po wniesieniu skargi, a w przed jej rozpoznaniem, skarżący pismem z dnia 4 czerwca 2009 r. cofnął skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a.", strona skarżąca może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi jest wiążące dla Sądu, poza przypadkiem, gdyby zmierzało ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętej wadą nieważności. Oznacza to, że w przypadku złożenia przez skarżącego wniosku o cofnięcie skargi, obowiązkiem Sądu jest zbadanie, czy uznanie cofnięcia skargi za skuteczne nie spowodowałoby bądź to obejścia prawa bądź utrzymania w mocy decyzji zawierającej przynajmniej jedną z wad określonych w art. 156 § 1 k.p.a. W rozpatrywanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uznał, że cofnięcie skargi nie spowoduje naruszenia art. 60 P.p.s.a. Zaskarżona decyzja nie jest obarczona żadną z wad określonych w art. 156 § 1 K.p.a., ani też nie spowoduje utrzymania w mocy decyzji powodującej obejście prawa. Mając powyższe na uwadze należy uznać, że w tej sprawie cofnięcie skargi jest wiążące dla Sądu. Taka zaś sytuacja oznacza, że bezprzedmiotowym stało się samo postępowanie sądowe, co z kolei nakłada obowiązek umorzenia tego postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a.. Stosownie bowiem do art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy strona skarżąca skutecznie cofnęła skargę. Mając powyższe na uwadze należało, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a., orzec jak w sentencji postanowienia.