II SA/Kr 678/03

WyrokWSA w Krakowie2006-09-05

Skład orzekający: Andrzej Niecikowski, Małgorzata Brachel-Ziaja, Grażyna Firek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ administracji prawidłowo odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, gdy strona nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu i nie dołączyła odwołania do wniosku o przywrócenie terminu?
Ratio decidendi
Organ administracji prawidłowo odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, ponieważ strona skarżąca nie uprawdopodobniła, że uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy, a nadto nie dołączyła do wniosku o przywrócenie terminu samego odwołania. Spełnienie obu tych przesłanek jest obligatoryjne dla uwzględnienia wniosku.
Stan faktyczny
A. B. otrzymał decyzję nakazującą rozbiórkę budynku w dniu 2001-08-XX, z 14-dniowym terminem na wniesienie odwołania. Wniosek o przywrócenie terminu złożył w styczniu 2003 r., tłumacząc opóźnienie chorobą i nieznajomością przepisów. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego odmówił przywrócenia terminu, uznając brak uprawdopodobnienia braku winy oraz niedołączenie odwołania do wniosku. WSA w Krakowie oddalił skargę A. B. na to postanowienie.
Rozstrzygnięcie
Skargę oddala.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Niecikowski Sędziowie: WSA Małgorzata Brachel-Ziaja (spr.) WSA Grażyna Firek Protokolant: Katarzyna Paszko-Fajfer po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 września 2006 r. sprawy ze skargi A. B. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 13 lutego 2003 r. Nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania skargę oddala Postanowieniem z dnia 13 lutego 2003 r. znak: [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 59 par. 2 i art. 123 k.p.a. - po rozpatrzeniu wniosku A. B. z dnia [...] stycznia 2003 r. - odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] sierpnia 2001 r., znak. [...] nakazującej A. B. rozbiórkę budynku składowego wybudowanego na działce położonej w K. gm. W. W uzasadnieniu postanowienia Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, co następuje; Wymienioną decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. A. B. otrzymał w dniu [...] sierpnia 2001 r., co wynika ze zwrotnego poświadczenia odbioru. Zgodnie z pouczeniem zawartym w tej decyzji odwołanie od niej przysługiwało w terminie 14 dni od daty otrzymania decyzji tj. do dnia [...] września 2001 r. Pismem z dnia [...] stycznia 2003 r. wniesionym bezpośrednio do organu II instancji A. B. zwrócił się z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania wskazując, że opóźnienie w złożeniu odwołania wynikło z faktu, że był chory, zażywał leki, musiał leżeć w łóżku i w takiej sytuacji zapomniał o wniesieniu odwołania. Ponadto wskazał, że z powodu nieznajomości przepisów nie wiedział wówczas, że możliwe jest staranie się o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Wezwany o dostarczenie zaświadczeń lekarskich potwierdzających fakt, że w okresie czasu przewidzianym do złożenia odwołania cierpiał na obłożną chorobę uniemożliwiającą wniesienia odwołania, A. B. przedłożył: kartę informacyjną leczenia szpitalnego potwierdzającą, że przebywał w Szpitalu Powiatowym w B. na Oddziale Chirurgii w dniach [...] kwietnia 2000 r. - [...] maja 2000 r. i [...] lutego 2002 r. - [...] lutego 2002 r. oraz zaświadczenie wystawione w dniu [...] lutego 2003 r. w Samorządowym Zakładzie Opieki Zdrowotnej stwierdzające, że A. B. jest pod stałą opieką tego ośrodka od ostatniego pobytu w szpitalu w lutym 2002 r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał na treść art. 58 par l k p a., zgodnie z którym można przywrócić termin na wniosek zainteresowanego, jeśli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Organ administracji stwierdził, że A. B. nie wykazał, iż nie mógł on złożyć odwołania w okresie pomiędzy [...] sierpnia 2001 r. a [...] września 2001 r., nie wykazał, że choroba stanowiła nieprzezwyciężona przeszkodę do złożenia odwołania. Ponadto wbrew dyspozycji art. 58 par 2 k.p.a. A. B. złożył jedynie wniosek o przywrócenie terminu, nie dołączając do niego samego odwołania. Z tych przyczyn wniosek jego o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania nie został uwzględniony. Powyższe postanowienie zaskarżył do sądu administracyjnego A. B. wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, tak, by doszło do przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Skarżący wskazał, że po swoim pierwszym pobycie w szpitalu często odczuwał dolegliwości związane z chorobą i przyjmował leki. Dolegliwości te niekiedy były tak nasilone, że uniemożliwiały wykonywanie jakichkolwiek czynności i skarżący musiał kłaść się w łóżku. Taka sytuacja miała też miejsce w czasie gdy otrzymał decyzję o nakazie rozbiórki. Ponadto skarżący podniósł, iż nie jest jego winą. że nie złożył odwołania równocześnie z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia, bowiem urzędnik Wojewódzkiego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego, który w styczniu 2003 r. poinformował go o możliwości przywrócenia terminu, nie pouczył, że wraz z wnioskiem należy złożyć odwołanie. Odwołanie zostało dołączone do skargi, wraz z kopią postanowienia o umorzeniu dochodzenia w sprawie sprowadzenia pożaru, wskutek którego spaleniu uległa stodoła drewniana należąca do skarżącego. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Ponownie podniósł, iż skarżący nie wykazał, by choroba stanowiła nieprzezwyciężoną przeszkodę do wniesienia odwołania w terminie, zaś jego wniosek o przywrócenie terminu był niekompletny, gdyż nie załączono do niego samego odwołania. Skoro skarżący nie spełnił przesłanek z art. 58 k.p.a., to jego wniosek o przywrócenie terminu nie zasługiwał na uwzględnienie. Rozpatrując skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga jest bezzasadna. Zaskarżone postanowienie odpowiada prawu. W świetle postanowień zawartych w art. 58 par l i 2 k.p.a, uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie cztery przesłanki: a) strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu, b) wniosek ten zostanie wniesiony w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu; c) jednocześnie z wniesieniem wniosku zostanie dopełniona czynność, dla której określony był termin (w tym wypadku wniesienie odwołania), d) strona uprawdopodobni, że uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy. Rozpoznając wniosek o przywrócenie terminu organ administracji powinien zbadać istnienie wszystkich tych przesłanek. W braku jednej z nich wniosek nie może zostać uwzględniony. Podstawową przesłanką uzasadniającą przywrócenie terminu jest brak winy w jego uchybieniu. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Zatem przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (wyrok NSA w Gdańsku z dnia 14 stycznia 2000 r. sygn. akt I SA/Gd 794/99, LEX nr 40381). Przy czym brak winy w uchybieniu wystarczy uprawdopodobnić, a nie udowodnić, co świadczy o odformalizowaniu i uproszczeniu postępowania w tym zakresie. Uprawdopodobnienie jest środkiem zastępczym, słabszym niż dowód, nie dającym pewności, lecz jedynie wiarygodność (prawdopodobieństwo) twierdzenia o danym fakcie. Uprawdopodobnienie prowadzi do uzasadnionego przypuszczenia, że zdarzenie rzeczywiście miało miejsce. Skarżący podał, że przyczyną przekroczenia terminu była obłożna choroba uniemożliwiająca mu normalne funkcjonowanie. Okoliczność ta nie znajduje jednak potwierdzenia w przedłożonych przez niego zaświadczeniach lekarskich, które wskazują na jego pobyt w szpitalu w roku 2000 i 2002 oraz późniejsze pozostawanie pod stałą opieką lekarską, W dołączonych do wniosku dokumentach brak jakichkolwiek informacji na temat stanu zdrowia skarżącego we wrześniu 2001 r., kiedy to upłynął termin do złożenia odwołania w sprawie nakazu rozbiórki. Stwierdzenie skarżącego, że gdy otrzymał decyzję nastąpiło nasilenie dolegliwości chorobowych uniemożliwiające mu wniesienie odwołania w terminie, nie można w świetle całokształtu okoliczności uznać za uprawdopodobnione, jak również, że skarżący nie mógł w terminie 7 dni po ich ustąpieniu złożyć wniosku o przywrócenie terminu. W szczególności dokumentacja lekarska dotycząca stanu zdrowia i postępowania lekarskiego na rok przed i rok po upływie terminu do wniesienia odwołania nie stanowi wystarczającego uprawdopodobnienia istnienia przyczyny, której nie można przezwyciężyć. Bezsporną bowiem jest okoliczność, że przedmiotowa decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]. 08. 2001 r. została doręczona skarżącemu w dniu [...]. 08. 2001 r. wraz z pouczeniem o sposobie i 14 dniowym terminie do złożenia odwołania. Termin ten upłynął z dniem [...]. 09. 2001 r., Skarżący zaś w dniu [...].01.2003 r. złożył wniosek o przywrócenie terminu bez jednoczesnego dokonania czynności dla której określony był termin tj. bez dołączenia odwołania od decyzji. Skarżący wykazał, że w okresie od dnia [...]. 04. do [...]. 05. 2000 r. i do dnia [...]. 02. do [...]. 02 2002 r. był hospitalizowany, a z przedłożonego zaświadczenia lekarskiego z dnia [...]. 02. 2003 r. wynika, iż od czasu ostatniego pobytu skarżącego w Szpitalu, pozostaje on w stałym leczeniu Poradni Zdrowia, Zakładu Opieki Zdrowotnej. Zestawiając datę wydania decyzji i daty pozostawania przez skarżącego w leczeniu szpitalnym trzeba stwierdzić, że nie uprawdopodobnił on, iż w terminie otwartym do złożenia odwołania tj. od [...]. 08 do [...]. 09 2001 r. i nieprzerwanie aż do dnia [...]. 01. 2003 r. (tj. na 7 dni przed złożeniem wniosku) nie mógł bez własnej winy dokonać tej czynności. Jak wskazano powyżej, aby wniosek mógł zostać uwzględniony wszystkie wymienione przesłanki przywrócenia terminu muszą wystąpić łącznie. Niedochowanie choćby jednej z nich wyklucza możliwość uwzględnienia wniosku. Skarżący nie uprawdopodobnił, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego własnej winy, a nadto nie dokonał czynności dla której był określony termin (o czym była mowa wyżej). Dlatego też jego skargę jako nie zasługującą na uwzględnienie należało oddalić na podstawie art. 151 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Biorąc pod uwagę powyższe Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło