II SA/Kr 678/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Tuszyńska Sędziowie : Sędzia WSA Małgorzata Brachel-Ziaja Sędzia WSA Krystyna Daniel (spr.) Protokolant : Teresa Jamróz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 czerwca 2011 r. sprawy ze skargi Spółdzielni Mieszkaniowej [...] w K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 10 lutego 2011 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia wznowionego postępowania uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji. Prezydent Miasta Krakowa decyzją z 10 listopada 2010 r., na podstawie art. 105 § 1 w zw. z art. 145 § 1 kpa, umorzył wznowione postępowanie w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Prezydenta Miasta Krakowa z 3 czerwca 2005 r., znak sprawy: AU-02-2.BOP.7331-3338/04 o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego dla zamierzenia inwestycyjnego pn.: "II Etap rozbudowy Zespołu Państwowych Szkół Muzycznych im. M Karłowicza wraz z infrastrukturą techniczną i przebudową sieci c. o. na dz. 6, 7, 8/10, 15, 20/21 obr. 48 Nowa Huta, os. Centrum E w Krakowie". W uzasadnieniu organ I instancji podał, że 26 listopada 2009 r. do organu wpłynął wniosek Spółdzielni Mieszkaniowej [....] w K. o wznowienie postępowania zakończonego ww. decyzją. Jako przesłankę wznowienia wskazano art. 145 § 1 pkt 5 kpa. Zdaniem wnioskujących, przedmiotowa inwestycja przewiduje m.in. zagospodarowanie obszaru terenu z mocno wysuniętym południowym narożnikiem ostrokątnym, przy działce nr 27/4 obr. 48 Nowa Huta, co w konsekwencji oznacza likwidację bardzo ważnego ciągu komunikacji pieszej - chodnika betonowego od ul. Sieroszewskiego w kierunku Placu Centralnego. Podniesiono, iż likwidacja chodnika utrudni prawidłową komunikację nie tylko członkom Spółdzielni, ale także wszystkim poruszającym się na linii: Plac Centralny - ul. Sieroszewskiego. Podniesiono, że prawidłowym rozwiązaniem powinno być ustalenie granic inwestycji w ramach istniejącego ogrodzenia szkoły, bez żadnej ingerencji w sąsiadujący teren Parku im. Żeromskiego oraz bez możliwości ograniczania dostępności przestrzeni użyteczności publicznej, a w szczególności likwidowania ważnego ciągu komunikacji publicznej. Wnioskodawca poinformował, że dowiedział się o decyzji 16.11. 2009 r., tj dniu w którym została rozpoczęta inwestycja. Postanowieniem Prezydenta Miasta Krakowa z 27. 01. 2010 r. wznowiono postępowanie zakończone ww. decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Organ podał, że zgodnie z art. 148 § 1 kpa podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Wskazał, że wnioskodawca złożył pisemne wyjaśnienia, w których poinformował, że 16 listopada 2009 r. Szkoła Muzyczna rozpoczęła budowę, i w tym dniu Spółdzielnia nabrała przekonania o posiadanych pozytywnych decyzjach zezwalających na realizację inwestycji, a więc także o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia przedmiotowego postępowania. Tymczasem, jak wynika ze zgromadzonej dokumentacji, roboty budowlane dotyczące przedmiotowej inwestycji rozpoczęły się znacznie wcześniej; z dziennika budowy wynika, że roboty budowlane prowadzone są od jesieni 2007 r., nadto w kwietniu 2008 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dokonał kontroli prowadzonych robót budowlanych, w czasie których stwierdzono, że "wykonano część parkingu przed budynkiem oraz utwardzono/poszerzono teren pod drogę dojazdową do dalszej części inwestycji", a także "rozpoczęto usuwanie humusu pod budowę boisk". Organ konkludował, że wnioskodawca nie zachował miesięcznego terminu do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania. Pokreślił również, że decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego dla przedmiotowej inwestycji wydana została w 2005 r. Spółdzielnia Mieszkaniowa Pracowników Oświaty i Wychowania w Krakowie, jako strona postępowania znała obszar terenu objęty wnioskiem o ustalenie lokalizacji inwestycji celu publicznego, a więc także w zakresie spornego chodnika oraz miała możliwość zapoznania się z zakresem inwestycji (zwłaszcza mając na względzie fakt prowadzenia robót budowlanych od jesieni 2007 r.). Organ wskazał, że doręczenie decyzji nastąpiło zgodnie z art. 53 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym i spółdzielnia została prawidłowo zawiadomiona o decyzji. Odwołanie od ww. decyzji wniosła Spółdzielnia Mieszkaniowa [....] w K. , domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji. Podniosła, że wystarczająco zostało przez nią udowodnione, że o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania dowiedziała się 14 grudnia 2009 r., tj. kiedy otrzymała z Urzędu Miasta Krakowa kopię decyzji z załącznikami graficznymi: o pozwoleniu na budowę oraz o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. O udostępnienie informacji publicznej Spółdzielnia wystąpiła 18 listopada 2009 r., ponieważ Szkoła Muzyczna w dniu 16 listopada 2009 r. rozpoczęła budowę na szeroką skalę, na otwartym, zielonym terenie skarpy, bezpośrednio przed budynkiem Spółdzielni. Dopiero analiza dokumentów otrzymanych z Urzędu Miasta Krakowa pozwoliła Spółdzielni stwierdzić, iż decyzja o ustaleniu lokalizacji celu publicznego, uprawnia do zagrodzenia i zabudowy urządzeniami szkoły terenu usytuowanego w strefie Parku im. Żeromskiego, przez który przebiega ważny element układu komunikacyjnego miasta. Wniosek o wznowienie postępowania Spółdzielnia wysłała listem poleconym 24 listopada 2009 r. Tym samym, w ocenie odwołującej się, zachowany został termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie decyzją z 10 lutego 2011 r. znak: SKO.ZP/415/1399/2010, na podstawie art. 53 ust. 1 ustawy z 27. 03. 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80 poz. 717 ze zm.) oraz art. 49, art. 148 § 1 i art. 138 § 1 pkt § 1 kpa, utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że postępowanie w sprawie wznowienia postępowania administracyjnego jest dwuetapowe. W pierwszej fazie organ bada, czy podanie o wznowienie wniosła strona, czy wskazano w nim ustawowe przesłanki wznowienia określone w art. 145 § 1 lub w art. 145a kpa, a także czy został zachowany termin do złożenia podania. Jeżeli wymogi te są spełnione, organ wznawia postępowanie, a wydane w tym zakresie postanowienie stanowi podstawę do przeprowadzenia postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy (art. 149 § 1 i 2 k.p.a.). W przeciwnym wypadku wydaje decyzję o odmowie wznowienia (art. 149 § 3 k.p.a.). Kolegium podkreśliło, że organ administracji obowiązany jest z urzędu badać zachowanie terminu, bowiem wszczęcie postępowania wznowieniowego na wniosek strony, mimo uchybienia terminu, stanowi rażące naruszenie prawa, godzi bowiem w zasadę trwałości administracyjnych. Organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z przepisem art. 49 kpa, strony mogą być zawiadamiane o decyzjach i innych czynnościach organów administracji publicznej przez obwieszczenie lub w inny zwyczajowo przyjęty w danej miejscowości sposób publicznego ogłaszania, jeżeli przepis szczególny tak stanowi; w tych przypadkach zawiadomienie bądź doręczenie uważa się za dokonane po upływie czternastu dni od dnia publicznego ogłoszenia. Jak stanowi przepis art. 53 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym o wszczęciu postępowania w sprawie wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego oraz postanowieniach i decyzji kończącej postępowanie strony zawiadamia się w drodze obwieszczenia, a także w sposób zwyczajowo przyjęty w danej miejscowości. Inwestora oraz właścicieli i użytkowników wieczystych nieruchomości, na których będą lokalizowane inwestycje celu publicznego, zawiadamia się na piśmie. Z akt przedmiotowej sprawy wynika, że organ I instancji zawiadomił w drodze obwieszczenia zarówno o wszczęciu postępowania w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego dla przedmiotowego zamierzenia inwestycyjnego. Oznacza to, że po upływie 14 dni od publicznego ogłoszenia (czyli od 9 czerwca 2005 r.) strony postępowania, w tym Spółdzielnia Mieszkaniowa [....] w K. dowiedziały się o planowanej inwestycji, jak również o jej zakresie. Skoro przepisy kodeksu postępowania administracyjnego nakazują przyjąć, że w wyżej opisanym przypadku, nastąpiło doręczenie decyzji, z której wynika jaki był zakres inwestycji, trudno uznać, że strona odwołująca się dowiedziała się o zakresie inwestycji dopiero w listopadzie 2009 r. Nadto organ odwoławczy wskazał, że okoliczność, iż wniosek o wznowienie postępowania złożony został po upływie ustawowego terminu określonego w art. 148 § 1 k.p.a., powodowałby konieczność odmowy wznowienia postępowania. Ponieważ jednak organ postanowieniem z 27 stycznia 2010 r. wznowił postępowanie, postępowanie powinno zostać umorzone, jako bezprzedmiotowe. Skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniosła Spółdzielnia Mieszkaniowa [....] w K. , domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji I instancji. W uzasadnieniu strona skarżąca wskazała, że żądała wznowienia postępowania z uwagi na zaistnienie przesłanki określonej w art. 145 § 1 pkt 5 kpa. Zatem termin do wniesienia podania o wznowienie postępowania należy liczyć, zgodnie z art. 148 § 1 kpa, czyli od momentu, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę wznowienia postępowania. W ocenie strony skarżącej, organy administracji bezzasadnie przyjęły, że początkiem biegu terminu jest dzień, w którym Spółdzielnia dowiedziała się o decyzji. Kolegium błędnie uznało, że jeżeli Spółdzielnia dowiedziała o decyzji, to równocześnie dowiedziała się o zakresie inwestycji, a więc o okoliczności stanowiącej podstawę wznowienia postępowania. Tak byłoby gdyby decyzja lokalizacyjna była wydana prawidłowo i zawierała dokładne oznaczenie lokalizacji planowanej inwestycji. Tymczasem na podstawie decyzji trudno określić gdzie będzie zabudowa. W jej załączniku graficznym oznaczono tylko granice działki, jako linie rozgraniczające teren inwestycji, a w ogóle nie oznaczono linii zabudowy, nie wrysowano koncepcji projektowanego zagospodarowania terenu, nie oznaczono istniejącego układu komunikacji pieszej. Również część tekstowa decyzji jest lakoniczna i nie precyzuje bliżej lokalizacji. W szczególności nie opisano w jaki sposób zostanie zagospodarowany południowy narożnik terenu objętego decyzją. Organ odwoławczy nie odniósł się do ww. zastrzeżeń Spółdzielni. Spółdzielnia zarzuciła również, że nie brała udziału w postępowaniu zakończonym wydaniem decyzji lokalizacyjnej. Nadto strona skarżąca podała, że toczy się również postępowanie o wznowienie postępowania w przedmiocie pozwolenia na budowę. Podkreśliła, że wystąpiła z wnioskiem o wznowienie postępowania pismem z 24 listopada 2009 r., natomiast inwestor rozpoczął "na szeroką skalę budowę pod budynkiem Spółdzielni" w dniu 16 listopada 2009 r., a zatem z zachowaniem terminu. W odpowiedzi na skargę, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie wniosło o oddalenie skargi i podtrzymało swoje stanowisko przedstawione w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Stosownie do przepisu art. 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., sądy administracyjne są powołane do kontroli administracji publicznej, w tym w zakresie legalności decyzji administracyjnych i stosują środki określone w ustawie (art. 1 i art. 3 ustawy p.p.s.a). W ramach swej kognicji sąd bada czy przy wydawaniu aktu administracyjnego nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, stosownie do przepisu art. 134 § 1 p.p.s.a. Skarga jest zasadna, choć nie wszystkie podniesione w niej zarzuty zasługują na uwzględnienie. Na wstępie należy, wskazać, że przepisy art. 145 § 1 i art. 152 kpa pozwalają na ponowne rozpoznanie i ponowne rozstrzygnięcie sprawy zakończonej wydaniem decyzji ostatecznej, jeżeli postępowanie, w wyniku którego została wydana dotknięte było wadą wskazaną w przepisie art. 145 §1 lub 145 a kpa. Zgodnie z przepisem art. 149 § 2 podstawą do wznowienia postępowania jest postanowienie o wznowieniu postępowania, pozwalające organowi na zbadanie czy przesłanki wznowieniowe miały miejsce w sprawie. Należy podkreślić, że w postępowaniu poprzedzającym wydanie postanowienia o wznowieniu postępowania (bądź orzeczenia o odmowie wznowienia postępowania ) organ ustala jedynie warunki formalne podania o wznowienie tj. czy podanie pochodzi od strony postępowania oraz czy strona powołała jedną z przesłanek z art. 145 §1 lub 145 a kpa. W tym etapie postępowania bada się także czy podanie o wznowienie postępowania zostało złożone w terminach wskazanych w art. 148 §1 , 2 i art. 145 a kpa. W niniejszej sprawie zaskarżoną decyzją z 10 lutego 2011 r. SKO w Krakowie, po ponownym rozpoznaniu sprawy umorzyło postępowanie – zakończone ostateczną decyzją Prezydenta Miasta Krakowa z 3 czerwca 2005 r., o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego dla zamierzenia inwestycyjnego pn.: "II Etap rozbudowy Zespołu Państwowych Szkół Muzycznych im. M Karłowicza wraz z infrastrukturą techniczną i przebudową sieci c. o. na dz. 6, 7, 8/10, 15, 20/21 obr. 48 Nowa Huta, os. Centrum E w Krakowie" - wznowione na podstawie art. 145 §1 pkt. 5 oraz art. 149 kpa postanowieniem Prezydenta M. Krakowa z 27 stycznia 2010 r. na wniosek Spółdzielni Mieszkaniowej [....] w K. z 24 listopada 2009 r. (data stempla pocztowego na przesyłce poleconej). Jako podstawę decyzji umarzającej wznowione postępowanie organ wskazał na niedotrzymanie przez Spółdzielnię terminu z art. 148 §1 kpa, który stanowi, że podanie o wznowienie postępowania wnosi się w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę wznowienia. Powyższa okoliczność powinna być badana przez organ we wstępnym etapie postępowania tj. poprzedzać wydanie postanowienia o wznowieniu postępowania lub orzeczenia o odmowie wznowienia postępowania. W sprawie poza sporem jest, że Spółdzielnia jako władająca działką nr 27/4 sytuowaną w sąsiedztwie terenu inwestycji jest stroną postępowania zakończonego wydaniem decyzji Prezydenta Miasta Krakowa z 3 czerwca 2005 r., o ustaleniu lokalizacji przedmiotowej inwestycji celu publicznego. Należy podkreślić, że realizacja ogólnej zasady udziału stron w postępowaniu z art. 10 kpa wiąże się z nałożeniem na organ administracji publicznej wszczynający postępowanie obowiązku zawiadomienia o tym fakcie wszystkich stron postępowania. A zatem organ ma obowiązek ustalenia wszystkich stron postępowania zgodnie z wymogami art. 28 kpa i przepisów odrębnych, a następnie zgodnie z przepisem art. 61 ust 4 kpa ma obowiązek zawiadomić o wszczęciu postępowania, z urzędu lub na żądanie jednej ze stron, wszystkie osoby będące stronami w sprawie. Prowadzenie postępowania administracyjnego bez udziału choćby jednej ze stron stanowi istotną wadę postępowania, która może skutkować wznowieniem postępowania administracyjnego na podstawie art. 145 § 1 pkt. 4 kpa. Zgodnie z art. 49 kpa strony mogą być zawiadamiane o decyzjach i innych czynnościach organów administracji publicznej przez obwieszczenie lub w inny zwyczajowo przyjęty w danej miejscowości sposób publicznego ogłaszania , jeżeli przepis szczególny tak stanowi; w tych przypadkach zawiadomienie lub doręczenie uważa się za dokonane po upływie 14 dni od dnia publicznego ogłoszenia, natomiast zgodnie z art. 53 ust. 1 ustawy z 27. 03. 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu o wszczęciu postępowania w sprawie wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego oraz postanowieniach i decyzji kończącej postępowanie strony zawiadamia się w drodze obwieszczenia, a także w sposób zwyczajowo przyjęty w danej miejscowości. Inwestora oraz właścicieli i użytkowników wieczystych nieruchomości , na których będą lokalizowane inwestycje celu publicznego, zawiadamia się na piśmie. Mając powyższe na uwadze trzeba stwierdzić, że z dokumentów przedłożonych do akt administracyjnych sprawy nie wynika aby zawiadomienie organu I instancji tj. Prezydenta Miasta Krakowa o wydaniu decyzji lokalizacyjnej z 3 czerwca 2005 r. zostało prawidłowo ogłoszone w formie obwieszczenia tj. zgodnie z art. 53 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w zw. z 49 kpa. Co prawda w przedłożonych aktach administracyjnych znajdują się druki obwieszczeń z zawiadomieniem o wydaniu decyzji lokalizacyjnej, opatrzone datą 9 czerwca 2005 r. i podpisane przez kierownika referatu T.P. , to jednak brak odpowiedniej adnotacjii wskazującej w jakim miejscu powyższe obwieszczenia zostały wywieszone i czy został zachowany 14 dniowy termin z art. 49 kpa. Ze względu na powyższe nie można przyjąć, że decyzja lokalizacyjna z 3. 06. 2005 r. została prawidłowo ogłoszona, a tym samym doręczona stronie skarżącej. Brak również dokumentu potwierdzającego prawidłowe zawiadomienie stron w trybie 53 ust. 1 cyt. ustawy o wszczęciu postępowania. Zalegające w aktach administracyjnych pismo zatytułowane: "obwieszczenie o wszczęciu postępowania" opatrzone jest pieczątką o umieszczeniu ww. pisma na tablicy ogłoszeń, jednak bez podpisu i bez oznaczenia okresu, przez jaki obwieszczenie wisiało na tablicy. Trzeba wskazać, że w przedłożonych aktach administracyjnych sprawy brak odpowiednich dokumentów potwierdzających zawiadomienie stron w trybie art. 53 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym o postanowieniach wydanych w postępowaniu zakończonym wydaniem decyzji lokalizacyjnej w tym postanowieniach: Marszałka Województwa Małopolskiego z 1. 04. 2005 r., Wojewody Małopolskiego z 26. 04. 2005 r. i Prezydenta M. Krakowa z 28. 04. 2004 r., które jak wynika z akt zostały doręczone w trybie art. 39 kpa inwestorowi, Szkole podstawowej nr 80 w Krakowie, Instytucji Filmowej Dystrybucji Filmów "Apollo –Film" i WSM UMK. A zatem, należy wskazać, że Spółdzielnia Mieszkaniowa [....] nie brała udziału w sprawie, jakkolwiek pozostająca w jej dyspozycji nieruchomość sąsiaduje z terenem objętym ww. decyzją lokalizacyjną, co stanowi przesłankę wznowieniową z art. 145 § pkt. 4. Odnosząc się to kwestii związanej za zachowaniem przez Spółdzielnię terminu z art. 148 kpa w związku z powołaniem się przez Spółdzielnie na przesłankę wznowieniową z art. 145 §1 pkt. 5 kpa trzeba wskazać, że Sąd nie podziela ustaleń SKO w Krakowie, jako wystarczających do dokładnego wyjaśnienia kwestii dotrzymania przez Spółdzielnię 1- miesięcznego terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania – co oznacza naruszenie przepisów art. 7 i 77 § 1 kpa. W sytuacji gdy Spółdzielnia nie została prawidłowo zawiadomiona o decyzji lokalizacyjnej z 3. 06. 2005 r. , a także o innych czynnościach organu, nie można uznać za wystarczające wskazania, że na terenie obejmującym przedmiotową inwestycję już pod koniec 2007 r. wykonywane były roboty budowlane (co wynika z dziennika budowy), skoro dopiero w dniu 16 listopada 2009 r. inwestor rozpoczął na szerszą skalę wykonywanie robót budowlanych, które pozwoliły stronie skarżącej na przypuszczenie, że inwestor dysponuje m. in. przedmiotową decyzją lokalizacyjną. Powyższa kwestia nie została prawidłowo zweryfikowana przez Kolegium. W tym stanie rzeczy nie można podzielić stanowiska SKO w Krakowie, że w okolicznościach niniejszej sprawy należało umorzyć wznowione postępowanie na zasadzie art. 105 w zw. z art. 145 §1 kpa jako bezprzedmiotowe. Należy wskazać, że zgodnie z art. 151 kpa w wyniku przeprowadzenia postępowania wznowieniowego, o którym mowa w art. 150, po przeprowadzeniu postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy (art. 149 § 2 ) mogą zapaść decyzje wymienione w przepisie art. 151 §1 i 2 kpa tj.: 1. decyzja odmawiająca uchylenia decyzji dotychczasowej, 2. decyzja uchylająca decyzję dotychczasowa i wydanie decyzji rozstrzygającej co do istoty sprawy (§ 1 ) lub w przypadku, gdy w wyniku wznowienia postępowania nie można uchylić decyzji na skutek okoliczności, o których mowa w art. 146, organ administracji publicznej ograniczy się do stwierdzenia wydania zaskarżonej decyzji z naruszeniem prawa oraz wskazania okoliczności z powodu, których nie uchylił decyzji (§2 ). Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ weźmie pod uwagę wskazaną wyżej ocenę prawną, a także upływ terminów regulujących przedawnienie wznowionego postępowania w wskazanych w art. 146 kpa, niepodlegających przywróceniu ze względu na ich materialnych charakter oraz terminy wskazane w cyt. ustawie o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym mające charakter lex specialis w stosunku do przepisu art. 146 kpa. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 145 §1 pkt 1 lit c - który stanowi że Sąd uwzględniając skargę na decyzje uchyla decyzje w całości albo w części jeżeli stwierdzi inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik postępowania – orzeczono jak w sentencji.