II SA/Kr 681/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Brachel - Ziaja Sędziowie: WSA Ewa Rynczak (spr.) WSA Robert Sawuła ( del.) Protokolant: Beata Błach po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 maja 2007 r. sprawy ze skargi K. S., W. S. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] 2005 roku nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu skargę oddala Decyzją z dnia [...] 2004 r. znak: [...] na podstawie art. 49b ust. 1, w związku z art. 49b ust. 3, art. 80 ust. 2 pkt. 1, art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo Budowlane (Dz.U. z 2003 r., Nr 207, poz. 2016 ze zm.) w związku z art. 7 ust. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o zmianie ustawy Prawo Budowlane oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz.U. z 2003 r. Nr 80, poz. 718) oraz art. 104 kpa Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w L. nakazał K. i W. S. rozbiórkę, na własny koszt samowolnie wybudowanego ogrodzenia działki ewidencyjnej numer 925/2, położonej w K., oś. "[...]", od strony działek ewidencyjnych numer 889 i 905, stanowiących drogę publiczną, będącą we władaniu Gminy K. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w L., w związku z zaistnieniem okoliczności określonych w art. 49b ust. 2, umożliwiających wdrożenie przez organ nadzoru budowlanego postępowania legalizacyjnego, wobec samowolnie wybudowanego ogrodzenia działki ewidencyjnej numer 925/2, położonej w K. oś. "[...] ", od strony działek ewidencyjnych numer 889 i 905, stanowiących drogę publiczną będącą we władaniu Gminy K., postanowieniem z dnia [...] 2004 roku, nałożył na K. i W. S. obowiązek przedłożenia w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia niniejszego postanowienia, dokumentów i opracowań, o których mowa w art. 49b ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo Budowlane. Nałożony w/w postanowieniem obowiązek wynikał z faktu ustalenia przez pracowników Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego w L., w trakcie prowadzonego postępowania administracyjnego, wybudowania przedmiotowego ogrodzenia w sposób określony w art. 49b ust. 1 wskazanej ustawy, a mianowicie bez wymaganego w tym zakresie przepisami ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. art. 30 ust. 1 pkt. 3 - zgłoszenia organowi administracji architektoniczno -budowlanej o zamierzonym terminie rozpoczęcia robót budowlanych. Fakt samowolnego przystąpienia do robót budowlanych przy budowie w/w ogrodzenia potwierdzony został przez Wydział Budownictwa i Architektury Starostwa Powiatowego w L. pismem z dnia [...] 2002 r., z którego wynika że K. i W. S. nie dokonywali zgłoszenia o zamiarze wykonywania robót budowlanych przy budowie przedmiotowego ogrodzenia. Z analizy artykułów 49b ust. 2 i 3 wynika jednoznacznie, że w przypadku nie wykonania w określonym terminie nałożonego obowiązku, organ nadzoru budowlanego z mocy ustawy zobligowany jest do wydania decyzji nakazującej rozbiórkę samowolnie wybudowanego obiektu budowlanego i nie ma w takiej sytuacji już możliwości jego legalizacji. Wobec powyższego w związku z bezskutecznym upływem terminu określonego w postanowieniu z dnia [...] 2004 roku i nie przedłożeniu w terminie 30 dni od dnia doręczenia w/w postanowienia żądanych dokumentów i opracowań, w przedmiotowej sprawie, w celu usunięcia powstałego naruszenia obowiązku prawnego w budownictwie, należało w drodze decyzji nakazać K. i W. S. rozbiórkę ogrodzenia, w oparciu o uwarunkowania określone w art. 49b ust. 1 znowelizowanej ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo Budowlane. Jednocześnie organ I instancji podkreślił, że organowi nadzoru budowlanego, ustawa Prawo Budowlane, nie daje uprawnień do oceny celowości wykonanej inwestycji, jak też do oceny innych zaistniałych okoliczności m.in. poniesionych wydatków, związanych z budową itp. Decyzja organu I instancji została doręczona K. i W. S. w dniu [...] 2004 r. Natomiast odwołanie od powyższej decyzji wnieśli w dniu [...] 2005 r. (data stempla pocztowego). Postanowieniem z dnia [...] 2005 r. znak: [...] na podstawie art. 134 oraz art. 123 kpa oraz art. 80 ust. 2 pkt. 2 i w zw. 83 ust 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 ze zm.) Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, że odwołanie zostało wniesione z uchybieniem terminu przewidzianego dla jego wniesienia określonego w art. 129 § 2 kpa. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podał, że jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru decyzji z dnia [...] 2004 r. decyzja ta została awizowana K. i W. S. w dniu [...] 2004 r., a zawiadomienie o powyższym umieszczone na drzwiach mieszkania adresata ze wskazaniem gdzie i kiedy pismo pozostawiono. Zgodnie z art. 44 kpa w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43 pismo składa się na okres siedmiu dni w urzędzie pocztowo-telekomunikacyjnym lub urzędzie gminy, a zawiadomienie o tym umieszcza się na drzwiach mieszkania adresata albo biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w miejscu widocznym na nieruchomości, której postępowanie dotyczy, w tym przypadku doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia tego okresu. Należy zatem stwierdzić, iż zgodnie z art. 44 kpa doręczenie skarżonej decyzji zostało dokonane po upływie 7 dni od daty awizowania przedmiotowej decyzji w dniu [...] 2004 r. Zgodnie z art. 129 § 2 kpa odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie, o czym pouczono stronę w treści zaskarżonej decyzji. W świetle art. 57 § 1 kpa, jeżeli początkiem terminu określonego w dniach jest pewne zdarzenie, przy obliczaniu tego terminu nie uwzględnia się dnia w którym zdarzenie nastąpiło. K. i W. S. złożyli odwołanie od decyzji z dnia [...] 2004 r. w dniu [...] 2004 r. ( dowód : stempel pocztowy na kopercie w której przesłano odwołanie). W świetle powyższego stwierdzić więc należy, że odwołanie zostało wniesione z uchybieniem 14- to dniowego terminu do jego złożenia, gdyż jego koniec nastąpił zgodnie z art. 57 kpa z upływem [...] 2004r. W takiej sytuacji, zgodnie z art. 134 kpa organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Warto podkreślić, że rozpatrzenie odwołania wniesionego z uchybieniem terminu, który nie został przywrócony, stanowi rażące naruszenie prawa ( art. 156 § 1 pkt. 2 kpa). Oznacza bowiem weryfikację w postępowaniu odwoławczym decyzji ostatecznej, a zatem decyzji, która korzysta z wynikającej z art. 16 kpa zasady trwałości. Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dniu [...] 2005 r. wnieśli K. i W. S. Skarżący podali, że nie naruszyli żadnych terminów, zostali poinformowani przez pracowników Urzędu Poczty Polskiej, że awizowaną przesyłkę mogą odebrać w terminie 14 dni i w związku z powyższym odebrali ją w dniu [...] 2004 r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumenty zawarte w uzasadnieniu postanowienia z dnia [...] 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm., zwanej dalej ustawą o p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy o p.p.s.a.). Przedmiotem oceny niniejszego postępowania Sądu nie jest merytoryczne rozpatrzenie sprawy, tylko skarga dotycząca uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji z dnia [...] 2004r. W myśl art.129 §1 i §2 k.p.a. odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał zaskarżoną decyzję, w terminie czternastu dni od dnia doręczeni decyzji stronie. Stosownie do art.42 §1 k.p.a. pisma doręcza się osobom fizycznym w ich mieszkaniu lub miejscu pracy. Natomiast w przypadku nieobecności adresata pismo doręcza się, za pokwitowaniem, dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. O doręczeniu pisma sąsiadowi lub dozorcy zawiadamia się adresata, umieszczając zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej, lub gdy to jest niemożliwe, w drzwiach mieszkania – art. 43 k.p.a. W myśl art. 44 § 1 k.p.a. – w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonego postanowienia, - w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43: 1. poczta przechowuje pismo przez okres siedmiu dni w swojej placówce, w przypadku doręczania pisma przez pocztę 2) pismo składa się w urzędzie właściwej gminy na okres siedmiu dni, w przypadku doręczania pisma przez pracownika lub upoważnioną osobę lub organ. § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, w drzwiach mieszkania adresata albo jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w miejscu widocznym na nieruchomości, której postępowanie dotyczy; w tym przypadku doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia terminu, o którym mowa w § 1. Doręczenie pism w trybie art.44 § 2 k.p.a. jest doręczeniem zastępczym i będzie ono skuteczne, gdy zachowana została kolejność określona w pkt 1 cytowanego przepisu i § 2 tegoż przepisu. Jak wynika z akt administracyjnych i zwrotnego potwierdzenia odbioru pisma adresowanego do skarżących (k.62), doręczyciel poczty nie mógł doręczyć pisma adresatom osobiście i pozostawił je w Urzędzie Pocztowym zawiadamiając strony o tej przesyłce z podaniem daty awizowania "[...]2004" oraz składając na przesyłce stosowny swój podpis. W związku z tym, zgodnie z art. 44 §2 k.p.a. doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia terminu, o którym mowa w § 1, a więc z dniem [...] 2004r. (piątek). Natomiast skarżący W. S. potwierdził odbiór tego pisma w dniu [...] 2004r. (po upływie tego 7-mio dniowego terminu). Mając na uwadze te okoliczności termin 14-to dniowy do wniesienia odwołania rozpoczął bieg od dnia [...] 2004r. i upływał z dniem [...] 2004r. (piątek). Skarżący odwołanie od decyzji organu I instancji wnieśli osobiście w dniu [...] 2004r. do PINB w L. (vide: prezentata PINB – k.11 akt adm.), a więc po upływie zakreślonego, 14-to dniowego terminu do wniesienia odwołania (art.57 k.p.a.). Warunkiem skuteczności czynności procesowej, jakim jest wniesienie odwołania, jest zachowanie ustawowego terminu do jej dokonania. Uchybienie ustawowego terminu powoduje bezskuteczność odwołania, czego następstwem jest ostateczność decyzji. Zgodnie z art. 134 k.p.a., organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Rozpatrzenie odwołania wniesionego z uchybieniem terminu, który nie został przywrócony, stanowi rażące naruszenie prawa, w myśl art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. Oznacza to bowiem weryfikację w postępowaniu odwoławczym decyzji ostatecznej, a zatem decyzji, która korzysta z ochrony trwałości stosownie do art.16 § 1 k.p.a. W związku z powyższym podniesiony przez skarżących zarzut zachowania terminu do wniesienia odwołania jest bezzasadny w świetle poczynionych przez organ odwoławczy prawidłowych ustaleń faktycznych i właściwie zastosowanych przepisów. Mając powyższe na uwadze Sąd skargę oddalił jako nie uzasadnioną. Orzeczenie wydano na podstawie art. 151 k.p.a. Ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo p postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. 2002r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.)