II SA/Kr 685/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Agnieszka Nawara - Dubiel po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 23 maja 2012 r. sprawy ze skargi M. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] znak [...] w przedmiocie uznania zażalenia za nieuzasadnione postanawia: odrzucić skargę W dniu 6 lutego 2012r. M. G. złożyła do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] zażalenie na bezczynność Starosty [...]. W uzasadnieniu wskazała, że jest to już trzecie pismo w sprawie, ale dotychczas nie były one przekazywane do SKO w [...]. Podniosła, że w dniu 5 grudnia 2011r. bez decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w D., dokonano rozbiórki zjazdu z drogi przez co pozbawiona została dostępu do działki [...] oraz [...] stanowiących jej własność. Ponadto podniosła, że w dniu 5 grudnia 2011r. złożyła pismo o wznowienie postępowania w wyniku którego nakazano rozbiórkę i nie wstrzymano rozbiórki zjazdu. Pomimo upływu 30 dni nie otrzymała żadnego pisma i złożyła skargę na bezczynność Starostwa do SKO w [...] za pośrednictwem Starostwa, po czym otrzymała pismo na które również wniosła zażalenie do SKO za pośrednictwem Starostwa. Do chwili wniesienia zażalenia na bezczynność nie otrzymała żadnego pisma które wskazywałoby że uznano jej skargi lub świadczyło o przesłaniu dokumentacji do SKO w [...]. Wobec powyższego składa skargę bezpośrednio do SKO. SKO w [...] postanowieniem z dnia 10 lutego 2012r. zwróciło się do Starosty Powiatu w D. o przesłanie akt sprawy oraz o ustosunkowanie się do podniesionych zarzutów. Starosta Powiatu w D. pismem z dnia 20 lutego 2012r. wyjaśnił, że w 2010 r. Powiat [...] realizował inwestycję pn. "Przebudowa drogi powiatowej nr [...] na odcinku [...] - etap l" km drogi 0+000,00 - 5+625,00 w ramach której dokonano przebudowy pasa jezdnego, chodników i istniejących zjazdów. Powyższe roboty realizowane były na podstawie zatwierdzonego projektu budowlanego oraz zgłoszenia robót budowlanych uprawnionemu organowi. Projekt przebudowy drogi [...] obejmował także przebudowę istniejącego zjazdu do działki nr [...] zlokalizowanego bezpośrednio przy granicy z działką nr [...] w D., który został wykonany. Wykonawca robót prowadząc roboty w sąsiedztwie działki nr [...] samowolnie wykonał drugi zjazd do w/w nieruchomości. Dokumentacja projektowa będąca w posiadaniu Starostwa Powiatowego w D. nie przewidywała wykonania dodatkowego zjazdu z działki nr [...], w związku z powyższym nakazano jego rozbiórkę w ramach usuwania przez wykonawcę usterek powstałych przy wykonywanych robotach. Rozbiórka zjazdu była doprowadzeniem wykonanych robót do stanu zgodnego z projektem przebudowy drogi. Ponadto poinformowano, że dnia 19.01.2012r. wystąpiono do Pani M. G. pismem znak: [...], aby jednoznacznie sprecyzowała o wznowienie jakiego postępowania administracyjnego wnioskuje, jednocześnie ponownie informując że na rozbiórkę dodatkowego zjazdu z działki [...] nie wydano żadnej decyzji administracyjnej i w tej sprawie nie toczyło się żadne postępowanie administracyjne, jednakże nie otrzymano od M. G. jednoznacznej odpowiedzi. Starosta Powiatu w D. przesłał ponadto korespondencję prowadzona z Panią M. G.. W dniu 6 marca 2012r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wydało postanowienie w którym uznało zażalenie za nieuzasadnione. W uzasadnieniu przywołano przepisy art. 35- 37 KPA i wskazano, że mają one zastosowanie wówczas, gdy postępowanie administracyjne powinno zakończyć się wydaniem decyzji administracyjnej (art. 104 Kpa) lub też innego rodzaju rozstrzygnięciem, które stanowić będzie załatwienie sprawy w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego. Dalej stwierdzono, że brak jest podstaw ze względów formalnych do uznania zażalenia za uzasadnione. M. G. nie domaga się bowiem od Starosty Powiatu w D. konkretnego rozstrzygnięcia administracyjnego, ale domagała się wykonania czynności faktycznych polegających na ponownym wybudowaniu zjazdu, który został już raz wybudowany, a następnie został przez zarządcę drogi rozebrany. Domaganie się podjęcia czynności faktycznych tj. ponownego wykonania zjazdu nie kończy się wydaniem rozstrzygnięcia, a wiąże się z wykonaniem tego zjazdu przez zarządcę drogi. Nie jest to zatem załatwienie sprawy w rozumieniu przepisów Kpa. Zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie dotyczy tylko takiej kategorii spraw, która kończy się wydaniem rozstrzygnięcia (decyzji lub postanowienia) stanowiącym jednocześnie "załatwienie sprawy". Wskazano też, że przepisy procedury administracyjnej mogą mieć zastosowanie w przypadku, gdy M. G. zwróci się do zarządcy drogi o wydanie decyzji w sprawie zezwolenia na lokalizację zjazdu i takie zezwolenie nie zostanie wydane w terminie. Wówczas możliwym będzie wniesienie zażalenia na bezczynność zarządcy drogi do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]. W postanowieniu wskazano, że jest ono ostateczne i nie przysługuje na nie żadne środek zaskarżenia. Pismo zatytułowane "Zażalenie na postanowienie SKO w [...]" złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie M. G. podnosząc, że jest z postanowienia niezadowolona, że naruszone zostały przepisy art. 6,7,8,9,10,11,14,15 KPA oraz art. 2 i 7 Konstytucji. Ponadto podniosła, że skoro zjazd w 2010r. został wykonany a po ponad półtorej roku rozebrany, to działanie takie podważa art. 8 KPA; zarzuciła też, że dokonywane były oględziny w których nie brała udziału, ponadto nie mogła się odwołać od rozbiórki zjazdu oraz, że protokół z przeglądu gwarancyjnego narusza jej prawa i ze nie została poinformowana o jego treści, a także, że dokonując rozbiórki zjazdu nie wydano decyzji, co stanowi naruszenie art. 104 KPA. W odpowiedzi na skargę SKO w [...] wniosło o jej odrzucenie, podnosząc, że postanowienie wydane w sprawie zażalenia na bezczynność, nie jest postanowieniem, które może być zaskarżone do sądu administracyjnego, bowiem nie mieści się w kategorii postanowień, na które przysługuje skarga, wymienionych w treści art. 3 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Postanowienie to otwiera natomiast drogę do kwestionowania bezczynności organu, którego dotyczy zażalenie, w drodze skargi na bezczynność. Złożenie zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie jest warunkiem formalnym wniesienia skargi na bezczynność. Postanowienie wydane w następstwie złożenia zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie nie podlega odrębnemu kwestionowaniu. Takie też pouczenie znajduje się w końcowej treści postanowienia z dnia 6 marca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 poz. 270, zwanym dalej p.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Z przytoczonego przepisu wynika, że nie w każdej sytuacji, w której jednostka jest niezadowolona z działalności organów administracji publicznej, dopuszczalne jest wniesienie skargi do sądu administracyjnego. Podkreślić trzeba, że skargę można wnieść tylko w sytuacjach opisanych w powołanym wyżej przepisie. Jeżeli zaś skarga dotyczy przypadku niewymienionego w art. 3 § 2 p.p.s.a., sąd administracyjny zobowiązany jest do jej odrzucenia, gdyż rozpatrując taką skargę wykroczyłby poza swoje kompetencje powierzone mu przez ustawodawcę. Skarga M. G. nie mieści się w żadnej z kategorii wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a., w tym w pkt 2 tego przepisu, ponieważ postanowienie takie jest ostateczne i nie przysługuje na nie żaden środek zaskarżenia. Jak słusznie wskazało SKO w [...], postanowienie takie otwiera drogę do złożenia skargi na bezczynność. W wyroku NSA z dnia 24 maja 2001 r., IV SA 572/99, ONSA 2002, nr 3, poz. 116, trafnie przyjęto, że: "Wniesienie zażalenia w trybie art. 37 § 1 k.p.a. jest wyłącznie warunkiem formalnym wystąpienia przez osobę zainteresowaną ze skargą do sądu administracyjnego na bezczynność organu " Wobec powyższego, stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., oraz w związku z treścią art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.