II SA/Kr 686/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Czeluśniak (spr.) Sędziowie : WSA Mirosław Bator WSA Kazimierz Bandarzewski Protokolant : Małgorzata Piwowar po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 września 2010 r. sprawy ze skargi Z.C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia 24 marca 2010 r. nr [....] w przedmiocie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego; I. skargę oddala; II. przyznaje od Skarbu Państwa-Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na rzecz adwokata Ł.Z. kwotę 292,80 zł (słownie: dwieście dziewięćdziesiąt dwa złote osiemdziesiąt groszy)-w tym podatek od towarów i usług tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Burmistrz Czchowa decyzją z dnia 29 stycznia 2010r. znak: G.7331/CP/07/09/02/10, wydaną na podstawie art. 4 ust. 2 pkt 1, art. 50 ust. 1 i art. 51 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm. ) oraz art. 104 kpa, ustalił dla Gminy Czchów lokalizację inwestycji celu publicznego na realizację zamierzenia inwestycyjnego pn.: budowa kompleksu sportowego "Moje boisko Orlik 2012" na części dz. nr 1219 w Czchowie obejmującego: budynek sanitarno - szatniowy, boisko do piłki nożnej, boisko wielofunkcyjne, ogrodzenie terenu, oświetlenie terenu. Ponadto ustalono lokalizację dla sieci i przyłącza energetycznego na dz. nr 1219, dla sieci i przyłącza wodociągowego do wodociągu gminnego na dz. nr 1219 oraz dla sieci i przyłącza kanalizacji sanitarnej do gminnej kanalizacji sanitarnej na dz. nr 1219. W uzasadnieniu Burmistrz wyjaśnił, że dla wskazanego we wniosku terenu Gmina Czchów nie posiada aktualnie prawnie obowiązującego planu miejscowego zagospodarowania przestrzennego, ale że teren inwestycji położony jest w istniejącym obszarze przeznaczonym do uzupełnienia i wprowadzenia nowych inwestycji z zakresu usług zdrowia, szkolnictwa i sportu. Zdaniem Burmistrza wnioskowana inwestycja, przy zachowaniu dbałości o strukturę funkcjonalno - przestrzenną, stwarza możliwość uruchomienia wielofunkcyjnego centrum sportowo - rekreacyjnego zaspokajającego lokalne potrzeby mieszkańców. W obszarze analizowanym stwierdzono występowanie budownictwa mieszkaniowego i usługowego w zakresie sportu i rekreacji oraz zdrowotnym. Proponowana lokalizacja wykorzystuje tereny (nieatrakcyjne z punktu widzenia gospodarki rolnej z uwagi na istniejące zainwestowanie urbanistyczne oraz emisje elementów szkodliwych z drogi krajowej nr 75) bezpośrednio powiązane z istniejącą halą sportową przy Zespole Szkół Ponadgimnazjalnych, stadionem sportowym i terenami rekreacji wodnej nad rzeką Dunajec. Burmistrz podkreślił, że przy planowaniu procesów technologiczno - użytkowych kompleksu sportowego, w oparciu o urządzenia o wysokich parametrach w zakresie zabezpieczenia przed emisją zanieczyszczeń do środowiska i nadmiernymi uciążliwościami powodowanymi przez hałas, zachowując wysoki reżim projektowy i eksploatacyjny, można zagwarantować, że projektowana inwestycja nie będzie wpływać ponadnormatywnie na istniejącą wielkość komponentów środowiska a tym samym powodować przekroczeń wartości dopuszczalnych. Teren przewidziany pod inwestycję znajduje się w kompleksie obszaru, który od lat 90 ubiegłego stulecia był nabywany i zabezpieczany w celu stworzenia strefy oświatowo - sportowej dla Gminy Czchów. Dla tego terenu wydane było w przeszłości pozwolenie na budowę "Zakładu Szkół Średnich", hali sportowej czy stadionu sportowego. Tereny te, na wniosek władz samorządowych Gminy Czchów, zostały przygotowane i kompleksowo uzbrojone dla potencjalnych potrzeb inwestycyjnych w ramach rozwoju sektora sportowo - rekreacyjnego Gminy. Ponadto Burmistrz wskazał, że pismem z dnia [....] grudnia 2009r. (data wpływu) Z.C. wyraziła sprzeciw wobec lokalizacji "Orlika" i wniosła o ponowne rozważnie zmiany lokalizacji planowanego kompleksu sportowego". Podniosła, że "bezpośrednie sąsiedztwo w/w planowanego obiektu sportowego do mojej działki, na której posadowiony jest mój dom narazi nas na wielogodzinny hałas i z całą pewnością odbierze nam prawo do spokojnego zamieszkania" oraz że planowana lokalizacja "Orlika" jest w bliskim, bezpośrednim sąsiedztwie Zakładu Opiekuńczo - Leczniczego, co stworzy także dyskomfort dla wielu jego podopiecznych". Odnośnie tych uwag Burmistrz wyjaśnił, że punkcie 7c sentencji decyzji zostały określone wymagania dotyczące zapobiegania, ograniczenia oraz monitorowania oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Ponadto w punkcie 19 decyzji zobowiązano inwestora, aby "przy projektowaniu zachować wysoki reżim projektowy i eksploatacyjny gwarantujący, że projektowana inwestycja nie będzie wpływać ponadnormatywnie na istniejącą wielkość komponentów środowiska a tym samym powodować przekroczeń wartości dopuszczalnych, a w punkcie 20 nakazano, aby "projektowana inwestycja nie powodowała wzrostu uciążliwości dla środowiska wykraczającego poza granice terenu objętego wnioskiem". Organ I instancji podał, że zgodnie z art. 50 ust. 4 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym projekt decyzji opracowała mgr inż. arch. M.G. , wpisana na listę [....] Okręgowej Izby Architektów pod numerem [....] , zaś rozstrzygniecie oparto na materiałach publicznych, zawartych w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego przyjętego Uchwałą Nr XXXII'123/83 Gminnej Rady Narodowej w Czchowie z dnia 29 listopada 1983r. w sprawie zatwierdzenia Planu Zagospodarowania Przestrzennego Gminy Czchów (Dz. Urz. WRN w Tarnowie z 1984r. Nr 2, poz. 8; zm. z 1989r. Dz. Urz. Woj. Tar. Nr 13, poz.157; z 1994r. Dz. Urz. Woj. Tarn. Nr 9,poz.42.), który utracił moc, "Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy Czchów" oraz wynikach analizy warunków i zasad zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy, wynikających z przepisów odrębnych oraz stanu faktycznego i prawnego terenu, na którym przewiduje się realizację inwestycji. Zdaniem Burmistrza teren spełnia warunki planistyczne określone w ustawie o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz przepisach odrębnych. Zgodnie z wymogami art. 53 ust. 4 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym decyzję wydano po uzgodnieniu z organem właściwym w sprawach melioracji wodnych, Regionalnym Dyrektorem Ochrony Środowiska w odniesieniu do obszarów objętych ochroną na podstawie przepisów o ochronie przyrody i zarządcą drogi krajowej nr 75. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w Krakowie do dnia wydania decyzji nie wyraził swojego stanowiska, więc wobec upływu 21 dniowego terminu uznano projekt decyzji za uzgodniony. Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Krakowie uznał, że lokalizacja inwestycji nie wymaga uzgodnienia. W ocenie Burmistrza planowana inwestycja nie wpłynie negatywnie na środowisko, nie wystąpią też zagrożenia dla środowiska i zdrowia ludzi, a charakter inwestycji, nie wpływa na walory krajobrazowe. Odwołanie od powyższej decyzji do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. wniosła Z.C. Odwołująca się podała, że jest właścicielką działek nr [....] i [....] graniczących z działką nr 1219, na której to działce ustalono lokalizację kompleksu sportowego oraz podkreśliła, że planowana inwestycja ma być realizowana w bezpośrednim sąsiedztwie jej domu mieszkalnego. Zaskarżonej decyzji zarzuciła, że w prowadzonym postępowaniu administracyjnym nie zapewniono czynnego udziału szerokiej reprezentacji społecznej, zaniedbując organizację konsultacji społecznych, co stanowi naruszenie art. 6 i art. 8 kpa, a tym samym wydano decyzję, która nie rozstrzyga wszystkich istniejących wątpliwości. Zdaniem odwołującej się w zaskarżonej decyzji brak jest oceny wpływu planowanego zamierzenia inwestycyjnego na istniejące w jego otoczeniu obiekty, szczególnie dotyczy to negatywnego wpływu na osoby przebywające w Zakładzie Opiekuńczo – Leczniczym, gdyż bezpośrednie sąsiedztwo kompleksu sportowego radykalnie wpłynie na zakłócenie spokoju i pogorszy warunki egzystencji pensjonariuszy. Nie dokonano również analizy i oceny wpływu projektowanego obiektu sportowego na graniczące z inwestycją gospodarstwa domowe. W decyzji nie ustalono też minimalnych odległości kompleksu sportowego od Zakładu Opiekuńczo - Leczniczego i budynków mieszkalnych. Nie ustalono także wpływu inwestycji na obszar chroniony "Natura 2000" obejmujący rzekę Dunajec. W ocenie odwołującej się występujące wzdłuż rzecznych kniei stanowiska lęgowe ptactwa mogą zostać poddane negatywnym wpływom inwestycji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. decyzją z dnia 24 marca 2010r. znak: SKO.ZP/415/62/2010, wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa, art. 50 ust. 1 i ust. 4, art. 51 ust. 1 pkt 2, art. 53 ust. 1 i 3, art. 54 i art. 56 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, art. 6 pkt 6 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2004r. Nr 261, poz. 2603), utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu SKO wskazało, że zgodnie z art. 6 pkt 6 ustawy o gospodarce nieruchomościami celem publicznym jest między innymi budowa publicznego obiektu sportowego, a więc gminnego zespołu boisk sportowych "Orlik 2012", zaś obszar na którym projektowana jest inwestycja, nie jest objęty obowiązującym planem miejscowym zagospodarowania przestrzennego, dlatego też istniała podstawa (art. 50 ust. 1 ustawy) do wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji projektowanej inwestycji, jako inwestycji celu publicznego. Wniosek został złożony przez uprawniony podmiot. Kolegium stwierdziło, że projekt zaskarżonej decyzji sporządzony został przez osobę wpisaną na listę członków Okręgowej Izby Architektów, a decyzja uzgodniona została z Generalnym Dyrektorem Dróg Krajowych i Autostrad - zarządcą drogi krajowej nr 75 oraz Regionalnym Dyrektorem Ochrony Środowiska w Krakowie. Zdaniem Kolegium decyzja Burmistrza Czchowa spełnia również wymagania stawiane decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego w treści art. 54 ustawy. Określa bowiem: 1) rodzaj inwestycji; 2) warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy wynikające z przepisów odrębnych, a w szczególności w zakresie: a) warunków i wymagań ochrony i kształtowania ładu przestrzennego, b) ochrony środowiska i zdrowia ludzi oraz dziedzictwa kulturowego i zabytków oraz dóbr kultury współczesnej, c) obsługi w zakresie infrastruktury technicznej i komunikacji, d) wymagań dotyczących ochrony interesów osób trzecich, e) ochrony obiektów budowlanych na terenach górniczych; 3) linie rozgraniczające teren inwestycji, wyznaczone na mapie w odpowiedniej skali. Kolegium wyjaśniło, że stosownie do treści art. 53 ust. 1 ustawy o wszczęciu postępowania w sprawie wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego oraz postanowieniach i decyzji kończącej postępowanie strony zawiadamia się w drodze obwieszczenia, a także w sposób zwyczajowo przyjęty w danej miejscowości. Inwestora oraz właścicieli i użytkowników wieczystych nieruchomości, na których będą lokalizowane inwestycje celu publicznego, zawiadamia się na piśmie. Przepis ten wprowadza zmiany w stosunku do ogólnego postępowania administracyjnego, polegające na odmiennym niż w kodeksie postępowania administracyjnego uregulowaniu spraw związanych z zawiadomieniem stron o czynnościach procesowych. Kolegium wskazało, że z akt sprawy wynika, iż zawiadomienie o wszczęciu postępowania umieszczone zostało na stronie internetowej Urzędu Miejskiego w Czchowie, a także wywieszone zostało na tablicach ogłoszeń Urzędu Miejskiego w Czchowie i było tam dostępne przez okres 14 dni (od dnia 12 listopada 2009r. do dnia 4 grudnia 2009r. (karta 11-12 akt). W identyczny sposób zawiadomiono strony o wydaniu decyzji z dnia 29 stycznia 2010r. ustalającej na wniosek Gminy Czchów lokalizację inwestycji celu publicznego. Art. 53 ust. 1 ustawy wymienia jedynie wąską kategorię podmiotów, których zawiadomienie o wszczęciu postępowania oraz o innych czynnościach organu powinno nastąpić na piśmie, czyli w sposób zindywidualizowany. Są to: inwestor, właściciele oraz użytkownicy wieczyści nieruchomości, na których będą lokalizowane inwestycje celu publicznego. W stosunku do pozostałych stron wystarczy zawiadomienie ich w drodze obwieszczenia oraz w sposób zwyczajowo przyjęty. Co więcej z ust. 2 tego przepisu wynika wprost, że w postępowaniu w sprawie wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego przepisu art. 31 § 4 kpa (nakazującego organowi administracji publicznej przy wszczęciu postępowania, zawiadamiać o tym organizację społeczną) nie stosuje się. Z uwagi więc na wyżej przywołany zapis art. 53 ust. 2 ustawy, w postępowaniu o ustalenie lokalizacji inwestycji celu publicznego może zatem wziąć udział organizacja społeczna na prawach strony, lecz wyłącznie z własnej inicjatywy, jeśli jest zainteresowana udziałem w tym postępowaniu ze względu na swoje cele statutowe i gdy przemawia za tym interes społeczny. Ponadto w postępowaniu tym nie ma przepisu nakazującego udział społeczeństwa w podejmowaniu decyzji. Odnosząc się do kolejnego zarzutu dotyczącego brak wnikliwej analizy wpływu inwestycji na otoczenie i środowisko, Kolegium wskazało, iż art. 53 ust. 3 pkt 2 ustawy uzupełnia regulację dotyczącą postępowania dowodowego, wprowadzając normy ukierunkowujące merytoryczne rozpatrywanie sprawy. Wymagana treścią tego przepisu "analiza stanu faktycznego i prawnego terenu, na którym przewiduje się realizację inwestycji" dotyczyć ma "terenu bezpośrednio zaangażowanego w przedsięwzięcie, nie zaś obszaru oddziaływania i sąsiedztwa inwestycji". Obowiązkiem organu prowadzącego postępowanie jest więc ustalenie kręgu osób uprawnionych do rozporządzania nieruchomością objętą wnioskiem i korzystania z niej. Analiza faktyczna obejmuje ustalenie osób rzeczywiście władający gruntem na którym ma zostać wzniesiona inwestycja , jego aktualnego stanu zagospodarowania i zabudowy, ustalenia możliwości tworzenia infrastruktury, zwłaszcza w związku z wymogiem właściwego uzbrojenia terenu. Koniecznym jest także zweryfikowanie stanu rzeczywistego z danymi przedstawionymi we wniosku. Ponadto przedmiotowa inwestycja uzgodniona została z Regionalnym Dyrektorem Ochrony Środowiska w Krakowie, który nie wyrażając stanowiska w terminie 21 dni od dnia otrzymania projektu decyzji, uznał tym samym, że inwestycja ta nie stwarza zagrożenia dla środowiska naturalnego . Teren działki objętej wnioskiem nie znajduje się w obszarze chronionym "Natura 2000". Leży natomiast na terenie utworzonego rozporządzeniem Nr 76/05 Wojewody Małopolskiego z dnia 27 grudnia 2005r. Obszaru Chronionego Krajobrazu Wschodniego Pogórza Wiśnickiego. Zapisy tego rozporządzenia zakazują wprawdzie na terenie Obszaru "realizacji przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, w rozumieniu art. 51 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001r. Prawo ochrony Środowiska". Stosownie jednak do zapisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko (Dz. U. Nr 257, poz. 2573) dla inwestycji polegającej na budowie objętego wnioskiem kompleksu sportowego "Orlik 2012", nie jest wymagane sporządzenie raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Raport taki wymagany byłby przy budowie stadionu dla nie mniej niż 5.000 osób (§ 3 ust. 1 pkt 48 rozporządzenia). Dlatego dla objętego wnioskiem przedsięwzięcia nie jest również wymagane przeprowadzenie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, o jakiej mowa w art. 59 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. Kolegium nie podzieliło zarzutów Z.C. dotyczących naruszenia wymogów co do "minimalnych odległości kompleksu sportowego od Zakładu Opiekuńczo leczniczego i budynków mieszkalnych", a więc w istocie wymogów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Kontrola spełnienia przytoczonych przepisów rozporządzenia wykonawczego do ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane, będzie musiała zostać poddana analizie dopiero na kolejnym etapie postępowania prowadzonego przed innym organem (Starostą Powiatu w Brzesku), w którym to postępowaniu Inwestor (Gmina Czchów) zobowiązany będzie przedłożyć projekt zagospodarowania działki oraz projekt budowlany. Ponadto w przypadku lokalizowania inwestycji celu publicznego w drodze decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego jedyną przesłanką wydania decyzji odmownej jest wykazanie, że lokalizacja danej inwestycji celu publicznego w określonym miejscu jest niezgodna z jakimś przepisem powszechnie obowiązującego prawa. Odwołująca nie wskazuje jednak na istnienie przepisu prawa mogącego stanowić , iż lokalizacja na objętym wnioskiem Gminy Czchów terenie kompleksu sportowego "Moje boisko Orlik 2012", pozostaje w takiej sprzeczności. Kolegium wyjaśniło też, że z samej swojej istoty inwestycja celu publicznego nie może być ograniczona istniejącym stanem zagospodarowania i zabudowy danego obszaru, a zawsze bądź prawie zawsze będzie od takiego stanu znacząco odbiegać. Ustawodawca nie przewidział w tym przypadku, jak ma to miejsce w odniesieniu do warunków zabudowy, aby dopuszczalne parametry obiektów inwestycji celu publicznego odpowiadały średnim wartościom, występującym na danym terenie, zatem dopuścił, aby obiekty o charakterze publicznego odbiegały od tych wartości. Skoro więc warunek kontynuacji i dostosowania charakteru zabudowy nie został w ustawie zastrzeżony, to niedopuszczalna jest próba wprowadzenia go do konkretnego rozstrzygnięcia za pomocą rozszerzającej interpretacji klauzul generalnych, takich jak ład przestrzenny. Skargę na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniosła Z.C. Skarżąca przedstawiła i podtrzymała swoje zarzuty zawarte w odwołaniu od decyzji organu I instancji. Skarżąca ponownie zarzuciła, że w prowadzonym postępowaniu administracyjnym nie zapewniono czynnego udziału szerokiej reprezentacji społecznej, zaniedbując organizację konsultacji społecznych. Zdaniem skarżącej obwieszczenie jedynie na tablicy ogłoszeń w Urzędzie Miejskim, czy też na stronie internetowej Urzędu nie jest wystarczającym źródłem informacji, zważywszy na to, że nie wszyscy mieszkańcy mają potrzebę załatwiania codziennie spraw w Urzędzie, nie wszyscy też posiadają dostęp do internetu. W ocenie skarżącej konsultacje społeczne dowiodłyby, iż lokalizacja inwestycji w tym określonym decyzją miejscu, tj. na działce Nr 1219, jest zbędna zważywszy na to, że po drugiej stronie drogi krajowej znajduje się pełnowymiarowe boisko sportowe wraz z obiektami towarzyszącymi, które stanowi również zaplecze sportowe dla Zespołu Szkół zlokalizowanego w tym rejonie. Ponadto w samej miejscowości Czchów, liczącej niewiele ponad 2.200 mieszkańców, istnieją dodatkowo dwa boiska sportowe, tj. na Zaporze w odległości około 1 km od planowanej inwestycji oraz w centrum Czchowa w odległości około 2 km od planowanej inwestycji. Przedmiotowe boiska sportowe, powstałe również ze środków publicznych, są zaniedbane i niewykorzystywane od szeregu lat, pomimo że w centrum samego Czchowa jest zlokalizowana Szkoła Podstawowa i Gimnazjum oraz Zasadnicza Szkoła Zawodowa i tam celowa byłaby modernizacja istniejącego boiska i budowa Orlika 2012. Ponadto w innych miejscowościach Gminy Czchów nie ma boisk sportowych wraz z zapleczem, np. w miejscowości Tymowa drugiej co do wielkości po Czchowie miejscowości Gminy Czchów, bądź Domosławicach. Patrząc pod względem celowości i gospodarności, lokalizacja Orlika na działce nr 1219 jest niczym nieuzasadniona. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Referendarz sądowy WSA w Krakowie postanowieniem z dnia 14 lipca 2010r. zwolnił skarżącą od kosztów sądowych i ustanowił dla niej adwokata z urzędu. Pełnomocnik skarżącej w piśmie procesowym opatrzonym datą 27 września 2010r. podtrzymał twierdzenia zawarte w skardze oraz zarzucił, że organy przy wydaniu zaskarżonej decyzji w sposób bardzo ogólny odniosły się do kwestii ochrony interesów osób trzecich i tym samym nie została zapewniona wystarczająca ochrona interesów skarżącej przed oddziaływaniem planowej inwestycji celu publicznego. Ponadto pełnomocnik wniósł o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie "ppsa", sądy administracyjne powołane są do kontroli działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, stosownie do treści art. 134 § 1 ppsa. Orzekanie – w myśl art. 135 ppsa - następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Skarga nie jest zasadna. Bezspornym jest, że wniosek inwestora złożony w kontrolowanym postępowaniu dotyczy terenu, dla którego brak jest obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Dlatego też, stosownie do art. 4 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy takiego terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przez co należy rozumieć decyzję o lokalizacji inwestycji celu publicznego dla inwestycji celu publicznego albo decyzję o warunkach zabudowy dla innych inwestycji. Art. 2 pkt 5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym stanowi, że przez inwestycję celu publicznego należy rozumieć działania o znaczeniu lokalnym (gminnym) i ponadlokalnym (powiatowym, wojewódzkim i krajowym), a także krajowym (obejmującym również inwestycje międzynarodowe i ponadregionalne), bez względu na status podmiotu podejmującego te działania oraz źródła ich finansowania, stanowiące realizację celów, o których mowa w art. 6 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami. Ten zaś przepis w punkcie 6 jako cel publiczny wymienia budowę publicznych obiektów sportowych. Nie ulega więc wątpliwości, że wniosek Gminy Czchów o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla zamierzenia inwestycyjnego pn.: budowa kompleksu sportowego "Moje boisko Orlik 2012" na części dz. nr 1219 w Czchowie dotyczył inwestycji celu publicznego i prawidłowo został rozpatrzony przez organy administracji architektoniczno – budowlanej w trybie przewidzianym dla decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Należy podkreślić, że z treści art. 56 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym wynika, że "decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego nie jest decyzją uznaniową organu, lecz jej ustalenia są zależne od regulacji prawnych dotyczących projektowanego zamierzenia inwestycyjnego i obszaru, na którym takie zamierzenie ma być zlokalizowane. Decyzja ta stanowi zatem prawnie określoną formę oceny dopuszczalności lokalizacji inwestycji w danym miejscu, w świetle powszechnie obowiązującego prawa. Organ ustalający lokalizację projektowanej inwestycji, aby odmówić jej lokalizacji w sposób wnioskowany przez inwestora, musi wykazać niezgodność wnioskowanej lokalizacji z przepisami prawa" (tak WSA w Warszawie w wyroku z dnia z dnia 13 czerwca 2006r. sygn. akt IV SA/Wa 441/06). Także w nauce prawa administracyjnego podkreśla się, że decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego ma charakter rozstrzygnięcia związanego (zob. Z. Niewiadomski, komentarz do art. 56 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz T. Bąkowski, Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Komentarz, Zakamycze, 2004, komentarz do art. 56), co oznacza, że w wypadku zgodności inwestycji z przepisami ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz przepisami odrębnymi nie można odmówić ustalenia jej lokalizacji. Przepis art. 52 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym wymaga, by wniosek o ustalenie lokalizacji inwestycji celu publicznego zawierał: 1) określenie granic terenu objętego wnioskiem, przedstawionych na kopii mapy zasadniczej lub, w przypadku jej braku, na kopii mapy katastralnej, przyjętych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, obejmujących teren, którego wniosek dotyczy, i obszaru, na który ta inwestycja będzie oddziaływać, w skali 1:500 lub 1:1.000, a w stosunku do inwestycji liniowych również w skali 1:2.000; 2) charakterystykę inwestycji, obejmującą: a) określenie zapotrzebowania na wodę, energię oraz sposobu odprowadzania lub oczyszczania ścieków, a także innych potrzeb w zakresie infrastruktury technicznej, a w razie potrzeby również sposobu unieszkodliwiania odpadów, b) określenie planowanego sposobu zagospodarowania terenu oraz charakterystyki zabudowy i zagospodarowania terenu, w tym przeznaczenia i gabarytów projektowanych obiektów budowlanych, przedstawione w formie opisowej i graficznej, c) określenie charakterystycznych parametrów technicznych inwestycji oraz dane charakteryzujące jej wpływ na środowisko. W ocenie Sądu w kontrolowanym postępowaniu organy prawidłowo przyjęły, że wniosek inwestora o ustalenie lokalizacji inwestycji celu publicznego spełniał wskazane wymogi, natomiast zgodnie z art. 53 ust. 4 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym zaskarżoną decyzję wydano po uzgodnieniu z Regionalnym Dyrektorem Ochrony Środowiska w odniesieniu do obszarów objętych ochroną na podstawie przepisów o ochronie przyrody i zarządcą drogi krajowej nr 75. Zdaniem Sądu zgromadzony w sprawie materiał dowodowy uprawniał organy do uznania, że planowana inwestycja nie wpłynie negatywnie na środowisko i nie wystąpią zagrożenia dla środowiska i zdrowia ludzi, a charakter inwestycji nie wpływa na walory krajobrazowe. Za niezasadne należało uznać zarzuty skargi, że w kontrolowanym postępowaniu nie zapewniono czynnego udziału stron oraz reprezentacji społecznej. Stosownie bowiem do art. 53 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym o wszczęciu postępowania w sprawie wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego oraz postanowieniach i decyzji kończącej postępowanie strony zawiadamia się w drodze obwieszczenia, a także w sposób zwyczajowo przyjęty w danej miejscowości. Inwestora oraz właścicieli i użytkowników wieczystych nieruchomości, na których będą lokalizowane inwestycje celu publicznego, zawiadamia się na piśmie. Skoro zaś zawiadomienie o wszczęciu postępowania, a następnie informacja o wydaniu decyzji przez organ I instancji umieszczone były zostało na stronie internetowej Urzędu Miejskiego w Czchowie, a także wywieszone na tablicach ogłoszeń Urzędu Miejskiego w Czchowie (były tam dostępne przez okres 14 dni), to zostały spełnione ustawowe wymogi informowania o toczącym się postępowaniu w przedmiocie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego oraz o wyniku takiego postępowania. Wyjaśnić trzeba też, że art. 53 ust. 2 wyłącza zastosowanie przepisu art. 31 § 4 kpa, a więc w postępowaniu o ustalenie lokalizacji inwestycji celu publicznego może zatem wziąć udział organizacja społeczna na prawach strony, lecz wyłącznie z własnej inicjatywy, jeśli jest zainteresowana udziałem w tym postępowaniu ze względu na swoje cele statutowe i gdy przemawia za tym interes społeczny. Prawidłowo również organy przyjęły, że teren objęty wnioskiem nie znajduje się w obszarze chronionym "Natura 2000", zaś nie zostały naruszone przepisy odnoszące się do Obszaru Chronionego Krajobrazu Wschodniego Pogórza Wiśnickiego, ponieważ stosownie do zapisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko (Dz. U. Nr 257, poz. 2573) dla inwestycji polegającej na budowie objętego wnioskiem kompleksu sportowego "Orlik 2012", nie jest wymagane sporządzenie raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Dlatego dla objętego wnioskiem przedsięwzięcia nie było wymagane przeprowadzenie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, o jakiej mowa w art. 59 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. Trafnie organ odwoławczy wskazał, że kwestie dotyczące spełnienia wymogów wynikających z rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie będą rozpatrywane w postępowaniu w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę. Dlatego zarzuty skargi odnoszące się do szczegółowego usytuowania planowanej inwestycji nie mogły skutkować uchyleniem zaskarżonej decyzji. W ocenie Sądu uzasadnienia decyzji organów administracyjnych obu instancji odnoszą się do całości zgromadzonego materiału dowodowego, wskazują ustalenia faktyczne, treść mających zastosowanie w sprawie przepisów prawnych oraz motywy podjętych przez organy rozstrzygnięć. Dlatego spełniają one wymogi z art. 107 § 3 kpa i nie można zgodzić się z zarzutem pełnomocnika skarżącej, że są one zbyt ogólnikowe i nie biorą pod uwagę ochrony interesów skarżącej. Wskazać trzeba, że organ I instancji przytoczył zarzuty podnoszone przez skarżącą i ustosunkował się do nich, zaś organ odwoławczy wyjaśnił powody, dla których zarzuty zawarte w odwołaniu nie spowodowały uchylenia decyzji pierwszoinstancyjnej. Zachowanie wymogów proceduralnych oraz prawidłowe zastosowanie przepisów prawa materialnego oznacza też, że w kontrolowanym postępowaniu wzięte zostały pod uwagę także interesy skarżącej. Skoro zaś organy nie stwierdziły sprzeczności wnioskowanej inwestycji z obowiązującymi przepisami, to w świetle art. 56 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, zobowiązane były do ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego zgodnie ze złożonym wnioskiem. Mając na uwadze powyższe, należało uznać, że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem i oddalić skargę na postawie art. 151 ppsa. Odnośnie orzeczenia w przedmiocie kosztów należy wskazać, że w przedmiotowej sprawie został ustanowiony dla skarżącej adwokat z urzędu. Wysokość wynagrodzenia takiego pełnomocnika wynosi 240 zł, co wynika z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. "c" rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.). Zgodnie z § 2 ust. 3 tego rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty za czynności adwokata z tytułu zastępstwa prawnego sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. W rezultacie należało zasądzić na rzecz ustanowionego w sprawie pełnomocnika z urzędu kwotę 292,80 zł, na którą złożyły się kwota wynagrodzenia (240 zł) powiększona o podatek od towarów i usług (52,80 zł).