II SA/Kr 686/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Łoboz (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 15 grudnia 2015 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia odrzucić skargę. M.B. pismem z dnia 13 maja 2016 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie m. in. skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 15 grudnia 2015 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wniosło o jej odrzucenie, bowiem została złożona od postanowienia wydanego przez Kolegium w l instancji. Zaskarżeniu do sądu administracyjnego podlega natomiast jedynie rozstrzygnięcie ostateczne, czyli wydane w postępowaniu drugoinstnancyjnym. Z uwagi na wyraźne wskazanie w skardze z dnia 13 maja 2016 r., że przedmiotem zaskarżenia są różne decyzje wydane przez organ, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 13 czerwca 2016 r. sprawy z poszczególnych skarg zostały rozłączone i zarejestrowane pod nowymi numerami porządkowymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Skarga podlega odrzuceniu: Podstawę odrzucenia skargi stanowi art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. póz. 718, dalej jako: ppsa), zgodnie z którym Sąd odrzuca skargę: jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego (pkt 1); wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia (pkt 2); gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi (pkt 3); jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona (pkt 4); jeżeli jedna ze stron nie ma zdolności sądowej albo jeżeli skarżący nie ma zdolności procesowej, a nie działa za niego przedstawiciel ustawowy albo jeżeli w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej stroną skarżącą zachodzą braki uniemożliwiające jej działanie (pkt 5); jeżeli interes prawny lub uprawnienie wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6, nie zostały naruszone 1 Sygn. akt II SA/Kr 686/16 stosownie do wymagań przepisu szczególnego (pkt 5a); jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne (pkt 6). Natomiast zgodnie z art. 52 § 1 P.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie chyba, że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Warunkiem dopuszczalności skargi jest wyczerpanie przez skarżącego przysługujących mu środków zaskarżenia w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie, (art. 52 § 2 P.p.s.a.). Stosownie z kolei do treści art. 127 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2016 r. póz. 23) - dalej k.p.a. od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze nie służy odwołanie, jednakże strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy; do wniosku tego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji. Na mocy natomiast art. 144 k.p.a., taki sam środek odwoławczy przysługuje stronie niezadowolonej z podjętego przez organ postanowienia. Z powołanych regulacji wynika zatem, że przedmiotem skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego może być orzeczenie organu administracji publicznej (decyzja, postanowienie) wydane po rozpoznaniu stosownego środka zaskarżenia (zażalenie, odwołanie, wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy) służącego w danym postępowaniu administracyjnym. Skarga na decyzję (postanowienie) wydaną w pierwszej instancji jest zaś niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie SKO w K. z dnia 15 grudnia 2615 r., mocą którego organ na podstawie art. 61 a k.p.a. odmówił wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji. Nie ulega wątpliwości, że zaskarżone postanowienie jest postanowieniem wydanym w pierwszej instancji, od którego służył stronie wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy (art. 127 § 3 w zw. z art. 144 kpa), a dopiero w dalszej kolejności skarga do sądu administracyjnego. Skarżąca została pouczona o możliwości, trybie i terminie złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Skarżąca skorzystała zresztą z tej 2 Sygn. akt II SA/Kr 686/16 możliwości, w wyniku czego Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wydało kolejną decyzję z 29 kwietnia 2016 r., znak: [...] odmawiające stwierdzenia nieważności zaskarżonego aktualnie postanowienia. Wobec powyższego skarga M.B. wniesiona na przedmiotowe postanowienie jest więc niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na mocy art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 i 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.