II SA/Kr 692/00

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu sprawy ze skargi Stanisława B. na decyzję Kierownika Urzędu ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych w W. z dnia 15 lutego 2000 r. (...) w przedmiocie pozbawienia uprawnień kombatanckich - skargę oddala. Kierownik Urzędu ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych wydał w dniu 29 grudnia 1999 r. decyzję (...), mocą której pozbawił uprawnień kombatanckich Stanisława B., zamieszkałego w T. 329. Uprawnienia te były przyznane przez ZBoWiD z tytułu służby w MO i walki o utrwalenie władzy ludowej od 23 lutego 1945 r. do 29 sierpnia 1946 r. W uzasadnieniu decyzji stwierdzono, że skoro uprawnienia kombatanckie zostały przyznane S. B. tylko z tego tytułu, to należało go ich pozbawić na podstawie art. 25 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego /Dz.U. 1997 nr 142 poz. 950 ze zm./. We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy S. B. stwierdził, że starając się o przyjęcie do ZBoWiD przedłożył też dokumenty dotyczące jego działalności w Batalionach Chłopskich w latach 1943-1945. Były to zeznania świadków i oświadczenie komendanta. S. B. zarzucił, że dokumenty te nie zostały wzięte pod uwagę przez Urząd. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Kierownik Urzędu ds. Kombatantów i Osób represjonowanych wydał w dniu 15 lutego 2000 r. decyzje (...), mocą której utrzymał w mocy swoją poprzednią decyzję. Powtórzono tu poprzednią argumentację i dodano, że działalność w Batalionach Chłopskich nie mogła mieć wpływu na wynik sprawy, a z dniem 31 grudnia 1998 r. minął ustawowy termin składania nowych wniosków o przyznanie uprawnień z tytułów określonych w art. 1-4 cyt. ustawy. Na powyższą decyzję S. B. skierował w dniu 17 marca 2000 r. skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego twierdząc, że termin wskazany w decyzji II instancji go nie dotyczy, gdyż całą dokumentację dotyczącą swojej działalności w Batalionach Chłopskich złożył, w ZBoWiD, ubiegając się po raz pierwszy o uprawnienia kombatanckie. Dokumentację tę należało rozpoznać i dlatego skarżący zarzuca Urzędowi naruszenie art. 7, art. 77 i art. 107 par. 3 Kpa. W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie, podtrzymując poprzednią argumentację. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z kategorycznym przepisem art. 25 ust. 2 pkt 2 cyt. ustawy o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego, osoby które na mocy dotychczasowych przepisów uzyskały uprawnienie kombatanckie wyłącznie z tytułu działalności w latach 1944-1956 w charakterze "uczestników walk o ustanowienie i utrwalenie władzy ludowej", zostają pozbawione tych uprawnień. Do takich osób należy niewątpliwie pan Stanisław B. Jak bowiem wskazuje materiał dowodowy, zgromadzony w analizowanej tu sprawie, uprawniony służył w MO i w ramach tej służby walczył o utrwalenie władzy ludowej. S. B. jest zatem osobą, której dotyczy dyspozycja cyt. przepisu art. 25 ust. ustawy. Podnoszone przez skarżącego argumenty dotyczące jego działalności w Batalionach Chłopskich nie mogły być wzięte pod uwagę w analizowanej tu sprawie. Dokumenty dotyczące tego okresu życia S. B. zostały bowiem złożone w ZBoWiD i dołączone do wniosku o przyznanie uprawnień kombatanckich. Skoro uprawnienia te przyznano skarżącemu nie z tego, a z innego tytułu, dokumenty te nie mają znaczenia dla decyzji o pozbawieniu uprawnień. Upływ ustawowego terminu, o którym mowa w zaskarżonej decyzji stoi natomiast na przeszkodzie dla ubiegania się przez skarżącego o uprawnienia z drugiego ewentualnego tytułu, jakim jest jego uczestnictwo w Batalionach Chłopskich. W opisanej sytuacji, skoro zaskarżona decyzja nie narusza prawa, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./.