II SA/Kr 692/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Nawara-Dubiel (spr.) Sędziowie: WSA Mariusz Kotulski WSA Waldemar Michaldo Protokolant: Anna Balicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 października 2013 r. sprawy ze skargi A. S.A. w K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 6 marca 2013 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy skargę oddala. Decyzją z dnia 16 listopada 2012 r. nr [....] Prezydent Miasta K. , po rozpatrzeniu wniosku inwestora A.B. , ustalił warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na przebudowie parterowego budynku gospodarczego z garażem (oficyna tylna i część boczna) bez zmiany gabarytów poziomych i pionowych na jednorodzinny dom mieszkalny parterowy z wykorzystanym poddaszem i tarasem ziemnym na dz. nr [....] obr. [....] przy ul. [....] w K. Jako podstawę prawną decyzji powołano art. 59 ust. 1, art. 61 w zw. z art. 60 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2012 r. Nr 647), § 1 - 9 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalenia wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. Nr 164, poz. 1588), § 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie oznaczeń i nazewnictwa stosowanych w decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego oraz w decyzji o warunkach zabudowy (Dz. U. Nr 164 poz. 1589) oraz art. 104 i art. 105 k.p.a. W uzasadnieniu decyzji organ wyjaśnił, iż teren inwestycji nie jest objęty ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, wobec czego przeprowadzono postępowanie na zasadach i trybie art. 59 i następne ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (dalej określanej jako "ustawa"). W toku postępowania uzyskano opinie właściwych organów i uzgodnienie Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w K. Na podstawie art. 53 ust. 4 w zw. z art. 64 ust. 1 ustawy projekt decyzji przesłano też do uzgodnienia Regionalnemu Dyrektorowi Zarządu Gospodarki Wodnej w K. Z uwagi na niezajęcie przez ten organ stanowiska w przewidzianym prawem terminie 2 tygodni, uzgodnienie z nim uznano za dokonane. Następnie organ I instancji stwierdził, iż przeprowadzono analizę urbanistyczno - architektoniczną, w oparciu o którą stwierdzono, że zostały spełnione łącznie przesłanki wydania decyzji o warunkach zabudowy określone w art. 61 ust. 1 ustawy. W związku z powyższym osoba uprawniona, wpisana na listę izby samorządu zawodowego architektów, przygotowała projekt decyzji ustalającej warunki zabudowy dla wyżej opisanej inwestycji. Strony postępowania nie wniosły żadnych uwag ani zastrzeżeń. Do przedmiotowej decyzji zostały dołączone, stanowiące jej integralną część: załącznik nr 1 - warunki zabudowy, załącznik nr 2 - część graficzna warunków zabudowy, załącznik nr 3 - część tekstowa wyników analizy urbanistyczno - architektonicznej, załącznik nr 4 - część graficzna wyników analizy urbanistyczno - architektonicznej. Odwołanie od decyzji organu I instancji wniosła spółka akcyjna [....] S.A. w K. , wnosząc o uchylenie kwestionowanej decyzji w całości i zarzucając jej - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych w samej jej komparycji poprzez określenie, że decyzja dotyczy inwestycji realizowanej na nieruchomości stanowiącej dz. nr [....] przy ul. [....] w K. - podczas gdy z załącznika graficznego do decyzji i innych dokumentów wynika, że inwestycja jest planowana na dz. nr nr [....] ; - naruszenie przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalenia wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego poprzez ich niewłaściwe zastosowanie, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. w szczególności § 7 i 8 rozporządzenia poprzez brak precyzyjnego i konkretnego określenia w zał. nr 1 do decyzji wysokości górnej krawędzi elewacji frontowej, jej gzymsu lub attyki oraz geometrii dachu. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie w K. decyzją z dnia 6 marca 2013 r., znak [....] na podstawie art. 59 ust. 1, art. 56 w związku z art. 64 ust. 1, art. 61 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, § 1 - 9 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalenia wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymało zaskarżoną decyzję organu I instancji w mocy. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia Kolegium powołało się na art. 6 ust. 2 pkt 1 i art. 59 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Zdaniem Kolegium analiza sporządzona dla potrzeb niniejszej sprawy odpowiada wymogom obowiązującego prawa, a wydana na jej podstawie decyzja zasadnie wskazuje na możliwość ustalenia warunków zabudowy. Analiza ta sporządzona została zgodnie z zasadami wynikającymi z rozporządzenia. Zawiera część graficzną - mapę ewidencyjną, na której zakreślono granice obszaru analizowanego, granice terenu objętego wnioskiem. W części tekstowej omawianego dokumentu zostało ogólnie opisane zarówno zagospodarowanie terenu w obszarze objętym analizą, charakter obszaru, jak i sposób kształtowania się zabudowy oraz cechy tej zabudowy. Ze sporządzonej analizy wynika, że działka objęta wnioskiem położona jest w obszarze śródmiejskim, w granicach [....] w dzielnicy [....] , w kwartale wyznaczonym ulicami: [....],[....],[....],[....] . Teren usytuowany jest na obszarze uznanym przez Prezydenta Miasta K. za pomnik historii [....] . W obszarze analizowanym, wyznaczonym zgodnie z przepisem § 3 rozporządzenia, znajdują się działki sąsiednie, dostępne z tej samej drogi publicznej, które pozwalają na określenie wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu. Są to m.in. działki nr [....] i [....] obr. [....] . Następnie w analizie dokonano omówienia funkcji istniejącej zabudowy w obszarze analizowanym podając, że jest on zainwestowany zabudową mieszkaniową - głównie wielorodzinną, lecz występują też części oficyn pozostające w ciągu zabudowy w granicy z innymi budynkami o przeznaczeniu mieszkalnym jednorodzinnym oraz zabudową usługową. Bezpośrednie otoczenie przedmiotowej inwestycji stanowią budynki mieszkalne wielorodzinne oraz usługowe, w większości z oficynami, które pełnią funkcje usługowe, mieszkalne lub pomocnicze np. garaże, magazyny. Mając powyższe na względzie Kolegium uznało, że wywiedzione w oparciu o dokument analizy stwierdzenie decyzji co do kontynuacji przez nową inwestycję funkcji istniejącej w obszarze analizowanym zasługuje na uwzględnienie, jako że znajduje potwierdzenie w zgromadzonym materiale dowodowym. Kolegium przyjęło za prawidłowe także zapisy decyzji, tożsame z ustaleniami analizy w tym zakresie, dotyczące poszczególnych parametrów i wskaźników przyszłej zabudowy. Jakkolwiek ustalenia w tym zakresie sprowadzają się do wskazania, że linia zabudowy, wskaźnik powierzchni nowej zabudowy w stosunku do powierzchni działki, szerokość elewacji frontowej, wysokość górnej krawędzi elewacji frontowej, jej gzymsu lub attyki, a także geometria dachu nie ulegają zmianie, brak jest podstaw prawnych do twierdzenia o niewłaściwym zastosowaniu przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26.08.2003 r. Decydujące znaczenie przy ocenie tych ustaleń ma bowiem zakres projektowanej inwestycji. Obejmuje ona przebudowę, która ma dotyczyć istniejącego na działce nr [....] obr. [....] parterowego budynku gospodarczego z garażem (oficyna tylna i część boczna) bez zmiany gabarytów poziomych i pionowych na jednorodzinny dom mieszkalny parterowy z wykorzystanym poddaszem i tarasem ziemnym. Zatem Kolegium uznało, że w istocie przebudowa budynku dotyczy terenu aktualnie już trwale zagospodarowanego. Konsekwencją powyższego jest stwierdzenie zasadności ograniczenia zakresu ustaleń dokumentu analizy - w jej części dotyczącej wyznaczenia parametrów dla nowej inwestycji - do wskazania na konieczność utrzymania na wnioskowanym terenie istniejącej linii zabudowy, istniejącej wysokości wskaźnika wielkości powierzchni zabudowy w stosunku do powierzchni terenu, istniejącej szerokości elewacji frontowej, istniejącego poziomu górnych krawędzi elewacji frontowych oraz geometrii dachu. Skoro bowiem projektowane zamierzenie nie zmienia istniejących już na terenie inwestycji poszczególnych wskaźników wyznaczonych gabarytami aktualnie istniejącego obiektu budowlanego, brak jest podstaw prawnych - jak chce tego odwołujący się - do przeprowadzania szczegółowej analizy charakteru zabudowy istniejącej na terenie inwestycji oraz ustalania w jednostkach miary tych wskaźników dla nowej inwestycji. Zważyć też należy, że wskazanie w decyzji, że parametry zabudowy już zrealizowanej na terenie inwestycji nie ulegają zmianie wskutek przeprowadzenia wnioskowanej inwestycji również stanowi ustalenie jednoznaczne i konkretne, niezależne od mogących zmieniać się warunków otoczenia, a co ważne nie pozostawia wątpliwości co do treści rozstrzygnięcia, a także praw i obowiązków wynikających z decyzji. W przypadku sporządzenia przez biegłego urbanistę analizy architektoniczno - urbanistycznej, która nie budzi wątpliwości z prawnego punktu widzenia, Kolegium nie ma podstaw, aby kwestionować jej merytoryczną treść. Ponieważ badana analiza sporządzona dla potrzeb tej sprawy stanowi w ocenie Kolegium kompletny i wiarygodny materiał dowodowy, należy uznać, że twierdzenia w niej zawarte zasługują na wiarę i mogą stanowić podstawę dla ustalania warunków zabudowy. W związku powyższym stwierdzić należy, że organ I instancji słusznie wskazał, iż istnieją podstawy, żeby w niniejszej sprawie wydać decyzję o warunkach zabudowy. Planowane zamierzenie istotnie bowiem nie narusza istniejącego w obszarze analizowanym ładu przestrzennego i stanowi kontynuację funkcji, cech i parametrów zabudowy tam istniejącej. Spełnione są również pozostałe warunki zawarte w przepisie art. 61 ust. 1 ustawy. W odniesieniu zaś do zarzutu odwołania dotyczącego istnienia rozbieżności pomiędzy samą decyzją ustalającą warunki zabudowy a oznaczeniem działek w załącznikach graficznych do niej Kolegium wskazuje, że badanie akt sprawy nie potwierdziło zasadności tego zastrzeżenia. Z analizy załączników graficznych do decyzji wykonanych na aktualnych mapach, jak też innych załączonych do akt dokumentów jasno wynika, że teren inwestycji obejmuje istniejącą działkę nr [....] . Jakkolwiek do odwołania został załączony wykaz zmian gruntowych i mapa uzupełniająca regulacji stanu prawnego dla dz. nr [....] , zgodnie z którymi dz. nr [....] ulega podziałowi na dz. nr nr [....] , tym niemniej nie został przedłożony dokument, który zatwierdzałby owe zmiany. Zresztą, nawet gdyby podział dz. nr [....] został zatwierdzony stosownym aktem nie ulega wątpliwości, że terenem inwestycji jest cała działka nr [....] , która w sytuacji podziału - w świetle materiałów załączonych do odwołania - byłaby tożsama z nowoutworzonymi dz. nr nr [....] . Zatem również i w takiej sytuacji sygnalizowana przez odwołującą się kwestia posługiwania się w akcie administracyjnym oznaczeniami działek sprzed podziału nie zaburzyłaby jego transparentności i pozostawałaby bez wpływu na prawidłowość podjętego w sprawie rozstrzygnięcia. Powyższą decyzję zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie spółka akcyjna [....] S.A. w K. , zarzucając jej: 1. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych w komparycji decyzji organu l instancji, który stał się udziałem także organu odwoławczego, poprzez określenie, iż decyzja ma dotyczyć inwestycji realizowanej na nieruchomości stanowiącej dz. ew. nr [....] obr. [....] przy ul. [....] w K. - podczas kiedy z złącznika graficznego do decyzji oraz z innych dokumentów wynika, że planowana jest na działkach ew. nr nr [....] . 2. naruszenie przepisów prawa materialnego - rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, poprzez ich niewłaściwe zastosowanie, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. w szczególności § 7 i 8 rozporządzenia, poprzez brak precyzyjnego i konkretnego określenia w załączniku nr 1 do decyzji l instancji wysokości górnej krawędzi elewacji frontowej, jej gzymsu lub attyki oraz geometrii dachu. Na podstawie tych zarzutów strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonych decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi l instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu skargi wskazano, że organ l instancji, co umknęło Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu, orzekł o ustaleniu warunków zabudowy terenu, mimo, iż nie zachodziły przesłanki do wydania takiej decyzji w związku z treścią art. 61 ust. 1 pkt. 1-3 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, co miało istotny wpływ na wynik sprawy. Ustawa przewiduje łączny obowiązek spełnienia wszystkich przesłanek opisanych w art. 61 ust. 1 jako warunku do pozytywnego wydania decyzji o warunkach zabudowy. W niniejszej sprawie - w ocenie skarżącego - nie zostały spełnione wszystkie te przesłanki. Decyzja nr [....] Prezydenta Miasta K. o ustaleniu warunków zabudowy ma dotyczyć inwestycji pn.: "Przebudowa parterowego budynku gospodarczego z garażem (oficyna tylna i część bocznej) bez zmiany gabarytów poziomych i pionowych na jednorodzinny dom mieszkalny parterowy z wykorzystanym poddaszem i tarasem ziemnym na dz. nr [....] obr. [....] przy ul. [....] w K". W taki też sposób obszar inwestycji jest wyrysowany na graficznym załączniku nr 2 mapie z dnia 16 lipca 2012 r. Nie można zgodzić się z takim opisem inwestycji, ponieważ zgodnie z rzeczywistością nie jest ona obecnie zlokalizowana na działce [....] obr. [....] - lecz na działkach nr nr [....] - stanowiących odpowiednio własność: spółki [....] S.A., K.L. oraz A.N. Wnioskodawca A.N. prowadzi postępowanie o zasiedzenie przed Sądem Rejonowym dla Krakowa Śródmieścia - Wydział l Cywilny - sygn. akt l Ns 297/09/S. W związku z powyższym przedmiotowa decyzja w sposób niewłaściwy opisuje obszar, dla jakiego miałyby być wydawane warunki zabudowy. Organ odwoławczy w decyzji utrzymującej w mocy decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia 16 listopada 2012 r. nie zbadał w sposób wystarczająco precyzyjny aktualnego stanu faktycznego, czego konsekwencją było niedostrzeżenie braku tożsamości oznaczeń działek wyszczególnionych na opisie inwestycji. Nie można zgodzić się ponadto ze stwierdzeniem, iż niewłaściwe oznaczenie działek nie zburzyłoby transparentności aktu administracyjnego. W opinii skarżącego dokładne określenie działek wraz z ich prawidłową powierzchnią i oznaczeniem ewidencyjnym ma podstawowe znaczenie dla jej istnienia w obrocie administracyjnoprawnym. Ponadto wyznaczając wysokości górnej krawędzi elewacji frontowej, jej gzymsu lub attyki oraz geometrii dachu należy zrobić to w sposób konkretny i precyzyjny. Decyzja administracyjna z istoty swej powinna być tak sformułowana, by nie pozostawiała wątpliwości co do treści rozstrzygnięcia a także praw lub obowiązków z niej wynikających. W niniejszej sprawie organ l instancji w ogóle nie określił wysokości górnej krawędzi elewacji frontowej jej gzymsu lub attyki - załącznik nr 1 - ust. 1 pkt 1 ppkt d - ograniczając się w tym zakresie do stwierdzenia, że nie ulegnie ona zmianie. Podobnie w sposób niewłaściwy i niekonkretny określono wysokość kalenicy budynku - właściwie jej w ogóle nie określając, a jedynie podnosząc, iż nie ulegnie ona zmianie. Zdaniem skarżącego tego typu parametry muszą być w decyzji określone w sposób konkretny i jasny, a nie tak jak to czyni organ l instancji w załączniku nr 1 do decyzji z dnia 16 listopada 2012 r. Dodatkowo podniesiono, iż organ odwoławczy, mimo wyraźnie sformułowanych zarzutów w odwołaniu nie podjął nawet prób zweryfikowania sporządzonej przez biegłego urbanistę analizy architektoniczno-urbanistycznej. Sygnalizacja przez skarżącego błędów w powyższej analizie powinna zobligować organ odwoławczy do gruntownej jej kontroli. W niniejszej sprawie do tejże kontroli nie doszło nawet w najmniejszym stopniu. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wniosło o jej oddalenie i w całości podtrzymało stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) stanowi, iż sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną lub postanowienie z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Zgodnie z treścią art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) - dalej określanej jako "p.p.s.a." - sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 p.p.s.a.). Dokonawszy w niniejszej sprawie kontroli zaskarżonej decyzji pod kątem tak określonych kryteriów, Wojewódzki Sąd Administracyjny doszedł do wniosku, że jest ona prawidłowa, a zarzuty skargi nie mogą odnieść skutku. Wbrew stanowisku skarżącego Samorządowe Kolegium Odwoławcze przeprowadziło postępowanie odwoławcze w pełnym zakresie, w tym również szczegółowo rozważyło zarzuty podniesione w odwołaniu. Prawidłowo oceniło decyzję I instancji i słusznie utrzymało ją w mocy, uznając zarzuty odwołania za nieuzasadnione. Odnosząc się do zarzutów podniesionych w skardze należy w pierwszej kolejności wskazać na funkcję decyzji o ustaleniu warunków zabudowy. Zgodnie z art. 59 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym zmiana zagospodarowania terenu w przypadku braku planu miejscowego, polegająca na budowie obiektu budowlanego lub wykonaniu innych robót budowlanych, a także zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, z zastrzeżeniem art. 50 ust. 1 i art. 86, wymaga ustalenia, w drodze decyzji, warunków zabudowy. Zgodnie z art. 32 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r. Nr 243 poz. 1623 ze zm.) pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto złożył wniosek w tej sprawie w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. W myśl art. 35 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu. Z przepisów tych wynika, że decyzja ustalającej warunki zabudowy jako pierwszy etap procesu inwestycyjnego w sytuacji braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego ma w sposób ogólny określić parametry nowej zabudowy - w taki sposób, aby planowana zabudowa zapewniła istnienie ładu przestrzennego na danym terenie. O ile bowiem w pozwoleniu na budowę chodzi o ustalenie konkretnych rozwiązań technicznych, w szczególności zaś o zgodność planowanych robót budowlanych z przepisami techniczno - budowlanymi, to na etapie ustalania warunków zabudowy analizuje się dopuszczalność danego obiektu w kontekście już istniejącej na danym terenie zabudowy z punktu widzenia zarówno gabarytów, jak i funkcji planowanej zabudowy. Należy przy tym cały czas pamiętać o ogólnej dyrektywie wynikającej z art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, nakazującej by w sprawach przeznaczania terenów na określone cele oraz ustalania zasad ich zagospodarowania i zabudowy przyjmować ład przestrzenny i zrównoważony rozwój za podstawę tych działań. Z wniosku o ustalenie warunków zabudowy, który zainicjował przedmiotowe postępowanie administracyjne i który jest wiążący dla organu orzekającego o ustaleniu warunków zabudowy wynika, że planowana inwestycja nie będzie obejmować zmiany gabarytów poziomych i pionowych. W załączniku nr 3 do decyzji I instancji wskazano, że zakres inwestycji obejmuje zmianę sposobu użytkowania oraz przebudowę - bez zmiany parametrów istniejącego obiektu - oraz budowę tarasu ziemnego. Oznacza to, że takie wskaźniki zabudowy jak linia zabudowy, wielkości powierzchni zabudowy w stosunku do powierzchni działki albo terenu, szerokości elewacji frontowej, wysokości górnej krawędzi elewacji frontowej, jej gzymsu lub attyki i geometria dachu nie zmienią się. Skoro zmianie ulegnie jedynie funkcja obiektu, to słusznie w analizie urbanistyczno - architektonicznej (załącznik 3 do decyzji I instancji) poddano ocenie wyłącznie funkcję zabudowy. Fakt, że po przebudowie objęty wnioskiem obiekt będzie miał te same wymiary zewnętrzne, co obiekt istniejący obecnie zwalnia organ prowadzący postępowanie z oceny, czy takie parametry stanowią kontynuację istniejącej zabudowy i czy zapewniają istnienie ładu przestrzennego. Wbrew zarzutom skargi nie stanowi uchybienia użycie w załączniku nr 1 do decyzji I instancji (warunki zabudowy) sformułowanie, iż linia zabudowy, wielkości powierzchni zabudowy w stosunku do powierzchni działki albo terenu, szerokości elewacji frontowej, wysokości górnej krawędzi elewacji frontowej, jej gzymsu lub attyki i geometria dachu nie ulegną zmianie. Takie określenie jest wystarczająco konkretne i jednoznaczne i z pewnością nie będzie budziło wątpliwości na etapie udzielania pozwolenia na budowę. Jak już wcześniej wskazano funkcja decyzji o warunkach zabudowy sprowadza się do zakreślenia pewnych ram postępowania na dalszych etapach procesu budowlanego - do ustalenia w sposób ogólny (i wiążący dla innych organów administracji orzekających w procesie budowlanym) gabarytów i funkcji mającego powstać obiektu. W niniejszej sprawie organ administracji architektoniczno - budowlanej oceniając projekt budowlany z pewnością będzie w stanie ocenić, czy przewiduje on obiekt o tych samych, czy też o innych parametrach niż obiekt istniejący na działce obecnie. Skarżący zarzuca, iż takie "niekonkretne" jego zdaniem określenie parametrów planowanej inwestycji narusza przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Zarówno w tytule tego rozporządzenia, jak i w jego przepisach mowa jest jednak o "nowej zabudowie". W szczególności w myśl § 3 ust. 1 rozporządzenia "w celu ustalenia wymagań dla nowej zabudowy i zagospodarowania terenu właściwy organ wyznacza wokół działki budowlanej, której dotyczy wniosek o ustalenie warunków zabudowy, obszar analizowany i przeprowadza na nim analizę funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu w zakresie warunków, o których mowa w art. 61 ust. 1-5 ustawy". W niniejszej sprawie nie mamy jednak do czynienia z "nową zabudową", lecz jedynie z przebudową już istniejącego obiektu. W przypadku nowej zabudowy konkretne określenie jej parametrów jest konieczne, bowiem stanowi podstawę do sporządzenia, a później do zatwierdzenia przez organ administracji projektu budowlanego. W niniejszej sprawie taka konieczność nie zachodzi. Zatwierdzony zostanie bowiem jedynie taki projekt budowlany, w którym parametry istniejącego budynku nie ulegną zmianie. Należy więc zgodzić się z organem odwoławczym iż użyte w załączniku do decyzji sformułowanie, że parametry zabudowy "nie ulegną zmianie" stanowi ustalenie jednoznaczne i konkretne, niezależne od mogących zmieniać się warunków otoczenia i nie pozostawia wątpliwości co do treści rozstrzygnięcia, a także praw i obowiązków wynikających z decyzji. Przechodząc do drugiego z podniesionych w skardze zarzutów dotyczących oznaczenia nieruchomości objętych decyzją należy uznać je za bezzasadne. Skarżący twierdzi, iż działka nr [....] nie istnieje, bowiem podzieliła się na działki nr nr [....] . Na dowód powyższego do odwołania dołączono "Mapę uzupełniającą regulacji stanu prawnego (rozdzielenia ciał hipotecznych) dla dz. nr [....] obręb [....] jedn. ewid. [....] m. K". Mapa ta została sporządzona przez uprawnionego geodetę "wg polecenia Sądu sygn. I Ns 298/09/S. Jak twierdzi skarżący postępowanie o tej sygnaturze dotyczy wniosku A.N. o zasiedzenie. Zdaniem skarżącego zaskarżona decyzja w sposób niewłaściwy opisuje obszar, dla jakiego miałyby być wydawane warunki zabudowy. Odnosząc się do tego zarzutu należy zgodzić się z organem II instancji, iż skarżący nie przedłożył dokumentu, który zatwierdzałby opisany wyżej podział. Nie można więc stwierdzić, że w dacie wydawania decyzji działka nr [....] już nie istniała. Ponadto nawet gdyby taki podział w przyszłości nastąpił, to i tak nie będzie wątpliwości co do zakresu decyzji i usytuowania objętej tą decyzją inwestycji. Nie można więc zgodzić się z zarzutem, iż decyzja niewłaściwie opisuje obszar, do którego się odnosi. Rację ma więc Samorządowe Kolegium Odwoławcze, iż kwestia posługiwania się w akcie administracyjnym oznaczeniami działek sprzed podziału nie zaburzyłaby jego transparentności i pozostawałaby bez wpływu na prawidłowość podjętego w sprawie rozstrzygnięcia. Jak wynika z powyższego zarzuty skargi okazały się bezzasadne. Sąd dokonał również kontroli zaskarżonej decyzji w pozostałym zakresie, nieobjętym zarzutami skargi i nie stwierdził podstaw do jej uchylenia. Treść analizy urbanistyczno - architektonicznej nie budzi zastrzeżeń. Przed wydaniem decyzji ustalającej warunki zabudowy uzyskano stosowne uzgodnienia. Postępowanie było prowadzone zgodnie z wymogami kodeksu postępowania administracyjnego, a wydana decyzja zawiera rozstrzygnięcie we wszystkich określonych przepisami kwestiach oraz zawiera załączniki wymagane przez § 9 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalenia wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Wobec powyższego skarga wniesiona w niniejszej sprawie podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a.