II SA/Kr 695/11

PostanowienieWSA w Krakowie2011-11-16

Skład orzekający: Krystyna Daniel, Jacek Bursa, Andrzej Niecikowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie skargi na postanowienie o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania jest dopuszczalne i skutkuje umorzeniem postępowania sądowego?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne, gdyż nie zmierza do obejścia prawa ani nie powoduje utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności. W związku z tym, na podstawie art. 60 i art. 161 §1 pkt 1 p.p.s.a., postępowanie sądowe należy umorzyć, a uiszczony wpis zwrócić skarżącej.
Stan faktyczny
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wydał decyzję nakazującą A.S.-O. zamurowanie otworu okiennego w określonym terminie. Pełnomocnicy reprezentujący A.S.-O. nie zdołali w terminie wnieść odwołania, co skutkowało postanowieniem Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego o stwierdzeniu uchybienia terminu. Skarżąca, reprezentowana przez adwokata, wniosła skargę na to postanowienie, a następnie cofnęła ją, informując o wykonaniu nakazu z decyzji.
Rozstrzygnięcie
Umorzyć postępowanie sądowe; zwrócić skarżącej uiszczony wpis w wysokości 100 zł.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Daniel (spr.) Sędziowie: WSA Jacek Bursa NSA Andrzej Niecikowski Protokolant: Anna Balicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 listopada 2011 r. sprawy ze skargi A. S. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 10 lutego 2011 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu postanawia: I. umorzyć postępowanie sądowe; II. zwrócić skarżącej A. S. uiszczony wpis w wysokości 100 (sto) złotych. U Z A S A D N I E N I E N I E Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. decyzją z [...] sierpnia 2007 r. nakazał A.S.-O. w celu doprowadzenia wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem zamurować lub wypełnić luksferami, cegłą szklaną lub innym materiałem przepuszczającym światło o wymaganej klasie odporności ogniowej otwór okienny znajdujący się w ścianie budynku na działce nr 1 w W. w zbliżeniu do granicy działki sąsiedniej 2 w terminie 3 miesięcy od daty, gdy decyzja stanie się ostateczna. Pismem z 27 września 2007 r. T.B. , działając w imieniu A.S.-O. wniósł odwołanie od ww. decyzji wskazując, że "w związku z nie otrzymaniem (...) przedmiotowej decyzji, która została przesłana na adres byłego zarządcy przedmiotowej nieruchomości, uprzejmie prosi o uwzględnienie odwołania". W odpowiedzi na wezwanie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. , T.B. wykazując swoje umocowanie przedłożył wraz z pismem z 14 lipca 2009 r. "umowę o sprawowanie zarządzenia i administracji nieruchomości stanowiącymi własność Pani A.S.-O. " z 25 sierpnia 2007 r. W odpowiedzi na kolejne wezwanie organu II instancji, adw. Ł.Z. działający w imieniu A.S.-O. wskazał, że przyczyna uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji PINB w W. z [...] sierpnia 2007r. ustała 21 września 2007r. Pełnomocnik wskazał, że w postępowaniu przed organem I instancji odwołująca się była reprezentowana przez A.B. na podstawie umowy zlecenia prowadzenia zarządu i administracji nieruchomościami z 16 października 2000 r., która obejmowała uprawnienie do reprezentowania mocodawczyni przed organami administracji. W dniu 26 lipca 2007 r. A.B. odebrał oświadczenie woli A.S.-O. z którego wynikała utrata umocowania do reprezentacji ze skutkiem natychmiastowym. Zaskarżona decyzja organu I instancji została doręczona wyżej wymienionemu 30 sierpnia 2007 r., a zatem w czasie, gdy nie posiadał on już uprawnienia do reprezentacji. W dniu 6 września 2007 r. pełnomocnik Ł.Z. został zawiadomiony za pomocą poczty internetowej przez A.B. o swoim odwołaniu. Umowa, na mocy której T.B. był umocowany do reprezentowania A.S.-O. weszła w życie 1 września 2007 r., co jednak nie oznaczało jednoczesnego przekazania całej dokumentacji dotyczącej nieruchomości nowemu zarządcy i administratorowi przedmiotowej nieruchomości. Decyzja organu I instancji wraz z innymi dokumentami została przedłożona T.B. dopiero 21 września 2007 r., który konkludował, że ani A.S.-O. , ani reprezentujący ją obecnie pełnomocnicy nie ponoszą winy w niezachowaniu terminu. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. postanowieniem z [...] lutego 2011 r. znak: [...], na podstawie art. 123 oraz art. 59 § 2 kpa, odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od wyżej opisanej decyzji. W uzasadnieniu organ odwoławczy podał, że w piśmie z 27 września 2007 r. słowa "w związku z nie otrzymaniem do dnia dzisiejszego przedmiotowej decyzji, która została przesłana na adres byłego Zarządcy przedmiotowej nieruchomości, uprzejmie proszę o uwzględnienie odwołania" stanowiły w istocie wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Wniosek ten nie zasługuje na uwzględnienie. A.B. odebrał oświadczenie woli od A.S.-O. , zgodnie z którego treścią stracił umocowanie do reprezentacji ze skutkiem natychmiastowym 26 lipca 2007r. W dniu 27 czerwca 2007r. A.S.-O. udzieliła pełnomocnictwa w formie aktu notarialnego adw. Ł.Z. . Obejmuje ono w szczególności umocowanie do załatwiania wszelkich spraw związanych z administracją i zarządem budynkami położonymi w W. , m. in. także przedmiotowym budynkiem przy ul. [...] w W. Organ wskazał, że zarządca i administratorem ww. nieruchomości jest T.B. , który działa obecnie w postępowaniu w oparciu o umowę z 25 sierpnia 2007r. o sprawowanie zarządzania i administracji nieruchomościami stanowiącymi własność A.S.-O. (z mocą obowiązującą od dnia 1 września 2007r.). Organ wskazał, odwołując się do poglądów doktryny, że przepisy dotyczące pełnomocnictwa w postępowaniu administracyjnym nie regulują w sposób wyczerpujący wszystkich problemów wiążących się z tą instytucją. Dlatego konieczne jest sięganie pomocniczo do przepisów kodeksu cywilnego i kodeksu postępowania cywilnego. Organ podał, że ani A.B. , mając świadomość, toczącego się postępowania administracyjnego dotyczącego przedmiotowej nieruchomości oraz rychłego wydania rozstrzygnięcia (zawiadomienie PINB w W. z 6 sierpnia 2007r.) ani adw. Ł.Z. , nie zawiadomili niezwłocznie PINB w W. o wypowiedzeniu pełnomocnictwa przez A.S.-O. , A.B. . A.B. uczynił to dopiero pismem z 5 września 2007 r. W związku z powyższymi faktami, dokonane wypowiedzenie odniosło skutek prawny w stosunku do PINB w W. dopiero z dniem 5 września 2007r., a więc już po wydaniu i doręczeniu (w dniu 30 sierpnia 2007r.) przedmiotowej decyzji. Wobec powyższego – w ocenie organu odwoławczego – zarzut, że przedmiotowa decyzja została doręczona osobie pozbawionej uprawnienia do reprezentacji strony, nie znajduje odzwierciedlenia w obowiązującym stanie prawnym. Nadto wskazał, że na gruncie art. 58 kpa, aby wniosek o przywrócenie terminu odniósł pozytywny skutek, koniecznym jest uprawdopodobnienie przez wnoszącego prośbę, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. W prośbie o przywrócenie terminu powinien wykazać, że mimo całej staranności nie udało mu się zachować terminu. Co więcej, jak wskazuje się w orzecznictwie sądów administracyjnych, uprawdopodobnienie przyczyny spóźnienia zastępuje formalny dowód, lecz nie jest równoznaczne z gołosłownym podaniem przez wnioskodawcę przyczyny niezachowania terminu, chyba, że przyczyna ta jest powszechnie znana. A.S.-O. jest reprezentowana przez dwóch pełnomocników, którzy powinni przejawiać szczególne zainteresowanie sprawami nieruchomości oddanych im w zarząd, z racji tego, iż sprawują funkcje wymagające wysokich kwalifikacji merytorycznych. Wskazał, że T.B. jest rzeczoznawcą majątkowym, zarządcą nieruchomości i pośrednikiem w obrocie nieruchomościami, a Ł.Z. – adwokatem. Zdaniem organu II instancji, obydwoje mieli wystarczającą ilość czasu, aby zebrać pełną dokumentację dotyczącą przedmiotowej nieruchomości. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku zachowania terminu do dokonania czynności procesowej można mówić wówczas, gdy dopełnienie obowiązku było niemożliwe z powodu przeszkody niedającej się przezwyciężyć, w tej sytuacji nie może być o takiej przeszkodzie mowy. Organ podkreślił ponadto, że wskazany termin rzekomego przekazania dokumentacji tj. 21 września 2007r. nie został w żaden sposób uprawdopodobniony. Postanowieniem z tej samej daty, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. , na podstawie art. 134 w zw. z art. 123 kpa stwierdził, że odwołanie zostało wniesione z uchybieniem terminu. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że decyzja PINB w W. z [...] sierpnia 2007 r. została odebrana przez A.B. - pełnomocnika A.S.-O. w dniu 30 sierpnia 2007r. Następnie 27 września 2009r. odwołanie wniósł T.B. , tytułując się nowym zarządcą przedmiotowej nieruchomości. Zgodnie z art. 129 § 2 kpa termin do wniesienia odwołania od decyzji upływa z 14 dniem od daty jej doręczenia. W świetle powyższego oraz z uwagi na brak uwzględnienia przez organ wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, organ uznał, iż odwołanie zostało wniesione z uchybieniem 14-dniowego terminu do jego złożenia, gdyż jego koniec nastąpił zgodnie z art. 57 kpa z upływem dnia 13 września 2007r. Skargę na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania wniosła A.S.-O. reprezentowana przez adw. Ł.Z. . Zaskarżonemu postanowieniu pełnomocnik zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, poprzez przyjęcie, że brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, w sytuacji gdy strona usprawiedliwiła należycie okoliczność nie wniesienia odwołania w zakreślonym ustawą terminie oraz wniosła o jego przywrócenie. Domagał się uchylenia zaskarżonego postanowienia i zasądzenia kosztów postępowania. W uzasadnieniu argumentował, że brak winy w uchybieniu terminu został przez stronę wystarczająco uprawdopodobniony. Wskazał, że odbierając decyzję organu I instancji A.B. nie był już umocowany do działania w imieniu strony, gdyż od 1 września interesy skarżącej reprezentował już nowy zarządca T.B. . Podkreślił, że niezbędne dokumenty, w tym decyzję organu I instancji nowy zarządca uzyskał dopiero 21 września 2007 r. Pełnomocnik podniósł również, że A.S.-O. mieszka na stałe w S. , w związku z czym kontakt z nią jest utrudniony. W odpowiedzi na skargę, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Stosownie do przepisu art. 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki przewidziane w ustawie. W ramach swej kognicji sąd bada czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi stosownie do treści art. 134 §1 ustawy p.p.s.a. Zgodnie z przepisem art. 60 ustawy p.p.s.a skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne jeżeli zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Zgodnie z dyspozycją art. 161 §1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W niniejszej sprawie skarżąca A.S.-O. , działająca przez pełnomocnika adwokata Ł.Z. , cofnęła skargę na postanowienie Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. znak: [...] w przedmiocie uchybienia terminu, wskazując, że dokonała czynności, do których byłą zobowiązana decyzją PINB w W. z [...] sierpnia 2007 r. tj. zamurowała otwór okienny znajdujący się w ścianie budynku na działce nr 1 w W. w zbliżeniu do granicy działki sąsiedniej nr 2 . O powyższym Sąd został poinformowany pismem pełnomocnika z 10. 11. 2011 r. , dostarczonym do Sądu w dniu 16. 11. 2011 r. Cofnięcie skargi jest dopuszczalne. Z tych względów i na podstawie art. 60 w zw. z art. 161 §1 pkt. 1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło