II SA/Kr 696/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grażyna Firek (spr.) Sędziowie: WSA Krystyna Daniel WSA Mariusz Kotulski Protokolant: Małgorzata Piwowar po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 lutego 2008 r. sprawy ze skargi E. K. na decyzję Wojewody z dnia [...] nr [...] postanawia: skargę odrzucić II SA/Kr 696/07 UZASADNIENIE Stosownie do treści art. 52 §1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm./ skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, a przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Stosownie zaś do treści art. 58 §1 pkt 6 cyt. ustawy sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. W nin. sprawie decyzję z dnia [...] r., po wznowieniu postępowania administracyjnego, wydał Wojewoda. Decyzja ta zawierała pouczenie o przysługującym prawie i terminie do złożenia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Pouczenie to jest błędne. Zgodnie z treścią art. 15 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. / tj. z 2000 r. Dz. U Nr 98 poz. 1071 ze zm./ postępowanie administracyjne jest dwuinstancyjne. Zgodnie zaś z treścią art. 17 pkt 2/ Kpa organami wyższego stopnia w stosunku do wojewodów są właściwi w sprawie ministrowie. Zatem od decyzji z dnia [...]r. wydanej przez Wojewodę jako organ l instancji w przedmiotowej sprawie stronom przysługiwało odwołanie do Ministra Infrastruktury. Dopiero od decyzji wydanej przez organ II instancji tj. od decyzji Ministra Infrastruktury będzie stronom w nin. sprawie przysługiwała skarga do sądu administracyjnego. Mając na uwadze przytoczone wyżej zasady wobec złożenia przez skarżącego skargi od decyzji organu l instancji, co w świetle treści cyt. przepisu art. 52 § 2 ustawy jest niedopuszczalne Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.