II SA/Kr 696/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Darmoń po rozpoznaniu w dniu 14 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu D. Z. od zarządzenia referendarza sądowego z dnia 29 czerwca 2018 r., sygn. II SA/Kr 696/17 w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania jego wniosku o prawo pomocy w sprawie ze skargi P. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2017 r., znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa i odmowy jej uchylenia - po wznowieniu postępowania postanawia: utrzymać w mocy zarządzenie referendarza sądowego z dnia 29 czerwca 2018 r., sygn. II SA/Kr 696/17 o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku D. Z. o prawo pomocy. Zaskarżonym zarządzeniem referendarz sądowy pozostawił wniosek D. Z. o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania - z uwagi na niepodpisanie go, mimo wezwania, na formularzu urzędowym stosownie do treści art. 257 p.p.s.a. Skarżący wniósł sprzeciw od tego zarządzenia, wnosząc o przyznanie pomocy prawnej z urzędu celem uzupełnienia sprzeciwu i powołania odpowiedniej argumentacji prawnej. Rozpoznając sprzeciw Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 260 § 1-3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Wniesienie sprzeciwu od zarządzenia lub postanowienia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu. Sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym. Zaskarżone sprzeciwem zarządzenie referendarza jest prawidłowe i dlatego należało utrzymać je w mocy. Stosownie do art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Dotyczy to również wniosku o prawo pomocy. Brak podpisu strony jest brakiem formalnym pisma, o uzupełnienie którego wzywa się w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania (art. 49 § 1 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 257 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. O rygorze tym skarżący został w niniejszej sprawie pouczony (k. 188). Wnioskodawca został wezwany do uzupełnienia tego braku (k. 188 – 189), wezwania nie wykonał. Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 260 p.p.s.a.