II SA/Kr 699/02

II SA/Kr 699/02 POSTANOWIENIE Dnia 28 grudnia 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grażyna Firek po rozpoznaniu w dniu 28 grudnia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy że skargi M.M., M.M., J.M., B.W., J.M. i B.P. na decyzję Wojewody [...] dnia 31 stycznia 2002 r. znak [...] w przedmiocie zwrotu nieruchomości postanawia odrzucić skargę. II SA/Kr 699/02 UZASADNIENIE Skarga w nin. sprawie została złożona przed dniem 1 stycznia 2004 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodka Zamiejscowego w Krakowie. Zgodnie jednak z przepisem art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1271), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a zatem sprawa podlega rozpoznaniu przez WSA w Krakowie. Pismem z dnia 15 marca 2002 r. doręczonym w dniu 19 marca 2002 r. adw. A.S. została wezwana o przedłożenie w terminie 7 dni pełnomocnictwa do reprezentowania skarżących w postępowaniu sądowym. W zakreślonym terminie przedłożone zostało pełnomocnictwo jakiego udzielił adw. A.S. S.K. - działający imieniem skarżących w postępowaniu administracyjnym. Odnosząc się do powyższego należy stwierdzić, że jakkolwiek K. mógł reprezentować skarżących w postępowaniu administracyjnym albowiem spełniał warunki z art. 33 kpa to nie należy on do kręgu podmiotów wymienionych w art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm./, a zatem nie może reprezentować skarżących w postępowaniu sądowoadministracyjnym i nie mógł też udzielić skutecznego pełnomocnictwa do ich reprezentowania w tym postępowaniu. Skoro zatem w zakreślonym terminie nie został uzupełniony brak formalny skargi tzn. nie zostało przedłożone pełnomocnictwo od skarżących na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 cyt. ustawy orzeczono jak w sentencji postanowienia.