II SA/Kr 702/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Danielec Sędziowie WSA Elżbieta Kremer (spr.) WSA Bożenna Blitek Protokolant Monika Pilch po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 września 2005 r. sprawy ze skargi K. S. na decyzję Wojewody z dnia 28 stycznia 2002 r Nr [...] w przedmiocie anulowania czynności materialno-technicznej zameldowania skargę oddala Decyzją z dnia 28 stycznia 2002r. Nr [...] Wojewoda działając na podstawie art.138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz.U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) w zw. z art.47 ust.2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych ( Dz.U. z 2002r. Nr 87, poz.960), po rozpatrzeniu odwołania K. S., utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] listopada 2001r. Nr [...] orzekającą o anulowaniu czynności materialno -technicznej polegającej na zarejestrowaniu w dniu [...] października 1998r. na pobyt stały K. S., w lokalu nr [...] przy ul. [...] w [...]. Wydanie decyzji poprzedziły następujące ustalenia faktyczne: K. S. w dniu [...] października 1998r. dokonał zameldowania na pobyt stały w lokalu nr [...] w budynku przy ul. [...] w [...]. Nieruchomość przy ul. [...] była przedmiotem współwłasności ułamkowej: K. S. w [...], A. S. w [...], A. S. w [...], M. S. – C. w [...], a także F. M. w [...], F. K. w [...], I. J. w [...] (odpis z Kw Nr [...] z dnia [...]. Na wniosku zgłoszenia pobytu stałego K. S., potwierdzenia pobytu pod wskazanym adresem i potwierdzenia uprawnienia do przebywania pod wskazanym adresem dokonała B. S., żona K. S. pełniąca obowiązki administratora budynku. W dniu [...] maja 2001 r. z wniosku J. Z., zarządcy nieruchomości przy ul. [...] zostało wszczęte postępowanie o anulowanie czynności materialno-technicznej polegającej na zarejestrowaniu w dniu [...] października 1998r. pobytu stałego K. S. w lokalu nr [...]. J. Z. został ustanowiony zarządcą nieruchomości na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego dla [...] w [...] z dnia [...] grudnia 2000r. sygn. akt [...], które stało się prawomocne z dniem [...] stycznia 2001 r. W uzasadnieniu wniosku podał, że na powyższą czynność nie wyrazili zgody pozostali współwłaściciele, a wyłącznie B. S. wykonująca w tym czasie obowiązki administratora, a nadto posłużono się nieprawdziwym poświadczeniem co do własności nieruchomości. K. S. posiada [...] części udziału w przedmiotowej nieruchomości. Organ I instancji po przeprowadzonym postępowaniu ustalił, że w chwili zarejestrowania pobytu stałego w lokalu nr [...] przez K. S., J. Z. posiadał pełnomocnictwa udzielone przez następujących współwłaścieli: A. S. ( z dnia [...] kwietnia 1994r, rep. [...]), A. S. ( z dnia [...]kwietnia 1994r rep. Nr [...]), M. S. –C. ( z dnia [...] kwietnia 1994r. sporządzone w [...] przez notariusz publicznego K. M.M.) , którzy łącznie dysponowali większością udziałów. Zarówno wymienieni współwłaściciele jak i reprezentujący ich pełnomocnik nie wyrażali zgody na zameldowanie na pobyt stały K. S., nie potwierdzili jego uprawnienia do przebywania w tym lokalu. Z ustaleń poczynionych przez organ I instancji wynika również, że w chwili dokonania zameldowania na pobyt stały w lokalu nr [...] w budynku przy ul. [...] K. S. nie mieszkał w przedmiotowym lokalu. Ustalenia te oparto na dowodach z przesłuchania świadków, osób zamieszkujących wówczas w tym budynku a to: H. Ł. mieszkającej w lokalu nr [...], M. W. mieszkającego w lokalu nr [...], R. B. mieszkającego w lokalu nr [...]. Z zeznań świadków jednoznacznie wynika, że do 1997r. w lokalu tym mieszkała S. K., a po jej śmierci lokal był wynajmowany studentom, następnie stał pusty. Zgodnie z stanem prawnym obowiązującym w chwili zameldowania K. S. na pobyt stały, zameldowanie było dokonane prawidłowo, jeżeli w dniu zameldowania osoba spełniała łącznie dwie przesłanki: tj zamieszkuje w tym lokalu z zamiarem stałego pobytu (art.6 ust. 1 i art.29 ust. 1 ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych) oraz legitymuje się uprawnieniem do przebywania w lokalu (art.9 ust.2 powołanej wyżej ustawy). W przedmiotowej sprawie żadna z wymaganych przesłanek nie była spełniona w dniu rejestracji pobytu stałego przez K. S.. W świetle powyższych ustaleń organ I instancji decyzją z dnia [...] listopada 2001r. nr [...] orzekł o anulowaniu czynności materialno-technicznej polegającej na zarejestrowaniu w dniu [...] października 1998r. pobytu stałego K. S. w lokalu nr [...] przy ul. [...] w [...]. Odwołanie od decyzji złożył K. S., wnosząc o uchylenie decyzji organu I instancji. W uzasadnieniu odwołania podał, że jego zameldowanie w dniu [...] października 1998r. było zgodne z prawem i nie obarczone wadą, a wniosek J. Z. przedwczesny. Nadto podał, że do czasu uprawomocnienia się postanowienia sądu z dnia [...] grudnia 2000r. o ustanowieniu zarządcy, administrację sprawował inny administrator w związku z powyższym udzielone pełnomocnictwa J. Z. przez A. S., A. S. i M. S. –C. nie zostały skonsumowane, nie sprawował on administracji ani też nie ujawnił faktu posiadania pełnomocnictw tak organom administracji jak i pozostałym współwłaścicielom. Odwołujący się podał również, że od 1997r. toczy się postępowanie sądowe mające na celu podział nieruchomości pomiędzy jej współwłaścicieli. Podniósł również , iż z racji prowadzonej działalności gospodarczej tj.handel obwoźny prawie cały tydzień przebywa poza domem, a ponadto poczynił inwestycje w lokalu nr [...] i podniósł jego standard. Wojewoda decyzją z dnia [...] stycznia 2002r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji podzielił ustalenia i poglądy zawarte w uzasadnieniu decyzji organu I instancji. Podkreślił, że w sprawie nie zostały spełnione równocześnie przesłanki niezbędne do zarejestrowania pobytu stałego. K. S. nie posiadał wymaganych uprawnień do przebywania w przedmiotowym lokalu, a ponadto jak wynika z materiału dowodowego w dacie dokonania zameldowania nie zamieszkiwał w lokalu nr [...] przy ul. [...] w [...]. Natomiast zarzuty podniesione w odwołaniu nie mogą skutkować zmianą decyzji. Organ II instancji nie dopatrzył się nieprawidłowości ani w złożonym wniosku w poświadczonych notarialnie pełnomocnictwach. Skargę na decyzję Wojewody do Naczelnego Sądu Administracyjnego w dniu [...] marca złożył K. S., wnosząc o uchylenie decyzji. W uzasadnieniu skargi podał, że jako współwłaściciel nieruchomości zameldował się w budynku przy ul. [...] w [...] w 1981 r. i z niewielkimi przerwami w budynku tym mieszka do dnia dzisiejszego. Podniósł, że prowadzone postępowanie było postępowaniem przedwczesnym także z tej przyczyny, że przedłożone przez J.Z. zaświadczenia nie spełniały wymogów urzędowych. Podał, że postanowienie sądu o ustanowieniu J.Z. zarządcą uprawomocniło się dopiero w lutym 200lr., zatem od tej daty należy przyjąć istnienie zarządu większościowego. Podniósł również, że pełnomocnictwo udzielone przez M. S. –C. nie spełnia wymogów prawem określonych w zakresie pełnomocnictw udzielanych za granicą. Skarżący podniósł, że zgromadzono w sprawie wycinkowy materiał dowodowy na podstawie którego organ administracyjny ustalił, że chwili dokonania zameldowania w lokalu nr 8 nie mieszkał w przedmiotowym lokalu. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o oddalenie skargi. W uzasadnieniu odpowiedzi na skargę podtrzymano argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga w przedmiotowej sprawie została złożona w Naczelnym Sądzie Administracyjnym przed dniem 1 stycznia 2004r.. Zgodnie z art.97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę — Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1271 / wobec nie zakończenia postępowania przed powyższą datą sprawa podlega rozpoznaniu przez właściwy Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Stosownie do przepisu art.3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 12707 sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Powyższa kontrola, zgodnie z art.1 §2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. Nr 153, poz. 1269/ sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Sąd sprawując tę kontrolę rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W przedmiotowej sprawie granice te wyznacza postępowanie o anulowanie czynności materialno-technicznej zameldowania. Dokonana przez Sąd w granicach sprawy kontrola zgodności z prawem zaskarżonej decyzji prowadzi do wniosku, że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem, a skarga bezzasadna. W postępowaniu administracyjnym o anulowanie czynności materialno-technicznej zameldowania na pobyt stały dokonanej przez skarżącego w dniu [...] października 1998r. istotne było ustalenie czy w chwili zameldowania czynność ta dokonana została zgodnie z obowiązującym stanem prawnym. Zgodnie z art.6 ust. 1 i art.9 ust.2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych / w brzmieniu obowiązującym w dacie dokonania czynności zameldowania / dla dokonania czynności zameldowania na pobyt stały konieczne było spełnienie dwóch przesłanek: zamieszkanie z zamiarem stałego przebywania oraz przedstawienie potwierdzenia uprawnienia do przebywania w lokalu, w którym ma nastąpić zameldowanie. Z kolei art.29 ust. 1 ustawy powołanej wyżej / w brzmieniu obowiązującym w dacie dokonania czynności zameldowania/ regulował krąg osób, uprawnionych do potwierdzenia faktu pobytu osoby zgłaszające pobyt stały, oraz krąg osób uprawnionych do potwierdzenia uprawnienia danej osoby do przebywania w lokalu, w którym ma nastąpić zameldowanie Osobami uprawnionymi do potwierdzenia uprawnienia danej osoby do przebywania w lokalu był właściciel ( zarządca) budynku. Stad też w przedmiotowej sprawie należało wyjaśnić czy w chwili dokonania zameldowania na pobyt stały, skarżący posiadał uprawnienia do przebywania w lokalu nr [...] w budynku przy ul. [...] w [...] oraz czy faktycznie zamieszkiwał w tym lokalu z zamiarem stałego pobytu. Z uwagi, że budynek przy ul. [...] jest przedmiotem współwłasności ułamkowej, potwierdzenia uprawnienia do przebywania w lokalu mogli dokonać współwłaściciele zgodnie z zasadami określonymi w kodeksie cywilnym. Zgodnie z art. 201 kc. do czynności zwykłego zarządu rzeczą wspólną potrzebna jest zgoda większości współwłaścicieli. Z kolei zgodnie z art.204 kc większość współwłaścicieli oblicza się według wielkości udziałów. Jeżeli nie można uzyskać zgody większości współwłaścicieli w istotnych sprawach dotyczących zwykłego zarządu, każdy ze współwłaścicieli może wystąpić do sądu o wyznaczenie zarządcy /art.203 kc/. W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest, że skarżący w chwili dokonania zameldowania na pobyt stały w lokalu nr [...] w budynku przy ul. [...] nie posiadał potwierdzenia uprawnienia do przebywania w tym lokalu dokonanego przez większość współwłaścicieli, lub zarządcę budynku. Współwłaściciele mogli dokonać takiego potwierdzenia zarówno osobiście jak też poprzez ustanowionego pełnomocnika. Zarówno współwłaściciele jak i ich pełnomocnik nie dokonali takiego potwierdzenia. Stąd też zarzuty skarżącego dotyczące pełnomocnictw jakie zostały udzielone J. Z. przez A. S., A. S., M. S. –C. w 1994r. są o tyle bezprzedmiotowe, że pełnomocnik nie _ dokonał potwierdzenia uprawnienia do przebywania w lokalu .Dokonanie takiego potwierdzenia przez żonę skarżącego B. S. jako administratora budynku nie mogło zastąpić brakującego potwierdzenia większości współwłaścicieli lub zarządcy budynku. Podnoszony przez skarżącego zarzut co do braku legitymacji po stronie zarządcy budynku J. Z. do wszczęcia przedmiotowego postępowania z uwagi, że postanowienie Sądu o ustanowieniu go zarządcą budynku przy ul. [...] stało się prawomocne dopiero w lutym 2001 r. jest bezzasadny. Jak wynika z akt sprawy postanowienie Sądu Rejonowego dla [...] w [...] z dnia [...] grudnia 2000r. sygn.akt [...] o ustanowieniu zarządcy w osobie J. Z. stało się prawomocne dnia [...] stycznia 2001 r., natomiast wniosek zarządcy o wszczęcie przedmiotowego postępowania o anulowanie czynności materialno-technicznej zameldowania został złożony dnia [...] maja 2001 r. Z powyższych ustaleń wynika, że czynność materialno-techniczna polegająca na zameldowaniu w dniu [...] października 1998r. K. S. na pobyt stały w lokalu nr [...] w budynku przy ul. [...] dokonana została bez potwierdzenia posiadania uprawnień do przebywania w tym lokalu. Z ustaleń poczynionych przez organy administracyjne wynika nadto, że w chwili zameldowania na pobyt stały K. S. w lokalu nr [...] w budynku przy ul. [...] nie była spełniona również druga przesłanka tj K. S. nie mieszkał w przedmiotowym mieszkaniu. Okoliczność ta została ustalona na podstawie zeznań świadków: M. W. mieszkającego w lokalu nr [...], H. Ł. mieszkającej w lokalu nr [...] i R. B. mieszkającego w lokalu nr [...] . Świadkowie podali, że po śmierci S. K. w 1997r. najemcy lokalu nr [...], lokal ten był wynajmowany studentom, a później stał pusty, w lokalu tym nie mieszkał skarżący. Natomiast przyznają, że skarżący wraz z rodziną zajmował lokal nr [...] w budynku przy ul. [...] . Zgłoszony przez skarżącego zarzut dotyczący wiarygodności świadków z uwagi, że nie mieszkają w przedmiotowym budynku jest niezasadny. Świadek R. B. mieszkał w lokalu nr [...] od 1950 r do września 2001 r., świadek H. Ł. w chwili składania zeznań mieszkała w lokalu nr 4 od 1950 r., fakt, że aktualnie nie mieszkają w budynku przy ul. [...] nie ma znaczenia, albowiem ich zeznania dotyczyły okoliczności mających miejsce w 1998., a wówczas byli długoletnimi mieszkańcami tego budynku. Świadek M. W., zgłoszony przez skarżącego, a mieszkający w lokalu nr [...] bezpośrednio sąsiadującym z lokalem nr [...] również zeznał, że K. S. nie mieszkał w lokalu nr [...] . Posiadanie dostępu do lokalu, czy też wykonywanie w nim prac remontowych nie jest równoznaczne z faktem zamieszkania w tym lokalu z zamiarem stałego w nim przebywania. W świetle powyższych ustaleń, organy administracyjne prawidłowo przyjęły, że skarżący K. S. w chwili dokonania zameldowania na pobyt stały w lokalu nr [...] tj w dniu [...] października 1998r. nie mieszkał w przedmiotowym mieszkaniu. Biorąc powyższe pod uwagę, orzeczono o anulowaniu dokonanego w dniu [...] października 1998r. zameldowania na pobyt stały K. S. w lokalu nr [...] w budynku przy ul. [...] z uwagi na to, że nie zostały spełnione przesłanki niezbędne do zarejestrowania pobytu stałego. Zmiana stanu prawnego w zakresie ewidencji ludności jaka nastąpiła po wydaniu zaskarżonych decyzji, a będąca wynikiem wejścia w życie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 27 maja 2002r. /Dz.U. Nr 78, poz.716/, w którym Trybunał orzekł, że art.9 ust.2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych jest niezgodny z Konstytucją, pozostaje bez wpływu na przedmiotową sprawę. Albowiem, aby dokonać zameldowania na pobyt stały niezbędne jest zamieszkanie z zamiarem stałego pobytu w lokalu, w którym ma nastąpić zameldowanie i potwierdzenie faktu zamieszkania przez wskazaną w ustawie osobę legitymującą się stosownym tytułem prawnym do lokalu. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie działając na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) skargę oddalił.