II SA/Kr 71/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Czeluśniak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym wniosku K.G. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata po wniesieniu sprzeciwu od zarządzenia referendarza Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 2 kwietnia 2015 r. w dniu 22 maja 2015 r. w sprawie ze skargi M.G., B.G., L.G. i K.G. , na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 16 lipca 2004 r. znak: [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego postanawia oddalić wniosek. W dniu 17 grudnia 2014 r. wpłynął wniosek K.G. , złożony na urzędowym formularzu, o przyznanie prawa pomocy w formie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. Zarządzeniem z dnia 7 stycznia 2015 r. wezwano K.G. do uzupełnienia w terminie siedmiu dni braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez oświadczenie o wysokości osiąganego dochodu, przedstawienie zeznań podatkowych, wyjaśnienie, do kogo należy lokal, w którym zamieszkuje, wyjaśnienie, czy osiąga dochody z innych źródeł, np. umów cywilnych, zasiłków, oświadczenie, czy ma samochód, a także przedstawienie rachunków bankowych strony z ostatnich trzech miesięcy. K.G. zwrócił się o przedłużenie terminu do przedstawienia żądanych dokumentów i oświadczeń. Postanowieniem referendarza sądowego WSA w Krakowie z dnia 13 lutego 2015 r. przychylono się do prośby wnioskodawcy i termin ten został przedłużony o kolejne 14 dni od daty doręczenia zarządzenia. K.G. odebrał zarządzenie o przedłużeniu terminu w dniu 9 marca 2015 r., lecz w zakreślonym dodatkowym terminie nie nadesłał żądanych dokumentów ani w żaden inny sposób nie uzupełnił uprzednio złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy. W związku z powyższym referendarz sądowy WSA w Krakowie zarządzeniem z 2 kwietnia 2015 r. pozostawił wniosek K.G,. bez rozpoznania. K.G. wniósł sprzeciw od zarządzenia referendarza, podnosząc, że ze względu na wyjazd zagraniczny nie był w stanie w terminie podać żądanych od niego informacji. W uzasadnieniu sprzeciwu obszernie opisano wydarzenia związane ze sporem dotyczącym spadku po L.G. , jednakże K.G. nie podał danych dotyczących osiąganych dochodów ani nie wskazał innych informacji, których żądano od niego celem uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), w skrócie "ppsa", przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje: 1) w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania; 2) w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z treści przytoczonego przepisu jednoznacznie wynika, że to osoba ubiegająca się o zwolnienie od kosztów sądowych powinna "wykazać", iż jej sytuacja majątkowa i rodzinna uzasadnia całkowite lub częściowe zwolnienie od kosztów. W tym celu strona zobowiązana jest do przedstawienia wiarygodnych i kompletnych informacji w tym zakresie, sąd zaś dokonuje oceny przedstawionych przez stronę danych. Jeżeli strona ubiegająca się o zwolnienie od kosztów opisuje swoją sytuację majątkową w sposób niewiarygodny lub nie podaje wszystkich istotnych danych, jest to podstawa do odmowy zwolnienia jej od kosztów. Z przedstawionych wyżej okoliczności wynika, że K.G. nie podał koniecznych informacji w samym formularzu urzędowym wniosku, a także nie doprecyzował danych dotyczących swojej sytuacji majątkowej po wezwaniu Sądu, w którym wyraźnie podano, jakie dane są konieczne dla oceny złożonego przez skarżącego wniosku o przyznanie prawa pomocy. Ponadto, jak wskazano wyżej, także sprzeciw od zarządzenia referendarza nie zawiera praktycznie żadnych konkretnych informacji dotyczących sytuacji majątkowej K.G. . W związku z powyższym Sąd uznał, że skarżący przedstawił swoją sytuację materialną w sposób niekompletny, ponieważ w okresie od złożenia przedmiotowego wniosku o przyznanie prawa pomocy (grudzień 2014 r.) przez pół roku nie podał danych pozwalających na zestawienie uzyskiwanych przez niego dochodów oraz ponoszonych wydatków. W konsekwencji należało przyjąć, że skarżący nie wykazał, iż w stosunku do niego zachodzą przesłanki do przyznania mu prawa pomocy w jakimkolwiek wymiarze. Dlatego orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 260, 243 § 1, 244 § 1, 245, 246 § 1 ppsa.