II SA/Kr 71/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Brachel- Ziaja Sędziowie: WSA Aldona Gąsecka- Duda (spr.) WSA Mariusz Kotulski Protokolant: Beata Błach po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 kwietnia 2009 r. sprawy ze skargi L. P. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 30 września 2008 r., nr [...] w przedmiocie odmowy nakazu rozbiórki uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji. Decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. z dnia [...]03.2008r. znak [...], na podstawie art. 49b ust 1 i art. 80 ust. 2 pkt 1, art. 83 ust. 1 - ustawy z dnia 7.07.1994r. Prawo budowlane ( tekst jednolity Dz. U. z 2006r. Nr 156, poz. 1118 z późniejszymi zmianami ) oraz art. 104 k.p.a., odmówiono wydania nakazu rozbiórki ogrodzenia działki nr 1 , położonej w miejscowości M. , wybudowanego wzdłuż działki nr 2 , stanowiącej drogę będącą we władaniu Gminy M. Orzekając w ten sposób podano nawiązano do treści rozstrzygnięcia zawartego w decyzji organu pierwszej instancji z dnia [...].05.2007r. znak [...] oraz do decyzji organu odwoławczego z dnia [...]10.2007r. znak [...]. Wskazano, że uwzględniając wytyczne zawarte w ostatniej z nich, pismem z dnia 15.02.2008r. znak wezwano L.P. i J.K. do złożenia stosownych wyjaśnień, na podstawie których ustalono, że stan stwierdzony toku postępowania wyjaśniającego przed wydaniem decyzji z dnia [...]05.2007r. nie uległ zmianie. Przeprowadzone [...].11.2005r. i [...] 03.2007r. czynności kontrolne na działce nr 1 w M. wykazały, że przedmiotowa nieruchomość gruntowa wzdłuż działki nr 2 stanowiącej drogę będącą we władaniu Gminy M. ogrodzona jest ogrodzeniem, którego słupki stalowe zabetonowano w fundamencie, a przestrzeń między słupami została wypełniona elementami drewnianymi. Wysokość ogrodzenia wynosi 1,80 - 2,00 m. Dokonany w trakcie przeprowadzanych czynności kontrolnych [...].11.2005r. oraz [...].03.2007r. pomiar odległości ogrodzenia w stosunku do krawędzi drogi wynosi 0,60 - 0,80 m. Zgodnie z art. 30 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 7.07.1994r. - Prawo budowlane budowa ogrodzeń od strony dróg, ulic, placów, torów kolejowych i innych miejsc publicznych oraz ogrodzeń o wysokości powyżej 2,20 m (niezależnie od jego usytuowania) wymaga dokonania zgłoszenia właściwemu organowi administracji architektoniczna - budowlanej. Na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego - w tym dokumentacji przesłanej przez Starostę L. , ustalono, że roboty budowlane przy przedmiotowej inwestycji poprzedzone zostały stosownym zgłoszeniem, wobec którego organ administracji architektoniczne - budowlanej nie wniósł sprzeciwu. W piśmie Wójta Gminy M. z dnia 4.07.2005r. znak [...], stanowiącym załącznik do zgłoszenia wskazano, że uzgadnia się lokalizację ogrodzenia trwałego działek o nr 3 , 1 i 4 w M. od strony drogi osiedlowej na działce nr 2 pod warunkiem wykonania ogrodzenie w nawiązaniu do istniejącego ogrodzenia, lecz nie bliżej niż 0,5 m od krawędzi drogi o nawierzchni żwirowej. Przeprowadzone w terenie czynności kontrolne wskazują na zgodność inwestycji z warunkami zgłoszenia, w tym z warunkami zawartymi w powyższym piśmie, co zostało też potwierdzone pismem Wójta Gminy M. z dnia 18.04.2007r. Uwzględniając przytoczone okoliczności faktyczne i prawne uznano, że w przedmiotowej sprawie brak jest podstaw do zastosowania sankcji określonej w art. 49b ust. 1 ustawy Prawo budowlane, albowiem adekwatnie do uwarunkowań określonych w tym artykule obowiązek rozbiórki powstaje z chwilą przystąpienia do budowy obiektu budowlanego lub jego części bez wymaganego przepisami prawa zgłoszenia, albo mimo sprzeciwu zgłoszonego przez właściwy organ i nie może być interpretowany rozszerzająco. Nie zachodzą przesłanki obligujące organ nadzoru budowlanego do podjęcia działań mających na celu usunięcie powstałego naruszenia obowiązku prawnego. Wykonane przez inwestora roboty budowlane nie stanowią samowoli budowlanej, o której mowa art. 49b, gdyż poprzedzone zostały stosownym zgłoszeniem zamiaru ich wykonywania organowi administracji architektoniczne - budowlanej, a więc spełnione zostały uwarunkowania określone w art. 30 ust. 1 pkt. 3, dotyczące prowadzenia robót budowlanych w zakresie budowy ogrodzeń od strony dróg, ulic, placów i innych miejsc publicznych. Rozstrzygając o zgłoszonym w sprawie niniejszej żądaniu , uwzględniając obowiązujące przepisy oraz zgromadzony materiał dowodowy odmówiono zatem wydania wnioskowanej decyzji nakazującej rozbiórkę spornego ogrodzenia. Wyjaśniono nadto, że wszelkie sprawy dotyczące naruszenia własności nie mają charakteru sprawy administracyjnej rozpoznawanej przez organ administracji publicznej, lecz stanowią sprawę cywilną należącą do właściwości sądów powszechnych. Od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. z dnia [...].03.2008r. znak [...] L.P. wniosła w terminie odwołanie, w którym domagała się uchylenia zaskarżonej decyzja w całości i rozpoznania sprawy co do meritum lub przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Skarżąca zarzucała błąd w ustaleniach i nieprawidłowość rozstrzygnięcia związaną z naruszeniem : art. 7 k.p.a. i 8 k.p.a. - poprzez niewykonywanie ustawowych obowiązków udostępnienia w toku rozprawy protokołu i wpisywania w niego uwag strony; art. 10 § 1 k.p.a. i art. 79 §2 k.p.a. - poprzez uniemożliwienie jej aktywnego udziału w postępowaniu i zgłaszania uwag do protokołu czynności oględzin; art. 68 k.p.a. - poprzez sporządzenie protokołu z czynności w sposób niezgodny z przepisami; art. 77 § 1 k.p.a. - poprzez niezebranie całościowego materiału dowodowe, co jest skutkiem oparcia postępowania na dowodzie z protokołu oględzin, który wobec jego braków nie może być uznany za dowód w sprawie. Wskazywała w tym zakresie, że przy ponownym rozpatrzeniu sprawy organ pierwszej instancji nie zastosował się do zaleceń organu odwoławczego. Ograniczył postępowanie dowodowe do przesłuchania uczestników, natomiast zaniechał ponownego przeprowadzeni pomiarów wysokości ogrodzenia . Oparł wydane rozstrzygniecie na ustalenia poczynionych w sposób nieprawidłowy, który to dowód był podważany, a podawane wysokości sporne . Nie można było wykorzystać procesowo dotychczasowych ustaleń w tym zakresie, gdyż dotknięte są one poważnymi wadami proceduralnymi, jako takie niewiarygodne, a nadto nieprawdziwe. Skarżąca zwróciła też uwagę, że mimo wielokrotnych interwencji w tej sprawie nadal jest w aktach sprawy nazywana Z.P. , czy to przez uczestników bez stosownej interwencji organu, czy przez samych pracowników organu, co jej zdaniem dowodzi niechlujstwa i braku poszanowania godności człowieka. Po rozpatrzeniu powyższego odwołania, decyzją Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...].12.2008r. znak [...] , na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 i art. 104 k.p.a. oraz art. 80 ust. 2 i art. 83 ust.2 ustawy z dnia 7.07.1994r. Prawo budowlane (tekst jednolity Dz. U. z 2006r Nr 156, poz. 1118 z późn. zmianami) utrzymano w mocy zaskarżoną decyzję. Nawiązując do dotychczasowego przebiegu postępowania, uznając zaskarżoną decyzję za prawidłową powołano następujące okoliczności. Analiza zgromadzonego materiału dowodowego wskazuje, że ogrodzenie w części między sąsiedzkiej wzdłuż działki nr 5 , stanowiącej własność L.P. , posiada wysokość 1,95m. Ze względu na brak naruszenia art.30 ust.1 pkt 3 co do wysokości ogrodzenia prowadzenie postępowania administracyjnego w tym zakresie było bezprzedmiotowe, zaś kwestia naruszenia granic działki sąsiedniej może być przedmiotem roszczeń przed sądem powszechnym. Nie może ona być przedmiotem badania i orzekania przed organami nadzoru budowlanego, gdyż przepisy prawa budowlanego nie regulują tych kwestii. Odnośnie części ogrodzenia od strony działki nr 2 , będącej we władaniu Urzędu Gminy M. , która zgodnie z wypisem z rejestru gruntów nie należy do żadnej z kategorii dróg publicznych, lecz stanowi miejsce publiczne w rozumieniu art. 30 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane, budowa ogrodzenia w tym miejscu wymagała zgłoszenia właściwemu organowi. Zgłoszenia właściwemu organowi wymaga bowiem budowa ogrodzeń od strony dróg, ulic, placów, torów kolejowych i innych miejsc publicznych oraz ogrodzeń o wysokości powyżej 2,20m. Ustalono, że zgodnie z dyspozycją zawartą w cytowanym wyżej przepisie inwestor dokonał skutecznego zgłoszenia do Starostwa Powiatowego w L. w dniu 9.08.2005r. Na niniejsze zgłoszenie właściwy organ nie wniósł sprzeciwu. Z pisma wszczynającego postępowanie w PINB wynika, że J.K. rozpoczął budowę ogrodzenia w dniu 28.09.2005r., zatem po upływie 30 dni od dnia doręczenia zgłoszenia, o którym mowa w art. 30 ust.5 ustawy Prawo budowlane. Pismem z dnia 18.04.2007r. Wójt Gminy M. potwierdził zgodność wykonania ogrodzenia z wcześniejszymi uzgodnieniami. Zebrany materiał dowodowy - w tym szkic sytuacyjny wykonany podczas kontroli w dniu 15.03.2007r., bogata dokumentacja fotograficzna i pomiary nie dają podstaw by podważać ustalenia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, że zrealizowane ogrodzenie jest zgodne z dokonanym zgłoszeniem. Przedmiotowa droga nie jest zaliczona do żadnej z kategorii dróg publicznych zgodnie z art. 2 ustawy o drogach publicznych z 1985r., nie musi zatem spełniać parametrów określających minimalne szerokości pasa drogowego i jezdni. Skarżąca miała możliwość zapoznania się z całością materiału dowodowego przed wydaniem kwestionowanej decyzji, jak również wnoszenia uwag, żądań i przedłożenia nowych dowodów w sprawie. Analiza akt sprawy wskazuje, że pomimo uchybienia w zakresie sporządzenia protokołu oględzin ( brak omówienia odmowy złożenia podpisu pod protokołem - art. 68 § 2 k.p.a.) stronom w toku postępowania zapewniono gwarancje procesowe, wynikające z art. 10 k.p.a., materiał dowodowy jest wystarczający do wydania merytorycznego rozstrzygnięcia, zaś zaskarżona decyzja znajduje uzasadnienie w materiale dowodowym sprawy. Uchybienia proceduralne wymienione w odwołaniu sprowadzają się w istocie do naruszenia art.68 §2 k.p.a. Były one już podnoszone w odwołaniu od decyzji z dnia [...].2007r., a po tym okresie L.P. nie podważyła w żaden sposób ustaleń zawartych w protokole oględzin. W ocenie organu odwoławczego nie są to uchybienia rażące, mające wpływ na treść merytorycznego rozstrzygnięcia. Wnosząc w terminie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...]12.2008r. znak [...] L.P. domagała się uchylenia zaskarżonej decyzji w całości i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia organom administracyjnym. Powołując w skardze zarzuty analogiczne do podnoszonych w odwołaniu wskazała, że organ pierwszej instancji oparł się na ustaleniach co do sytuacji faktycznej dokonanych przez jego pracowników w trakcie oględzin z dnia 15.03. 2007r. Protokół z tej czynności sporządzono z rażącym naruszeniem art. 68 k.p.a., mającym charakter tak wewnętrzny w odniesieniu do samego protokołu, jak i zewnętrzny co do okoliczności jego sporządzenia. Z protokołu - który wydano dopiero na pisemną prośbę skarżącej, nie wynika w jakim charakterze poszczególne osoby brały udział w oględzinach, nie można również ustalić, kto tę czynność przeprowadzał, ponieważ podpisy nie są czytelne. Oględziny odbywały się w skandalicznych warunkach, skarżąca nie została dopuszczona do czynności, odmawiano jej możliwości wnoszenia uwag, przy czym nie uczyniono na tę okoliczność żadnej wzmianki w protokole. Protokół nie określa, jakich czynności pomiarowych dokonano, a także jakie były ich wyniki. Nie określono miejsc, z których pobrano pomiary. Skarżąca wskazała, że żądano od niej podpisania protokołu w ciemno - bez odczytania, wobec czego odmówiła złożenia podpisu. Powyższe braki w sposób oczywisty uniemożliwiają czynienie w oparciu o tak sporządzony protokół ustaleń faktycznych. Organ odwoławczy w dziwny sposób zmienił ocenę prawidłowości protokołu, przy czym nie wskazuje, z jakich powodów dane w nim zawarte zostały uznane za wiarygodne. Nadto, nielogiczne jest uznanie, że nieprawidłowe przeprowadzenie dowodu może prowadzić do prawidłowych ustaleń. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wnosił o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważy, co następuje . Zgodnie z treścią art. 1 § 1 - 2 ustawy z dnia 25.07.2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153, poz.1269 z późn. zm. ) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę zgodności z prawem działalności administracji publicznej, która w myśl art. 1 ustawy z dnia 30.08.2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153,poz. 1270 z późn. zm. - oznaczana dalej jako p.p.s.a. ) odbywa się na zasadach określonych w przepisach tej ustawy. W ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 p.p.s.a. sąd uprawniony jest do badania czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi ( art. 134 p.p.s.a. ), zaś jednym ograniczeniem w tym zakresie jest zakaz przewidziany w art. 134 § 2 p.p.s.a. Orzekanie w granicach sprawy ( art. 135 p.p.s.a. ) oznacza sprawę będącą przedmiotem kontrolowanego postępowania administracyjnego, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność, jako pochodną określonego stosunku administracyjnoprawnego i odbywa się z uwzględnieniem ówcześnie obowiązujących przepisów prawa. Mając na uwadze treść wyżej powołanych na wstępie orzeczeń, a także okoliczności wynikające z przedstawionych akt administracyjnych w zakresie zgromadzonego materiału oraz przebiegu postępowania zarzuty skargi należy uznać za zasadne, dostrzegając też naruszenie innych przepisów proceduralnych w sposób skutkujących wystąpieniem przesłanek do wznowienia postępowania na podstawie art. 145 §1 pkt 4 k.p.a.. Zgodnie z treścią art. 7 k.p.a - w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności i podejmują wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Powołany przepis formułuje naczelną zasadę postępowania jaką jest zasada prawdy obiektywnej, której realizacja ma ścisły związek z zasadą praworządności i wywiera zasadniczy wpływ na ukształtowanie całego postępowania administracyjnego, obligując organ administracji publicznej do wyczerpującego zbadania okoliczności faktycznych związanych z daną sprawą, na podstawie wszelkich dostępnych dowodów. Z zasady tej wynika między innymi rozwijany w art. 77 §1 k.p.a. obowiązek organu administracji publicznej określenia w każdej sprawie jakie dowody są konieczne do wyjaśnienie stanu faktycznego, ich poszukiwania oraz realizacji, zaś towarzyszą mu określone uprawnienia stron w postępowaniu dowodowym, w postaci prawa zgłaszania wniosków oraz uczestniczenia w czynnościach. Konsekwencją obowiązywania zasad praworządności i prawdy obiektywnej jest także regulacja zawarta w art. 107 § 1 i 3 k.p.a. Uwzględnienie dyspozycji wynikających z powyższych przepisów ma wpływ na realizację zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa, o której mowa w art. 8 k.p.a. Powołane wyżej zasady proceduralne odnoszą się także do kwestii ustalenia kręgu stron postępowania administracyjnego. Ma ona zaś zasadnicze znaczenie z uwagi na treść art. 10 k.p.a. Obowiązek zapewnienia stronom czynnego udziału w postępowaniu - któremu odpowiada prawo stron do czynnego udziału w każdym jego stadium - obejmuje fazę wszczęcia postępowania, fazę postępowania wyjaśniającego fazę między zakończeniem postępowania wyjaśniającego, a wydaniem decyzji oraz fazę podejmowania decyzji (A. Wróbel (w:) M. Jaśkowska, A. Wróbel, Kodeks..., s. 150). Z zasadą tą należy wiązać w szczególności art. 61 § 4 k.p.a. - który przewiduje obowiązek organu zawiadomienia o jego wszczęciu wszystkich stron , a także szereg przepisów rozdziału 4 k.p.a. - gwarantujących stronom udział w postępowaniu dowodowym ze skutkiem określonym w art. 81 k.p.a. Naruszenie zasady ogólnej czynnego udziału strony w postępowaniu jest kwalifikowaną wadą procesową i stanowi podstawę do wszczęcia postępowania nadzwyczajnego w sprawie o wznowienie postępowania na wniosek strony, niezależnie od tego, czy miało wpływ na treść decyzji (przykładowo: wyr. NSA z dnia 26.01.1999 r., III SA 979/98, niepubl.; wyr. NSA z dnia 4.04.1997 r., III SA 1795/95, niepubl.). Artykuł 10 § 2 k.p.a. wprowadza wyjątek pozwalający na odstąpienie od omawianej zasady w sytuacji spełnieniem łącznie dwu przesłanek związanych z zaistnieniem obiektywnych przypadków rodzących konieczność natychmiastowego wydania decyzji w postaci - załatwienie sprawy niecierpiącej zwłoki oraz wystąpienie niebezpieczeństwa dla życia lub zdrowia ludzkiego lub grożąca niepowetowana szkoda materialna. Istnienie takich okoliczności winno zostać w uzasadnieniu decyzji wykazane. Przedstawione akta administracyjne, a także ustalenia zawarte w obu decyzjach wskazują, że postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie zostało wszczęte na wniosek L.P. z dnia 29.09.2005r. ( datowany 28.09.2005r. ). Zważyć należy, że stosownie do treści zawiadomienia o wszczęciu postępowania z dnia [...].11.2005r. jego przedmiotem była legalność robót budowlanych wykonywanych przez J.K. przy budowie ogrodzenia posesji nr 6 w M Zarówno treść wniosku, powyższego zawiadomienia , pisma skarżącej z dnia 10.11.2005r., protokołów z dnia 17.11.2005r. dotyczących oględzin oraz przesłuchania stron , a także decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. z dnia [...].11.2005r. znak [...] oraz decyzji kasacyjnej Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...].11.2006r. znak [...] wskazują, że tym przedmiotem jest nie tylko budowa przez inwestora ogrodzenia powyższej posesji stanowiącej działkę nr 1 wzdłuż działki nr 2 będącej drogę we władaniu Gminy M. , ale również w dalszej części określanej jako budowa ogrodzenia międzysąsiedzkiego wzdłuż działki nr 5 , stanowiącej własność L.P. . Z niewyjaśnionych przyczyn, w kolejno wydanej decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. z dnia [...] .05.2007r. znak [...] pomija się w rozstrzygnięciu i uzasadnieniu kwestię budowy ogrodzenia międzysąsiedzkiego, o którym mowa ponownie w decyzji kasacyjnej Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] .10.2007r. znak [...] . Wydana po raz kolejny decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. z dnia [...].03.2008r. znak [...] pozostawia poza rozstrzygnięciem przedmiotowe ogrodzenie międzysąsiedzkie, którego legalność poddawana jest natomiast ustaleniom i ocenie prawnej w zaskarżonej decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. , którą utrzymano w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Takie działanie organu odwoławczego narusza przepisy postępowania. Zupełne pominięcie w decyzji organu pierwszej instancji materii istotnej dla rozstrzygnięcia sprawy stanowi bowiem wadę tego aktu, której nie można sanować w drugiej instancji. Zważyć należy dalej, że w kontrolowanym postępowaniu administracyjnym bez swej winy nie brał udziału A.K,. , który jest drugim z inwestorów przedmiotowego ogrodzenia. Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, że to właśnie A.K. wystąpił do Wójta Gminy M. o uzgodnienie lokalizacji ogrodzenia działek nr 3 , 1 i 4 od strony drogi osiedlowej nr 2 , które uzyskał w piśmie z dnia 4.07.2005r. Zgłoszenie zamiaru budowy tego ogrodzenia z dnia 9.08.2005r. ( datowane 27.08.2005r. ) naprowadza, że podpisujący to pismo A.K. i J.K. realizując wspólną inwestycję, co potwierdza treść protokołu przesłuchania jako strony A.K. dnia 15.03.2007r. Nawet jeżeli ze zgromadzonych w sprawie wypisów z ewidencji gruntów wynika, że syn J.K. - A.K. nie jest współwłaścicielem działki nr 1 jako podmiot realizujący w imieniu własnym roboty budowlane ma interes prawny w rozumieniu art. 28 k.p.a. by działać w sprawie jako strona. Skoro nigdy nie został formalnie zawiadomiony o wszczęciu postępowania administracyjnego, nie otrzymywał wydanych decyzji, zaś uczestniczył wyłącznie w czynnościach dnia 15.03.2007r., zachodzą przesłanki do wznowienia postępowania administracyjnego w przedmiotowej sprawie na podstawie art. 145 §1 pkt 4 k.p.a. Kontrolowane postępowanie było prowadzone także z naruszeniem w stosunku do skarżącej zasady określonej w art. 10 §1 k.p.a. , co dotyczy czynności podejmowanych w sprawie dnia 15.03.2007r. Z akt sprawy wynika, że pismem z dnia 27.02.2007r. strony, tj. J.K. , L.P. i Gmina M. zostały zawiadomione, że w dniu 15.03.2007r. zostaną przeprowadzone w przedmiotowej sprawie oględziny, mające na celu ustalenie stanu faktycznego na działce. Tak określony cel czynności uwypukla jej istotne znaczenie dla prawidłowych ustaleń co do okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy w świetle przyjmowanych w toku postępowania trafnie materialnoprawnych podstaw orzekania. Ze sporządzonych w tej dacie protokołów wynika, że przeprowadzono wówczas nie tylko oględziny, ale także dowód z przesłuchania obecnych, przy czym co do L.P. sporządzony wówczas protokół wskazuje, że przesłuchano ją wadliwie jako świadka, a nie w charakterze strony. Skarżąca nie podpisała tego protokołu, jak również protokołu oględzin. Brak w protokołach adnotacji o ich odczytaniu oraz przyczynach niezłożenia przez skarżącą podpisu nie pozwala uznać, że oględziny przeprowadzono z zachowaniem gwarancji procesowych stron. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku , biorąc za podstawę art. 145 §1 pkt 1 lit. "b" i "c" p.p.s.a. Rzeczą organów nadzoru budowlanego przy ponownym rozpatrzeniu sprawy będzie wydanie stosownego rozstrzygnięcie po eliminacja wytkniętych uchybień. Skarżąca pouczona na piśmie w zawiadomieniu przed rozprawą o treści art.200 p.p.s.a. i art. 210 p.p.s.a. nie złożyła wniosku o zasądzenie kosztów postępowania sądowoadministracyjnego.