II SA/Kr 71/12

Kraków, dnia 12 stycznia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Bator po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. O. i W. O. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 29 marca 2011 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy wyznaczenia dodatkowego terminu załatwienia sprawy postanawia skargę odrzucić W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie H. O. i W. O. podnieśli, że pomimo licznych pism i zapytań kierowanych do organu nadzoru budowlanego nie uzyskali informacji, kto odpowiada za przewlekłe załatwienie sprawy dotyczącej uzyskania przez nich pozwolenia na użytkowanie budynku mieszkalnego. Podnieśli, że przez działanie urzędników ponieśli straty finansowe. Zaznaczyli, że obecnie posiadają pozwolenie na użytkowania jednak wciąż nie uzyskali informacji, kto jest winny przewlekłego prowadzenia sprawy, a tym samym poniesionych strat finansowych. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wniósł o jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi stwierdzając, że skarga została założona w trybie postępowania skargowego na podstawie działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego, zatytułowanego "Skargi i wnioski", a zatem nie należy do właściwości sądów administracyjnych. Zarządzeniem sędziego dnia 28 września 2011 r. skarżący zostali wezwani o sprecyzowanie, czy ich skarga jest skargą na bezczynność postępowania lub przewlekłość, czy też jest skargą złożoną w trybie postępowania skargowego (tak jak wskazał w odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego) - w terminie 7 dni pod rygorem potraktowania skargi jako wniesionej w trybie postępowania skargowego, zgodnie z wnioskiem organu zawartym w odpowiedzi na skargę. Pismem z dnia 5 października 2011 r., skarżący wyjaśnili, że złożona przez nich skarga jest skargą na przewlekłość postępowania prowadzonego przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w N. w sprawie udzielenia pozwolenia na użytkowanie budynku. Jednocześnie w piśmie tym skarżący podnieśli, że jest to również skarga na działanie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K., który postanowieniem z dnia 29 marca 2011 r. nie wyznaczył Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w N. dodatkowego terminu załatwienia sprawy. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału pismo skarżących z dnia 5 października 2011 r. zostało przesłane do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. wraz z odpisem skargi. Kserokopia w/w pisma została natomiast pozostawiona w aktach sprawy prowadzonej pod sygnaturą II SA/Kr 71/12. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Po rozdzieleniu skarg w trybie art. 57 § 3 p.p.s.a. przedmiotem rozpoznania w sprawie niniejszej jest skarga na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 20 marca 2011 r., którym odmówiono Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w N. wyznaczenia dodatkowego terminu załatwienia sprawy. Stosownie do treści art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., sąd administracyjny sprawuje kontrolę nad działalnością administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, orzekając w sprawach skarg między innymi na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie oraz inne niż określone w ustawie akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Jak wynika z akt badanej sprawy, kwestionowane postanowienie wydane zostało z powołaniem się na przepis art. 37 § 2 k.p.a., na skutek zażalenia wniesionego w trybie art. 37 k.p.a. który przewiduje możliwość wniesienia przez stronę postępowania zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie przez organ administracji publicznej. Podkreślić należy, że podstawową przesłanką warunkującą możliwość zaskarżenia postanowienia wydanego w postępowaniu administracyjnym do sądu administracyjnego jest to, czy służy na nie zażalenie, chyba że postanowienie kończy postępowanie lub rozstrzyga sprawę co do istoty. Zgodnie z art. 141 § 1 k.p.a. zażalenie przysługuje na postanowienie tylko w przypadkach wskazanych w Kodeksie postępowania administracyjnego. W myśl art. 144 k.p.a. w sprawach nieuregulowanych przepisami kodeksu postępowania administracyjnego, dotyczących postępowania zażaleniowego, do zażaleń mają odpowiednie zastosowanie przepisy dotyczące odwołań. Tym samym katalog postanowień zaskarżalnych do sądu administracyjnego, jest zamknięty. Zażalenie może być bowiem wniesione tylko na postanowienia, enumeratywnie wyliczone w kodeksie postępowania administracyjnego, do których nie zalicza się postanowień wydanych w trybie art. 37 § 2 k.p.a. Stanowisko organu wyższego stopnia, wyrażone w tym trybie ma charakter wpadkowy, na które stronie nie przysługuje prawo wniesienia zażalenia. W konsekwencji skarga na tego rodzaju postanowienia jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd orzekł jak w sentencji.