II SA/Kr 712/10

PostanowienieWSA w Krakowie2010-09-29

Skład orzekający: Małgorzata Brachel-Ziaja, Jacek Bursa, Ewa Rynczak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny może zawiesić postępowanie w sprawie decyzji o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości ze względu na toczące się postępowanie dotyczące ważności miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, na podstawie którego wydano tę decyzję?
Ratio decidendi
Sąd może zawiesić postępowanie, gdy rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania sądowoadministracyjnego. W niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do zawieszenia postępowania do czasu rozstrzygnięcia ważności uchwały Rady Gminy dotyczącej miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, na podstawie którego wydano decyzję o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości.
Stan faktyczny
Starosta Krakowski wydał decyzję o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości gruntowej należącej do B.O. poprzez zezwolenie na przeprowadzenie gazociągu wysokiego ciśnienia. B.O. złożyła odwołanie, podnosząc m.in. brak obowiązywania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz niewydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Wojewoda utrzymał decyzję w mocy. B.O. wniosła skargę do WSA, zarzucając naruszenie prawa materialnego i proceduralnego.
Rozstrzygnięcie
Zawiesił postępowanie sądowe w sprawie skargi B.O. na decyzję Wojewody z dnia 2 kwietnia 2010 r. o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Brachel-Ziaja Sędziowie: WSA Jacek Bursa (spr.) WSA Ewa Rynczak Protokolant: Katarzyna Paszko-Fajfer po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 września 2010 r. sprawy ze skargi B.O. na decyzję Wojewody z dnia 2 kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości postanawia: zawiesić postępowanie sądowe. II SA/Kr 712/10 Uzasadnienie postanowienia z dnia 29 września 2010 roku. Decyzją z dnia 23 grudnia 2009 r. nr [....] Starosta K. orzekł o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości gruntowej położonej w gminie L. , oznaczonej jako działka nr [....] o pow. 0,1663 ha, obr. [....] , stanowiącej własność B.O. , przez zezwolenie [....] S.A. w W. , działającemu przez inwestora zastępczego [....] S.A. Oddział w T. , na przeprowadzenie przez w/w opisaną nieruchomość odcinka gazociągu wysokiego ciśnienia o średnicy DN 100 mm, w pasie o szerokości 4 m, położonym wzdłuż południowo-wschodniej granicy działki (powierzchnia zajętości wynosić będzie 107,45 m2), oraz zobowiązał [....] S.A. w Warszawie, działające przez inwestora zastępczego [....] S.A. Oddział w T. - do przywrócenia nieruchomości do stanu poprzedniego, niezwłocznie po zakończeniu robót. Odwołanie od w/w decyzji złożyła w dniu 19 stycznia 2010 r. B.O. , podnosząc m.in., iż " inwestor nie odniósł się do przedstawionej przez skarżącą w jej pismach dwóch alternatywnych sposobów realizacji inwestycji. Inwestor także czasie trwania rokowań ze skarżącą nie podjął żadnych działań zmierzających do ustalenia, czy właściciele działek ewidencyjnych nr [....] , [....] , [....] , [....] , [....] , [....] , etc... i Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad (wskazane przez skarżącą alternatywne sposoby realizacji inwestycji) wyraziliby swoją zgodę na zrealizowanie prac związanych z przeprowadzeniem planowanego gazociągu. Decyzją z dnia 2 kwietnia 2010 roku (\....) Wojewoda [....] utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu wskazał, że zgodnie z art. 124 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami "starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, może ograniczyć, w drodze decyzji, sposób korzystania z nieruchomości przez udzielenie zezwolenia na zakładanie i przeprowadzenie na nieruchomości ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń, jeżeli właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości nie wyraża na to zgody. Ograniczenie to następuje zgodnie z planem miejscowym, a w przypadku braku planu, zgodnie z decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego ". Z kolei ust. 3 w/w przepisu wskazuje, iż "udzielenie zezwolenia, o którym mowa w ust. 1, powinno być poprzedzone rokowaniami z właścicielem lub użytkownikiem wieczystym nieruchomości o uzyskanie zgody na wykonanie prac, o których mowa w ust. 1. Rokowania przeprowadza osoba lub jednostka organizacyjna zamierzająca wystąpić z wnioskiem o zezwolenie. Do wniosku należy dołączyć dokumenty z przeprowadzonych rokowań". Ustawodawca uzależnił zatem możliwość udzielenia przez starostę zezwolenia danemu podmiotowi realizującemu konkretne przedsięwzięcie, zgody na czasowe zajęcie niezbędnej do tego nieruchomości, od spełnienia dwóch ściśle określonych przesłanek: tego aby ewentualne zezwolenie zgodne było z planem miejscowym, a w przypadku braku planu, zgodnie z decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, oraz tego aby wystąpienie z wnioskiem o wydanie w/w decyzji, dany podmiot poprzedził przeprowadzeniem z właścicielem nieruchomości rokowań mających na celu udostępnienie przez tą osobę nieruchomości w sposób dobrowolny. Zdaniem organu odwoławczego, nie może budzić wątpliwości fakt, iż w przedmiotowej sprawie obie w/w przesłanki zostały spełnione. Do wniosku złożonego przez [....] S.A. Oddział w T. została załączona Uchwała Rady Gminy w Liszkach z dnia 2 sierpnia 2007 r. (Dz. U. Woj. Małopolskiego Nr 699, póz. 4610 z dnia 2 października 2007 r.) zatwierdzająca plan zagospodarowania przestrzennego Gminy L. W dokumencie tym wyraźnie wskazano, iż " utrzymuje się istniejącą sieć gazociągów wysokiego i średniego ciśnienia oraz dopuszcza się jej remonty, modernizację i rozbudowę w obrębie zajmowanych terenów i stref technicznych ". Zdanie to wyraźnie potwierdza, iż wymóg o którym mowa w końcowej części art. 124 ust. 1 ugn jest w przedmiotowej sprawie spełniony. Brak jest również podstaw do tego, by stwierdzić w ślad za odwołującą, iż mająca miejsce w przedmiotowej sprawie korespondencja pomiędzy wnioskodawcą, a Panią B.O. , nie mogła zostać uznana za przeprowadzenie rokowań o których mowa w ust. 3 art. 124 ugn. Skargę na powyższą decyzję wywiodła B.O. , zarzucając jej: 1. naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, poprzez utrzymanie w mocy decyzji o ograniczeniu prawa do nieruchomości pomimo braku obowiązywania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy L. oraz nie wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, tj. naruszenie art. 124 § 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (tekst jednolity Dz.U. z 2004 r., Nr 261, póz. 2603; zwanej dalej: u.g.n.), 2. naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 7, 77, 80, 107 k.p.a. w zw. z art. 124 § l oraz 112 § 3 u.g.n., poprzez niedokonanie przez organ administracyjny w zaskarżonej decyzji analizy możliwości zrealizowania celu publicznego w inny sposób niż przez ograniczenie prawa do nieruchomości, jak również niedokonanie przez organ analizy uciążliwości wynikającej z planowanego przebiegu gazociągu w kontekście innych możliwych sposobów jego przebiegu, a w konsekwencji; 3. naruszenie art. 28 k.p.a. poprzez niewezwanie do udziału w toczącym się postępowaniu właścicieli nieruchomości stanowiących działki ewidencyjne nr [....],[....],[....],[....],[....],[....], etc...., a także Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad. Przy takich zarzutach wniosła o: 1. uchylenie zaskarżonej decyzji w całości, 2. zasądzenie na rzecz Skarżącej kosztów postępowania. W uzasadnieniu podniosła m.in., że w decyzji z dnia 23 grudnia 2009 r. Starosta Krakowski wskazał, iż planowana inwestycja jest zgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy L. zatwierdzonego Uchwałą Rady Gminy w Liszkach z dnia 2 sierpnia 2007 r. (Dz. U. Woj. Małopolskiego Nr 699, póz. 4610 z dnia 2 października 2007 r.). Na zapisy powyższego miejscowego planu, jako przesłankę ograniczenia w sposobie korzystania z nieruchomości, powołał się również wprost Wojewoda w uzasadnieniu decyzji z dnia 2 kwietnia 2010 r. Tymczasem wyrokiem z dnia 30 marca 2010 r. sygn. II SA/Kr 1119/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie stwierdził nieważność uchwały Rady Gminy Liszki z dnia 2 sierpnia 2007 r. nr XI/80/07 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy L. , a ponadto Sąd postanowił, stosownie do treści art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, iż zaskarżona uchwała nie może być wykonywana. Zdaniem skarżącej organ odwoławczy powinien orzekać na podstawie stanu faktycznego i prawnego istniejącego w chwili orzekania, a zatem zobowiązany jest on również uwzględnić nowe okoliczności faktyczne i prawne, które wystąpiły już po wydaniu decyzji przez organ I instancji. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [....] wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko i wskazując, że wyrok na który powołuje się skarżąca nie jest prawomocny i została od niego wywiedziona skarga kasacyjna. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy m.in. od wyniku innego toczącego się postępowania sądowoadministracyjnego. Jak natomiast wynika z akt niniejszego postępowania administracyjnego, ograniczenie w sposobie korzystania z nieruchomości gruntowej należącej do skarżącej, nastąpiło w oparciu o plan zagospodarowania przestrzennego Gminy L. , przy czym w wyroku z dnia 30 marca 2010 r. sygn. II SA/Kr 1119/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie stwierdził nieważność uchwały Rady Gminy Liszki z dnia 2 sierpnia 2007 r. nr XI/80/07 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy Liszki oraz określił, że zaskarżona uchwała nie może być wykonywana. Wyrok ten został zaskarżony skargą kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Z uwagi na powyższe okoliczności faktyczne, w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego rozpoznającego skargę, zachodzą podstawy do zawieszenia niniejszego postępowania w oparciu o w/w przepis. Wskazać przy tym należy, że pomimo, iż skarga zawiera również inne zarzuty mające znaczenie przy ocenie zgodności z prawem zaskarżonej decyzji, z uwagi na ważkość kwestii, czy uchwała Rady Gminy Liszki z dnia 2 sierpnia 2007 r. nr XI/80/07 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy L. jest ważna, jak również z uwagi na względy ekonomiki procesowej, zachodzą przesłanki do zawieszenia niniejszego postępowania do chwili rozstrzygnięcia, czy powołana powyżej uchwała - w oparciu o którą wydana została decyzja o ograniczeniu skarżącej w sposobie korzystania z będącej jej własnością nieruchomości gruntowej – jest ważna. Z powyższych przyczyn, orzeczono jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło