II SA/Kr 713/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym Przewodniczący: Asesor WSA Inga Gołowska po rozpoznaniu w dniu 29 stycznia 2008r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. O. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 05 listopada 2007r. w przedmiocie uchylenia zaskarżonej decyzji postanawia odrzucić skargę kasacyjną Sygn.akt: IISA/Kr 71306 Uzasadnienie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, wyrokiem z dnia 05 listopada 2007r. wydanym po rozpoznaniu skargi A.O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia ..........w przedmiocie zasiłku pielęgnacyjnego , uchylił zaskarżoną decyzję. Należy podkreślić, że dla zachowania formy skargi kasacyjnej nie wystarczy wyrażenie dezaprobaty dla treści orzeczenia wydanego przez Sąd rozpoznający sprawę , ale konieczne jest także uzasadnienie podnoszonej podstawy skargi przez wskazanie, które przepisy ustawy - oznaczone numerem artykułu (paragrafu, ustępu) - zostały naruszone, na czym to naruszenie polegało oraz jaki mogło mieć wpływ na wynik sprawy. W przeciwnym razie ocena zasadności skargi kasacyjnej nie jest w ogóle możliwa, samo zaś pismo pozostaje tylko namiastką środka odwoławczego (por. post. SN z dnia 11 marca 1997 r., III CKN 13/97, OSNC 1997, nr 8, poz. 114). Zgodnie z art. 174 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: 1. naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie; 2. naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Równocześnie, z art. 176 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jednoznaczne wynika, że to Strona ma przytoczyć podstawy kasacyjne i uzasadnić je. Nie stanowi wskazania przez stronę podstaw kasacji ogólnikowe stwierdzenie, że skarżący jest niezadowolony z treści zapadłego w sprawie postanowienia. Skarżący ma obowiązek wskazać konkretny przepis prawa materialnego, który został naruszony przez orzekający sąd i na czym - jego zdaniem - polegała błędna wykładnia lub niewłaściwe zastosowanie. Podobnie jest przy naruszeniu prawa procesowego: należy wskazać konkretny przepis postępowania, którego naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Warunek przytoczenia podstaw zaskarżenia i ich uzasadnienia nie jest spełniony, gdy skarga kasacyjna zawiera wywody, zmuszające sąd kasacyjny do domyślania się, który przepis prawa skarżący miał na uwadze, podnosząc zarzut naruszenia prawa materialnego lub przepisów postępowania. Przepis ten musi być wskazany wyraźnie (por. uzasadnienie post. SN z dnia 7 kwietnia 1997 r., III CKN 29/97, OSNC 1997, nr 6-7, poz. 96). Aby wniesienie skargi kasacyjnej wywołało skutek w postaci wszczęcia sądowo-administracyjnego postępowania drugoinstancyjnego musi dojść do łącznego spełnienia 5 warunków: 1) skarga musi być wniesiona w przepisanym terminie (art. 177 p.p.s.a.), 2) skargę wniósł uprawniony podmiot (art. 173 § 2 p.p.s.a.), 3) skargę sporządził adwokat, radca prawny, względnie inna uprawniona osoba (art. 175 p.p.s.a.), 4) zostały zachowane wskazane wymagania formalnoprawne i konstrukcyjne (art. 176 w zw. z art. 174 p.p.s.a.), 5) skarga została należycie opłacona (art. 221 p.p.s.a.). Niespełnienie któregokolwiek z powyższych warunków czyni skargę kasacyjną niedopuszczalną, a w konsekwencji powoduje jej odrzucenie (art. 178 p.p.s.a.). (Wyrok NSA W-wa z dnia09.03..2006r. II OSK 523/05 LEX nr 198193) Dodatkowo należy podnieść, iż ustawodawca wprowadzając przymus adwokacko-radcowski (art. 175 § 1 p.p.s.a.) postawił skardze kasacyjnej wysokie wymagania profesjonalne co oznacza, iż skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym , albo doradcą podatkowym-w sprawach obowiązków podatkowych lub rzecznikiem patentowym –w sprawach własności przemysłowej . Brak któregoś z tych istotnych elementów określonych jako elementy konstrukcyjne skargi kasacyjnej uniemożliwiają rozpoznanie sprawy. W przedmiotowej sprawie, skarżąca nie wskazała żadnej z podstaw kasacyjnych wymienionych w cytowanych powyżej przepisach i dodatkowo skarga nie została sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika o którym mowa w art. 175 § 1 p.p.s.a. Ponadto należy zwrócić uwagę i na tę okoliczność, iż wyrok z dnia 05 listopada 2007r. wydane do sygn.akt: IISA/Kr 713/06 został doręczony w dniu 06 grudnia 2007r. z pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia skargi kasacyjnej co wynika z treści art. 173 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze , Sąd w oparciu o art. 178 p.p.s.s orzekł jak w sentencji postanowienia.