II SA/Kr 714/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Daniel po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.M. na pismo Burmistrza Gminy A. z dnia 12 marca 2012 r., znak [...] postanawia: odrzucić skargę J.M. wniósł 6 kwietnia 2012 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę w której wskazał, że "oskarża Gminę A. o uchwalenie planu przestrzennego, które bardzo narusza jego własność". Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 8 maja 2012 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez wskazanie numeru i daty zaskarżonego aktu lub zaskarżonej czynności w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. W piśmie 21 maja 2012 r. skarżący sprecyzował skargę w ten sposób, że podał, że przedmiotem zaskarżenia jest "ostateczna odpowiedź Gminy z 12 marca 2012 r." Analiza argumentacji przedstawionej przez skarżącego w pismach kierowanych do Sądu, jak również akt przesłanych przez organ wskazuje, że skarżący w związku z uchwaleniem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wystąpił do gminy z roszczeniem określonym w art. 36 ust. 1 ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. z 2003 r., Nr 80, poz. 717 ze zm.). W tym przedmiocie między Burmistrzem Gminy A. a skarżącym doszło do wymiany korespondencji, z czego zaskarżone pismo z 12 marca 2012 r. stanowi odpowiedź na pisma skarżącego z 9 lutego 2012 r. i 27 stycznia 2012 r. Burmistrz wyjaśnił w nim, że w ramach trwającej procedury zmiany tekstu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części gminy A. dla parcel położonych w S. realizując częściowo żądanie skarżącego zostanie wprowadzona korekta przebiegu wprowadzonych na działce skarżącego dróg wewnętrznych. Sugerowana zmiana przebiegu linii rozgraniczających drogi publiczne może nastąpić jedynie w trybie zmiany rysunku obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części gminy A. w zakresie parcel położonych w miejscowości S. Jednocześnie poinformowano (po raz kolejny) skarżącego, że spory w sprawach, o których mowa w art. 36 ust. 1-3 i ust. 5, rozstrzygają sądy powszechne. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na podstawie art. 3 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej ppsa) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi. J M. – jak wynika z pisma skarżącego z 21 maja 2012 r. - jest pismo Burmistrza A. z 12 marca 2012r. stanowiące informację na temat trwającej procedury zmiany tekstu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części gminy A. W świetle zaprezentowanego wyżej art. 3 ust. 2 ppsa kognicji sądów administracyjnych skarga na ww. pismo do sądu administracyjnego jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa. Należy również wskazać, że skargi skarżącego nie można potraktować jako skargi na miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Podstawę wniesienia takiej skargi stanowi art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, zgodnie z którym każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą podjętą przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Skarżący jakkolwiek został pouczony przez Urząd Wojewódzki w K. o możliwości i trybie wniesienia takiej skargi w piśmie z 30 stycznia 2012 r. nie skorzystał z tej możliwości, po raz kolejny występując do Urzędu Gminy w piśmie z 9 lutego 2012 z wnioskiem o odszkodowanie za utracone grunty. Należy wyjaśnić, że procedura określona w art. 36 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym jest procedurą odrębną od przewidzianej w zacytowanym art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym skargi na uchwałę organu gminy i w sytuacji gdy roszczenie skarżącego nie zostanie uwzględnione możliwe jest jego dochodzenie w powództwie przed sądem powszechnym, a nie sądem administracyjnym, który - co jak już wyżej wskazano - powołany jest do kontrolowania aktów administracji publicznej, a nie rozstrzygania sporów o charakterze cywilnoprawnym. Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w sentencji.