II SA/Kr 714/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: SWSA Jacek Bursa Sędziowie: SWSA Mirosław Bator SWSA Paweł Darmoń (spr.) Protokolant: sekretarz sądowy Anna Bubula po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 lipca 2024 r. sprawy ze skargi M. P. na decyzję nr 107/2024 Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia 7 marca 2024 r. znak: WOB.7721.179.2023.NOGI w przedmiocie sprzeciwu wobec zamiaru przystąpienia do użytkowania obiektu budowlanego oddala skargę. Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krakowie, decyzją z dnia 7 marca 2024 r., nr 107/2024, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r. poz. 775 ze zm.; dalej: k.p.a.) oraz art. 80 ust. 2 pkt 2 i art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r. poz. 682 ze zm.) po rozpatrzeniu odwołania M. P. utrzymało w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w N. z dnia 30 marca 2023 r. nr 62/2023, którą - na podstawie art. 54 ust. 1 Prawa budowlanego - zgłoszono sprzeciw w przedmiocie przystąpienia do użytkowania budynku mieszkalnego jednorodzinnego zlokalizowanego na działce nr [...] w obr. [...] przy ul. [...] w N. Stan sprawy był następujący: Pismem z dnia 20 marca 2023 r. M. P. złożył w PINB zawiadomienie o zakończeniu budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z urządzeniami budowlanymi i infrastrukturą techniczną zlokalizowanego na działce nr [...] w obr[...] w N. przy ul. [...]. Roboty te zostały wykonane na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę Prezydenta Miasta N. z dnia 12 marca 2021 r., nr 100/2021. W dniu 29 marca 2023 r. upoważnieni pracownicy PINB przeprowadzili kontrolę na terenie dz. nr [...] w obr. [...] przy ul. [...] w N. . W treści protokołu wskazano, że budynek jest wykończony oraz użytkowany. Nadto wskazano następujące nieprawidłowości w stosunku do projektu architektoniczno-budowlanego: - wydzielenie dodatkowych pomieszczeń łazienek oraz aneksów kuchennych w pokojach, - w poziomie kotłowni budynku znajdującej się na parterze: "brak drzwi odporności ogniowej, kratka wentylacyjna (otwór wentylacyjny 15x10, dwa kable w przewodzie), wykonane przewody: spalinowe i wentylacyjne (nawiew do 2 pieców nie uwzględnione w projekcie"), - w pomieszczeniu 0.3 w miejscu drzwi tarasowych wykonano okno o wym. 1,73 x 1,30 m, parapet na wysokości 1 m, wentylacja w łazience przekrój 100 mm, umieszczona pod sufitem w odległości 29 cm, wspomagana elektrycznie, - wysokość stopni na klatce schodowej w biegu między parterem a I piętrem wynosi od 16,9 cm do 19 cm, przy czym w biegu między I piętrem a II piętrem wynosi od 15 cm do 18,3 cm, - przesunięcie wyłazu na dach, - "w poziomie nieużytkowego strychu stwierdzono wylewkę cementową (w proj. brak). Wg oświadczenia P. M. P. pod wylewką ułożono styropian w miejsce projektowanej wełny mineralnej. Jednocześnie stwierdza się wykonanie ocieplenia w połaci dachowych pianą PUR w ten sposób, że elementy więźby dachowej są niewidoczne ", Z kolei w odniesieniu do projektu zagospodarowania terenu zauważono następujące nieprawidłowości: - przy wejściu do budynku zamieniono płytki gresowe na kostkę betonową, - zlikwidowano tarasy przynależne do pokoi na parterze, - instalacja kanalizacji deszczowej wykonana z rur PCV 0 100 oraz 0 80, wody odprowadzane do ziemi, według oświadczenia M. P. odprowadzane do studzienek zanikowych, - na zagospodarowaniu brak terenu biologicznie czynnego, teren utwardzony płytami ażurowymi, - brak wyznaczonych miejsc postojowych. Do protokołu dołączono szkic sytuacyjny oraz dokumentację fotograficzną (akta PINB, k: 45-58). Mając powyższe na uwadze, PINB wydał w dniu 30 marca 2023 r. decyzję nr 62/2023, którą zgłosił sprzeciw w przedmiocie przystąpienia do użytkowania omawianego budynku mieszkalnego jednorodzinnego. MWINB po dokonaniu powtórnego i merytorycznego rozpoznania sprawy w granicach zakreślonych treścią zaskarżonej decyzji, badając prawidłowość rozstrzygnięcia organu I instancji, jak i poprzedzającego je postępowania wyjaśniającego w oparciu o materiał dowodowy zgromadzony w sprawie stwierdził przede wszystkim, że decyzja organu I instancji (sprzeciw) została wydana z zachowaniem terminu z art. 54 Prawa budowlanego, bowiem zawiadomienie o zakończeniu budowy obiektu budowlanego wpłynęło do PINB w dniu 20 marca 2023 r., a sprzeciw został wydany w dniu 30 marca 2023 r. i doręczony adresatowi w dniu 4 kwietnia 2023 r. Dalej, WINB miał na uwadze, że organ I instancji uznał, że inwestycja została wykonana z istotnymi odstępstwami od zatwierdzonego projektu, a przedłożona przez inwestora dokumentacja posiada braki. Znajduje to odzwierciedlenie w znajdującej się w aktach sprawy adnotacji urzędowej sporządzonej przez upoważnionego pracownika PINB w dniu 23 marca 2023 r. zgodnie z której treścią: "dokonano sprawdzenia złożonego zawiadomienia o zakończeniu prac budowlanych. Zauważam, że rysunki ze zmianami przedłożone do zawiadomienia nie są spójne z zatwierdzonym projektem budowlanym a wprowadzone zmiany poddają w wątpliwość co do zamierzonego sposobu użytkowania przedmiotowego budynku jako budynku mieszkalnego jednorodzinnego, ponadto złożone zawiadomienie nie zawiera kompletu dokumentów wymaganych przepisem art. 57 ust. 1 ustawy - Prawo budowlane" (akta PINB, k: 44). Ponadto w dniu 29 marca 2023 r. upoważnieni pracownicy PINB przeprowadzili czynności kontrolne na terenie spornej nieruchomości w trakcie której stwierdzono, że budynek jest użytkowany, wydzielono w nim dodatkowe pomieszczenia, a także łazienki oraz aneksy kuchenne. Nadto stwierdzono brak drzwi o odporności ogniowej w kotłowni, wykonanie dodatkowych przewodów spalinowych, wentylacyjnych, nieregularne wymiary wysokości stopni schodów na klatkach schodowych, wykonanie nieuwzględnionej w projekcie wylewki cementowej w poziomie nieużytkowanego poddasza, likwidację tarasów przynależnych do pokoi na parterze, wykonanie instalacji kanalizacji deszczowej wykonana z rur PCV o przekroju 100 oraz 0 80, brak terenu biologicznie czynnego, utwardzenie terenu płytami ażurowymi, brak wyznaczonych miejsc postojowych. Organ odwoławczy ocenił, że powyższe okoliczności obligowały organ nadzoru budowlanego do postępowania w trybie określonym w art. 54 Prawa budowlanego. MWINB podzielił stanowisko organu I instancji w zakresie uznania, że inwestor zrealizował inwestycję z istotnymi odstępstwami od zatwierdzonego projektu architektoniczno-budowlanego poprzez zmianę zamierzonego sposobu użytkowania z budynku mieszkalnego jednorodzinnego na budynek zamieszkania zbiorowego (art. 36a ust. 5 pkt 4 Prawa budowlanego) oraz z istotnymi odstępstwami od warunków pozwolenia na budowę w zakresie ustaleń decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu Prezydenta Miasta N. z dnia 7 maja 2020 r., nr 43/2020, poprzez realizację powierzchni biologicznie czynnej niespełniającej wymogu co najmniej 40% udziału powierzchni biologicznie czynnej w stosunku do powierzchni terenu inwestycji co również powodowało, że istniały uzasadnione podstawy do zgłoszenia sprzeciwu w przedmiocie przystąpienia do użytkowania spornego budynku mieszkalnego jednorodzinnego. Organ odwoławczy podkreślił, że w przypadku gdy inwestor dokonał istotnych odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę, nie może oczekiwać, że będzie mógł legalnie przystąpić do użytkowania obiektu budowlanego bez doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z prawem. Zdaniem MWINB zaskarżone rozstrzygnięcie organu I instancji uznać należy za zasadne, bowiem PINB zgromadził materiał dowodowy wystarczający do rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, a jego rozstrzygnięcie odpowiada prawu. Na marginesie organ odwoławczy zaznaczył, że względem spornego obiektu, wobec stwierdzonych istotnych odstępstw, organ I instancji uznał za właściwe wszcząć postępowanie naprawcze uregulowane w przepisach art. 50-51 Prawa budowlanego decyzją z dnia 7 czerwca 2023 r., nakładając na inwestora – na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 ustawy - "obowiązek sporządzenia i przedstawienia w terminie do dnia 29 września 2023 r.: zamiennego projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz zamiennego projektu architektoniczno-budowlanego budynku zrealizowanego jako budynek zamieszkania zbiorowego (kat. XIV) na działce ew. nr [...] w obr. [...] przy ul. [...] w N. uwzględniające zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych". Postępowanie odwoławcze względem wskazanej decyzji PINB zostało zarejestrowane w WINB. Skargę od powyższej decyzji wniósł inwestor, zaskarżając ją w całości. Zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji zarzucił naruszenie art. 54 ust. 1 Prawa budowlanego w związku z art. 12a ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 2022 r. o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r. poz. 103 ze zm.), poprzez: 1) błędne przyjęcie, że skarżący dokonał istotnego odstępstwa do zatwierdzonego projektu architektoniczno-budowlanego, poprzez zmianę zamierzonego sposobu użytkowania budynku mieszkalnego jednorodzinnego na budynek zamieszkania zbiorowego, podczas gdy skarżący nigdy nie dokonał takiej zmiany, zaś wyposażenie budynku w tymczasowe umeblowanie miało na celu wyłącznie udzielenie tymczasowej pomocy humanitarnej uchodźcom wojennym z Ukrainy, zgodnie z art. 12a ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 2022 r. o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa; 2) błędne przyjęcie, że niewykonanie przez skarżącego kilku metrów kwadratowych powierzchni biologicznie czynnej na stosunkowo dużej powierzchni jest odstępstwem na tyle istotnym, że uzasadnia ono wstrzymanie użytkowania budynku, podczas gdy zastosowany środek administracyjny był nieadekwatny, gdyż organ nadzoru budowlanego mógł prowadzić postępowanie naprawcze w tym zakresie bez wstrzymywania możliwości użytkowania budynku przez skarżącego. Wobec powyższych zarzutów skarżący wniósł o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji MWINB oraz poprzedzającej ją decyzji PINB, a także o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że zmiany dokonane przez skarżącego w obrębie poszczególnych pomieszczeń mają charakter zmian nieistotnych i tak właśnie zostały zakwalifikowane przez wykwalifikowanych uczestników procesu budowlanego - projektanta i kierownika budowy. Ma to zdaniem inwestora potwierdzać ocena WINB, który w decyzji wydanej w postępowaniu naprawczym wskazał, że żaden przepis obowiązującego prawa nie ogranicza ilości łazienek urządzonych w domu mieszkalnym jednorodzinnym. Podobnie sprawa się przedstawia w przypadku innych rozwiązań funkcjonalnych. Wyposażenie budynku w tymczasowe umeblowanie miało zaś wyłącznie na celu udzielenie tymczasowej pomocy humanitarnej uchodźcom wojennym z Ukrainy, zaś udzielanie tego rodzaju pomocy w świetle obowiązującego prawa nie jest uważane za zmianę sposobu użytkowania jakiegokolwiek budynku, nawet niemieszkalnego. Tym bardziej nie można więc uznać, że tego rodzaju wyposażenie meblowe jest równoznaczne z zamiarem zmiany sposobu użytkowania budynku mieszkalnego jednorodzinnego na budynek zamieszkania zbiorowego. Po drugie zaś, skoro pierwotnie zidentyfikowane niezgodności w zakresie wykonania odprowadzenia wody, zamontowania niewłaściwych drzwi do kotłowni i nierówności niektórych stopni schodowych, na etapie wydawania decyzji przez organ II instancji były już bezprzedmiotowe, a jedynym uchybieniem "technicznym" po stronie skarżącego był brak wykonania kilku metrów kwadratowych powierzchni biologicznie czynnej na terenie otaczającym budynek, podtrzymywanie sprzeciwu wobec rozpoczęcia użytkowania budynku było działaniem nieproporcjonalnym, a więc niezgodnym z interesem strony oraz interesem społecznym. Organy nadzoru budowlanego, pomimo braku wniesienia sprzeciwu w trybie art. 54 ust. 1 Prawa budowlanego, mogły bowiem zainicjować postępowanie naprawcze i doprowadzić w tym trybie do wyeliminowania tego drobnego uchybienia w zakresie powierzchni biologicznie czynnej, bez konieczności wstrzymywania możliwości użytkowania budynku. W odpowiedzi na skargę Małopolski WINB wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r. poz. 2167) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej: p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, stosując środki określone w ustawie. Kontrola sądu polega na zbadaniu, czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie doszło do rażącego naruszenia prawa dającego podstawę do stwierdzenia jego nieważności, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, naruszenia prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy oraz naruszenia przepisów postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, zgodnie z dyspozycją art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd nie rozstrzyga sprawy administracyjnej merytorycznie, lecz ocenia zgodność aktu z przepisami prawa. W niniejszej sprawie Sąd ocenił, że wniesiona skarga jest bezzasadna. Skargą objęto decyzję, w której organ wyraził sprzeciw wobec przystąpienia do użytkowania budynku mieszkalnego jednorodzinnego zlokalizowanego na działce nr [...] w obr. [...] przy ul. [...] w N. . Zgodnie z treścią art. 54 ust. 1 zd. 1 Prawa budowlanego, do użytkowania obiektu budowlanego, na budowę którego wymagana jest decyzja o pozwoleniu na budowę albo zgłoszenie budowy, o której mowa w art. 29 ust. 1 pkt 1-2, można przystąpić, z zastrzeżeniem art. 55 i art. 57, po zawiadomieniu organu nadzoru budowlanego o zakończeniu budowy, jeżeli organ ten, w terminie 14 dni od dnia doręczenia zawiadomienia, nie zgłosi sprzeciwu w drodze decyzji. Organ I instancji wydał decyzję o sprzeciwie – utrzymaną następnie w mocy przez WINB – przyjmując następujący stan sprawy: wobec zgłoszenia zawiadomienia o zakończeniu budowy opisanego budynku (wobec którego wydano decyzję o pozwoleniu na budowę), w dniu 23 marca 2023 r. pracownik PINB dokonał sprawdzenia złożonego zawiadomienia o zakończeniu prac budowlanych, i doszedł do przekonania, że rysunki ze zmianami przedłożone do zawiadomienia okazały się niespójne z zatwierdzonym projektem budowlanym a wprowadzone zmiany poddały w wątpliwość zamierzony sposób użytkowania sprawdzanego budynku jako budynku mieszkalnego jednorodzinnego. Wobec tego, w dniu 29 marca 2023 r. upoważnieni pracownicy PINB przeprowadzili czynności kontrolne na terenie spornej nieruchomości w trakcie której stwierdzono, nie tylko że budynek jest użytkowany, ale też, że wydzielono w nim dodatkowe pomieszczenia, łazienki oraz pomieszczenia kuchenne. Jak stwierdzono w adnotacji urzędowej pokontrolnej – z dnia 30 marca 2023 r. – zmieniono zamierzony sposób użytkowania pomieszczeń, m.in. pomieszczenie 0,5 oznaczone na zatwierdzonym projekcie budowlanym jako pralnia, użytkowane jest jako pokój czteroosobowy z aneksem kuchennym i łazienką, pomieszczenie 0,3 zaprojektowane jako pokój rekreacyjny użytkowane jako pokój czteroosobowy z łazienką, czy pomieszczenie 2,9 zaprojektowane jako garderoba, użytkowane jako ogólnodostępna kuchnia. Z protokołu wynika też, że w pokojach 1,3 i 1,1 (odpowiednio salon i kuchnia) użytkowane są jako pokoje z czterema łózkami z wydzielonymi łazienkami. Także pomieszczenie 2,1 planowane jako salon kąpielowy w rzeczywistości funkcjonował jako pokój z czterema łóżkami oraz wydzieloną łazienką. Ponadto PINB stwierdził, że nie wykonano projektowanego terenu biologicznie czynnego i nie wyznaczono miejsc postojowych. Ustalenia faktyczne poczynione w sprawie nie są sporne, a Sąd rozpoznający sprawę stwierdza, że zostały poczynione prawidłowo. Co jest kwestionowane skargą, to ocena, czy stwierdzone odstępstwa mają charakter zmian istotnych. W przypadku bowiem uznania, że stwierdzone odstępstwa od zatwierdzonego projektu mają charakter istotny - w rozumieniu art. 36a Prawa budowlanego – to będą one mogły zostać uznane za dopuszczalne jedynie po uzyskaniu decyzji o zmianie pozwolenia na budowę wydanej przez organ administracji architektoniczno-budowlanej (ust. 1). Jeśli natomiast – jak chce tego skarżący – stwierdzone odstępstwa zostaną uznane za nieistotne, to - w omawianym przypadku - zarzuty postawione w sprzeciwie należałoby uznać za chybione, sam sprzeciw bezpodstawny i należałoby wydać skarżącemu decyzję o pozwoleniu na użytkowanie. Nieistotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu zagospodarowania działki lub terenu lub projektu architektoniczno-budowlanego, lub innych warunków decyzji o pozwoleniu na budowę nie wymaga bowiem uzyskania decyzji o zmianie pozwolenia na budowę oraz ponownego zgłoszenia. Zgodnie z treścią art. 36a ust. 5 Prawa budowlanego, istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu zagospodarowania działki lub terenu lub projektu architektoniczno-budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę stanowi odstąpienie w zakresie: 1) projektu zagospodarowania działki lub terenu, w przypadku zwiększenia obszaru oddziaływania obiektu poza działkę, na której obiekt budowlany został zaprojektowany; 2) charakterystycznych parametrów obiektu budowlanego dotyczących: a) powierzchni zabudowy w zakresie przekraczającym 5%, b) wysokości, długości lub szerokości w zakresie przekraczającym 2%, c) liczby kondygnacji; 3) warunków niezbędnych do korzystania z obiektu budowlanego przez osoby niepełnosprawne, o których mowa w art. 1 Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych, sporządzonej w Nowym Jorku dnia 13 grudnia 2006 r., w tym osoby starsze; 4) zmiany zamierzonego sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części; 5) ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, innych aktów prawa miejscowego lub decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu; 6) wymagającym uzyskania lub zmiany decyzji, pozwoleń lub uzgodnień, które są wymagane do uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę lub do dokonania zgłoszenia: a) budowy, o której mowa w art. 29 ust. 1 pkt 1-4, lub b) przebudowy, o której mowa w art. 29 ust. 3 pkt 1 lit. a, oraz instalowania, o którym mowa w art. 29 ust. 3 pkt 3 lit. d; 7) zmiany źródła ciepła do ogrzewania lub przygotowania ciepłej wody użytkowej, ze źródła zasilanego paliwem ciekłym, gazowym, odnawialnym źródłem energii lub z sieci ciepłowniczej, na źródło opalane paliwem stałym. Z treści powyższego przepisu wynika, że istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu zagospodarowania działki lub terenu lub projektu architektoniczno-budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę polega m.in. na zmianie zamierzonego sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części (art. 36a ust. 5 pkt 4 Prawa budowlanego). Analiza dokumentów zgromadzonych w sprawie wskazuje wyraźnie na różnice między zatwierdzonym projektem budowlanym a stanem faktycznym potwierdzonym podczas przeprowadzonej kontroli na miejscu. Zarówno bowiem przedłożone przez inwestora do akt rzuty z naniesionymi przez projektanta "zmianami nieistotnymi", jak i dokumentacja fotograficzna sporządzona podczas kontroli na miejscu, wraz ze sporządzonym w jej trakcie protokole z kontroli robót budowlanych wskazują, że wprowadzono zmiany w stosunku do zatwierdzonego projektu architektoniczno-budowlanego. Zmiany te już w części przytoczono za protokołem kontroli z dokumentacją zdjęciową k. 46-58 akt admin PINB). Opisane odstępstwa, w ocenie WSA w Krakowie – polegające np. na zmianie przeznaczenia poszczególnych pomieszczeń, wstawianiu ścianek działowych w celu wydzielenia łazienek (z rzutów z naniesionymi odstępstwami wynika, że dodano 6 łazienek), urządzenie wspólnych kuchni, czy pomieszczeń gospodarczych - uzasadniały przyjęcie przez organy, że w istocie prowadziły do zmiany sposobu użytkowania - z budynku mieszkalnego jednorodzinnego, na budynek zamieszkania zbiorowego. Co więcej, było to spójne z wprowadzonymi przez inwestora zmianami w zatwierdzonym projekcie zagospodarowania terenu. Mianowicie, zlikwidowanie strefy biologicznie czynnej i tarasów przynależnych do pokoi na parterze, utwardzenie terenu płytami ażurowymi i brak wydzielenia miejsc postojowych umożliwiało zaparkowanie większej ilości samochodów, stosownie do potencjalnie większych potrzeb podczas użytkowania budynku zamieszkania zbiorowego. W konsekwencji, Sąd podzielił ocenę organów, że stwierdzone odstępstwa miały przymiot istotnych, w rozumieniu art. 36a ust. 5 pkt 4 Prawa budowlanego, ponieważ prowadziły wprost i kompleksowo do zmiany zamierzonego sposobu użytkowania obiektu budowlanego. W tej sytuacji, w ocenie Sądu, stwierdzone nieprawidłowości, w tym istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego i zagospodarowania ternu były wystarczającą podstawą do wyrażenia sprzeciwu wobec wniosku Inwestora. Odnośnie zaś do zarzutu, błędnego przyjęcia, że skarżący dokonał istotnego odstępstwa do zatwierdzonego projektu architektoniczno-budowlanego, poprzez zmianę zamierzonego sposobu użytkowania budynku mieszkalnego jednorodzinnego na budynek zamieszkania zbiorowego, podczas gdy skarżący nigdy nie dokonał takiej zmiany, zaś wyposażenie budynku w tymczasowe umeblowanie miało na celu wyłącznie udzielenie tymczasowej pomocy humanitarnej uchodźcom wojennym z Ukrainy, zgodnie z art. 12a ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 2022 r. o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa, Sąd stwierdza, że, po pierwsze: zgodnie z treścią art. 12a ust. 1 wymienionej ustawy (w brzmieniu mającym zastosowanie w sprawie), na potrzeby zamieszkania zbiorowego obywateli Ukrainy, o których mowa w art. 1 ust. 1, dopuszcza się w okresie do dnia 4 marca 2024 r. tymczasowe wykorzystanie oddanego do użytkowania obiektu budowlanego, w tym również innego niż budynek zamieszkania zbiorowego, który nie spełnia wymagań przepisów techniczno-budowlanych, przeciwpożarowych oraz higieniczno-sanitarnych dla tego budynku, jeżeli przy takim sposobie jego użytkowania występujące w nim warunki zapewniają spełnienie podstawowych wymagań w zakresie: 1) nośności i stateczności konstrukcji oraz bezpieczeństwa użytkowania; 2) bezpieczeństwa pożarowego; 3) higieny, zdrowia i środowiska. Z powyższych przepisów wynika zatem, że na potrzeby zamieszkania zbiorowego obywateli Ukrainy, w okolicznościach tam opisanych, ustawa dopuszcza tymczasowe wykorzystanie obiektu budowlanego, ale oddanego do użytkowania. Tej przesłanki obiekt inwestora obiektywnie nie spełniał. Po drugie, to nie tymczasowe umeblowanie spornego budynku było przesądzające o zakwalifikowaniu odstępstw od zatwierdzonego projektu architektoniczno-budowlanego i zagospodarowania terenu jako istotnych, a opisane wyżej zmiany traktowane łącznie. Podsumowując, Sąd ocenił, że w realiach niniejszej sprawy nie zostały naruszone żadne przepisy prawa procesowego. Wydanie kwestionowanej decyzji poprzedziło wnikliwe wyjaśnienie istotnych okoliczności mających znaczenie dla podejmowanego w sprawie rozstrzygnięcia (art. 7 i art. 77 k.p.a.). Ocena dokonana przez organy nie nosi cech dowolności (art. 80 k.p.a.). Zgodnie zaś z art. 107 § 3 k.p.a., w zaskarżonej decyzji zawarto wszystkie konieczne jej elementy, w tym uzasadnienie faktyczne i prawne. W tym stanie rzeczy, MWINB prawidłowo utrzymał w mocy decyzję organu I instancji, gdyż jest ona zgodna z obowiązującym prawem. W związku z tym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę, jako niezasadną.