II SA/Kr 717/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Brachel -Ziaja Sędziowie WSA Renata Czeluśniak (spr) WSA Grażyna Firek Protokolant Grażyna Grzesiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 czerwca 2006r. sprawy ze skargi K. Ś. na decyzję Kierownika Urzędu d/s Kombatantów i Osób Represjonowanych w [...] z dnia 6 sierpnia 2001 r ., nr [...] w przedmiocie pozbawienia uprawnień kombatanckich I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji, II. zasądza od Kierownika Urzędu d/s Kombatantów i Osób Represjonowanych w [...] na rzecz skarżącego K. S. kwotę 10 zł ( dziesięć złotych ) tytułem zwrotu kosztów postępowania . Decyzją z dnia [...] sierpnia 2002 r. Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w [...] na podstawie art.25 ust.2 pkt 2 ustawy z 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego ( Dz.U. z 1997, Nr 142, poz. 950 z późn. zmianami), pozbawił uprawnień kombatanckich K. Ś., stwierdzając,.że otrzymał on uprawnienia jedynie z tytułu działalności w latach 1944 - 1956 w "charakterze uczestnika walk o ustanowienie i utrwalenie władzy ludowej" (służba w organach MO). Po rozpoznaniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy w dniu 6 sierpnia 2002 r. Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w [...] wydał decyzję, którą utrzymał w mocy swoją wcześniejszą decyzję na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 3 i art. 105 kpa oraz art. 25 ust.2 pkt.2 ww. ustawy o kombatantach. W uzasadnieniu, wobec podnoszenia przez K. Ś. faktu działalności w Armii Krajowej stwierdził, iż ustawowy termin składania wniosków o przyznanie uprawnień z tytułów określonych w art. 1-4 cyt. ustawy minął 31 grudnia 1998 r. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ośrodka Zamiejscowego w Krakowie K. Ś. wniósł o uchylenie powyższej decyzji. W uzasadnieniu skargi opisał swoją działalność związaną z Armią Krajową, w czasie przebywania w obozie pracy przymusowej W odpowiedzi na skargę Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w [...] wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji. Dodatkowo stwierdził, iż skarżący nie pełnił służby w Armii Krajowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art.97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1271), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Dlatego też właściwym do rozpoznania skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie. Sąd Administracyjny bada legalność zaskarżonego aktu administracyjnego, nie będąc w sprawowaniu tej kontroli związany granicami skargi (art. 3 § 1 i art. 134 § 1 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). W ramach tej kognicji Sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu administracyjnego nie naruszono przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania. Uwzględniając powyższe Sąd uznał skargę za zasadną. Wyrokiem z dnia 15 kwietnia 2003 r., OTK-A 2003/4/31, Trybunał Konstytucyjny stwierdził, że przepis art.22 ust 3 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (zgodnie z którym .wnioski o przyznanie uprawnień z tytułów określonych w art. 1-4, z zastrzeżeniem ust. 4, mogą być kierowane, w trybie, o którym mowa w ust. 1, do dnia 31 grudnia 1998 r. przez osoby zamieszkałe na stałe w Polsce, a do dnia 31 grudnia 1999 r. przez osoby zamieszkałe poza granicami Polski) jest niezgodny z art. 2 i art. 32 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej /Dz.U. z 1997 r. Nr 142, poz. 950 ze zm./. Na skutek tego orzeczenia art. 22 ust. 3 powyższej ustawy utracił moc obowiązującą z dniem 29 kwietnia 2003 r. Zgodnie z przepisem art. 145a § 1 kpa można żądać wznowienia postępowania w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie, której została wydana decyzja. W niniejszej sprawie zachodzi sytuacja, w której rozstrzygnięcie zaskarżonej decyzji oparte zostało na przepisie art.22 ust. 3 ww. ustawy o kombatantach (mimo, że nie został on powołany), uznanym następnie za sprzeczny z Konstytucją. Zgodnie z treścią art. 145a § 1 kpa zachodzi więc możliwość żądania wznowienia postępowania administracyjnego. Stosownie do przepisu art. 145 § 1 pkt. 1 lit. b ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd uchyla decyzję, jeżeli w sprawie zachodzi naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. Podnieść ponadto należy, iż uzasadnienie odpowiedzi na skargę nie może uzupełniać wydanej decyzji. Z powyższych wzglądów, na podstawie przepisów art. art. 145 § 1 pkt. 1 lit. b i art. 135 ustawy -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w pkt. l wyroku. O kosztach orzeczono na podstawie przepisu art. 200 ww. ustawy.