II SA/Kr 72/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Kazimierz Bandarzewski po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku S.K. o wstrzymanie wykonania decyzji Wojewody z dnia 28 listopada 2011 r. znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Decyzją [...] listopada 2011 r. znak: [...] Wojewoda uchylił decyzję Prezydent Miasta T. z dnia [...] października 2011 r. znak: [...], którą odmówiono M.P. , E.G. , W.M. "A. " s.c. zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę zamierzenia budowlanego obejmującego budowę samoobsługowej, bezdotykowej, trzystanowiskowej myjni samochodowej wraz ze zjazdem publicznym na działkach nr [...] ,[...] obr. [...] w T. W skardze na powyżej opisaną decyzję złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie S.K. wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji organu odwoławczego, podając jako uzasadnienie wniosku, że zakwestionowana decyzja jest wadliwa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przedmiotowy wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zważyć należy, że zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r., Nr 153, poz.1270 z późn. zm.) - zwanej dalej "P.p.s.a." - sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z literalnej treści przytoczonego przepisu wynika więc, że wstrzymać można tylko taki akt administracyjny (w tym decyzję), który nadaje się do wykonania i wymaga wykonania (zob. T. Woś Komentarz LexPolonica do art. 61 powołanej ustawy). Innymi słowy tylko tam, gdzie z takiego aktu wynika konieczność jakiegoś zachowania jego adresata, polegającego na: działaniu, zaniechaniu określonego działania, znoszeniu zachowań innych podmiotów, a nawet świadczeniu w rozumieniu prawa cywilnego, można mówić o możliwości wstrzymania wykonania tego aktu. W przedmiotowej sprawie zaskarżona decyzja, której wstrzymania domaga się skarżący, nie nadaje się do wykonania i nie wymaga wykonania, gdyż jest decyzją kasatoryjną. Z decyzji tej nie wynika bezpośrednio żadna powinność określonego zachowania strony. Tego typu akt stwierdza tylko, że organ I instancji powinien ze wskazanych względów przeprowadzić ponowne postępowanie wyjaśniające i wydać ponowną decyzję w sprawie uwzględniając wskazane przez organ odwoławczy okoliczności. Decyzje uchylające inne decyzje z natury rzeczy nie podlegają wstrzymaniu ich wykonania, z powodu braku przedmiotu wykonania, który mógłby zostać wstrzymany. Dodatkowo zauważyć należy, że wnioskodawca nie podał uzasadnienia swojego żądania wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji i tym samym pozbawił Sąd możliwości ustalenia, która z przesłanek wynikających z powołanego art. 61 P.p.s.a. uzasadniających wstrzymanie zaskarżonej decyzji w tej sprawie występuje. Sąd zaś badając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji urzędu, nie stwierdził aby zachodziła którakolwiek z przesłanek opisanych w art. 61 § 3 P.p.s.a. Wobec powyższego na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.