II SA/Kr 72/18

PostanowienieWSA w Krakowie2018-02-26

Skład orzekający: Sędzia WSA Małgorzata Łoboz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie skargi przez stronę skarżącą w postępowaniu administracyjnosądowym, w sytuacji gdy nie zmierza ono do obejścia prawa ani nie powoduje utrzymania w mocy wadliwego aktu, skutkuje umorzeniem postępowania?
Ratio decidendi
Skuteczne cofnięcie skargi przez stronę skarżącą, zgodnie z art. 60 i art. 161 § 1 pkt 1 PPSA, wiąże sąd i obliguje go do wydania postanowienia o umorzeniu postępowania, o ile cofnięcie nie zmierza do obejścia prawa lub nie powoduje utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności.
Stan faktyczny
J. B. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na postanowienie Szefa Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Po wezwaniu do uzupełnienia wpisu, skarżący cofnął skargę. Sąd rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie sądowe.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Łoboz po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. B. na postanowienie Szefa Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] listopada 2017r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: umorzyć postępowanie sądowe. Pismem z dnia 8 grudnia 2017 r. J. B. – dalej skarżący, wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na postanowienie Szefa Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia 17 listopada 2017r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Skarżący został wezwany do uzupełnienia wpisu, niemniej w terminie do uiszczenia wpisu złożył pismo z dnia 19 lutego 2018r. o cofnięciu skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 60 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Z kolei w myśl art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w razie skutecznego cofnięcia skargi sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania. W literaturze przedmiotu przyjmuje się, że cofnięcie skargi jest rezygnacją strony z kontynuowania wszczętego przez nią postępowania przed sądem administracyjnym. Cofnięcie skargi może mieć zarówno formę pisemną, jak i ustną złożoną do protokołu rozprawy (B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 159). W niniejszej sprawie, wobec jednoznacznego oświadczenia skarżącego o cofnięciu skargi i braku merytorycznej przesłanki wymienionej w cytowanym przepisie o uznaniu cofnięcia skargi za niedopuszczalne, Sąd - na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w związku z art. 60 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło