II SA/Kr 723/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Brachel - Ziaja Sędziowie: WSA Ewa Rynczak (spr.) WSA Robert Sawuła ( del.) Protokolant: Beata Błach po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 maja 2007 r. sprawy ze skargi M. C. na decyzję wojewody z dnia [...] 2005 roku nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę skargę oddala Decyzją z dnia [...] 2005 r. znak: [...] na podstawie art. 35 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2003 r., Nr 207, poz. 2016 ze zm.) oraz art. 104 kpa Starosta W. odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia dla M. C. na budowę budynku mieszkalnego, jednorodzinnego wraz z przyłączem wodociągowym, zbiornika na nieczystości ciekłe wraz z instalacją przyłączeniową oraz budynku gospodarczego na działkach nr: 1558/6, 1558/24, 1558/5 zlokalizowanych w miejscowości W. Starosta W. w uzasadnieniu podał, że postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie zostało wszczęte na wniosek M. C. Po sprawdzeniu dokumentów przedłożonych przez inwestora, organ I instancji stwierdził naruszenie w zakresie określonym w przepisach ustawy Prawo budowlane w związku z czym postanowieniem z dnia [...] 2004 r. Starosta W. nałożył na Inwestora obowiązek usunięcia w terminie do [...] 2005 r. wskazanych nieprawidłowości. W określonym terminie inwestor nie spełnił w pełni nałożonego obowiązku. Przedłożony do zatwierdzenia projekt budowlany winien być zgodny z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy w przypadku jego braku. Na terenie Gminy T. obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego zatwierdzony Uchwałą Nr [...] Rady Gminy T. z dnia [...] 2004 r. opublikowany w Dzienniku Urzędowym Województwa M. [...] Organ administracji architektoniczne - budowlanej przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę sprawdza zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Na podstawie ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego działka, na której zlokalizowane są budynki: mieszkalny i gospodarczy położona jest w terenach oznaczonych symbolem identyfikacyjnym: R/ZL – tereny rolne z możliwością zalesienia. Zgodnie z ustaleniami w/w planu na terenach tych obowiązuje zakaz lokalizacji zabudowy z wyjątkiem następujących obiektów: ścieżek, szlaków turystycznych, dróg rowerowych, obiektów obsługi gospodarstw leśnych, dróg dojazdowych, obiektów i urządzeń infrastruktury technicznej, obiektów małej architektury służących turystyce, urządzeń wodnych, cieków wodnych. Nie jest więc dopuszczona lokalizacja budynków mieszkalnych ani gospodarczych. Mając na uwadze powyższe organ I instancji orzekł, jak w sentencji decyzji z dnia [...] 2005 r. W dniu [...] 2005 r. odwołanie od powyższej decyzji wniosła M. C., domagają się jej uchylenia. Odwołująca podał, że Starosta W. powołuje się na niezgodność planowanej inwestycji z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego uchwalonego dnia [...] 2004 r. Uchwałą nr [...] Rady Gminy T., nie odnosząc się natomiast do decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania przestrzennego wydanej przez Wójta Gminy T. w dniu [...] 2003 r. Dokumentacja projektowa została przygotowana na podstawie tejże decyzji o WZiZT pozostającej w obiegu prawnym do dnia [...] 2004 r. i złożona przed upływem terminu w niej określonego (wniosek złożono dnia [...] 2004 r). Zgodnie z art. 65 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym z dnia 27 marca 2003 roku (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.) obowiązek stwierdzenia wygaśnięcia decyzji spoczywa na organie, który tę decyzję wydał. Ponieważ inwestor nie otrzymał stwierdzenia wygaśnięcia decyzji w trybie określonym w art. 65 ust. 3 w/w ustawy i art. 162 §1 i §3 kpa, a otrzymanie takiej decyzji leżało w interesie strony, decyzja o WZiZT zachowuje ważność do czasu w niej określonego. Dodatkowo odwołująca podała, że uzasadnienie faktyczne decyzji nie zawiera dowodów, na których oparł się organ wydający decyzję odmowną, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, natomiast uzasadnienie prawne decyzji nie zawiera wyjaśnienia podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa, co jest sprzeczne z art. 107 § 3 kpa. Wobec powyższego zdaniem odwołującej decyzja organu I instancji winna zostać uchylona. Decyzją z dnia [...] 2005 r. znak: [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt. 1 kpa oraz art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2003 r., Nr 207, poz. 2016 ze zm.) Wojewoda utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Wojewoda w uzasadnieniu podał, że z materiału dowodowego zgromadzonego w aktach przedmiotowej sprawy wynika, że w postępowaniu przed organem I instancji działając zgodnie z przepisem art. 35 ust. 1 pkt. 1 lit. "a" ustawy Prawo budowlane sprawdzono projekt budowlany pod względem zgodności z ustaleniami obowiązującego na terenie gminy T. miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, uchwalonego [...] 2004 r. Uchwałą Rady Gminy T. Nr [...]. opublikowaną w Dzienniku Urzędowym Województwa 2004 r. Złożony do zatwierdzenia projekt budowlany jest niezgodny z ustaleniami w/w miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W aktach sprawy znajduje się wypis i wyrys z ustaleń planu, zgodnie z którym teren działek nr: 1558/5 i 1558/6, stanowiących w projekcie teren inwestycji, znajduje się w obszarze oznaczonym symbolem R/ZL - tereny rolne z możliwością zalesienia. Zaprojektowano budynek mieszkalny jednorodzinny wraz z przyłączem wodociągowym, zbiornik na nieczystości ciekłe wraz z instalacją przyłączeniową oraz budynek gospodarczy, natomiast zgodnie z ustaleniami w/w planu miejscowego budowa na tym terenie budynku mieszkalnego ani gospodarczego nie jest możliwa. Nie zezwala na to ani przeznaczenie podstawówce terenu, ani przeznaczenie dopuszczalne, określone w w/w uchwale Rady Gminy. Ponadto zgodnie z § 34 ust. 2 pk. 2 dla obszaru R/ZL obowiązuje zakaz lokalizacji zabudowy za wyjątkiem obiektów wymienionych jako dopuszczalne, wśród których planowana inwestycja się nie znajduje. Niezgodność projektu budowlanego z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego stanowi nieprawidłowość, która nie pozwala na zatwierdzenie projektu i udzielenie pozwolenia na budowę, ponieważ projekt nie został sporządzony zgodnie z obowiązującymi przepisami, w tym przypadku prawa miejscowego. Z przepisu art. 14 ust. 8 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2003 r. Nr 80, poz. 717 ze zm.) wynika, że plan miejscowy jest aktem prawa miejscowego. W procedurze administracyjnej z wniosku o pozwolenie na budowę w przedmiotowej sprawie wydano postanowienie, wzywające wnioskodawcę do usunięcia wskazanych nieprawidłowości w wyznaczonym terminie, a po jego bezskutecznym upływie wydano decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę, na podstawie art. 35 ust. 3 ustawy Prawo budowlane. Działanie takie jest uzasadnione. Odnosząc się do zarzutów odwołania organ odwoławczy wyjaśnił, że stwierdzenie uchybień formalnych dotyczących prowadzenia postępowania administracyjnego, takich jak niedostateczne informowanie stron w toku postępowania lub przewlekle jego prowadzenie albo żądanie dowodów, których przedstawienie stało się niekonieczne, nie mogą wypłynąć na sposób ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy wynikający z zastosowania przepisu prawa materialnego, uzasadniającego rozstrzygnięcie administracyjne stosownie do istniejącego stanu faktycznego. Zgodnie z przepisami ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym decyzje o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu wydaje się w sytuacji braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Uzyskana przez inwestora decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia [...] 2003 r. nie może być wykorzystana w tej sprawie w procedurze uzyskania pozwolenia na budowę, ponieważ jej ustalenia są inne niż w uchwalonym później (31 sierpnia 2004 r.) planie miejscowym. Zgodnie z przepisem art. 65 ust. 1 pkt. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym -właściwy organ powinien stwierdzić jej wygaśnięcie. Zgodnie z przepisem art. 4 ust. 1 w/w ustawy, ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Mając na uwadze powyższe organ II instancji orzekł, jak w sentencji decyzji z dnia [...] 2005 r. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dniu [...] 2005 r. wniosła M. C., domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji. Skarżąca zarzuciła, że organy administracji naruszyły przepisy postępowania a to art. 7, 8, 9, 10, 77 § 1 i 107 § 3 kpa. W szczególności skarżąca podnosi szereg zarzutów dotyczących działania urzędników Starostwa Powiatowego w W. Wskazuje ona między innymi na nieżyczliwe, nierzetelne i nastawionym na negatywne załatwienie sprawy zachowanie. Skarżąca zrzuca, że organy administracyjne w toku prowadzonego postępowania nie udzielały jej niezbędnych informacji. Nie udzielono jej również wskazówek, co zrobić aby w zaistniałym stanie prawnym i faktycznym nie ponieść szkody. Wojewoda w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie w całości, podtrzymując argumenty zawarte w uzasadnieniu decyzji z dnia [...] 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm., zwanej dalej ustawą o p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy o p.p.s.a.). Orzekanie , w myśl art.135 p.p.s.a. , następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania administracyjnego, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Przepisy ustawy przewidując jedynie uprawnienia kontrolne sądów administracyjnych nie dają im kompetencji do zastępowania organów administracji publicznej w wykonywaniu ich zadań orzeczniczych . Wady postępowania administracyjnego, skutkujące koniecznością uchylenia decyzji, stwierdzeniem jej nieważności bądź wydania decyzji z naruszeniem prawa, przewidziane są w przepisie art. 145 § 1 p.p.s.a. Natomiast w wypadku nieuwzględnienia skargi, sąd , w myśl art.151 p.p.s.a. , skargę oddala. Skarga jest nieuzasadniona. Sąd dokonując takiej oceny zaskarżonego aktu uznał, że postępowanie administracyjne zostało przeprowadzone prawidłowo i zaskarżona decyzja jest zgodna z przepisami prawa. Stosownie do art. 35 ust.1, ust.3 i ust.4 ustawy z dnia 7.7.1994r. Prawo budowlane (Dz.U. 2000r., Nr 106, poz.1126 ze zm.) przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza: 1) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z: a) miejscowymi planami zagospodarowania przestrzennego i wymaganiami ochrony środowiska, b) wymaganiami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, c) przepisami, w tym techniczno-budowlanymi 2) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń, sprawdzeń, 3) wykonanie – a w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust.2, także sprawdzenie projektu przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane. Ustęp 3 – w razie stwierdzenia naruszenia w zakresie określonym w ust. 1, właściwy organ nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia, a po jego bezskutecznym upływie wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę. Ustęp 4 – w razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz art. 32 ust.4, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Przepis ten jasno określa, że organ przed wydaniem decyzji w przedmiotowej sprawie musiał sprawdzić niezbędne przesłanki, które są konieczne do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę i zatwierdzeniu projektu budowlanego. I tak w pierwszej kolejności dokonuje ustaleń czy przedłożony projekt zagospodarowania działki jest zgodny z miejscowymi planami zagospodarowania przestrzennego i wymaganiami ochrony środowiska, niezależnie od daty wydania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Art.1 ustawy z dnia 27.03.2003r.o planowaniu przestrzennym (Dz.U.2003, Nr80,poz.717) określa zasady kształtowania polityki przestrzennej przez jednostki samorządu terytorialnego i organy administracji rządowej, zakres i sposoby postępowania w sprawie przeznaczenia terenów na określone cele oraz ustalania zasad ich zagospodarowania i zabudowy, przyjmując ład przestarzały i zrównoważony rozwój za podstawę tych działań. Kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy w tym uchwalanie między innymi planów zagospodarowania przestrzennego, należy do zadań własnych gminy. W myśl art. 4 ust.1 i ust.2 tej ustawy ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Ustęp 2 – w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Plan miejscowy jest aktem prawa miejscowego – co wynika z treści art. 14 ust.1 pkt 8 cyt. ustawy. W związku tym zarzut skarżącej, iż dokumentacja projektowa została przygotowana w oparciu o decyzję WZiZT z dnia [...] 2004r., która pozostaje w obiegu prawnym jest niezasadny. W aktualnie obowiązującym miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego na terenie Gminy T. zatwierdzonym Uchwałą Nr [...] Rady Gminy T. z dnia [...] 2004r. opublikowanym w Dz. Urz. Woj. z 2004r., Nr[...], działka na której zlokalizowane są budynki mieszkalny i gospodarczy położona jest w terenach oznaczonych symbolem identyfikacyjnym: R/ZL – tereny rolne z możliwością zalesienia, z zakazem lokalizacji zabudowy z wyjątkiem: ścieżek, szlaków turystycznych, dróg rowerowych, obiektów obsługi gospodarstw leśnych, dróg dojazdowych, obiektów i urządzeń infrastruktury technicznej, obiektów architektury służących turystyce, urządzeń wodnych, cieków wodnych. A zatem brak jest możliwości dopuszczenia lokalizacji budynków mieszkalnych czy gospodarczych w tym terenie. Wydanie pozytywnej decyzji dla skarżącej naruszyłoby akt prawa miejscowego jakim jest miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego i decyzja byłaby sprzeczna z prawem. Odnosząc się do kolejnego zarzutu skarżącej, iż organ administracji publicznej powinien był stwierdzić wygaśnięcie decyzji WZiZT z dnia [...] 2003r., jest trafny, jednakże jest to bez wpływu na wydaną decyzję organu I instancji w przedmiotowej sprawie, gdyż decyzja WZiZT nie może być wykorzystana w tej sprawie w procedurze uzyskania pozwolenia na budowę, ponieważ jej ustalenia są sprzeczne z uchwalonym później dniu [...] 2004r. miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2002r, Nr 153, poz. 1270 ze zm.) stosownie do którego w razie nieuwzględnienia skargi Sąd skargę oddala.